#1
Report van deze maand!
Hoi mensen,
Ik kijk af en toe op dit forum voor ervaringen op het gebied van drugs maar heb me nu net pas besloten aan te melden als gebruiker, vandaag is er namelijk iets heftigs gebeurd.
Als ervaren truffelgebruiker besloot ik vandaag om voor het eerst truffels te gaan gebruiken in combinatie met lachgas. Ik en mijn vaste trip-mattie, die ik voor het gemak maar even Aad noem, hadden het hier al vaker over gehad en vandaag stond het dan toch echt te gebeuren.
We zaten net aan een uurtje in onze trip (15g atlantis p.p) toen we ons aan de eerste lachgas ballon wouden beginnen. Deze trip was goedaardig en ik leek echt samen te smelten met de grond, iets wat ik niet eerder had gevoeld met lachgas; een intense ervaring waar ik in eerste instantie een beetje van schrok, maar wel als prettig ervaarde. Aad had dit heftige gevoel echter niet waarnaar we, na een lekker sigaretje, een tweede ballonnetje klaar maakten.
Op het moment dat ik de ballon aan mijn mond zette, het lachgas inademde en naar het plafond staarde merkte ik dat ik langzaam wegviel. Ik wérd de ballon. Alles smelte samen; mijn gevoelens, perceptie en alles wat ik mee had gemaakt aan herinneringen en relaties. Ik schrok wakker en ging overeind zitten en moest even naar de keuken om te beseffen dat mijn wereld zoals ik die kende niet in elkaar storte. Ik moest terugkomen naar de realiteit en zocht naar dingen waarvan ik wist dat ze thuis hoorden in de échte wereld. Na een paar minuutjes kwam ik terug in de woonkamer bij Aad en vertelde ik hem wat er gebeurd was en dat ik dit zeker niet nog een keer ging doen omdat ik het simpelweg te heftig vond. Ik merkte dat de effecten afnamen en keek zelfs toe hoe mijn mattie, die nergens last van had, nog twee ballonnetjes nam. All good, niks aan de hand. We zouden een leuke film opzetten en de rest van onze trip gaan beleven.
Toen ging het opeens mis. Het enige wat ik nog weet is dat ik naar de keuken liep.. het volgende moment stond ik schreeuwend in de kamer echt ‘gek te wezen’. Aad stond voor me neus, pakte me stevig vast, en vertelde me dat er niks aan de hand was waarnaar ik rustiger werd maar nog steeds niet besefde wat er allemaal aan de hand was. Volgens Aad viel ik boven op hem neer en was ik 30 seconden out waarnaar ik opstond en begon te schreeuwen. In deze 30 seconden heb ik alles voorbij zien komen, maar ook niks. Ik ben helemaal niet van de ‘hippie’ cliché’s maar dit is echt wat ik heb meegemaakt, ik kan zeggen dat ik de dood in de ogen heb gekeken en heb ervaren wat het ‘niets’ zijn inhoudt. Aad vroeg mij meermaals om het uit te leggen maar het is écht niet uit te leggen. Je ziet alles, maar tegelijkertijd ook niets; een werkelijke splitsing van lichaam en ziel.
Na deze 30 seconden van triljoenen impulzen op mijn perceptie ben ik onder toeziend oog van Aad op mijn bed gaan liggen en heb ik gedurende een klein uur veel momenten gehad van haast wegvallen naar bewustzijnverlies maar het had me niets verbaasd als dat ook de dood had kunnen zijn. Mijn lichaam was er zo afschuwelijk aan toe, ik zweette me rot en was geestelijk compleet in de war. Ik heb meermaals het idee gehad om een eind aan mijn leven te maken omdat ik er gewoon totaal niks van snapte. Vooraf besef je je dat het het belangrijkst is dat je je altijd blijft beseffen dat het een trip is, en niet de realiteit. Echter is dat bij een trip zo heftig als deze echt het laatste waar je aan zit te denken; je wordt echt overwhelemd door alles wat er gebeurd. De realiteit en de trip komen met elkaar in de war en mijn hersenen konde dit in deze mate totaal niet aan.
Ik schrijf dit report nu 4 uur na deze gebeurtenis en ben inmiddels weer de oude. Ik merk dat het nu al heel moeilijk is om te beseffen wat er is gebeurd. Het eerste wat ik wou doen nadat ik me wat beter voelde was daarom dit verslag schrijven. Ik wil namelijk echt goed duidelijk maken dat dit echt heel heftig is en dat áls je het doet je echt een tripsitter moet hebben. Wij hadden geluk dat Aad zijn truffels geleidelijker had gegeten en ze daardoor een uur later had ingenomen, anders was het anders gelopen. Verhalen over Franse toeristes die van een dak afspringen na het gebruiken van truffels klinken na deze ervaring opeens zo gek niet meer want geloof mij; als het niet voor Aad was geweest waren er hele gekke en nare dingen gebeurd.
Dus jongens en meisjes, ik ben een heldere jongen van 21 jaar oud, meer dan genoeg ervaring in verschillende drugs en daarom ook goed geinformeerd, maar dit was echt drie bruggen te ver voor mij. Als Aad mij niet wakker had gemaakt vrees ik echt dat ik nooit meer was wakker geworden. Pas echt op met deze combinatie, zonder tripsitter of enigszins nuchter persoon raad ik je dan ook sterk af om dit te doen.
Als laatste wil ik een dikke shout out geven naar Aad. Zonder hem was ik hier never nooit doorheen gekomen.
Ik zal morgen nog eens een update geven als ik 100% bij zinnen ben.
Trip safe.
- S
Hoi mensen,
Ik kijk af en toe op dit forum voor ervaringen op het gebied van drugs maar heb me nu net pas besloten aan te melden als gebruiker, vandaag is er namelijk iets heftigs gebeurd.
Als ervaren truffelgebruiker besloot ik vandaag om voor het eerst truffels te gaan gebruiken in combinatie met lachgas. Ik en mijn vaste trip-mattie, die ik voor het gemak maar even Aad noem, hadden het hier al vaker over gehad en vandaag stond het dan toch echt te gebeuren.
We zaten net aan een uurtje in onze trip (15g atlantis p.p) toen we ons aan de eerste lachgas ballon wouden beginnen. Deze trip was goedaardig en ik leek echt samen te smelten met de grond, iets wat ik niet eerder had gevoeld met lachgas; een intense ervaring waar ik in eerste instantie een beetje van schrok, maar wel als prettig ervaarde. Aad had dit heftige gevoel echter niet waarnaar we, na een lekker sigaretje, een tweede ballonnetje klaar maakten.
Op het moment dat ik de ballon aan mijn mond zette, het lachgas inademde en naar het plafond staarde merkte ik dat ik langzaam wegviel. Ik wérd de ballon. Alles smelte samen; mijn gevoelens, perceptie en alles wat ik mee had gemaakt aan herinneringen en relaties. Ik schrok wakker en ging overeind zitten en moest even naar de keuken om te beseffen dat mijn wereld zoals ik die kende niet in elkaar storte. Ik moest terugkomen naar de realiteit en zocht naar dingen waarvan ik wist dat ze thuis hoorden in de échte wereld. Na een paar minuutjes kwam ik terug in de woonkamer bij Aad en vertelde ik hem wat er gebeurd was en dat ik dit zeker niet nog een keer ging doen omdat ik het simpelweg te heftig vond. Ik merkte dat de effecten afnamen en keek zelfs toe hoe mijn mattie, die nergens last van had, nog twee ballonnetjes nam. All good, niks aan de hand. We zouden een leuke film opzetten en de rest van onze trip gaan beleven.
Toen ging het opeens mis. Het enige wat ik nog weet is dat ik naar de keuken liep.. het volgende moment stond ik schreeuwend in de kamer echt ‘gek te wezen’. Aad stond voor me neus, pakte me stevig vast, en vertelde me dat er niks aan de hand was waarnaar ik rustiger werd maar nog steeds niet besefde wat er allemaal aan de hand was. Volgens Aad viel ik boven op hem neer en was ik 30 seconden out waarnaar ik opstond en begon te schreeuwen. In deze 30 seconden heb ik alles voorbij zien komen, maar ook niks. Ik ben helemaal niet van de ‘hippie’ cliché’s maar dit is echt wat ik heb meegemaakt, ik kan zeggen dat ik de dood in de ogen heb gekeken en heb ervaren wat het ‘niets’ zijn inhoudt. Aad vroeg mij meermaals om het uit te leggen maar het is écht niet uit te leggen. Je ziet alles, maar tegelijkertijd ook niets; een werkelijke splitsing van lichaam en ziel.
Na deze 30 seconden van triljoenen impulzen op mijn perceptie ben ik onder toeziend oog van Aad op mijn bed gaan liggen en heb ik gedurende een klein uur veel momenten gehad van haast wegvallen naar bewustzijnverlies maar het had me niets verbaasd als dat ook de dood had kunnen zijn. Mijn lichaam was er zo afschuwelijk aan toe, ik zweette me rot en was geestelijk compleet in de war. Ik heb meermaals het idee gehad om een eind aan mijn leven te maken omdat ik er gewoon totaal niks van snapte. Vooraf besef je je dat het het belangrijkst is dat je je altijd blijft beseffen dat het een trip is, en niet de realiteit. Echter is dat bij een trip zo heftig als deze echt het laatste waar je aan zit te denken; je wordt echt overwhelemd door alles wat er gebeurd. De realiteit en de trip komen met elkaar in de war en mijn hersenen konde dit in deze mate totaal niet aan.
Ik schrijf dit report nu 4 uur na deze gebeurtenis en ben inmiddels weer de oude. Ik merk dat het nu al heel moeilijk is om te beseffen wat er is gebeurd. Het eerste wat ik wou doen nadat ik me wat beter voelde was daarom dit verslag schrijven. Ik wil namelijk echt goed duidelijk maken dat dit echt heel heftig is en dat áls je het doet je echt een tripsitter moet hebben. Wij hadden geluk dat Aad zijn truffels geleidelijker had gegeten en ze daardoor een uur later had ingenomen, anders was het anders gelopen. Verhalen over Franse toeristes die van een dak afspringen na het gebruiken van truffels klinken na deze ervaring opeens zo gek niet meer want geloof mij; als het niet voor Aad was geweest waren er hele gekke en nare dingen gebeurd.
Dus jongens en meisjes, ik ben een heldere jongen van 21 jaar oud, meer dan genoeg ervaring in verschillende drugs en daarom ook goed geinformeerd, maar dit was echt drie bruggen te ver voor mij. Als Aad mij niet wakker had gemaakt vrees ik echt dat ik nooit meer was wakker geworden. Pas echt op met deze combinatie, zonder tripsitter of enigszins nuchter persoon raad ik je dan ook sterk af om dit te doen.
Als laatste wil ik een dikke shout out geven naar Aad. Zonder hem was ik hier never nooit doorheen gekomen.
Ik zal morgen nog eens een update geven als ik 100% bij zinnen ben.
Trip safe.
- S
