#1
Wie: Ik (man van 24) + vriend van idem 24, zijn naam gefingeerd naar Pinda (want zijn oude nummer staat in mijn mobiel als 'Pindakaas')
Wat: 2CB, 17mg
Mijn evaring: XTC, Coke, 2CB, Wiet, Truffels, allen twee of drie keer.
De Inleiding
Zaterdag anderhalve week geleden was het zover: mijn derde keer 2CB! Nadat de eerste keer een âtestdosisâ van drie kwart pil redelijk goed beviel en de tweede keer een lichte dosis van 1/3e pil op een feestje mij zĂ©Ă©r goed beviel, had ik nu het plan om een hele pil van ca 17mg te nemen. Ik zou het samen met een goede vriend van mij doen, Pinda, met wie ik het op app altijd 'Chocoladebiertjes' noem. Pinda heeft vooral ervaringen met uppers, mijn ervaringen zijn naast XTC en Coke vooral met hallucinogene drugs geweest (2CB en Truffels). We hebben samen al enkele keren getript: Ă©Ă©n keer met truffels in de natuur, wat Pinda niet goed was bevallen en mij redelijk. Dat is ook zijn enige aanraking tot dusver met psychedelica geweest; ik heb naast mijn ervaringen met 2CB al drie keer getript op truffels. Dat bevalt mij altijd redelijk eigenlijk: de visuals vind ik heel vet, maar mijn minder heldere toestand heb ik vaak een beetje moeite mee. Tevens word ik ontzettend misselijk van de inname: twee van de drie keer heb ik vrij vroeg moeten braken, mijn eerste keer heeft het daardoor maar liefst drie uur geduurd voordat ik doorhad dat ik daadwerkelijk aan het trippen was. Daardoor ben ik een klein beetje van truffels gekeerd de laatste tijd. Pinda en ik hebben ook een keer samen op een festival XTC gebruikt (met enkele andere vrienden van mij erbij), deze ervaring was prima.
Zoals gewoonlijk heb ik mij ontzettend goed voorbereid voor het trippen, de setting zou gewoon mijn kamer zijn. Ik kocht wat snacks voor als we trek zouden krijgen en wat frisdrankjes voor later in de trip (weet dat de combi met caffeĂŻne niet super is maar bij mij valt het altijd wel prima), Pinda nam fruit mee (witte druiven, blauwe bessen, frambozen, heerlijk!). Overdag heb ik nog met mijn ouders wat biertjes in de stad gedaan, dit bleef echter beperkt tot session IPAâs van 3% (ik vermoed dat mijn ouders wel door hadden dat ik iets van plan was die avond, normaal neem ik de zwaardere bieren![:wink:]()
), maar de alcohol was rond 7 uur sâavonds echt wel mijn systeem uit. Om 8 uur kwam Pinda bij mij binnen, en we hadden allebei iets van âokĂ© letâs do thisâ. We slikten direct het pilletje, wetende dat het toch nog wel drie kwartier tot een uur ging duren voordat we iets zouden voelen. Dat was een mooi moment om even goed bij te praten, een beetje met Pinda te delen van wat er ging komen en natuurlijk een beetje gezond gespannen te zijn. Tussendoor had ik op Netflix Avatar: The Last Airbender opgezet. De eerste aflevering keken we niet zo intens, maar de tweede aflevering die we keken (Jet) was echt chill, de rode herfst-beelden van de aflevering zijn schitterend en het is een vrij âzweverigeâ aflevering, wat goed ging met de sfeer. De laatste 5 minuten van de aflevering kregen we de eerste schokken dat er iets ging gebeuren.
