Vervelende drugs ervaringen, help.

Auraz zei:

@Skin
Ik ben pas op mn 27e begonnen met drugs, en doe het zeer zelden. Het moet niet mijn focus worden, en de rode draad in mijn leven ligt toch ergens anders. Doe het met mate, zo blijft het speciaal.
Tijdens mijn truffelervaringen, ben ik erachter gekomen wat ik moet doen om gezonder te leven (rook niet en drink zelden alcohol, sport en beweeg veel, goede bmi etc).
Sinds ik alleen woon, is mijn eetgewoonte (koken etc) toch achteruit gegaan, mijn lichaam had wel behoefte aan gezond eten. Dus ben ik multivitaminen gaan slikken, en mij daarin gaan oriënteren.

Wat elke vitamine en mineraal met je doet, zorg ook dat je voldoende slaap krijgt. Is je slaapkamer donker genoeg bijv, geen geluid om je heen... (anders slaapmasker / oordopjes).

Beperk je drugsgebruik, en probeer je zoals vele zeggen, je toch wat meer vast te houden aan het 'positieve', ik herken wat je zegt, dat die nare gedachtes komen en je gaat op je ademhaling letten, houdt je hart het nog wel.. gaat hij geen rare ritmes maken etc.

Vind het goed dat je met meditatie bent begonnen, maar onthoud.. alles met mate.. of het nou drugs is, te lang opblijven.. of zelfs teveel straling van je scherm.. (= minder melatonine).

Je hebt ook negatieve dingen meegemaakt en die gaan er niet zomaar uit, daarom zeg ik.. een goede voorbereiding is het halve werk. Toen je het had over pep 5gram en je dacht 'f*ck it', probeer dit te voorkomen. Verdiep je er eerst eens in en gooi jezelf niet zomaar in het onbekende.. hier komen die negatieve gedachtes dus oa vandaan, probeer weerstand op te bouwen en de verleiding te weerstaan.

Je hoeft niet ineens te stoppen met alles te gebruiken, harddrugs hebben gewoon lange pauzes nodig, je brein is een enorm mooi iets.. ons lichaam is zich in staat te herstellen.. verpest het herstelvermogen niet en 'luister' naar wat je lichaam zegt.. let op de signalen. Ik rook 1 a 2x per week een 'halve' hasj joint (dus 1 per week), dit werkt voor mij therapeutisch en voel er meer voor dan nadelen van. Vindt voor jezelf die gulden middenweg, de balans..

Hoop dat je hier wat aan hebt...

Gr

Klik om te vergroten...

Als je zeer negatieve ervaringen achter de rug hebt, en merkt dat je in een dip zit raad ik niet aan om 1 a 2x per week een joint te roken, of om (af en toe kan wel) harddrugs te gebruiken. In mijn ogen moet je er eerst voor zorgen dat je helemaal hersteld bent, en als je daar bent gekomen kun je altijd kijken of je überhaupt nog iets wilt gebruiken.

Uiteraard is iedereen anders, maar ik denk dat herstel toch zeer belangrijk is voordat je de boel weer gaat belasten.

Dag mensen,

Ik begin wel bij het begin. Ik ben begonnen met smoken (wiet) toen ik 14 was.
Altijd chill, nooit last van misselijkheid. Toen ik meer begon te smoken, iedere dag dus, werd ik er een beetje paranoia van, ik dacht dat iedereen het over me had en dat soort bullshit, ik was 14 dus wist niet dat dit kon voorkomen bij wiet. Na een tijdje begon ik ook een brok in me keel te krijgen van wiet en dacht ik vaak dat ik bad ging of zo, wat voor mij het ergste zou zijn, chille vriendengroep maar iedereen maakt elkaar gewoon snel belachelijk. Ik bleef natuurlijk gewoon smoken maar wel wat minder.

