#1
Hallo lezers,
Gisteren sinds meer dan een jaar geleden weer een goede pijp changa gerookt. Het zat er gevoelsmatig weer aan te komen, merkte ik afgelopen weken.
De droom die ik woensdag op donderdag nacht had, vatte ik op als een boodschap dat ik op een twee splitsing stond. Er moest iets veranderen.
Had een middag vrij en het was prachtig weer, zonnig, klein briesje en een aangename temperatuur. Het idee om changa te roken kwam toen ik terug reed naar huis vanuit het werk. Een gevoel van spanning werd voelbaar in mijn maagstreek. Opwinding, angst, spanning, mixed feelings. Eenmaal thuis mijn stash laatje opgeruimd, en alle atributen en stofjes kwamen voorbij, zo ook de mooie, nog niet eerder gebruikte, houten pijp. Kersenhout met mooi snijwerk. Gaasjes mee, een flinke fles water en wat eten.
De plek waar ik wilde gaan roken was geen moeilijke keuze. Het bos vlakbij kwam als eerste en enige optie omhoog. Tijdens een wandeling niet te lang geleden had ik al een mooi off track plekje gespot.
Eenmaal bij het bos aangekomen liep ik rustig naar de plek. Hier was het nog even zoeken. Het plan was tegen een boom aanzitten, met mijn gezicht richting de zon. Voor ik hier een geschikte reus voor had gevonden viel mijn blik op een open plekje, groen van het mos en met wat gras. Bingo.
De plek was aangenaam, ik had nog geen mens in het bos gezien, de geluiden om me heen waren van natuurlijke komaf, op het geluid van een weg ver van me af na, dit ervaar ik als rustgevend. Mijn rugzak ging op de grond, mijn kont volgde. Ik zat om me heen te kijken en merkte een verhoogde hartslag dus ik ging dieper, naar mijn buik, ademen om wat meer rust te vinden. Tas open en de pijp voorzien van een gaasje. DIt ging wat lastig, het gaasje kwam wat omhoog maar na wat gepruts wat ik tevreden. Het zakje changa, wat volgens de kunstenaar die het heeft samengesteld bestond voor 50% DMT, ging open en ik snoof de geur van het middel op. Ik vind het heerlijk ruiken.
Nadat ik een dosis eye-ball waarvan ik vermoed een stevige trip te beleven, wacht ik tot de wind die opsteekt, gaat liggen. De bic aansteker doet waarvoor hij is gemaakt en ik begin rustig te roken. De change brand mooi, ik probeer het vlamvatten ervan te controleren met een vinger van de hand die de pijp vasthoud. Na de eerste, langzaam geinhaleerde hijs, merk ik dat de spanning in mijn lijf daalt. Dit is wat nu gebeurt, door. De 2e hijs brengt me in de headspace die voor mij zo kenmerkend is. Ik zie de omgeving vervormen. De derde hijs brengt me op een punt waar ik aan voorbij wil gaan. Nog een laatste hijs en ik kan de pijp en aansteker nog naast me neerleggen. Ik laat me achterover zakken en lig in het mos. Eerst zijn mijn ogen nog geopend, de lucht, gevuld met boomtoppen en wolken, is magischer dan ooit. Er gaan een paar korte gedachten door mijn geest, "wat ben ik aan het doen?" is er een van. Gedachten leiden me af, dus ik laat los en kijk naar binnen. Geometrische patronen schieten voorbij. Het best te beschrijven als een horde gekleurde slangen die met de klok meedraaien, elke slang heeft 2 kleuren en het doet me, terwijl ik dit typ, aan het patroon op een zuurstok denken. Na een poosje ben ik weer aardig terug.
Al vrij snel kies ik ervoor de pijp leeg te roken. Even een korte discussie met mezelf; "wil ik altijd meer?","Is de ervaring zo niet goed genoeg?", "Ik wil dit middel met respect behandelen, dus ik rook alles wat in de pijp zit op." De laatste zin uit de discussie wint.