Avatar the Last Airbender: Jet
Het Begin
De coming up was nĂłg erger dan ik had verwacht. We werden allebei precies op hetzelfde moment duizelig en misselijk. Ik pakte alvast de kotsemmer, want dit gevoel was nĂĂ©t best. Toen de aflevering van Avatar afgelopen was (die tot dusver een prima afleiding was van het rotgevoel) heb ik een psytrance playlist op Spotify aangezet en een ruimte achtergrond opgezet op mijn TV. Langzamerhand begonnen de visuals in te treden en maakte het misselijke gevoel plaats voor een heel euforisch lekker gevoel. Licht XTC-achtig, maar wel wat anders, het verschil met XTC is dat het wat âseksuelerâ aanvoelde. We begonnen het allebei ineens wat leuker te vinden. Ik begon op dat moment ook Ă©cht met hallucineren. Ik wist niet of ik dat in mijn huidige omgeving chill vond, dus ik vond het allemaal moeilijk te plaatsen. Pinda ging ook aardig lekker maar had net als ik een vreemd gevoel erbij. We kwamen in een soort lachkick hierdoor, want wat gebeurde er nou in vredesnaam? Ik had al door dat ons cynisme ten aanzien van de trip en wat er gebeurde ervoor zorgde dat ik niet Ă©cht hard kon gaan, waardoor ik tegen Pinda zei dat ie minder cynisch moest zijn. Hij schoot natuurlijk keihard in de lach (hoe corny klinkt het ook) en ik ook. De minuten daarna ging dit door: ik vertelde Pinda dat ie niet zo cynisch moest zijn, hij moest lachen en daardoor moest ik ook lachen. Op zich niet verkeerd, want daardoor werd de mood wat lichter. Na eventjes was ik wel uitgelachen en dacht ik âfuck deze, ik ga lekker zelf welâ. De hallucinaties namen mijn zicht aardig over, dus ik besloot gewoon lekker mijn ogen dicht te doen.
Ineens kwam ik in een moeilijk dikke trip terecht. Mijn lichaam voelde lichtjes aan, de euforie begon te overheersen en ik voelde mij als het ware een toeschouwer/deelnemer in mijn eigen vierdimensionale film. Ik zag vanuit mijn dichte ogen allemaal vette beelden, wisselend tussen schitterende fantasie-achtige landschappen, kaleidoscopische cartoonbeelden en euforische clubs waarin ik stond te dansen (met enorm veel mooie vrouwen, ik werd echt heel erg opgewonden daarvanâŠ). De vloeiendheid en de overgangen van de beelden gingen op basis van de trancemuziek die ik had opgezet, bij âEIFORYAâ van Armin van Buuren waande ik mij in een heel vette club, bij Seven Cities van Solarstone waande ik mij in een paarse hemel waarin ik verlichting had gevonden. Dit stuk van de trip was zĂł vet en duurde in mijn hoofd enorm lang. Op een gegeven moment bleef ik een beetje haken in een vage visual van een kaleidoscopische snoepautomaat (ik maak geen grap) en ik besloot dat het tijd was om even water te drinken en uit mijn trip te komen.
Eenmaal genietend van mijn glaasje water merkte ik pas hoe diep ik aan het trippen was: ineens was ik terug in mijn eigen kamer, gewoon weer in de normale wereld. Ondanks dat ik mijn hallucinaties en visuals wel immersief waren had ik wel de hele tijd door dat ik in mijn kamer was. Ik geloofde dus niet in mijn visuals en ik had geen waanideeĂ«n, wat ik gedeeltelijk als iets prettigs zag (ik voelde mij hierdoor helder) en gedeeltelijk jammer (omdat ik niks meer deed dan in mijn eigen kamer genieten van mijn visuals had mijn trip geen feitelijke waarde had ik het idee, en hoe leuk de trip ook was: ik vond het wel hĂ©Ă©l zwaar). Pinda had zijn ogen nog open, en ik besprak even met hem wat er gebeurde. âHuh wacht, je moet je ogen dicht doen?â was zijn respons. Hij had gewoon lekker staan kijken naar een afdruk van een schilderij bij mij (Korenveld met Kraaien, van vGogh). Ik vertelde hem dus dat ik heel diep was gegaan, en wilde even met hem praten over de dingen die ik zag en wat het zou kunnen betekenen. Echter, ik kon er geen cohesief verhaal uit vormen. We besloten dat het tijd was voor een volgende ârondeâ diep gaan, want alles in mijn kamer ging weer vervormen.
