#1
Ik heb twee keer een enorme blaasontsteking gehad met speed aan het begin. Auw. Ik denk (en hoop) dat pijn bij het plassen zoals TS aangeeft een "straf" zal zijn die me laat stoppen.
Even voorstellen.
42 antwoorden
19 weergaven
18-5-2026
#2
Hi Green,
Heftig verhaal dat als je alleen bent jezelf de vernielingen in wilt helpen.
Mensen hier roepen meteen 'kliniek kliniek kliniek' dat sfeertje hangt hier nou eenmaal.
Maar dit is duidelijk iets wat een kliniek niet kan oplossen maar alleen jijzelf.
Want al zal je dat doen en kom je weer terug blijf je in het zelfde gedragspatroon hangen.
Nu je net weer uit een relatie komt van 7 jaar is het makkelijker om weer een relatie aan te gaan met iemand anders.
Hoe langer je alleen blijft hoe moeilijker het word.
Beetje daten op Tinder of Blendr misschien een optie? Een beetje in de buurtkroegjes contact maken? Ik noem maar wat.
Alleen zijn blijkt dus niet jou ding te zijn.
Probeer iig je idee om de koelkast te vullen en niet meer te snuiven en probeer dus iemand te vinden die dus in jou ogen het leven dragelijker kan maken.
Succes!
Heftig verhaal dat als je alleen bent jezelf de vernielingen in wilt helpen.
Mensen hier roepen meteen 'kliniek kliniek kliniek' dat sfeertje hangt hier nou eenmaal.
Maar dit is duidelijk iets wat een kliniek niet kan oplossen maar alleen jijzelf.
Want al zal je dat doen en kom je weer terug blijf je in het zelfde gedragspatroon hangen.
Nu je net weer uit een relatie komt van 7 jaar is het makkelijker om weer een relatie aan te gaan met iemand anders.
Hoe langer je alleen blijft hoe moeilijker het word.
Beetje daten op Tinder of Blendr misschien een optie? Een beetje in de buurtkroegjes contact maken? Ik noem maar wat.
Alleen zijn blijkt dus niet jou ding te zijn.
Probeer iig je idee om de koelkast te vullen en niet meer te snuiven en probeer dus iemand te vinden die dus in jou ogen het leven dragelijker kan maken.
Succes!
#3
Hi Green,
Heftig verhaal dat als je alleen bent jezelf de vernielingen in wilt helpen.
Mensen hier roepen meteen 'kliniek kliniek kliniek' dat sfeertje hangt hier nou eenmaal.
Maar dit is duidelijk iets wat een kliniek niet kan oplossen maar alleen jijzelf.
Want al zal je dat doen en kom je weer terug blijf je in het zelfde gedragspatroon hangen.
Nu je net weer uit een relatie komt van 7 jaar is het makkelijker om weer een relatie aan te gaan met iemand anders.
Hoe langer je alleen blijft hoe moeilijker het word.
Beetje daten op Tinder of Blendr misschien een optie? Een beetje in de buurtkroegjes contact maken? Ik noem maar wat.
Alleen zijn blijkt dus niet jou ding te zijn.
Probeer iig je idee om de koelkast te vullen en niet meer te snuiven en probeer dus iemand te vinden die dus in jou ogen het leven dragelijker kan maken.
Succes!
Lol overdrijven is ook weer een kunst Rebelleke, letterlijk één van bovenstaande personen heeft het over een kliniek. Professionele hulp hoeft nog niet meteen een kliniek te zijn.
En persoonlijk mis ik de logica ook even in ‘nu je net uit een relatie komt van 7 jaar is het makkelijker om weer een relatie aan te gaan met iemand anders.’ Makkelijker? Na zo’n lange tijd? Dat lijkt mij sterk.
Of TS de leegte wat wil opvullen met (online) daten is natuurlijk aan hem, maar vind het met de manier waarop je het brengt nogal een vreemd advies. ‘Besteed geen piek aan een kliniek. Gebruik minder, neem Tinder!’
#4
@SanneBanne Erg heftig om je verhaal te lezen.