Bij de tweede ronde van zo lang mogelijk inhaleren en inhouden van de rook, merk ik dat 2 hijsen me al verder brengen dan de voorgaande 4. Als ik naar mijn handen kijk, zie ik de aansteker door mijn hand heen, alsof hij is ingebouwd in mijn lichaam. Nu is het menens, ik kijk nog even voor me, de kleuren van de lucht, bomen, zon en de nieuwe lichting lentegroen worden zo scherp en vormen een soort geheel. Het alles wekt een immens krachtig gevoel op. Mijn ogen gaan weer dicht en ik lig met armen wijd in het mos. De angst neemt me over, er is iets zo enorm krachtig aan het werk, iets ver boven wat wij als mensen mogelijk achtten. Ik omarm de angst, en geef me over aan deze oerkracht. De boodschap die ik hieruit haal is als volgt: alles gaat precies zoals het hoort. Alle zorgen die ik heb over de huidige staat van de mensen op deze planeet, mijn eigen zorgen, it's all by design.
Vanaf hier is het genieten. De stroom van liefde dringt door tot in het diepst van mijn wezen. Ik voel mezelf door de grond zakken en ben een met de aarde. Ik zie patronen in vooral rood, paars en de rest geel. Het is net of er een installatiebalk zoals we die van onze computers kennen, op een of andere manier van links naar rechts door mijn brein gaat. De intentie die ik van te voren heb gezet voor deze reis, verstreken van het contact met mijn emoties, komt sterk naar voren. Ik ben in ontzag, ik spreek mijn dank hardop uit, en geniet nog een tijdje na. Nog 1 laatste hijs om de zwarte stukjes overgebleven changa tot een wit as te laten transformeren. Deze laatste hit geeft mijn afterglow nog een upgrade.
Ik lig lekker en besluit wat water te drinken, een stukej 85% pure chocolade en een dadel te eten, en neem lamngzaam afscheid van de plek.
Als kers op de taart nog een lucide droom deze nacht, ook een prachtige ervaring. Hier oefen ik nu al een tijd voor en dit is een mooi begin!
Bedankt voor het lezen!
Gisteren sinds meer dan een jaar geleden weer een goede pijp changa gerookt. Het zat er gevoelsmatig weer aan te komen, merkte ik afgelopen weken.
De droom die ik woensdag op donderdag nacht had, vatte ik op als een boodschap dat ik op een twee splitsing stond. Er moest iets veranderen.
Had een middag vrij en het was prachtig weer, zonnig, klein briesje en een aangename temperatuur. Het idee om changa te roken kwam toen ik terug reed naar huis vanuit het werk. Een gevoel van spanning werd voelbaar in mijn maagstreek. Opwinding, angst, spanning, mixed feelings. Eenmaal thuis mijn stash laatje opgeruimd, en alle atributen en stofjes kwamen voorbij, zo ook de mooie, nog niet eerder gebruikte, houten pijp. Kersenhout met mooi snijwerk. Gaasjes mee, een flinke fles water en wat eten.
De plek waar ik wilde gaan roken was geen moeilijke keuze. Het bos vlakbij kwam als eerste en enige optie omhoog. Tijdens een wandeling niet te lang geleden had ik al een mooi off track plekje gespot.
Eenmaal bij het bos aangekomen liep ik rustig naar de plek. Hier was het nog even zoeken. Het plan was tegen een boom aanzitten, met mijn gezicht richting de zon. Voor ik hier een geschikte reus voor had gevonden viel mijn blik op een open plekje, groen van het mos en met wat gras. Bingo.
De plek was aangenaam, ik had nog geen mens in het bos gezien, de geluiden om me heen waren van natuurlijke komaf, op het geluid van een weg ver van me af na, dit ervaar ik als rustgevend. Mijn rugzak ging op de grond, mijn kont volgde. Ik zat om me heen te kijken en merkte een verhoogde hartslag dus ik ging dieper, naar mijn buik, ademen om wat meer rust te vinden. Tas open en de pijp voorzien van een gaasje. DIt ging wat lastig, het gaasje kwam wat omhoog maar na wat gepruts wat ik tevreden. Het zakje changa, wat volgens de kunstenaar die het heeft samengesteld bestond voor 50% DMT, ging open en ik snoof de geur van het middel op. Ik vind het heerlijk ruiken.
