Blijven hangen?

Hey pillie

Heel veel van wat je noemt kwam ook bij mij voor. Ik heb vaak geblowd, ook haddrugs gebruikt, of eigenlijk misbruikt, waarvan het meest XTC en ik heb ook een paar keer truffels gedaan, 3 keer.
Ik ben nu een tijdje gestopt met alles maar ik rook heel af en toe een jointje.
Het voelde alsof ik in een film zat, alsof ik leef in een herinnering en niet in de echte wereld, had rare gedachtes, was depressief, zag/rook/proefde dingen die er niet waren en dacht dat iedereen me haatte en een soort plan aan het maken was om van mij af te komen.
Zoals ik al zei, ik ben al een tijdje gestopt met alles en dat helpt goed.
Ik voel me weer iets beter en stukje voor stukje lijkt het alsof ik in de realiteit weer terechtkom.
Ook ben ik niet meer depressief en hallucineer ik minder dan voorheen.
Wat ik je dan ook aanraad, is om even de drugs aan de kant te zetten en gezond te gaan leven.
Voor mij heeft dat heel veel geholpen. Ik denk wel echter dat die lichte hallucinaties nooit weg zullen gaan, maar zeker wel stukken verminderen.
Ook al gebruik je niet zoveel meer, als nog zou ik er even een tijdje van afblijven.
Natuurlijk kan je als je een tijd verder bent weer af en toe iets gebruiken, maar ik zou als ik jou was je hersenen even wat rust geven, minimaal 2 maanden.
En ja, ik raad je aan om naar een psycholoog te gaan, maar naar mijn mening kan het ook zonder psycholoog.
Succes ermee!

Groetjes

komt me enigzins bekend voor. Bij mij hielp stoppen met blowen. Dat fuckte met mijn brein. Risico's van wiet worden naar mijn mening zwaar onderschat.

Hey,

Ben sowieso van plan om er een tijdje mee te stoppen. Daarbij hoort dus ook het 'feesten' op zich. Want uiteindelijk gebruik ik enkel dope op bepaalde feestjes, slechts soms gewoon random. Ik zeg al een tijdje dat ik ga proberen niet meer te gaan feesten, maar dat is gewoon zo moeilijk als zo goed als iedereen van je vrienden altijd gaat (en dope gebruiken)...
Daarbij gaat dus horen ook niet meer teveel zuipen, als ik zuip krijg 'k ook altijd zin...

Tetsuo zei:

komt me enigzins bekend voor. Bij mij hielp stoppen met blowen. Dat fuckte met mijn brein. Risico's van wiet worden naar mijn mening zwaar onderschat.

Klik om te vergroten...

Ja, bij mij ook... van de minste hoeveelheid wiet word ik al helemaal paranoïde (hart staat op ontploffen, kan niet stilzitten, heb héél rare thoughtstrains, ...)
Sinds de laatste keer heb ik - zoals ik bijna altijd doe als ik dan para word - besloten om hier echt volledig vanaf te blijven voor een tijdje.
De effecten van wiet worden inderdaad echt héél stevig onderschat dunkt me. Het is en blijft psycho-actief; ookal in mindere vorm dan andere hallucinogenen. Als je er gevoelig voor bent, tuimel je net zoals je acid had kunnen doen, weg in een 'zwart gat'.

Thx voor de comments!

Ik heb ook wel een aantal keren gedacht na het nemen van te veel drugs, dit keer heb ik echt wel iets van blijvende schade aangericht in mn bovenkamer... Wonderbaarlijk genoeg herstelt het zich altijd tot nu toe. Ik kan dan ook helemaal met alle drugs stoppen. Ik merk wel dat het een aanslag pleegt op mijn lichamelijke conditie als ik te veel gebruik en dat dat, naarmate ik ouder wordt, heel langzaam aan, steeds lastiger wordt om van te herstellen.

Volgens mij wordt een psycholoog volledig vergoed in het basispakket als je een verwijzing van je huiarts hebt. Maar dat kun je ook gratis aan je huisarts vragen. Als je denkt dat je wel baat bij een psycholoog zou kunnen hebben, dan is dat ook zo.