Na een tijdje ging ik steeds minder smoken naar bijna niet, was hier ongeveer 15 jaar. Waarschijnlijk gewoon door te weinig bewegen en een te lage tolerantie. Toen ik ongeveer 15 en een half was dropte ik m'n eerste XTC pil, fucking sick! We deden het bij een groot dubstep feest en ik had echt maar 1 Y'tje en een 1/3 nintendo. Hierna begon ik ook weer steeds meer te smoken. En natuurlijk steeds vaker XTC gebruiken. Bij de 5de of 6de keer XTC deed ik het met heel veel vrienden, stuk of 15, bij iemand die alleen thuis was. Ik regelde de dope en we gingen allemaal rollen. Toen ik 1 hele op had en hij klapte in kwam een vriendin naar me toe, ''Ja je vriendin zit in de achtertuin en het gaat niet goed met haar'' Dus ik snel naar de achtertuin gaan en begon heel bang te worden dat ze wel dood ging of zo. Me hart ging verschrikkelijk tekeer en werd misselijk. Ik zag haar nergens, ik ging naar voren en daar zat ze met nog een vriend van me, ze zei dat ze had overgegeven en dat het er toen allemaal uit was, ik vond het wel een beetje eng (weinig verstand van drugs) vervolgens moest ze meer overgeven en ik werd er ook misselijk van en begon bang te worden. Ze had meerdere keren overgegeven en ik vond het zwaar kut en de pil werkte er ook bij uit. Toen die was uitgewerkt voelde ik me heel kut en misselijk maar kon niet overgeven. Vanaf dat moment was ik echt dik een halfjaar lang altijd misselijk!

In de tussentijd heb ik geen X meer gehad, een tijdje later hadden we 5 gram pep gehaald. Ik denk zo'n anderhalve maand later. Die tijd was ik nog steeds misselijk en best bang voor hard drugs, maar dacht, fuck it. Die nacht aan de pep was sws wel vet. De volgende dag alleen was ik zwaar naar de klote. Ik begon te hyperventileren en was voor alles verschrikkelijk bang, dit had ik zo'n 6 uur lang. Uiteindelijk viel ik flauw en was alles de volgende dag weer goed.

Ik begon weer beetje te smoken maar niet veel, en van niet veel weer naar heel veel.
Ik was nu echt uitgekeken op hard drugs. Een tijdje later (Hier was ik 16) gingen we weer XTC doen, en ik deed maar gewoon mee. Ik vond het eng worden en snapte er niks van, ik had een 3/4 Nintendo op en hield mezelf heel erg in.
Ik ging wel lekker maar was er snel weer uit.

Tussentijd gewoon beetje smoken en bier drinken maar geen zin meer in hard drugs.
Een soort afgesloten hoofdstuk. Toen gingen we met een vriendengroep naar Lowlands en ik moest wel X mee nemen! Dus ik had wat lichte pillen meegenomen, stuk of 8 voor mij en wat vrienden, gele smurfjes (150 mg MDMA). Ik vond het echt eng dus had er maar een halfje van genomen en later nog een hele, ging er weer goed op, alsof ik iedere keer geluk had. Later dat festival, de laatste nacht of zo nam ik een halve Nintendo, en ik wist dat het dit keer verkeerd zou gaan want nu voelde ik een hele druk op mn lichaam dat het verkeerd zou gaan, terwijl ik een vriend van mij kalmeerde die dacht dat hij bad ging haha. Maarja, ik dus terug naar de tent met hem, en jawel, ik kreeg een omgekeerde werking leek het wel, ik dacht dat iets in mijn achterhoofd zat te boren en werd heel depressief tijdens de bad trip.

Toen ik er uit was voelde ik me weer helemaal normaal maar wel heel moe.
M'n stiefpa haalde me op van het festival de volgende dag en ik ging meteen slapen.
Ik werd verschrikkelijk depressief wakker, dit was zo erg voor mij dat ik er niet mee om kon gaan. Dit had ik een lange tijd maar het bouwde zich steeds meer af maar het bleef heel lang. Toch bleef het nog dik een halfjaar en langer hangen, later werd ik heel veel gebeld door me ex op een avond, maar ik hoefde haar niet te spreken (ander verhaal), ze had pep gesnoven op een feest en had de volgende dag dezelfde bad trip als ik (Hier ben ik 17), ze vroeg mij om hulp en ik vond het best, ben een zwak persoon in nee zeggen.

Toen ik haar zo kapot zag gaan leek het alsof ik terug kwam in mijn bad trip van de pep, waar ik nooit eerder bang voor was geweest. Nu heb ik zo'n 2 maand lang dat ik m'n ademhaling in de gate moet houden omdat ik denk dat ik moet hyperventileren + de depressieve gevoelens van XTC. Ik ga mentaal steeds meer achteruit en ik ben altijd moe en heel veel darmklachten.
Ik durf niet eens meer te drinken omdat ik bang ben dat ik de controle over m'n gedachten verlies

Kortom: Ik ben bang voor mijn eigen gedachten en voel me heel onrustig en depressief.

Weet iemand hier iets op of wat er nou precies is ontstaan in mijn hoofd?

Bedankt voor het lezen!