Korenveld met Kraaien
Nog dieper en weer terug
Omdat Pinda nu zijn ogen dicht had, had ik nu het gevoel dat wij sĂĄmen aan het trippen waren. Dat wij dus ook samen door alle visuals gingen die ik zag. Het was niet echt een waanidee, ik wist op dat moment dat het niet Ă©cht zo was, maar ik liet dat gewoon maar gaan. Ik ging weer ontzettend diep, alhoewel ik moeite had met enkele zorgen uit mijn leven uit mijn hoofd te bannen. Die waren allemaal heel onnodig, Ă©Ă©ntje was dat ik dit niet samen met een meisje kon doen want mĂĄn ik was opgewonden. Pinda is een hele aardige gozer, echt, maar ik merkte wel hoe heteroseksueel (als je dat echt bent natuurlijk![:wink:]()
) ik ben als ik 2CB neem; ondanks dat je elkaars vriendschap enorm voelt door zoân trip heen vond ik het jammer dat ik niks met mijn opgewonden gevoel kon. Dat geeft mij ook de onzekerheid dat ik geen relatie heb ĂŒberhaupt en dat het zoiets is waar je zĂł erg op moet wachten, heb sinds mijn laatste relatie wel een hoop gedate maar ik ben echt al twee jaar niet meer verliefd geweest. Ik heb onlangs bijvoorbeeld ook mijn Tinder verwijderd omdat ik er alleen maar onzekerder van werd, maar consequentie is natuurlijk dat het âhet kan iedere dag gebeurenâ-gevoel verdwijnt. Dat was iets naars wat aardig in mijn hoofd bleef hangen. Ook had ik heel even naar mijn mobiel gekeken om te kijken hoe laat het was en ik zag dat ik berichtjes had van wat vrienden, maar ik wist totaal niet wat ik met die berichten moest (het ging letterlijk om dingen als: âhey wie heeft er zin om te borrelen vanavond?â, of mijn vader die een meme met mij had gedeeld over Feyenoord, maar ik kon dat soort dingen Ă©cht niet plaatsen omdat ik in mijn hoofd in een ander universum was dan zij). Het waren dingen die de immersie een beetje aan het verpesten waren. Dat gezegd hebbende: ik ging nog steeds heel lekker! De visuals en het euforische gevoel zorgden daar wel voor, daarnaast is 2CB gewoon prima te sturen. Aan de andere kant: als ik nu truffels had gebruikt, was ik vermoedelijk gewoon bad gegaan, dan hadden de vervelende gedachtes waarschijnlijk overheersend gewerkt.