Succes met je goede voornemens! En als het nu toch niet helemaal wil lukken alleen, zou ik er gewoon hulp bij halen, is totaal geen schande. En volgens mij vrijwel altijd gratis.

Joopiejo zei:

Succes met je goede voornemens! En als het nu toch niet helemaal wil lukken alleen, zou ik er gewoon hulp bij halen, is totaal geen schande. En volgens mij vrijwel altijd gratis.

Klik om te vergroten...

Ik ben er mee bezig om te stoppen. Het is niet zo dat ik verslaafd ben/was. Het is gewoon supermoeilijk om van dope af te blijven in een vriendenkring waar zo goed als iedereen het regelmatig gebruikt. Eigenlijk altijd op feestjes. Als ik ga feesten probeer ik alleen maar te drinken, maarja, hou dat meer 'ns vol als je zat bent. Daarom neem ik nu de maatregel zo min mogelijk te gaan feesten. Iets dat niet zo voor de hand liggend is aangezien ik echt geen thuisblijver ben en, zoals ik dus zei, nu eenmaal bijna alleen maar vrienden heb die (wekelijks gaan) feesten...

Van wiet blijf ik iig voor een onbepaalde tijd af!

Fijne feestdagen iedereen

Lijkt me heel moeilijk in zo'n situatie met vrienden en feesten, maar ook daar is in principe allemaal professionele hulp beschikbaar voor om je eventueel te helpen, mocht dat nodig zijn.

Je bent natuurlijk niet de enige en zeker niet de eerste met dat soort problemen, dus er bestaat expertise genoeg in dat soort hulpverlening.

Maar je erkent je problemen en dat is sowieso altijd iets goeds op dat vlak, nogmaals succes!

Hey Pillie,

LSD, truffels, blowen,.. zijn allemaal middelen die "the mind" openen. Vandaar dat ze dan ook illegaal zijn. Want wie wil er nu veel meer mensen op de wereld hebben die meer nadenken en dingens begrijpen? Het is helemaal normaal wat je overkomt! Je moet het niet bestrijden maar je moet het omzeilen en accepteren wat je overkomt. We leven ook in 'beperkte' realiteit die ons kind af aan werd aangeleerd. Eens het gebruik van de 'geest openers' beseffen we dat er meer is dan wat we dagelijks ervaren en dat waarin we leven dan onecht aanvoelt. Maar uiteindelijk is dat zo niet.

Dit klinkt misschien allemaal zeer vreemd aan. Maar de volgende stap is aan jouw of je kiest om kosten wat kost je eerste realiteit te behouden en jouw 'opening' tegen te strijden OF je omzeilt het en wil het begrijpen, ermee lachen, en ermee verder gaan maar dan OP JOUW MANIER. Want jij bent de enigen die zelf beslist hoe je wil dat dit uitdraait!

Beide opties zijn goed, maar de eerste optie is het meest aantrekkelijk want mensen veranderen niet graag en willen liever in hun COMFORT zone blijven. Be wise en aan jouw de keuze!

ps: ik nam opties twee en kan je garanderen dat mijn leven nog nooit zo leuk was, ik beslis zelf wat ermee gebeurt (peace)

Mirakel zei:

Dit klinkt misschien allemaal zeer vreemd aan. Maar de volgende stap is aan jouw of je kiest om kosten wat kost je eerste realiteit te behouden en jouw 'opening' tegen te strijden OF je omzeilt het en wil het begrijpen, ermee lachen, en ermee verder gaan maar dan OP JOUW MANIER. Want jij bent de enigen die zelf beslist hoe je wil dat dit uitdraait!

Beide opties zijn goed, maar de eerste optie is het meest aantrekkelijk want mensen veranderen niet graag en willen liever in hun COMFORT zone blijven. Be wise en aan jouw de keuze!

ps: ik nam opties twee en kan je garanderen dat mijn leven nog nooit zo leuk was, ik beslis zelf wat ermee gebeurt (peace)

Klik om te vergroten...