Nadat ik een dosis eye-ball waarvan ik vermoed een stevige trip te beleven, wacht ik tot de wind die opsteekt, gaat liggen. De bic aansteker doet waarvoor hij is gemaakt en ik begin rustig te roken. De change brand mooi, ik probeer het vlamvatten ervan te controleren met een vinger van de hand die de pijp vasthoud. Na de eerste, langzaam geinhaleerde hijs, merk ik dat de spanning in mijn lijf daalt. Dit is wat nu gebeurt, door. De 2e hijs brengt me in de headspace die voor mij zo kenmerkend is. Ik zie de omgeving vervormen. De derde hijs brengt me op een punt waar ik aan voorbij wil gaan. Nog een laatste hijs en ik kan de pijp en aansteker nog naast me neerleggen. Ik laat me achterover zakken en lig in het mos. Eerst zijn mijn ogen nog geopend, de lucht, gevuld met boomtoppen en wolken, is magischer dan ooit. Er gaan een paar korte gedachten door mijn geest, "wat ben ik aan het doen?" is er een van. Gedachten leiden me af, dus ik laat los en kijk naar binnen. Geometrische patronen schieten voorbij. Het best te beschrijven als een horde gekleurde slangen die met de klok meedraaien, elke slang heeft 2 kleuren en het doet me, terwijl ik dit typ, aan het patroon op een zuurstok denken. Na een poosje ben ik weer aardig terug.
Al vrij snel kies ik ervoor de pijp leeg te roken. Even een korte discussie met mezelf; "wil ik altijd meer?","Is de ervaring zo niet goed genoeg?", "Ik wil dit middel met respect behandelen, dus ik rook alles wat in de pijp zit op." De laatste zin uit de discussie wint.
Bij de tweede ronde van zo lang mogelijk inhaleren en inhouden van de rook, merk ik dat 2 hijsen me al verder brengen dan de voorgaande 4. Als ik naar mijn handen kijk, zie ik de aansteker door mijn hand heen, alsof hij is ingebouwd in mijn lichaam. Nu is het menens, ik kijk nog even voor me, de kleuren van de lucht, bomen, zon en de nieuwe lichting lentegroen worden zo scherp en vormen een soort geheel. Het alles wekt een immens krachtig gevoel op. Mijn ogen gaan weer dicht en ik lig met armen wijd in het mos. De angst neemt me over, er is iets zo enorm krachtig aan het werk, iets ver boven wat wij als mensen mogelijk achtten. Ik omarm de angst, en geef me over aan deze oerkracht. De boodschap die ik hieruit haal is als volgt: alles gaat precies zoals het hoort. Alle zorgen die ik heb over de huidige staat van de mensen op deze planeet, mijn eigen zorgen, it's all by design.
Vanaf hier is het genieten. De stroom van liefde dringt door tot in het diepst van mijn wezen. Ik voel mezelf door de grond zakken en ben een met de aarde. Ik zie patronen in vooral rood, paars en de rest geel. Het is net of er een installatiebalk zoals we die van onze computers kennen, op een of andere manier van links naar rechts door mijn brein gaat. De intentie die ik van te voren heb gezet voor deze reis, verstreken van het contact met mijn emoties, komt sterk naar voren. Ik ben in ontzag, ik spreek mijn dank hardop uit, en geniet nog een tijdje na. Nog 1 laatste hijs om de zwarte stukjes overgebleven changa tot een wit as te laten transformeren. Deze laatste hit geeft mijn afterglow nog een upgrade.
Ik lig lekker en besluit wat water te drinken, een stukej 85% pure chocolade en een dadel te eten, en neem lamngzaam afscheid van de plek.
Als kers op de taart nog een lucide droom deze nacht, ook een prachtige ervaring. Hier oefen ik nu al een tijd voor en dit is een mooi begin!
Bedankt voor het lezen!