Nee.
Ik ben recent gestopt met anti-depressiva en het is helemaal niet zo'n hell als sommige mensen beweren. Zeker als ze erbij beweren dat ze gemaakt zijn om mensen aanhankelijk ervan te houden zodat de farmamafia langer geld aan je verdienen, zou ik die mensen al een stuk minder serieus nemen.
Het is zeker waar dat je lichaam ontwenningsverschijnselen krijgt bij het stoppen met anti-depressiva (en ook andere medicatie die langdurig gebruikt is). Ik ben zelf gestopt met paroxetine, dat is een SSRI. Tijdens het inwerken gooit het de verhoudingen neurotransmitters in je hoofd overhoop en daar moet je aan wennen, daarom zeggen ze ook dat het een maand duurt voor het de juiste werking heeft. Tot die tijd kun je last van heftige moodswings hebben, al merkte ik na een paar dagen eigenlijk al verbetering.
Waar de spookverhalen over de afbouw van anti-depressiva vandaan komt, is vooral omdat mensen vroeger zonder afbouwschema moesten stoppen. En dan hebben mensen naast hun mentaal veranderende staat door een ander overwicht seretonine, ook kans op ADS, wat meer lichamelijke problemen veroorzaakt. Dit is de reden dat men is gaan werken met afbouwschema's.
Het punt is alleen een beetje dat er geen wetenschappelijk onderbouwde afbouwschema's bestaan en dat dit altijd een beetje natte vingerwerk is voor je behandelaar. Dit is op dit moment nog in onderzoek en tot die tijd moet het afbouwen in goed overleg gebeuren. De ontwenning is niet prettig, maar wordt vaak enorm overdreven. In mijn geval gebruikte ik paroxetine, dat heeft een halfwaardetijd van 24 uur. Dit betekent dat pas na 5/6 dagen een lagere dosis nemen, je op een nieuw stabiel niveau zit waarop je kunt monitoren of de mentale klachten (waarvoor je deze voorgeschreven hebt gekregen) terugkomen.
De belangrijkste regel van het afbouwen is dat als je klachten begint te krijgen die lijken op ADS, of als de mentale klachten terug komen, je een stap terug doet in het afbouwschema, dan zijn de klachten binnen 1/2 dagen weer weg. Neem even een week pauze en neem daarna weer een stap (desnoods een kleinere). De afkick zelf zorgt vooral voor een heel onrustig en opgejaagd gevoel. Je kunt een paar nachten slecht slapen. En soms merk je dat de realiteit er opeens anders uitziet (het verschil tussen wel of geen mdma ophebben en naar de wereld kijken). Het is ongeveer vergelijkbaar met stoppen met roken. De klachten zelf zijn net iets irritanter, maar het is een stuk dragelijker aangezien je niet steeds de verslaving in je kop zitten die je probeert wijs te maken gewoon een peuk te pakken en en vanaf te zijn.
Het schema wat ik gekregen had was het volgende:
20 mg (was mijn standaard voor een jaar)
15 mg 1 week
10 mg 2 weken
5 mg 2 weken
Na 5 weken 0 mg, week 6 zou alle werkzame stof uit mijn lijf moeten zijn.
Wat ik uiteindelijk gedaan heb:
20 mg
15 mg 1 dag (pillen van 10 mg breken was irritant)
10 mg 2 weken
5 mg 1 week (ik had vloeistof gehaald om de 5 mg beter te kunnen doseren, hier kreeg ik meer inwerk symptonen van dan afkickverschijnselen, al had ik dat niet door. Toen mijn behandelaar dat opperde en ik opmerkte dat precies 45 min na inname van de drank de symptonen begonnen, ben ik ermee gestopt)
Ik was er uiteindelijk met 4 weken vanaf.
Bij mensen die zelf ervaren dat het een hel is om van de medicatie af te komen, kan ik eigenlijk maar 3 mogelijkheden verzinnen:
- Ze hebben de medicatie gewoon nodig en zouden niet moeten stoppen. Zeker als ze aangeven dat hun mentale klachten vrij snel terugkomen
- Ze hebben met hun behandelaar een verkeerd afbouwschema gekozen en respecteren de gevaren van ADS niet. Dit zie ik vaker voorkomen bij medicatie en behandeling door de huisarts, dan wanneer er een psychiater bij betrokken is die het proces monitort.
- Ze zijn niet gewent om door te bijten en ervaren de ontwenning (die vergelijkbaar is met het stoppen met roken) al als zo enorm heftig, dat dat reden is om het op te geven.
Wat van deze bovenstaande 3 redenen (of een die ik niet bedacht heb) de reden dan ook is dat het afbouwen niet lukt, daar zal ik een ander niet over veroordelen. Maar als iemand die recent deze afbouw is doorgegaan, kan ik je verzekeren dat als je mentaal okey ben (en de medicatie dus ook niet meer nodig hebt) en je door een deskundige op een goede manier begeleid wordt, je gewoon kunt stoppen met deze medicatie. Het is even op de tanden bijten, maar het is zeker geen hel.
Leesvoer: