Gisteravond kwam ik na een dagje Efteling thuis met het goede voornemen mijzelf door moeder DPT te laten onderwijzen. Wat zij mij zou leren wist ik niet, maar ik zou het gaan merken.
Thuisgekomen ruim ik snel mijn spullen op en maak het mezelf gemakkelijk. Lampjes aan, dekentje op de bank, stukje psytrance op.
23:45, 90 mg DPT nasaal.
Het irriteert mijn slijmvliezen als altijd vrij sterk. Het prikt stevig in de neus, laat mijn neus en keel dichtslibben en een smerige drip loopt mijn keel in. Ik kuch aanstellerig en laat alles over mij heenkomen.
Al heel snel komt het effect opzetten. Het is rond 0:10 en I am ready for take-off. Ik kies het luchtruim en de welbekende spasmes komen opzetten. Dit keer niet zo hevig als ik ze eerder had meegemaakt, maar ze zijn niet te ontkennen maar op een rare manier prettig.
0:30. Ik begin mijn scrotum te beroeren en tintelingen gaan door mijn ganse lijf. Ik pak er een flesje poppers bij. De geur doet mij walgen: zulk een smerig chemisch product. Dat past niet bij het heilige DPT. Ik zet het flesje terstond weg en masturbeer dat het een lieve lust is. Hoewel het ding meestentijds halfstok hangt lukt het uiteindelijk toch om tot een climax te komen en ik begin te lachen. Te lachen, te gillen, te schokken en te vloeken. Ik word uitgeknepen, door de mangel gehaald, kleuren te over en iedere cel in mijn lichaam siddert van genot. Een orgasme is leuk, maar een orgasme op DPT? Gekkenwerk. Echt. Zet het op je bucketlist. Het is nergens mee te vergelijken. Het is uniek en het is onvoorstelbaar.
Ik was mijn handen in onschuld en besluit, 0:45, een kleine redose te doen en leg een lijntje van op de gok 30 mg neer. De eerste helft gaat mijn rechterneusgat in, de andere helft nies ik achter het aanrecht. Een nieuw lijntje van 15 mg leg ik neer en alzo poeder ik ook mijn linkerneusgat opnieuw.
Ik vlei mij neder op de bank in afwachting van wat komen gaat. De druk is van de ketel, is mijn gedachte, dus weg met die geilheid en luister naar de wijsheid van Moeder DPT! Nieuwe ronde nieuwe kansen, dus blijf van die leuter af.
Na een aanloopje ontsnap ik wederom aan de zwaartekracht en of ik het nu wil of niet, mijn klokkenspel kriebelt wederom en onvermijdelijk reikt mijn rechterhand weer worstwaarts.
Vol overtuiging hiermee korte metten te maken begin ik furieus te sjorren en reeds enkele minuten later voel ik mij opnieuw door de wringer gaan. Vol ongeloof hoe er wederom zo'n krachtige uitbarsting kan zijn kronkel ik, lach en gil ik, verbaas ik mij over de bizarre intensiteit die ongeëvenaard is, en buiten adem lig ik voor de tweede keer als een slappe vaatdoek over de bank heen en moet ik een paar minuten bijkomen van het intense genot.
1:45. Ik merk dat het effect inmiddels toch tot mijn teleurstelling teveel naar mijn zin is afgenomen en besluit - drie maal scheepsbeschuit - voor een derde en laatste dosering te gaan. Ik leg op het oog 40 tot 50 mg neer. Naar binnen gaat het en de bank is mijn vriend. In de kikgroep kraam ik wat onbehouwen opmerkingen uit om mijn tweede orgasme te bezingen en met mijn ogen dicht laat ik vervolgens het effect van deze laatste dosering tot mij komen. De geilheid inmiddels zat ben ik vastbesloten mijzelf dit keer niet open te stellen voor enig gevoel in die richting.
Maar ja. Wat gebeurt dat gebeurt. Er is geen houden aan. 2:15. Mijn zwans geeft keihard acte de présence.
Nou, toe, snel dan. Even afhandelen dat probleem. Niet morren, effe sjorren. Niet rekken, effe trekken. Aldus geschiedt.
En opnieuw. Platgedrukt, platgewalst, overdonderd, verwonderd.
Murw geslagen en in opperst genot dringt deze derde apotheose zich in volle glorie aan mij op. Uitgeput en voldaan was ik ook deze verkwiste spermatozoïden van mijn handen af en plof ik alweer neer op de bank. Geen redose dit keer. Drie maal is genoeg. Het effect is nog sterk genoeg om Moeder DPT alsnog om lessen anders dan pure geilheid te vragen, en wat zij mij geeft is een scala aan beelden, van - van wat eigenlijk?
Een ratjetoe komt mij toe. Een imploderend heelal. De vergankelijkheid van het leven. De zinloosheid van het bestaan. De vele verschijningsvormen van het bewustzijn. De betrekkelijkheid van alles. Het duizelt mij en chocola kan ik er zo gauw niet van maken. Er is weinig nieuws dat ik nog niet eerder gezien had. Zweven door een eindeloos niets? Been there. Knuffelen met het onze werkelijkheid overstijgend oppermachtig wezen? Done that. De ervaringen zijn waardevol maar ik heb niet het gevoel dat ik er iets wijzer van word. Ben ik niet klaar voor de wijze lessen? Ben ik nog te onwetend om te leren? Alsnog ben ik dankbaar voor de ervaring, en wellicht dringt de geboden les zich alsnog op wanneer ik daar wèl klaar voor ben.
3:00. Het effect van de DPT is afgenomen. Ik zit duidelijk in de comedown. Nuchter ben ik nog lang niet, maar de 'normale wereld' vertroebelt mijn beeld meer en meer.
Opnieuw een kriebel. Ach nee. Ja hoor. Het verhaal herhaalt zich. Trek trek, vlek vlek. Handen wassen. Dat was nummer 4.
3:15. Ik ga genieten van de comedown. Trek er een biertje bij open en bekijk wat fragmenten van Herman Finkers. Ik ben nog klaarwakker en vermoed dat het een latertje gaat worden. Dat blijkt te kloppen, en rond 8:30 vind ik het welletjes en spring ik mijn bed in.