Hey Mirakel,

Eerst en vooral, ik zeg hetvolgende met alle respect. Iedereen heeft zijn mening; hier volgt de mijne over wat jij net zei.

Zoals jij stateert bestaat er absoluut méér dan wat we in de dagdagelijkse realiteit ervaren. Misschien klopt dit. Misschien ook niet. Ik weet echter wel dat MITS je plannen hebt om een normaal leven te leiden, dat je jezelf in zekere zin moet houden aan de dagdagelijkse werkelijkheid. Anders kan je hierin gewoon niet functioneren.
Ik vind het zeer onverantwoordelijk van je om zo'n dingen te zeggen.
Mensen die dus psychisch gestoord zijn (o.m. zaken als schizofrenie; leven in een waan, enz.), bevinden zich dus eigenlijk in een andere werkelijkheid en moeten dit aanvaarden door er gewoon in verder te blijven leven?

Volgens mij hang jij te hard in het 'idealistische' principe van de metafysica. Dat enkel de geest bestaat en dat al het materiële, de werkelijkheid, hier slechts een product van is. Het materiële wordt gevat door de geest zoals jij wil dat jij het vat. De werkelijkheid van het materiële is dus niets meer dan de betekenis die JIJ eraan geeft. Maar dat kan toch niet kloppen? Als je dood gaat, ga je dood. Afgezien van alle religiositeit; je bent niet meer van de aarde. Of je dus naar een afterlife gaat of niet; dat laat ik in het midden.
In zekere zin is de werkelijkheid voor iedereen algemeen. Dat moet ook. Anders kan niemand erin functioneren.

Ik ben er van overtuigd dat drugs slecht zijn. Psychotropische middelen kunnen in zekere zin leiden tot geestveruiming, maar in slechte gevallen kan het iemands psyche volledig onderuit halen. Het is zeker geen goed goedje voor iedereen. Voor niemand is het goed om teveel te gebruiken.

Alleszins bedankt voor je reply! - misschien biedt dit wel meer kansen tot discussie -

Pillie

UPDATE:

Hey iedereen,

Het is weeral een tijdje geleden sinds ik dit allemaal heb gepost en ik vond dus dat ik jullie misschien aan een update verschuldigd was. (als iemand dit überhaupt zou bijhouden ; zoniet, dan is het voor de volgende mensen die dit lezen).

Dus. Ik heb sinds vorige post wel een zekere verbetering opgemerkt. Ik ben abrupt gestopt met blowen en andere hallucinogene drugs. Nuja, twee weken geleden heb ik uit zattigheid een 2C-B'tje afgegooid (zeer hard zitten flashen; maar zoals geweten: 2C-B is mentaal niet zo diepgaand, dus hier heb ik geen last van ondervonden).

Tegenwoordig heb ik vooral last van piekeren. Ik lig soms uren wakker in mijn bed. In mijn hoofd nadenkend over de mogelijkheid van bepaalde situaties. Mijn brein blijft te lang op volle toeren draaien.
De visuals zijn hard geminderd. Soms nog wel even als ik mijn ogen dichtdoe (CEV). En soms ook als ik wat lang naar een bepaald punt staar.
Concentratie is er ook iet of wat op gebetert en algemene capabiliteit tot retoriek (algemeen het maken van redeneringen) schijnbaar ook.
Stoppen met blowen heeft dus veel geholpen, zo blijkt!
Afentoe nog wel eens andere drugs gedaan (beetje coke en K). Voor de rest geen mdma o.d. meer.

Groeten,

Pillie

Pillie zei:

Zoals jij stateert bestaat er absoluut méér dan wat we in de dagdagelijkse realiteit ervaren. Misschien klopt dit. Misschien ook niet. Ik weet echter wel dat MITS je plannen hebt om een normaal leven te leiden, dat je jezelf in zekere zin moet houden aan de dagdagelijkse werkelijkheid. Anders kan je hierin gewoon niet functioneren.
Ik vind het zeer onverantwoordelijk van je om zo'n dingen te zeggen.
Mensen die dus psychisch gestoord zijn (o.m. zaken als schizofrenie; leven in een waan, enz.), bevinden zich dus eigenlijk in een andere werkelijkheid en moeten dit aanvaarden door er gewoon in verder te blijven leven?