@Rebell De beste man kan in deze situatie het best professionele hulp gebruiken, hoe je het wendt of keert. Hij gebruikt dagelijks speed, aan een stuk door. Wat wil je? Dat hij tussen zes plankjes eindigt? Ik weet niet of jij beseft wat zo'n speed habit met je doet, maar dat takelt je gewoon keihard af.
@Rebell De beste man kan in deze situatie het best professionele hulp gebruiken, hoe je het wendt of keert. Hij gebruikt dagelijks speed, aan een stuk door. Wat wil je? Dat hij tussen zes plankjes eindigt? Ik weet niet of jij beseft wat zo'n speed habit met je doet, maar dat takelt je gewoon keihard af.
#5
En persoonlijk mis ik de logica ook even in ‘nu je net uit een relatie komt van 7 jaar is het makkelijker om weer een relatie aan te gaan met iemand anders.’ Makkelijker? Na zo’n lange tijd? Dat lijkt mij sterk.
Dat is echt zo! De gewenning om met iemand samen te zijn die energie draag je ook met je mee.
Ik ben vaak ook van relatie op relatie gegaan heel lang. Ik zie dat ook bij mensen om mij heen jaren lang geen relatie en ineen hebben ze er een en daarna blijven ze in die vibe daarna en gaan zij ook van relatie op relatie.
Ja hulp zoeken is niet voor iedereen weg gelegd.
Dat merk je ook duidelijk aan zijn verhaal.
Hij geeft het nog zelf aan!
Ik lees dat heel veel terug ook hierboven over klinieken en hulp zoeken.
Zie dat meer als laatste redmiddel of van die bepaalde personen die niks zelf kunnen en alles via instellingen moeten doen anders redden ze het niet.
Het is duidelijk dat TS iets aan zichzelf moet veranderen.
Afspreken via zo een app werkt wel! Ik vond het eerst ook maar niks, maar je ontmoet wel mensen zo die ook op zoek zijn daarnaast gaf ik ook meerdere voorbeelden.
Blijkbaar heeft hij iemand nodig dus de voorbeelden die ik noemde zijn zo gek nog niet!
#6
@SanneBanne niet verwacht zo als ik dingen van je las, succes!
#7
Goh, dit is het grondbeginsel voordat je uberhaupt naar professionele hulp grijpt.Het is duidelijk dat TS iets aan zichzelf moet veranderen.
Waar een wil is, is een weg.
#8
Eigenlijk net als een (drugs)verslaving.Ik ben vaak ook van relatie op relatie gegaan heel lang. Ik zie dat ook bij mensen om mij heen jaren lang geen relatie en ineen hebben ze er een en daarna blijven ze in die vibe daarna en gaan zij ook van relatie op relatie.
#9
Ben ik eigenlijk "TS" ? En zo ja, waar staat het voor?
Ik zie dat steeds verschijnen.
Ik zie dat steeds verschijnen.
#10
Eigenlijk net als een (drugs)verslaving.
Liefde is de mooiste drugs op aarde..
#11
Goh, dit is het grondbeginsel voordat je uberhaupt naar professionele hulp grijpt.
Ben het daar totaal niet mee eens. Die kliniek praatjes en dat soort dingen helpen de meeste mensen totaal niet.
Komen we weer op dat punt dat ze je in een kliniek gaan vertellen dat je ziek bent en dat je er niks aan kunt doen dat je verslaafd bent.
Ik geloof dat je het zelf moet doen!
En hulp zoeken bij mensen die gespecialiseerd zijn zogenaamd maar zelf nooit iets hebben gebruikt ben ik geen fan van.
#12
En de meest kwetsbare.Liefde is de mooiste drugs op aarde..
#13
Hoi iedereen,
Wat een emotie en reactie brengt mijn levensverhaal teweeg
Eerst en vooral wil ik jullie bedanken voor jullie reacties en mogelijke oplossingen. Ik ga proberen nog op elk van jullie reacties te reageren want allemaal raken ze mij.
Maar ik lees dus heel zeker met jullie mee.