Op een gegeven moment was ik er uit het niks volledig uit, terug in mijn kamer. Ik wekte Pinda even, en vroeg hem om zijn ervaringen. Hij vond het met ogen dicht ook wel vetter dan eerst, alhoewel hij nog altijd aangaf moeite te hebben met alles los te laten. Zijn visuals waren ook veel minder sterk dan die van mij. Ik had er eigenlijk wel genoeg van, maar de 2CB trok mij er weer in, ik moest nog een laatste keer diep gaan. Ik zat nog in mijn piek. Eigenlijk was de âlaatste keer diep gaanâ prima relaxed. Ik zag toffe visuals, nam een meer ontspannen houding aan en waande mij meer toeschouwer van mijn visuals dan actief deelnemer, zoals kort daarvoor, waardoor het minder mentale energie kostte voor mij. Weer na een kwartier oid stapte ik eruit, en vroeg aan Pinda of hij nog hard wilde gaan. Eigenlijk kwamen we samen tot de conclusie dat het nu wel genoeg was. Inmiddels had ik ook wel last van een rommelende, lege maag. We aten lekker wat witte druiven, gingen staan ipv zitten en veranderden de muziek (van Trance naar Acid) en de achtergrond van de TV zodat we niet meer in een trip gezogen werden. Het XTC gevoel kickte nu veel harder in dan het psychedelische gevoel: dat was best chill! Ik besloot wat piccoliniâs in de oven te stoppen, ondanks dat ik nĂ©t uit een diepe trip kwam ging dat eigenlijk super makkelijk. Het voor mijn gevoel lange wachten totdat die krengen klaar waren was wel naar. Ik werd in die tijd steeds nuchterder, alsof ik steeds meer âlagenâ de werkelijkheid in kwam. Na wat eten en een toiletbezoekje besloten we even naar het dakterras te gaan, ondanks de ijskou een goede plek om even te ontnuchteren. Boxje mee, fruit mee, cola mee⊠staat de beheerder van de flat precies te roken. Dat was echt sĂșper awkward, maar de beheerder negeerde ons bestaan een beetje en wij bleven even stil. Op een gegeven moment ging ie weer naar binnen, gelukkig. Wij konden daardoor ons weer ontspannen en we werden vĂ©Ă©l nuchterder in de tussentijd. We bleven een minuutje of tien zitten, toen was het twaalf uur en het was inmiddels echt veel te koud aan het worden.
Terug in het leven
Binnen beseften we dat we inmiddels wel echt in de coming-down zaten. Als je bedenkt dat we kwart voor negen begonnen met trippen ging dat eigenlijk best wel snel. We dachten goed na over wat we nu wilden doen: uiteindelijk besloten we maar Donât Hug Me Iâm Scared te kijken (alle zes de filmpjes). Die waren best chill tijdens de coming-down: een beetje diep, een beetje comedy. Stiekem wel grappig, die afleveringen beginnen ook altijd in een rustige kamer, waarna de karakters in een soort bad trip worden gezogen waarin ze een les leren en daarna weer rustig eindigen in hun kamer. Beetje vergelijkbaar met wat wij net deden, maar dan zonder het slechte dan ;P. Na het zesde filmpje hadden we eigenlijk het gevoel dat we volledig nuchter waren (ongeveer 4 uur en drie kwartier na inname). Dat ging lekker snel! Pinda ging weer naar huis, en ik ging nog even douchen en ook lekker naar bed.
Don't Hug Me I'm Scared
Al met al kijk ik terug op een zeer intensieve trip. Het gevoel was chill, mijn closed eyes visuals waren wåånzinnig, maar daar tegenover was mijn mentale staat misschien niet perfect (te veel zorgen aan mijn kop) en ik vond de trip wel enorm zwaar aanvoelen. Mijn ervaring om 2CB met een vriend te delen was uitstekend. Voorlopig hou ik het wat betreft psychedelica wel hierbij, aangezien ik mijn gedachten niet genoeg op orde heb om nu aan de truffels te gaan en met LSD ben ik bang dat het mij véél te lang gaat duren (dat had ik nu bij 2CB al, en dat was met een vrij korte duur). Mijn volgende keer wordt weer een lichte dosis (half pil) in een club met techno, om te kijken hoe dat bevalt. Het meest chille aan 2CB is namelijk toch wel de veelzijdigheid van de drug, dat je het kan gebruiken voor een avondje hard trippen en op een lichtere dosis voor een avondje fijn uitgaan is best perfect natuurlijk. Ben benieuwd wat de toekomst gaat geven met deze drug![:)]()
Wat: 2CB, 17mg
Mijn evaring: XTC, Coke, 2CB, Wiet, Truffels, allen twee of drie keer.
