#1
Mooi report!
Dit gedeelte komt mij echt heel bekend voor, zoals jij het beschreven hebt ben ik zelf ook jaren door het leven gegaan. Ergens heb je er vrede mee, maar toch knaagt het. Ik hoop dat je net als ik een manier vindt om een invulling te vinden voor het gevoel dat je mist.
Dit had ik ook heel sterk met mijn vorige trip, ondanks dat ik maar 15gr had genomen. Ten opzichte van jouw 45gr mag ik dan ook niet klagen, maar het voelt wel heel herkenbaar. Je hebt het een heel stuk beter omschreven dan ik heb
Heel leuk omschreven! Ik zie het helemaal voor me![:grin:]()
De verwarring waar je het over hebt is een perfecte omschrijving van de gedachtegang tijdens truffels.
De gedachten daarna vindt ik persoonlijk 1 van de mooiste dingen van de truffels, het bevrijdende gevoel dat alles kan en alles mag. Bijna als toestemming krijgen van de truffels om je niet druk te maken over je dagelijkse zorgen.
Dit heeft er bij mij heel erg voor gezorgd dat ik bepaalde "controle momenten" beter los kon laten en wat meer ontspannen door het leven kan gaan.
Hoop dat dit voor jou ook op een positieve manier invloed blijft hebben in je dagelijks leven.
Ik weet precies welke videoregistratie je bedoelt!
(dat denk ik tenminste haha)
Heb precies hetzelfde gedaan toen ik aan het einde was van mijn trip.
Inmiddels met de vrouw overlegd en de planning is nu dat we Psy-Fi 2020 sowieso gaan bezoeken, 2019 gaat hem waarschijnlijk niet meer worden. Misschien dat ik je daar in 2020 dan wel tegenkom in het bos!
Al met al is het misschien niet de trip geworden die je voor ogen had, maar het is toch altijd afwachten welke kant de trip op gaat. Ik hoop in elk geval dat je voor jezelf toch wat antwoorden hebt gevonden en je "Laat het gaan" nu ook in je dagelijks leven wat makkelijker geworden is.
Succes met je zoektocht naar verbinding! Ik hoop nog meer van je te lezen![:)]()
1. Ik worstel al geruime tijd met het knagende gevoel iets in mijn leven te missen. Ik ervaar mijn leven als vrij leeg en voel me emotioneel wat afgevlakt. Ik mis daarbij tevens aansluiting met anderen. Ik voel me vaak alleen, het leven levend op een andere golflengte, met die ander gevoelsmatig buiten mijn bereik en zelf ook onbereikbaar zijnde voor die ander. Ik heb hier de laatste tijd veel over nagedacht. Sinds kort heb ik het idee dat het gemis dat ik ervaar vooral zit in het ontbreken van sociaal contact en verbondenheid met anderen. Ik ben nogal een einzelgänger, sociaal teruggetrokken, noem het gerust geïsoleerd. Alleen zijn an sich vind ik niet erg, maar het gebrek aan verbinding des te meer. Ik ben daarom op zoek naar manieren om me meer verbonden te kunnen voelen met anderen en de wereld om me heen.
2. Ik leef nogal strak binnen de lijntjes. Ik ben erg geremd, noem het gerust braaf.
Dit gedeelte komt mij echt heel bekend voor, zoals jij het beschreven hebt ben ik zelf ook jaren door het leven gegaan. Ergens heb je er vrede mee, maar toch knaagt het. Ik hoop dat je net als ik een manier vindt om een invulling te vinden voor het gevoel dat je mist.
Het eerste wat ik voelde was een lichte bodyload, gevolgd door lichamelijke onrust. De onrust nam toe naarmate het effect van de truffels verder opkwam. Ik voelde me immens ongemakkelijk. Het ging niet meer, ik kon niet blijven liggen. Ik moest mijn bed uit, in beweging komen. Ik besloot de slaapkamer te laten voor wat het is en naar de woonkamer te gaan. Ik deed het licht aan. Ik voelde me teleurgesteld. Was dit het? Ik had gehoop op een verpletterend effect waaraan ik me volledig over moest geven, maar nog altijd had ik alle controle, de controle die ik juist zo graag had willen verliezen om eens te ervaren hoe het voor mij als zijnde iemand met een altijd zo sterke drang tot controle is om écht overgeleverd te zijn.
Dit had ik ook heel sterk met mijn vorige trip, ondanks dat ik maar 15gr had genomen. Ten opzichte van jouw 45gr mag ik dan ook niet klagen, maar het voelt wel heel herkenbaar. Je hebt het een heel stuk beter omschreven dan ik heb
Even later stond ik op een brug met een prachtig uitzicht, met de toppen van de windmolens nét in de laaghangende bewolking, waardoor de rode lampen op de windmolens een magisch uitziende rode gloed gaven aan het laaghangende wolkendek dat nu als een rode sluier boven het kanaal en de omliggende weilanden en boerderijen hing. De stilte, de rust. Totdat er koplampen naderden in de verte. Daar stond ik, zwaar trippend, met mijn fiets overdwars midden op de snelweg op het midden van een brug.