Ps: voor de bezorgde over mijn plasprobleem kan ik nog het volgende meedelen... Ik ben van een in het ongecontroleerd "Ik druppel maar wat in het rond" overgegaan naar "ik druppel in een mooi en net recht lijntje naar beneden!
... lijntje...
Ja ik kan ook gewoon hard lachen om mijn eigen problemen
Wat een emotie en reactie brengt mijn levensverhaal teweeg
Eerst en vooral wil ik jullie bedanken voor jullie reacties en mogelijke oplossingen. Ik ga proberen nog op elk van jullie reacties te reageren want allemaal raken ze mij.
Maar ik lees dus heel zeker met jullie mee.
Ps: voor de bezorgde over mijn plasprobleem kan ik nog het volgende meedelen... Ik ben van een in het ongecontroleerd "Ik druppel maar wat in het rond" overgegaan naar "ik druppel in een mooi en net recht lijntje naar beneden!
... lijntje...
Ja ik kan ook gewoon hard lachen om mijn eigen problemen
#14
Hey SanneBanne,Ik ben een dagelijks speedgebruiker sinds een jaar, daarvoor weekend gebruiker. De vraag "waarom zou ik stoppen na het weekend" had ik ook toen ik begon met dagelijks gebruiken. Waarom zou ik mezelf dat ontnemen, ik voel me eindelijk goed sinds 30 jaar. Nou, inmiddels weet ik het antwoord; omdat je er langer van kunt genieten als je het bij soms kunt houden. Ik zit nog steeds wel in het "sprookje" omdat ik (nog) geen negatieve (negatievere dan ik me standaard voelde voordat ik speed ging gebruiken) effecten ervaar. Dat dat niet zo blijft is een feit, ik heb vooral geluk met mijn tolerantie die bij mij vooral op de lichamelijke effecten zit, en niet op de geestelijke. Ik word dus vooral heel high nog steeds, maar lichamelijke nadelen zoals het bloeddrukverhogende heb ik niet meer. Wel gebruik ik meer speed per dosis uiteraard en dat heeft uiteraard invloed op mijn gezondheid, of ik dat nu (al) merk of niet. Ik ben van binnen niet anders dan anderen dus weet dat verstandelijk ook wel.
Ik ga geen sprookjes vertellen dus ik zal dan ook toegeven dat stoppen voor mij (nog) geen wens/plan is. Ik denk dat als ik lichamelijk zo'n klap zal krijgen zoals jij had, dat ik dan wel zou (willen) stoppen voor altijd. Ik zeg "denk ik", omdat ik denk dat jij dat ook verwacht had van jezelf, zoals iedere gebruiker allicht.
Daarom vroeg ik ook naar wat er gebeurd was. Ik probeer mezelf te dwingen er over na te blijven denken. Ik wil niet zo'n verslaafde zijn die de drugs de schuld geeft op het moment dat het te laat is.
Ik ben aan het minderen (dosis verlagen, minder vaak op een dag) en dat lukt redelijk maar uiteindelijk zal ik wel weer moeten gaan verhogen zodra mijn tolerantie "bij" is.
Aan mij heb je feitelijk niet zoveel, het enige echt rotte ding aan mijn verslaving vind ik het gevoel dat ik krijg als ik zie dat mijn speed bijna op is. Ik ben geschrokken hoe heftig dat werd toen ik een keer ongepland zonder zat voor 2 dagen. That scared the shit out of me maar desondanks is speed mijn grote vriendje nog steeds, my saviour, mijn wondermiddel en mijn oogkleppen...
Kap als je kan.
Eerst wil ik je bedanken voor je open reactie,heel mooi!
Wat minder leuk zal zijn te horen voor jou is dat ik tijdens het lezen van je bericht alleen maar "Ja zat te knikken" Dat betekent dat ik vind dat jouw verhaal heeeeeel sterk op dat van mij lijkt... en geloof mij, dit wil je niet!
Mag ik uit de zin 'Ik voel mij eindelijk goed sinds 30jaar" opmaken dat dat ook je leeftijd is of ongeveer is (zou ook kunnen dat je je al 30jaar niet goed voelde voor je begon te gebruiken
Weet je hoeveel mensen ik ken(de) die evenveel snoven als mij maar hun zelf voor logen en vonden dat ze helemaal geen probleem hadden??!! Ik vond dat altijd heel raar die manier van jezelf beliegen.
Ik heb ook altijd heel positief over speed gedacht en gedaan. Zoals jij beschrijft hij was mijn vriend... zelf nu ik weer hervallen ben... Ik zal weer veel vrienden verliezen maar heb er zeker ook weer 1tje bij! Da's enerzijds mijn probleem geweest maar anderzijds ook mijn redding!! Ik zag heel veel verslaafden om me heen die depri werden omdat ze verslaafd waren. Bij elk nieuw lijntje dat ze binnen werkte zag je ze weer iets depressiever worden... dat heb je natuurlijk niet in de hand. Het maakt je omgaan met je verslaving een stuk lastiger. Ik bleef het leuk vinden. Ook bij mij viel die tolerantie goed mee. Ja tuurlijk ga je steeds wel iets meer gebruiken maar het goede gevoel is bij mij altijd gebleven. Ik had wel bij het opstaan een eerste grote hoeveelheid nodig om levend te worden. Ik snoof binnen het eerste uur van wakker zijn 1 volledige gram op... dan kon ik beginnen denken om iets te gaan doen. Hou dat voor jezelf goed bij SanneBanne, schrijf het desnoods elke dag ergens op dat je het weet. Het is,vond ik, belangrijker te weten wat je nodig hebt om je dag te kunnen beginnen dan wat je daarna nog allemaal binnen trekt. Zeker omdat je zegt iets te minderen,wat heeel goed is, maar probeer ook vooral niet te vermeerderen van de dosis die je nodig hebt om "klaar" te zijn iets te kunnen gaan doen.
En dan wil ook ik je iets proberen meegeven (Ja,ik vind het altijd erger voor een ander dat die verslaafd is dan voor mezelf!) Denk ook maar heel goed na wat je van "het leven" in het algemeen wilt of verwacht want ook jij gaat dat niet ongestraft kunnen blijven doen. Je bent, denk ik, op een cruciale leeftijd gekomen.
#15
Soms vind ik het jammer dat ik niet net als op Facebook met een hartje kan reageren in plaats van dat er komt te staan ‘je vindt dit leuk’. Ik hoop dat mensen wiens reactie ik like omdat ik het een ontroerende / eerlijke / behulpzame reactie vind, doorhebben dat het dus niet echt een kwestie van leuk vinden is. <3 Het is goed dat er openheid kan zijn. Ook over de wat heftigere kwesties waar velen zelfs op een drugsforum een ‘mening’/oordeel over hebben.
@Rebell, ik ga je later (nu teveel werk) nog even PB’en met een reactie op het professionele hulpverhaal en de manier waarop je tegen liefde als copingstrategie aankijkt, ik vind het opzich interessant om verschillende visies te lezen maar moet even nadenken over hoe ik de mijne ga formuleren. Vind het misschien wat te off-topic (en daardoor wat ongepast) om daar hier uitgebreid over te discussiëren. Tenzij TS daar geen probleem mee heeft natuurlijk; ben in dat geval ook wel benieuwd naar zijn eigen kijk hierop.
@Rebell, ik ga je later (nu teveel werk) nog even PB’en met een reactie op het professionele hulpverhaal en de manier waarop je tegen liefde als copingstrategie aankijkt, ik vind het opzich interessant om verschillende visies te lezen maar moet even nadenken over hoe ik de mijne ga formuleren. Vind het misschien wat te off-topic (en daardoor wat ongepast) om daar hier uitgebreid over te discussiëren. Tenzij TS daar geen probleem mee heeft natuurlijk; ben in dat geval ook wel benieuwd naar zijn eigen kijk hierop.