De Inleiding
Zaterdag anderhalve week geleden was het zover: mijn derde keer 2CB! Nadat de eerste keer een âtestdosisâ van drie kwart pil redelijk goed beviel en de tweede keer een lichte dosis van 1/3e pil op een feestje mij zĂ©Ă©r goed beviel, had ik nu het plan om een hele pil van ca 17mg te nemen. Ik zou het samen met een goede vriend van mij doen, Pinda, met wie ik het op app altijd 'Chocoladebiertjes' noem. Pinda heeft vooral ervaringen met uppers, mijn ervaringen zijn naast XTC en Coke vooral met hallucinogene drugs geweest (2CB en Truffels). We hebben samen al enkele keren getript: Ă©Ă©n keer met truffels in de natuur, wat Pinda niet goed was bevallen en mij redelijk. Dat is ook zijn enige aanraking tot dusver met psychedelica geweest; ik heb naast mijn ervaringen met 2CB al drie keer getript op truffels. Dat bevalt mij altijd redelijk eigenlijk: de visuals vind ik heel vet, maar mijn minder heldere toestand heb ik vaak een beetje moeite mee. Tevens word ik ontzettend misselijk van de inname: twee van de drie keer heb ik vrij vroeg moeten braken, mijn eerste keer heeft het daardoor maar liefst drie uur geduurd voordat ik doorhad dat ik daadwerkelijk aan het trippen was. Daardoor ben ik een klein beetje van truffels gekeerd de laatste tijd. Pinda en ik hebben ook een keer samen op een festival XTC gebruikt (met enkele andere vrienden van mij erbij), deze ervaring was prima.
Zoals gewoonlijk heb ik mij ontzettend goed voorbereid voor het trippen, de setting zou gewoon mijn kamer zijn. Ik kocht wat snacks voor als we trek zouden krijgen en wat frisdrankjes voor later in de trip (weet dat de combi met caffeĂŻne niet super is maar bij mij valt het altijd wel prima), Pinda nam fruit mee (witte druiven, blauwe bessen, frambozen, heerlijk!). Overdag heb ik nog met mijn ouders wat biertjes in de stad gedaan, dit bleef echter beperkt tot session IPAâs van 3% (ik vermoed dat mijn ouders wel door hadden dat ik iets van plan was die avond, normaal neem ik de zwaardere bieren
Avatar the Last Airbender: Jet
Het Begin
De coming up was nĂłg erger dan ik had verwacht. We werden allebei precies op hetzelfde moment duizelig en misselijk. Ik pakte alvast de kotsemmer, want dit gevoel was nĂĂ©t best. Toen de aflevering van Avatar afgelopen was (die tot dusver een prima afleiding was van het rotgevoel) heb ik een psytrance playlist op Spotify aangezet en een ruimte achtergrond opgezet op mijn TV. Langzamerhand begonnen de visuals in te treden en maakte het misselijke gevoel plaats voor een heel euforisch lekker gevoel. Licht XTC-achtig, maar wel wat anders, het verschil met XTC is dat het wat âseksuelerâ aanvoelde. We begonnen het allebei ineens wat leuker te vinden. Ik begon op dat moment ook Ă©cht met hallucineren. Ik wist niet of ik dat in mijn huidige omgeving chill vond, dus ik vond het allemaal moeilijk te plaatsen. Pinda ging ook aardig lekker maar had net als ik een vreemd gevoel erbij. We kwamen in een soort lachkick hierdoor, want wat gebeurde er nou in vredesnaam? Ik had al door dat ons cynisme ten aanzien van de trip en wat er gebeurde ervoor zorgde dat ik niet Ă©cht hard kon gaan, waardoor ik tegen Pinda zei dat ie minder cynisch moest zijn. Hij schoot natuurlijk keihard in de lach (hoe corny klinkt het ook) en ik ook. De minuten daarna ging dit door: ik vertelde Pinda dat ie niet zo cynisch moest zijn, hij moest lachen en daardoor moest ik ook lachen. Op zich niet verkeerd, want daardoor werd de mood wat lichter. Na eventjes was ik wel uitgelachen en dacht ik âfuck deze, ik ga lekker zelf welâ. De hallucinaties namen mijn zicht aardig over, dus ik besloot gewoon lekker mijn ogen dicht te doen.
