Je bent er iig erg veel mee bezig, want he je wilt blijkbaar geen last hebben van de stem. Maar doordat je dat niet wilt, of het liever anders ziet zal dat alleen maar groeien. Omdat jij er last van hebt is het een 'probleem' voor je geworden. Misschien zou omarmen en meevaren om de monoloog beter zijn. Het lijkt me persoonlijk nogal onrealistisch als je volledig over bent genomen door LSD er ergens nog een stukje nuchter brein in je hoofd zit. Psychologische dissociatie. Je bent of gedissocieerd, of niet toch?
Aangezien je nuchter ook een aanwezige monoloog hebt, is het waarschijnlijk ook onderdeel van wie jij bent.
Dankjewel hiervoor, ik heb dit topic gestart in de nasleep van een trip en op dat moment leek me dat erg relevant en belangrijk om te noteren. Intussen na een een goede nachtrust en een beetje meer hindsight zie ik inderdaad in dat dit allemaal gewoon deel is van wie ik ben en dat het nogal gek is om dat te gaan verwensen. Maar dankjewel voor de reality check
![:wink:]()
.
Persoonlijk denk ik dat je de situatie erger maakt door gefrustreerd te raken door je interne monoloog en het te labelen als iets slechts dat je trip verpest. Wanneer je het gewoon laat gebeuren zonder er over te oordelen zou het zo weer weg moeten gaan en zijn kracht over je verliezen.
Klopt helemaal hoor, zoals ik al zei, is het eerder zo dat ik gisteren in mijn ervaring mentaal goed genoeg was om dat in te zien en daar iets mee te gaan doen ipv de neerwaartse spiraal in te duiken. Maar idd, toont me maar weer dat ik dus idd ergens onvrede heb met wat ik voorgeschoteld krijg ipv het allemaal te aanvaarden voor wat het is. Dankjewel!
Oh ik zou dit omschrijven als… een normale trip haha? Misschien dat ik daarom ook altijd het gevoel heb niet zo diep te gaan als anderen hoor maar mijn interne monoloog is nooit echt stil nee… en vaak als ik alleen trip 10 x zo aanwezig.
Bedankt voor de reacties en de reality check
![:)]()
. Ik beschouw dit zeker niet als een bad trip hoor, maar ik zie wel in hoe ik mezelf hiermee dus al meermaals gesaboteerd heb.
Wat ik er wel nog aan wil toevoegen is dat dit in mijn eigen beleving minder voorkomt op een hogere dosis, net omdat er geen controle meer mogelijk is. De rollercoaster gaat aan de snelheid van het licht.
Misschien is het dat wel, misschien is het een soort van teleurstelling dat de ervaring de boel niet genoeg ontregelde.
In ieder geval, ik mag hiermee aan de slag. Het lijkt me duidelijk dat ondanks het zeggen dat ik de dingen wel aanvaard zoals ze zijn, ik het eigenlijk in de praktijk nog niet altijd kan. En daar moet ik nu ook weer niet te streng op mezelf voor zijn, maar het is een mooie leerschool.
EDIT: Een beetje derp van me en een beetje context; ik had gisteren een dosis genomen waarvan ik dacht dat die heavy was volgens psychonautwiki, maar nu blijkt dat ik me vergist heb. Het was een heavy dose had ik het gerookt, maar ik had voor het eerst een tryptamine gesnoven, dus dan lijkt het me niet zo gek dat ik de controle niet verloor. My bad!
