#1
True, dat hebben we allemaal denk ik. De privé-omstandigheden doen er ook niet toe, je hoeft hier geen verantwoording af te leggen, begrijp me niet verkeerd hè. Van die 'fuck it' momenten heb ik ook wel gehad, tweemaal, ondanks mijn verder altijd zeer verstandige en weloverwogen gebruik, wat ik best zo durf te stellen. Volgens mij is dat inderdaad echt menselijk. Ik neem nu standaard nog uitsluitend de middelen en precies de vooraf bepaalde hoeveelheden daarvan mee die ik voor dat moment gepland heb te gaan gebruiken. Ongeacht wat voor effect het geeft, houdt 't daarmee gewoon op. Op voorhand voorkomen dat je 'in het moment' toch iets neemt wat je van een ander aangeboden krijgt is lastiger, al heb ik die neiging niet snel. Drugs van een ander aannemen, vooral van vreemden en ongetest, is voor mij eigenlijk echt een no go. Van bekenden is het een grijs gebied... genoeg mensen die ik wel vertrouw, maar die zelf hun drugs niet laten testen, dus dan weet je alsnog niet echt zeker wat je nou krijgt.Hahahaha.. euhm.. betrapt
Ik zeg wel eens dat je eerst alle regels moet kennen voordat je ze kunt breken
Maar even zonder grappen. Ja, ik probeer altijd zoveel mogelijk verstandig in te kaderen en te plannen enzo. Maar soms ben ik ook gewoon mens en denk ik ook wel eens 'ach fuck it'.
Ik moet ook zeggen dat ik een beetje een zware week had gehad en dat die stress dan zo'n 'fuck it' kan uitlokken. Dat heeft absoluut meegespeeld, maar die omstandigheden kan ik hier vanwege privacyredenen niet delen.