Ineens kwam ik in een moeilijk dikke trip terecht. Mijn lichaam voelde lichtjes aan, de euforie begon te overheersen en ik voelde mij als het ware een toeschouwer/deelnemer in mijn eigen vierdimensionale film. Ik zag vanuit mijn dichte ogen allemaal vette beelden, wisselend tussen schitterende fantasie-achtige landschappen, kaleidoscopische cartoonbeelden en euforische clubs waarin ik stond te dansen (met enorm veel mooie vrouwen, ik werd echt heel erg opgewonden daarvanâŠ). De vloeiendheid en de overgangen van de beelden gingen op basis van de trancemuziek die ik had opgezet, bij âEIFORYAâ van Armin van Buuren waande ik mij in een heel vette club, bij Seven Cities van Solarstone waande ik mij in een paarse hemel waarin ik verlichting had gevonden. Dit stuk van de trip was zĂł vet en duurde in mijn hoofd enorm lang. Op een gegeven moment bleef ik een beetje haken in een vage visual van een kaleidoscopische snoepautomaat (ik maak geen grap) en ik besloot dat het tijd was om even water te drinken en uit mijn trip te komen.
Eenmaal genietend van mijn glaasje water merkte ik pas hoe diep ik aan het trippen was: ineens was ik terug in mijn eigen kamer, gewoon weer in de normale wereld. Ondanks dat ik mijn hallucinaties en visuals wel immersief waren had ik wel de hele tijd door dat ik in mijn kamer was. Ik geloofde dus niet in mijn visuals en ik had geen waanideeĂ«n, wat ik gedeeltelijk als iets prettigs zag (ik voelde mij hierdoor helder) en gedeeltelijk jammer (omdat ik niks meer deed dan in mijn eigen kamer genieten van mijn visuals had mijn trip geen feitelijke waarde had ik het idee, en hoe leuk de trip ook was: ik vond het wel hĂ©Ă©l zwaar). Pinda had zijn ogen nog open, en ik besprak even met hem wat er gebeurde. âHuh wacht, je moet je ogen dicht doen?â was zijn respons. Hij had gewoon lekker staan kijken naar een afdruk van een schilderij bij mij (Korenveld met Kraaien, van vGogh). Ik vertelde hem dus dat ik heel diep was gegaan, en wilde even met hem praten over de dingen die ik zag en wat het zou kunnen betekenen. Echter, ik kon er geen cohesief verhaal uit vormen. We besloten dat het tijd was voor een volgende ârondeâ diep gaan, want alles in mijn kamer ging weer vervormen.
Korenveld met Kraaien
Nog dieper en weer terug
Omdat Pinda nu zijn ogen dicht had, had ik nu het gevoel dat wij sĂĄmen aan het trippen waren. Dat wij dus ook samen door alle visuals gingen die ik zag. Het was niet echt een waanidee, ik wist op dat moment dat het niet Ă©cht zo was, maar ik liet dat gewoon maar gaan. Ik ging weer ontzettend diep, alhoewel ik moeite had met enkele zorgen uit mijn leven uit mijn hoofd te bannen. Die waren allemaal heel onnodig, Ă©Ă©ntje was dat ik dit niet samen met een meisje kon doen want mĂĄn ik was opgewonden. Pinda is een hele aardige gozer, echt, maar ik merkte wel hoe heteroseksueel (als je dat echt bent natuurlijk
Op een gegeven moment was ik er uit het niks volledig uit, terug in mijn kamer. Ik wekte Pinda even, en vroeg hem om zijn ervaringen. Hij vond het met ogen dicht ook wel vetter dan eerst, alhoewel hij nog altijd aangaf moeite te hebben met alles los te laten. Zijn visuals waren ook veel minder sterk dan die van mij. Ik had er eigenlijk wel genoeg van, maar de 2CB trok mij er weer in, ik moest nog een laatste keer diep gaan. Ik zat nog in mijn piek. Eigenlijk was de âlaatste keer diep gaanâ prima relaxed. Ik zag toffe visuals, nam een meer ontspannen