#1
Ik nam zaterdag middag in mijn eentje voor het eerst psychedelische drugs. Ik had voor de Atlantis truffels gekozen, waarvan ik zo'n 6 à 7 gram op at.
De smaak viel me mee, nadat ik berichten had gelezen over hoe vies het is. Het was zeker niet lekker, maar vond het niet smerig. Ik ben ook totaal niet misselijk geworden.
Nadat ik het had opgegeten ging ik op mijn bank zitten. Ik had daarvoor wat opgeruimd, en een filosofische podcast aan gezet.
Na zo'n 15 minuten begon ik me wat zwaar te voelen. Even later begon ik effecten te zien op mijn zwarte leren stoelen. Het leek alsof ik een reflectie van water zag bewegen. Dit hield wel even aan en ik begon te denken dat ik misschien te weinig had genomen. Maar toen begon de echte trip.
Ik was me er wel erg bewust van dat ik in een trip zat. Bijna alsof ik een film aan het kijken was maar er midden in zat. Ik zat steeds te denken, nu begrijp ik al die plaatjes van kleuren en patronen als je afbeeldingen van psychedelische drugs zoekt. Weet niet goed hoe ik dit moet uitleggen, maar toen ik mijn handen voor mijn ogen heen en weer bewoog zag ik een spoor van handen die ik achter liet en m'n handen achterna gingen. Zag er heel cool uit. Mijn telefoon was om de een of andere reden ultra hd. Niet alleen het scherm maar in z'n geheel. En het was erg glad en zacht voor mijn gevoel. Ook had ik op zijn piek ineens zin om te staan en gewoon een beetje heen en weer te schommelen, gewoon blij en aan het genieten van wat ik allemaal zag. En met mijn ogen dicht leek het alsof ik mijn ogen gewoon open had, en in een andere kamer van mijn huis stond die natuurlijk weer alle kleuren van de regenboog was.
Coolste effect was dat ik 3D abstracte vormen voor me zag, die een soort doorzichtig plafond vormden vlak boven mijn hoofd waardoor ik een heel gezellig gevoel kreeg. En ik had ergens het gevoel dat ik in een boot zat ipv in mijn huis.
Terwijl de trip bezig was begon de podcast ineens te praten over zelfmoord en dat het leven geen zin had. Dit had iemand misschien een bad trip kunnen geven, maar ik moest er vooral om lachen omdat het zo'n sterk contrast was met al het mooie dat ik om mij heen zag.
Ik maakte 1 grote fout: Ik pakte de telefoon om een paar mensen te berichten hoe cool het was. Maar dit haalde me eigenlijk een beetje uit de visuele ervaring, en ook reageerde 1 persoon een beetje naar waardoor ik me ineens best wel slecht voelde. Maar niet heel intens slecht ofzo, gewoon net alsof je een film kijkt en je krijgt een vervelende gedachte waardoor de film verpest wordt. Denk dat hierdoor de tweede helft van mijn trip niet zo fijn was als dat het had moeten zijn.
Over de hele ervaring gezien was het wel erg positief, en zou het graag weer willen doen. Als ik het weer alleen doe denk ik dat ik het op dezelfde dosis houd, want ik vond het al best wel intens. Zou graag een hogere dosering willen proberen maar dan moet ik ook iemand zien te fixen die tripzitter wil zijn.
De smaak viel me mee, nadat ik berichten had gelezen over hoe vies het is. Het was zeker niet lekker, maar vond het niet smerig. Ik ben ook totaal niet misselijk geworden.
Nadat ik het had opgegeten ging ik op mijn bank zitten. Ik had daarvoor wat opgeruimd, en een filosofische podcast aan gezet.
Na zo'n 15 minuten begon ik me wat zwaar te voelen. Even later begon ik effecten te zien op mijn zwarte leren stoelen. Het leek alsof ik een reflectie van water zag bewegen. Dit hield wel even aan en ik begon te denken dat ik misschien te weinig had genomen. Maar toen begon de echte trip.
Ik was me er wel erg bewust van dat ik in een trip zat. Bijna alsof ik een film aan het kijken was maar er midden in zat. Ik zat steeds te denken, nu begrijp ik al die plaatjes van kleuren en patronen als je afbeeldingen van psychedelische drugs zoekt. Weet niet goed hoe ik dit moet uitleggen, maar toen ik mijn handen voor mijn ogen heen en weer bewoog zag ik een spoor van handen die ik achter liet en m'n handen achterna gingen. Zag er heel cool uit. Mijn telefoon was om de een of andere reden ultra hd. Niet alleen het scherm maar in z'n geheel. En het was erg glad en zacht voor mijn gevoel. Ook had ik op zijn piek ineens zin om te staan en gewoon een beetje heen en weer te schommelen, gewoon blij en aan het genieten van wat ik allemaal zag. En met mijn ogen dicht leek het alsof ik mijn ogen gewoon open had, en in een andere kamer van mijn huis stond die natuurlijk weer alle kleuren van de regenboog was.
Coolste effect was dat ik 3D abstracte vormen voor me zag, die een soort doorzichtig plafond vormden vlak boven mijn hoofd waardoor ik een heel gezellig gevoel kreeg. En ik had ergens het gevoel dat ik in een boot zat ipv in mijn huis.
Terwijl de trip bezig was begon de podcast ineens te praten over zelfmoord en dat het leven geen zin had. Dit had iemand misschien een bad trip kunnen geven, maar ik moest er vooral om lachen omdat het zo'n sterk contrast was met al het mooie dat ik om mij heen zag.
Ik maakte 1 grote fout: Ik pakte de telefoon om een paar mensen te berichten hoe cool het was. Maar dit haalde me eigenlijk een beetje uit de visuele ervaring, en ook reageerde 1 persoon een beetje naar waardoor ik me ineens best wel slecht voelde. Maar niet heel intens slecht ofzo, gewoon net alsof je een film kijkt en je krijgt een vervelende gedachte waardoor de film verpest wordt. Denk dat hierdoor de tweede helft van mijn trip niet zo fijn was als dat het had moeten zijn.
Over de hele ervaring gezien was het wel erg positief, en zou het graag weer willen doen. Als ik het weer alleen doe denk ik dat ik het op dezelfde dosis houd, want ik vond het al best wel intens. Zou graag een hogere dosering willen proberen maar dan moet ik ook iemand zien te fixen die tripzitter wil zijn.
