Hey pilsbaas,
Je weet natuurlijk nooit wat de gevolgen zouden zijn als je niet stopt. Dat is iets wat je alleen kan ervaren als je daadwerkelijk doornakt. Ben nu een aantal maanden bezig, eerst bij een feestje(in combinatie met XTC en pils) waar ik me goed onder controle had. Een kwart pilletje op het uur ofzo en dan af en toe nakken. Echter ben ik een persoon die zoekt naar zijn grenzen en die grenzen moeilijk kan vinden. In mijn vriendengroep was ik degene die eerst nooit mee ging stappen, totdat ik 17 was. vanaf mijn 20e begonnen met wiet. Na een aantal heisen, aangemoedigd door men maten(die hoopten dat ik volover de nek zou gaan omdat ik nog nooit gerookt had, maar dat gebeurde niet. Natural born smoker zullen we maar zeggen)Bijna 8 jaar later zit ik nu achter de pc en lees je verhaal. Respect.
Wat sneeuw naast me en logischerwijs de andere geneugten. Mijn drie-eenheid zal ik het maar noemen. Witbier(om precies te zijn korenwolf), nak en men blow. Vriendin naar vriendinnen en een avond die lang zal duren.
Ik reageer op je post omdat ik me vaker afvraag waar de grens ophoud, of dat ik me moet neerleggen bij het feit dat ik mijn grenzen lichamelijk niet ga ontmaskeren. Was je bang dat het je leven zou gaan belemmeren? Ik vind het altijd zeer benijdenswaardig als iemand zich recht in de spiegel kan kijken en zijn eigen grenzen bepaald.
Mijn grenzen worden op dit moment bepaald door financiele aspecten, ik heb nog geen geldboom in de tuin staan. Toch belemmert mijn drugsgebruik me niet in het leven, al moet ik natuurlijk toegeven dat ik moeilijk zonder kan. Ik heb een eigen onderneming en dat gaat alleraardigst. Vaak geeft de nak me nieuwe ideeen die ook goed toepasbaar zijn gebleken. Ik denk dan ook dat het pas ophoud als ik erop uitgekeken ben. Na 8 jaar blowen heb ik dit toch de laatste tijd met wiet. Hasj heb ik overigens nooit relax gevonden. Het is een gewenning geworden en dan vind ik het niet meer interessant.
Om een lang verhaal kort te houden(in nuchtere toestand praat ik overigens al vaak en veel
Ik heb dan ook een vraag. hoe weersta jij de drang? Bij mij is die altijd overweldigend en ik heb dan op dit vlak ook nog een ietwat vervelende karaktertrek, ik deel altijd erg graag. Daarom haal ik altijd meer, gewoon omdat anderen dan ook hebben. Alleen zijn veel mensen anders en worden kosten vaak niet gedeelt. Als ik een week niets gehad heb en me s'middags in de kop haal iets te regelen, dan moet het raar lopen wil ik die avond niet met men neus boven een cd-hoesje hangen. Wat doe jij als alternatief? Of is een alternatief uiteindelijk geen oplossing?
Ik hoop dat je reageert om mijn schrijven,
Groet Ruff Reider