Allebei jullie visie's bevatten wel een kern van waarheid. Ik denk inderdaad dat ik vooral met mijn verstand wil stoppen (het is slecht voor je, echte problemen voorkomen) en niet met mijn gevoel.
Psychedelibee zei:
alleen vond ik het blowen gewoon te lekker en zag ik ook geen leven voor me waarin ik nooit meer kon blowen.
Dit beschrijft mijn gevoel best wel goed eigenlijk en het heeft me aan het denken gezet.
Ik heb dit weekend trouwens niet geblowd maar dat is vooral toeval. Ik denk dat ik het voorlopig 'toesta' als ik in het weekend wel blow. Ik denk dat ik dan er iets minder een drama van maak in mijn hoofd omdat het een makkelijkere doelstelling is, plus, ik mag soms nog wel blowen dus de gedachte is minder onprettig. Ik denk eigenlijk ook dat ik zelf het grootste probleem creëer door er in mijn hoofd zoveel mee bezig te zijn, dus ik denk dat als ik er minder zwaar aan til, dat het al een stuk scheelt.
Mindless zei:
Als ik het zo lees is het eigenlijke probleem niet zozeer dat je verslaafd bent aan wiet, maar dat je niet tegen het gevoel van verveling kan.
Ik zeg ook niet dat ik verslaafd ben, maar meer dat ik het wil voorkomen en dat ik meer grip wil krijgen op mijn gebruik. Het gevoel van verveling is inderdaad een belangrijke trigger. Daarom heb ik met mensen in mijn omgeving afgesproken vaker samen iets te doen.
Mindless zei:
Wat je daaraan kunt doen zijn meerdere dingen. Ten eerste kun je het probleem verschuiven, door een andere afleiding van datzelfde gevoel van verveling te zoeken. Dit kan van alles zijn: nieuwe hobby, sporten, etc. Allemaal zijn het niet echte oplossingen voor het diepere probleem van verveling, immers: wanneer die activiteiten stoppen zal de verveling altijd weer terugkomen en daarmee jouw verlangen om eraan te ontsnappen. Maar dergelijke afleidingen zouden wel beter/gezonder voor je kunnen zijn dan elke keer blowen wanneer je je verveeld.
Wil je het probleem écht aanpakken, dan is er (naar mijn mening) maar één echte oplossing: meditatie. Leren ook content te zijn wanneer je niet afgeleid bent door een activiteit, ding, drug of wat dan ook. En leren niet meer te luisteren naar die stemmetjes.
Hier heb ik even over nagedacht. Misschien bestrijdt afleiding alleen een symptoom (niet tegen verveling kunnen) maar ik denk dat ik binnen de kortste keren gek word als ik te lang niks te doen heb. Misschien is mijn onrustigheid een probleem/oorzaak an sich maar vooralsnog vind ik afleiding de beste manier om dit te bestrijden
Maar thanks voor jullie adviezen
![:)]()