#16
Hoi Roze Olifant,Soms vind ik het jammer dat ik niet net als op Facebook met een hartje kan reageren in plaats van dat er komt te staan ‘je vindt dit leuk’. Ik hoop dat mensen wiens reactie ik like omdat ik het een ontroerende / eerlijke / behulpzame reactie vind, doorhebben dat het dus niet echt een kwestie van leuk vinden is. <3 Het is goed dat er openheid kan zijn. Ook over de wat heftigere kwesties waar velen zelfs op een drugsforum een ‘mening’/oordeel over hebben.
@Rebell, ik ga je later (nu teveel werk) nog even PB’en met een reactie op het professionele hulpverhaal en de manier waarop je tegen liefde als copingstrategie aankijkt, ik vind het opzich interessant om verschillende visies te lezen maar moet even nadenken over hoe ik de mijne ga formuleren. Vind het misschien wat te off-topic (en daardoor wat ongepast) om daar hier uitgebreid over te discussiëren. Tenzij TS daar geen probleem mee heeft natuurlijk; ben in dat geval ook wel benieuwd naar zijn eigen kijk hierop.
Leuk te horen dat je ook openstaat voor eerlijkheid over de problemen die spelen bij iemand.
Als je met "TS" mij bedoelt dan wil ik zeggen dat ik het juist leuk zou vinden als je je mening over het bericht van Rebel hier zou plaatsen zodra je tijd hebt.
#17
Maar dat is juist het probleem bij mij.@Green
Sta jezelf nou eens gewoon toe dat je je klote voelt omdat je vrouw je heeft verlaten. Dat is een normaal proces en je komt er wel weer bovenop.
Je moet niet weglopen voor je gevoelens en al helemaal niet als die negatief zijn want anders kan je het nooit verwerken.
Ik heb sterk het gevoel dat mijn manier van omgaan,denken en verwerken van iets als de breuk met mijn vrouw helemaal anders is dan bij de meeste andere mensen. Het is natuurlijk zo dat ik haar mis, dat ik de thuis situatie met mijn kinderen zie veranderen en dat dat voor (binna) iedereen hetzelfde zal zijn. Maar daar houd het bij mij niet op... Ik begin te denken over elk mogelijk slecht scenario dat er te gebeuren komt in de toekomst. Ik kan het begrijpen en uiteindelijk loslaten in de toekomst dat ze van me weg is. Maar ik kan er niet mee omgaan om steeds de spookverhalen die door mijn hoofd dwalen los te laten... Ik heb geen "controle" meer over wat ze allemaal gaat doen,daar ligt het probleem bij mij... Ik ben de controle kwijt. Een heel slechte karaktereigenschap van mij!!! Daardoor ben ik gaan meelezen op haar fb. U uiteindelijk kwaad gereageert op iets wat geleid heeft tot "Een blokkering" vervolgens ook via whattsapp gezien dat ze paar keer laat op whattsapp gekeken heeft... opnieuw reageren en ook daar geblokkeerd nu. Ik vind het moeilijk om haar te zien "plezier" maken met andere, dingen zien doen die ik wel graag gedaan zou hebben... zo snel na de breuk! Tuurlijk wens ik haar diep in mijn hart alles toe wat zij zou willen.
Maar ik had mss ook eens het idee gehad dat ze mij een klein beetje mist... zijn al die jaren samen dan zo vergeten? Ben ik zo vergeten?
En als je de voorbije 4maanden tot 3x wakker schiet snachts met die gedachte... soms denk ik wel eens... (ok,Dit heb ik nog nooit eerder hardop gezegd,nu word het raar... ) het lijkt wel of er nog iemand bij mij is, in mij huist. Die mij steeds wil waarschuwen voor dingen die er niet zijn. Niet een slechter of kwader iemand maar een heel bang iemand!! Iemand die door die gedachten in mij los te laten het controlerende in mij te voeden.
Ik weet niet precies hoe het komt,maar ik kan dat gevoel heel moeilijk uitleggen. Ook nu denk ik eigenlijk "Nee dat is het ook niet,ik wis het" maar ik laat het staan mss zien jullie er toch iets in.
Kort samengevat... Ik heb het verdriet zoals iedereen verdriet heeft bij een scheiding maar ik heb daarmaast nog andere gedachten die heel moeilijk uit te leggen zijn en die zijn de oorzaak van de ellende die ik nu meemaak.