Heel leuk omschreven! Ik zie het helemaal voor me
Ik kwam in het denken terecht. Inzicht na inzicht kwam in me op. Het ene nog mooier dan het andere. Allemaal zo belangrijk om te onthouden! Dit moet ik opschrijven! Wat moest ik nou opschrijven...? Ah, zó zit het! Huh, wat was het nou? Hoe moet ik dit straks allemaal gaan verwerken in een tripreport? Maar deze trip is echt een tegenvaller... ik had gehoopt op overlevering, op grote inzichten. Ik moet me focussen op de vragen die ik had. Waar wou ik nou ook alweer over nadenken? Nah, ik zie zo wel. Oh, dit is belangrijk... nee, toch niet. Wat dacht ik ook alweer? Verwarring alom. Het voelde als een héérlijk gefuck met mijn controlebehoefte, zoals ik dat inmiddels gewend ben van de truffeltjes. Ik omarmde de innerlijke chaos wederom. Het doet er allemaal niet toe. Niets heeft wezenlijke betekenis in deze staat van zijn. Het is allemaal zo absurd, lachwekkend, waar maak ik me druk om? Als deze trip me niets oplevert, ook prima. Laat het gaan. Ik hoef niet alle antwoorden te hebben na vandaag. Er hoeft geen mooi tripreport te komen. Deze trip is vrij van enige verplichtingen. Ik hoef helemaal niks. Ik kan doen en laten wat ik wil. Hoe heerlijk is dat? Ik koos voor het vertrouwen opdat het allemaal goed zal komen. Ik vervolgde mijn weg, terug naar huis.
Later besefte ik dat dit symbool stond voor mijn weerstand om dingen op de bonnefooi te doen. Altijd maar ‘’Wat nou als...?’’. Er is niets aan de hand en er gaat ook niets ergs gebeuren.
Overal modderpoten? Laminaat naar de klote door het vocht? Niets van dit alles. Ik moet me inderdaad gewoon meer laten gaan. Niets hel en verdoemenis. Het valt allemaal wel mee. Wat als ik was verdwaald? So be it. Stront onder m’n schoenen? Gewoon weer schoonlopen zodra het regent. Keuken zeiknat? Handdoekje. Dweiltje. Opgelost. Zo moeilijk is het leven niet, bedacht ik me.
De verwarring waar je het over hebt is een perfecte omschrijving van de gedachtegang tijdens truffels.
De gedachten daarna vindt ik persoonlijk 1 van de mooiste dingen van de truffels, het bevrijdende gevoel dat alles kan en alles mag. Bijna als toestemming krijgen van de truffels om je niet druk te maken over je dagelijkse zorgen.
Dit heeft er bij mij heel erg voor gezorgd dat ik bepaalde "controle momenten" beter los kon laten en wat meer ontspannen door het leven kan gaan.
Hoop dat dit voor jou ook op een positieve manier invloed blijft hebben in je dagelijks leven.
Ik besloot een videoregistratie van Ajja op afgelopen Psy-Fi op te zetten. Misschien moet ik daar toch ook maar gewoon heen komend jaar, bedacht ik me. Vol verbazing aanschouwde ik hoe mensen in de menigte als geesten door elkaar heen liepen. Waar ik normaal eigenlijk nooit psytrance luister begreep ik nu plots deze muziek. Maar zou Psy-Fi wel iets voor mij zijn? Echt weer zo’n typische vraag voor mij om te stellen. Ik kan er gewoon heen ‘’on my own terms’’, besefte ik me. Wat zich allemaal aandient zie ik dan wel, bedacht ik me. Er lijkt me daar meer dan genoeg te beleven. Bijna had ik mijn ticket gekocht. Bijna!
Ik weet precies welke videoregistratie je bedoelt!
Heb precies hetzelfde gedaan toen ik aan het einde was van mijn trip.
Inmiddels met de vrouw overlegd en de planning is nu dat we Psy-Fi 2020 sowieso gaan bezoeken, 2019 gaat hem waarschijnlijk niet meer worden. Misschien dat ik je daar in 2020 dan wel tegenkom in het bos!
Al met al is het misschien niet de trip geworden die je voor ogen had, maar het is toch altijd afwachten welke kant de trip op gaat. Ik hoop in elk geval dat je voor jezelf toch wat antwoorden hebt gevonden en je "Laat het gaan" nu ook in je dagelijks leven wat makkelijker geworden is.
Succes met je zoektocht naar verbinding! Ik hoop nog meer van je te lezen