Hallo, ik heb ook in deze fase gezeten maar dan nog vele malen harder.
Ben op 13-jarige leeftijd begonnen met drugs te gebruiken en heb ze allemaal wel een paar keer geprobeerd.

Mijn advies aan jou is om zeker geen pep meer te gebruiken, en xtc zou ik echt zo weinig mogelijk gebruiken, maar dan is natuurlijk iets dan je voor jezelf moet uitmaken.
Wat ik ook duidelijk versta uit je berichten is dat je te maken hebt met een soort vicieuze cirkel, een soort van self fulfilling-prophecy, m.a.w. je brengt jezelf in een toestand waar je vreest voor slechte gevoelens en gedachten, je gaat daar helemaal in op en daardoor gaat je geest, bewust of onbewust, zich focussen en belang hechten aan die negatieve gedachten waardoor de kans erin zit dat ze ook zullen gebeuren.

Vergeet niet dat de meeste drugs je gevoel versterken, dus probeer vooraf gewoon happy en rustig te zijn.
Maar het beste van al is om toch zomin mogelijk drugs te gebruiken, het maakt je lichaam en geest kapot als je er geen sterke en strenge controle voor jezelf oplegt.

En als je nog geen 21 bent dan moet je zeker oppassen, je bent misschien wel uit je puberteit maar je zit nog volop in je adolescentie, de ontwikkeling van je unieke identiteit. Als het hier fout loopt doordat er te veel geknoeid wordt met de stofjes in je hersenen kan dit nefaste gevolgen hebben voor je verdere groei en ontwikkeling als mens. ( Ook 1 van de voornaamste redenen waarom ik gestopt ben )

Als je nog vragen hebt stuur dan gerust een pb

Greets,
Herbalisme

Aight, thanks. Dit maakt het allemaal wat duidelijker. Het is voor mij vooral dat het veel lijkt alsof ik een onrealistische wereld zit. Ik ben al een tijdje bezig geweest met meditatie maar het lijkt niet echt m'n mind te ''cleansen''. En medicatie wil ik sws niet gebruiken.

Gaat dit gewoon vanzelf uitwerken? Want vrij weinig lijkt te helpen en als ik alleen al een jonko voor iemand moet draaien vind ik het al eng om naar de wiet te kijken. Is gewoon zwaar fucked up omdat ik een hele zwakke mind lijk te hebben gekregen, een horrorfilm of wat dan ook is ook zwaar fucked voor mij en dan moet ik naar de wc omdat m'n darmen helemaal kapot gaan van de angst. Naar festivals gaan zet ik me sws wel overheen omdat dat het laatste is waar ik te bang voor wil zijn om heen te gaan.

Veel vrienden hebben gezegd, gewoon goed slapen en goed gezond eten. Maar dit lijkt me toch wat te makkelijk.

Skin

Het punt is dat je nare associaties maakt met drugs. Doordat je een aantal keren bad bent gegaan, je andere mensen bad hebt zien gaan en vaak over de grens bent gegaan ben je gewoon bang geworden voor drugs. Ook speelt de leeftijd een rol. Je bent gewoon erg jong met harddrugs begonnen, je staat nog niet sterk in het leven en bent nog volop in ontwikkeling. Deze factoren wegen allemaal mee voor de manier waarop je je nu voelt. Het zit namelijk allemaal in je koppie.

Doorbreek de cyclus. Je bent in een negatieve spiraal terechtgekomen van drugs gebruiken, je slecht voelen, andere mensen slecht zien gaan en daarna toch weer drugs gebruiken. Laat drugs voor wat het is voor een tijdje. Ga geen jointjes draaien voor andere, zorg dat je niet in aanraking komt met drugs. Want als je er mee bezig blijft, blijft het ook slecht gaan met je. Raak het gewoon niet aan voor een tijdje, ga sporten, doe iets waar je vrolijk van word.

Ik wens je heel veel succes!

Ik heb je verhaal gelezen en nou niet om je nog dieper in de teringzooi te praten, maar wat een verleden zeg. Wat er in mijn zin is ontstaan in je hoofd is drugs in de periode dat jouw hersenen zich het meeste ontwikkelen. Je hersenen hebben een optater gehad, en dit zal herstelt moeten worden.

Mijn advies aan jou is dan dat je erg moet oppassen met drugs, de verleiding is groot, en op korte termijn zullen sommige substanties nog niet eens zoveel nalaten, maar zoals jij zelf ook gemerkt hebt hoeft het echt niet alleen maar bij een 'dinsdagdip' te blijven, maar kan dit maandenlang aanhouden. Blijf van drugs af, let op je lichaam, sport en maak je school gewoon netjes af, kun je het hoofdstuk psychiaters bezoeken in je leven misschien ook overslaan.