#18
Hoe ziet jouw rijtje er uit?
Je hoeft het hier niet te zeggen overigens. Ik vind het wel nuttig dat je dit rijtje maakt voor jezelf.
Je hoeft het hier niet te zeggen overigens. Ik vind het wel nuttig dat je dit rijtje maakt voor jezelf.
#19
Hoi Roze Olifant,
Leuk te horen dat je ook openstaat voor eerlijkheid over de problemen die spelen bij iemand.
Als je met "TS" mij bedoelt dan wil ik zeggen dat ik het juist leuk zou vinden als je je mening over het bericht van Rebel hier zou plaatsen zodra je tijd hebt.
Ja ik bedoelde jou! Sorry, kan je natuurlijk gewoon bij je naam noemen, beetje een lui en onpersoonlijk automatisme van me.
#20
Hoi Rebell,Hi Green,
Heftig verhaal dat als je alleen bent jezelf de vernielingen in wilt helpen.
Mensen hier roepen meteen 'kliniek kliniek kliniek' dat sfeertje hangt hier nou eenmaal.
Maar dit is duidelijk iets wat een kliniek niet kan oplossen maar alleen jijzelf.
Want al zal je dat doen en kom je weer terug blijf je in het zelfde gedragspatroon hangen.
Nu je net weer uit een relatie komt van 7 jaar is het makkelijker om weer een relatie aan te gaan met iemand anders.
Hoe langer je alleen blijft hoe moeilijker het word.
Beetje daten op Tinder of Blendr misschien een optie? Een beetje in de buurtkroegjes contact maken? Ik noem maar wat.
Alleen zijn blijkt dus niet jou ding te zijn.
Probeer iig je idee om de koelkast te vullen en niet meer te snuiven en probeer dus iemand te vinden die dus in jou ogen het leven dragelijker kan maken.
Succes!
Bedankt voor je reactie.
Ik heb het nog gehoord dat ik een bepaalde zelfvernietiginsmechanisme in mij heb die bij mij bij tegenslagen in gang word gebracht. Dus er zal wel iets van aan zijn.
Wat die andere relatie betreft,dat heb ik ondanks dat ik er zelf helemaal geen zin in had, ook gedacht en dus ook geprobeerd. Ik heb mij toen ingeschreven bij tinder onder de gedachten kan mss wel leuk worden, mijn beste foto's uit mijn telefoon gehaald en weg... Ik kreeg heel wat reacties (Wat dan wel eventjes goed was voor mijn zelfvertrouwen... Ik heb het nog hehe) maar steeds dacht ik wat doe ik nu... Ik doe mij helemaal voor alsof ik een gelukkig perfecte man ben en dat ben ik juist niet. De berichtjes bleven binnenkomen en ja al zeg ik het zelf... de dates kon ik gewoon uitkiezen... ok dat doe ik dan maar eens... afgesproken met iemand en dan... de dag ervoor afgezegd. Ik heb daar helemaal geen zin in. Ik heb het mijzelf kwalijk genomen dat ik... 1)mij ingeschreven hard op tinder 2)de mooiste foto's uitgezocht had 3)gereageerd had op iemand 4)afgesproken had 5)afgezegd had met die iemand... daarnaast voelde ik mij heel schuldig naar mijn vrouw, hoe durfde ik het in mijn hoofd halen dat de doen dacht.
Kortom gedachtes en gevoelens die een loopje met mij nemen.
Voor andere mensen werkt het wel,dat zie ik in mijn omgeving. Vele gaan uit elkaar en vele hebben na een half jaar iemand anders.
Ik ben blij dat ik dat niet heb, het laat mij voelen dat de afgelopen 13j met mijn vrouw echt waren, het gevoel dat het wel iets betekend heeft.
Ik zeg niet dat ik nooit iemand anders zal ontmoeten maar ik laat dat gewoon zijn gang gaan,liefde kan je volgens mij niet sturen... dat komt gewoon, das het mooie.