#1
Dat is heel mooi! Ik had gister bij mijn trip juist helemaal niet het gevoel dat ik iets hoefde te sturen. Moeilijk uit te leggen. Alles voelde gewoon goed. Bij mijn eerste keer 2cb had ik af en toe weleens het gevoel dat ik bijna de verkeerde kant op ging. Maar gister heb ik dat totaal niet gehad. Kan ook zijn dat ik iets minder heb binnengekregen dan ik dacht..Wat ik in mijn laatste truffeltrip heb ervaren is dat mijn reflex (ho, stop, VECHTEN! Ik wil dit niet!) op nare dingen/gevoelens/emoties hetgeen is wat pijn doet. Niet het nare iets zelf. Dus inderdaad: omarm het, accepteer het ❤️
Ik kon tijdens die trip trouwens ook vrij goed sturen: ik werd uitgedaagd gewoon mee te gaan op de golven van de trip. Mooi, lelijk, leuk, eng. Goeie oefening. Maar als er teveel moeilijke dingen achter elkaar kwamen en ik merkte dat dat m'n mindset beïnvloedde ('ohjee, gaat dit bad?), kon ik denken 'hey, ik wil best op de golven mee, maar doe dan die tsunami ff bij je houden. Gaan we wel een keer aan, maar niet nu'. En dan was het oke. Binnenkort een keer een trip met een sitter, zodat ik ook zo'n tsunami aan kan gaan.