Deel 1
Deel 2
Deel 4
Deel 5
Wie – Ik en nog ongeveer 20 andere medetrippers
Wat – Ayahuasca (2 shot glazen en 2 uur later nog 1 shot glas)
Waar – Amazone (in de buurt van Iquitos)
Wanneer – 25-4-2018
Voorbereiding
Na weer een relaxte dag ga ik rond 6 uur de Maloka in waar over een uur de tweede ceremonie zal gaan plaats vinden. Dit keer besluit ik aan de andere kant van de Moloka een plekje te gaan zoeken en vind een plekje dat goed aanvoelt. Naast mij gaat een man zitten die ik inmiddels goed ken en waar ik het goed mee kan vinden, we praten een tijdje over verschillende psychedelica en ben blij dat hij naast me is komen liggen aangezien hij ze trips wel kan handelen in ieder geval.
Een half uur voor de ceremonie komt de eerste sjamaan weer binnen om vast wat gitaar te spelen. Dit keer merk ik dat ik wat zenuwachtiger ben dan de eerste keer en niet zozeer vanwege het effect maar vanwege de smaak en de misselijkheid.
De trip
Om 7 uur begint de ceremonie en worden we weer een voor een naar de sjamaan geroepen om te drinken. Dit keer wordt me gevraagd of ik nu 2 shot glaasjes wil proberen en uiteraard stem ik daar mee in aangezien het gisteren te mild was. Terwijl ik de Ayahuasca weer naar binnen tik krijg ik dit keer rillingen van de smaak, brrr ik wordt misselijk van de smaak. Ik loop weer terug en ga liggen in de hoop dat mijn misselijkheid wat afzakt en ik het zo wat langer kan binnen houden. Na zo’n 10 minuten voel ik de MAO remmer alweer opkomen, het effect is er amper maar ik merk duidelijk dat ik niet helemaal nuchter meer ben. Na een uur merk ik dat er visueel met mijn ogen dicht langzaam wat gebeurt maar het is te subtiel om te beschrijven. De misselijkheid bouwt zich ook langzaam op en na ongeveer anderhalf uur moet ik eindelijk kotsen, wat vervolgens weer een kettingreactie bij mijn buurman teweegbracht. Uiteindelijk zullen we elkaar de hele trip telkens aansteken met kotsen, maar zo bouw je wel een band op als je met iemand aan de Ayahuasca zit te kotsen.
Het lijkt bijna wel of je eerst moet overgeven om de DMT te kunnen activeren, zal wel geen logische verklaring voor zijn maar zo voelde het bij mij wel elke keer. Ik wordt wederom duidelijk overgenomen door de DMT en dit keer voel ik heel duidelijk de aanwezigheid van moeder Aya. Waar mijn lichaam gisteren raar aanvoelde ben ik nu bijna volledig het besef van mijn lichaam kwijt, alleen als ik er echt aan denk of rechtop moet zitten merk ik nog dat ik een lichaam heb. Met mijn ogen open vibreert alles licht, met mijn ogen dicht zie ik ontzettend veel visuals zoals normaal ook met het roken van DMT. Maar het gekke is dat de visuals dit keer geen kleur hebben, het is bijna alsof ik visuals in het donker zie. Als ik me op de visuals focus en ze probeer te belichten dan is het enen alsof overal licht is waardoor ik helemaal niks zie. Het is dus op de een of andere rare manier een hele visuele maar ook niet visuele ervaring.
Aangezien me op de visuals focussen nou niet echt bevredigend is besluit ik om met moeder Aya te gaan praten en kijken wat dat kan opleveren. Ik vraag moeder Aya of ze mij kan laten zien wie ik ben. Ik verwacht een visueel antwoord, maar de visuals blijven dezelfde vaagheid en betekenisloosheid houden. In plaats daarvan wordt een deken van onbeschrijfelijke liefde over me heen gelegd en zegt moeder Aya tegen me dat ik pure liefde ben. Het hebben van liefde voor mezelf is iets waar ik helaas best moeite mee heb, maar door het gebruiken van psychedelica en door mediteren wel steeds beter gaat. Zo laat moeder Aya me zien dat ik van mezelf moet houden, want alleen dan kan ik die liefde ook verspreiden.
Ik geniet even van het gevoel van pure liefde maar besluit moeder Aya om hulp te vragen. In het dagelijks leven wil ik me nog wel eens onnodig opwinden over benullige dingen en uiteindelijk heb ik daar vooral zelf last van natuurlijk. Door mediteren ben ik me er wel bewuster van geworden maar te vaak ga ik er nog in mee en lukt het me pas later om er door mindfulness uit te stappen. Ik vraag daarom aan moeder Aya of zij die boosheid voor me wil weghalen. Terwijl ik dat vraag zie ik tentakels van een octopus, maar dan zonder het hoofd, boven mij en een van die tentakels gaat mijn voorhoofd in terwijl die andere tentakels me vastgepind drukken. Het voelt echter totaal niet beangstigend en ik laat moeder Aya netjes haar werk doen, heb er immers zelf ook om gevraagd. Ik voel het tentakel in mijn voorhoofd aan het werk en terwijl het bezig is komt er een enorm intens gevoel van woede omhoog. Maar ook dit is niet beangstigend of vervelend omdat ik weet dat het eruit moet om mijn hoofd schoon te maken. Na zo’n 5 minuten zie ik het tentakel weer uit mijn hoofd gaan en weet ik dat de woede weg is.
Ik vraag me af of ik nog specifiek iets anders kan vragen en vraag moeder Aya uiteindelijk om te zoeken naar andere lichamelijke of mentale problemen. Dit keer geen tentakels, maar ik voel een soort van scanner door mijn hele lichaam gaan. En uiteindelijk gebeurt er vrij weinig en krijg ik het gevoel van moeder Aya terug dat ik de afgelopen jaren al heel veel problemen heb opgelost met psychedelica en mediteren en dat ik op de goede weg ben.
Ik zit nog vol op de piek, maar open mijn ogen even om te zien dat de tweede ronde inmiddels is aangebroken. Als ze bij mij komen heb ik hulp nodig om op te staan, maar zodra ik eenmaal sta kan ik wel lopen, waggelend wel is waar. Alles vibreert nu ook zo intens dat ik behoorlijk wazig zie. Als ik bij de sjamaan ga zitten ben ik verwonderd door hoe magisch die man er nu uitziet, zijn lach is vriendelijk en nederig maar tegelijk ziet hij er heel machtig uit. Ik krijg 1 shotje en begin weer te rillen van de smaak, maar ik ben ook wel weer zodanig gedissocieerd van mijn lichaam op dit moment dat ik het wel prima vind. Ik waggel weer terug en ga weer voorzichtig liggen.
Na hooguit 10 minuten moet ik weer overgeven en begint mijn tweede dosis ook in te slaan. Ik ga liggen en terwijl ik dat doe voelt het alsof mijn lichaam omhoog getild wordt, het is echter niet mijn lichaam die omhoog getild wordt maar mijn geest. Zonder dat ik het zelf bewust doe gaat mijn mond langzaam open en voel ik mijn geest mijn lichaam verlaten, zo hang ik uiteindelijk ongeveer een meter boven mijn lichaam. Hoe lang ik daar gehangen heb of wat ik mentaal heb meegemaakt of gezien heb weet ik niet meer echt, maar dit is eigenlijk het enige moment op Ayahuasca geweest dat ik niet helder van geest was. En dan uit het niets moet ik heel hard gapen, op een andere manier dan normaal, en uit het niets zit ik weer in mijn lichaam en ben ik me in enen bewust van elk deeltje in mijn lichaam. Heel bizar gevoel om uit je lichaam te treden en dan echt instant je lichaam weer zo duidelijk op te merken. Gek genoeg vind ik dat eigenlijk vreemder dan daadwerkelijk mijn lichaam verlaten.
Hierna wordt het effect snel minder en neemt helaas de misselijkheid weer enorm toe. Er komt echter nog wel een herinnering naar boven die me inzicht geeft. Het gaat over mijn San Pedro ceremonie toen we in de grot een offer aan moeder aarde gingen brengen. De vrouw voor mij nam de tijd ondanks dat ik achter haar stond, ik ga vervolgens haasten zodat de volgende niet te lang op mij zou wachten. Dit doe ik eigenlijk altijd dat ik anderen niet van last wil zijn of op me wil laten wachten, terwijl ik soms ook gewoon me tijd zou moeten kunnen nemen en me dan niet schuldig daarover zou hoeven voelen. Dat sluit ook wel enigszins aan bij liefde voor mezelf hebben en mezelf dus ook waardig genoeg vinden om ergens de tijd voor te nemen als anderen staan te wachten.
Als de ceremonie om middernacht afgelopen is merk ik dat ik nog behoorlijk aan het trippen ben, buiten vibreert alles gigantisch en om mensen zie ik een duidelijk aura hangen. Ik ga het avontuur richting mijn huisje weer aan, maar val weer bijna een paar keer en moet onderweg nog kotsen. Eenmaal in mijn bed draait mijn hoofd weer overuren om te verwerken wat er allemaal is gebeurd en blijf ik nog uren overgeven.
Conclusie
Ondanks dat ik kotsmisselijk in bed lig ben ik tevreden over mijn trip, ik heb nu echt de volle potentie van Ayahuasca mogen zien en ben diep onder de indruk. Het meest bijzondere blijft toch de spirit van moeder Aya die onmiskenbaar aanwezig is. Maar wat Aya daarnaast bijzonder maakt is dat de pieken behoorlijk stijl en hoog zijn maar dat je nog wel heel helder blijft. Vervolgens kom je snel weer terug naar baseline en dan herhaalt zich zo een aantal keer. Door die korte en heldere pieken onthoud je veel makkelijker wat er allemaal gebeurt is dan wanneer je bijvoorbeeld psilo of LSD doet waarbij je een lange piek van uren hebt waarna je je achteraf het meeste niet meer kan herinneren. Zo is het met Ayahuasca daarom makkelijker vind ik om er wat mee uit terug te nemen naar het dagelijks leven.