Die nare associatie die je maakt met drugs zal vervagen over de tijd, heb er inderdaad zo min mogelijk mee te maken en probeer elke situatie te vermijden.

Ik vind de reacties van Pandan & Hazekees subliem verwoord!

En pas zeker op met die onrealistische gevoelens, heb ik ook gehad, denken dat je de wereld anders beleefde en bekeek dan toen je nog geen drugs gebruikte, dit zit grotendeels gewoon in je hoofd, ben nu al een kleine tijd clean ( met uitzondering van een paar joints ), volg een strict sportschema, ik eet gezond, studeer veel, lees veel boeken over filosofie en levensbeschouwingen, .... & ik moet zeggen dat ik me al veel frisser voel in me hoofd en ik ook niet meer zo het gevoel heb dat sommige situaties en ervaringen als anders worden ervaren...
Dus wees gewoon rustig in je hoofd, alles is normaal, als je er je teveel mee gaat bezighouden zul je meer en meer deze gevoelens beleven totdat je op het punt gekomen bent dat een terugkeer naar een normale staat van gedachten zeer moeilijk zal verlopen.

Zorg voor een nuchtere gezonde geest en een actief, gezond lichaam en je zal vanzelf weer in balans geraken!

Greets,
Herbalisme

Thanks gasten!

Het voelt al wel wat vertrouwder aan nu allemaal.
Maar drugs durf ik sws niet meer te gebruiken, dat weet ik heel zeker. Het is alleen wel dat ik bang ben om een psychose op te lopen met al mijn gedachten, omdat ik het er niet uit kan zetten.

Binnenkort ga ik met vrienden mee sporten en hoop ik dat dit mijn hersenen wat meer gerust stelt.
Veel meer heb ik er niet echt over te zeggen, bedankt gasten voor de hulp!

Skin

@Skin
Ik ben pas op mn 27e begonnen met drugs, en doe het zeer zelden. Het moet niet mijn focus worden, en de rode draad in mijn leven ligt toch ergens anders. Doe het met mate, zo blijft het speciaal.
Tijdens mijn truffelervaringen, ben ik erachter gekomen wat ik moet doen om gezonder te leven (rook niet en drink zelden alcohol, sport en beweeg veel, goede bmi etc).
Sinds ik alleen woon, is mijn eetgewoonte (koken etc) toch achteruit gegaan, mijn lichaam had wel behoefte aan gezond eten. Dus ben ik multivitaminen gaan slikken, en mij daarin gaan oriënteren.

Wat elke vitamine en mineraal met je doet, zorg ook dat je voldoende slaap krijgt. Is je slaapkamer donker genoeg bijv, geen geluid om je heen... (anders slaapmasker / oordopjes).

Beperk je drugsgebruik, en probeer je zoals vele zeggen, je toch wat meer vast te houden aan het 'positieve', ik herken wat je zegt, dat die nare gedachtes komen en je gaat op je ademhaling letten, houdt je hart het nog wel.. gaat hij geen rare ritmes maken etc.

Vind het goed dat je met meditatie bent begonnen, maar onthoud.. alles met mate.. of het nou drugs is, te lang opblijven.. of zelfs teveel straling van je scherm.. (= minder melatonine).

Je hebt ook negatieve dingen meegemaakt en die gaan er niet zomaar uit, daarom zeg ik.. een goede voorbereiding is het halve werk. Toen je het had over pep 5gram en je dacht 'f*ck it', probeer dit te voorkomen. Verdiep je er eerst eens in en gooi jezelf niet zomaar in het onbekende.. hier komen die negatieve gedachtes dus oa vandaan, probeer weerstand op te bouwen en de verleiding te weerstaan.

Je hoeft niet ineens te stoppen met alles te gebruiken, harddrugs hebben gewoon lange pauzes nodig, je brein is een enorm mooi iets.. ons lichaam is zich in staat te herstellen.. verpest het herstelvermogen niet en 'luister' naar wat je lichaam zegt.. let op de signalen. Ik rook 1 a 2x per week een 'halve' hasj joint (dus 1 per week), dit werkt voor mij therapeutisch en voel er meer voor dan nadelen van. Vindt voor jezelf die gulden middenweg, de balans..

Hoop dat je hier wat aan hebt...

Gr