houding aan en waande mij meer toeschouwer van mijn visuals dan actief deelnemer, zoals kort daarvoor, waardoor het minder mentale energie kostte voor mij. Weer na een kwartier oid stapte ik eruit, en vroeg aan Pinda of hij nog hard wilde gaan. Eigenlijk kwamen we samen tot de conclusie dat het nu wel genoeg was. Inmiddels had ik ook wel last van een rommelende, lege maag. We aten lekker wat witte druiven, gingen staan ipv zitten en veranderden de muziek (van Trance naar Acid) en de achtergrond van de TV zodat we niet meer in een trip gezogen werden. Het XTC gevoel kickte nu veel harder in dan het psychedelische gevoel: dat was best chill! Ik besloot wat piccoliniâs in de oven te stoppen, ondanks dat ik nĂ©t uit een diepe trip kwam ging dat eigenlijk super makkelijk. Het voor mijn gevoel lange wachten totdat die krengen klaar waren was wel naar. Ik werd in die tijd steeds nuchterder, alsof ik steeds meer âlagenâ de werkelijkheid in kwam. Na wat eten en een toiletbezoekje besloten we even naar het dakterras te gaan, ondanks de ijskou een goede plek om even te ontnuchteren. Boxje mee, fruit mee, cola mee⊠staat de beheerder van de flat precies te roken. Dat was echt sĂșper awkward, maar de beheerder negeerde ons bestaan een beetje en wij bleven even stil. Op een gegeven moment ging ie weer naar binnen, gelukkig. Wij konden daardoor ons weer ontspannen en we werden vĂ©Ă©l nuchterder in de tussentijd. We bleven een minuutje of tien zitten, toen was het twaalf uur en het was inmiddels echt veel te koud aan het worden.
Terug in het leven
Binnen beseften we dat we inmiddels wel echt in de coming-down zaten. Als je bedenkt dat we kwart voor negen begonnen met trippen ging dat eigenlijk best wel snel. We dachten goed na over wat we nu wilden doen: uiteindelijk besloten we maar Donât Hug Me Iâm Scared te kijken (alle zes de filmpjes). Die waren best chill tijdens de coming-down: een beetje diep, een beetje comedy. Stiekem wel grappig, die afleveringen beginnen ook altijd in een rustige kamer, waarna de karakters in een soort bad trip worden gezogen waarin ze een les leren en daarna weer rustig eindigen in hun kamer. Beetje vergelijkbaar met wat wij net deden, maar dan zonder het slechte dan ;P. Na het zesde filmpje hadden we eigenlijk het gevoel dat we volledig nuchter waren (ongeveer 4 uur en drie kwartier na inname). Dat ging lekker snel! Pinda ging weer naar huis, en ik ging nog even douchen en ook lekker naar bed.
Don't Hug Me I'm Scared
Al met al kijk ik terug op een zeer intensieve trip. Het gevoel was chill, mijn closed eyes visuals waren wåånzinnig, maar daar tegenover was mijn mentale staat misschien niet perfect (te veel zorgen aan mijn kop) en ik vond de trip wel enorm zwaar aanvoelen. Mijn ervaring om 2CB met een vriend te delen was uitstekend. Voorlopig hou ik het wat betreft psychedelica wel hierbij, aangezien ik mijn gedachten niet genoeg op orde heb om nu aan de truffels te gaan en met LSD ben ik bang dat het mij véél te lang gaat duren (dat had ik nu bij 2CB al, en dat was met een vrij korte duur). Mijn volgende keer wordt weer een lichte dosis (half pil) in een club met techno, om te kijken hoe dat bevalt. Het meest chille aan 2CB is namelijk toch wel de veelzijdigheid van de drug, dat je het kan gebruiken voor een avondje hard trippen en op een lichtere dosis voor een avondje fijn uitgaan is best perfect natuurlijk. Ben benieuwd wat de toekomst gaat geven met deze drug