Klik om te vergroten...

Natuurlijk kan iedereen het vatten hoe zij of hij het wilt, anders zou het woord mening niet bestaan. Ik zal daar dan ook hier niet op ingaan anders zou dit een lang gesprek worden, ook doe ik dit wel graag en hoor graag andersman meningen want mijn uitspraken zijn absuloot niet de oplossing en door naar andere te luisteren kan ik zo mijn opvattingen steeds aanscherpen of totaal veranderen want die zullen nooit het echte ware zijn anders zou ik een god zijn. Mijn uitspraken waren er dan om jouw op een of ander manier te helpen, wat je ermee doe is zoals ik al zij totaal jouw eigen keuze ook geef ik meerdere wegens en geef geen absoluut oplossing voor, want wie ben ik om te zeggen wat mensen moeten doen? Je vroeg om antwoorden, en die kreeg je ook, aan jouw om te kiezen of je ze wilt integreren of niet. Het is niet omdat iemand zeg dat je in een put moet springen dat je het dan ook gaat doen of wel?

Pillie zei:

Volgens mij hang jij te hard in het 'idealistische' principe van de metafysica. Dat enkel de geest bestaat en dat al het materiële, de werkelijkheid, hier slechts een product van is. Het materiële wordt gevat door de geest zoals jij wil dat jij het vat. De werkelijkheid van het materiële is dus niets meer dan de betekenis die JIJ eraan geeft. Maar dat kan toch niet kloppen? Als je dood gaat, ga je dood. Afgezien van alle religiositeit; je bent niet meer van de aarde. Of je dus naar een afterlife gaat of niet; dat laat ik in het midden.
In zekere zin is de werkelijkheid voor iedereen algemeen. Dat moet ook. Anders kan niemand erin functioneren.

Klik om te vergroten...

Ik ben blij dat mijn uitspraken je doen denken, om een manier is mijn doel tot jouw geraakt. Voor zo ver ik het van mezelf weet denk ik zo niet, maar vind het zeer goed dat je erover filosofeer, (on)bewust ben je naar antwoorden aan het zoeken en kan dit enkel maar promoten.

Pillie zei:

Ik ben er van overtuigd dat drugs slecht zijn. Psychotropische middelen kunnen in zekere zin leiden tot geestveruiming, maar in slechte gevallen kan het iemands psyche volledig onderuit halen. Het is zeker geen goed goedje voor iedereen. Voor niemand is het goed om teveel te gebruiken.

Alleszins bedankt voor je reply! - misschien biedt dit wel meer kansen tot discussie -

Pillie

Klik om te vergroten...

Daar ben ik volledig mee eens, jij ook bedankt om mij te laten denken over mijn uitspraken en te zien hoe deze geinterpreteerd kunnen worden. Woorden zijn sterk, maar het zijn maar woorden

Van psychedelica kan je inderdaad flashbacks krijgen, vaak na het roken van een joint en soms op de meest ongelegen momenten. Dit wordt over het algemeen wel minder naarmate het langer geleden is dat je het hebt gebruikt.
Ik ben zelf altijd een paar dagen zeer gevoelig voor beweging in mijn uiterste gezichtsveld, net of mijn scherpe gezichtsveld tijdelijk is uitgebreid.

Ik heb een paar keer lsd genomen, iets vaker 2cb (10x ofzo) en meer dan 30x dmt genomen.
Dmt geniet bij mij veruit de voorkeur, aangezien mij dat in staat heeft gesteld helder te dromen, lucide dromen, wat ik erg prettig vind. Ook kan ik beelden oproepen van de spiralen en golven en vormen. Wanneer ik niet kan slapen lig ik daarnaar te kijken en ben in no-time vertrokken.
Ik zit nu tegen astral travelling aan, zonder drugs, laatst voelde ik mijn benen omhoog gaan, maar ik durfde (nog) niet los te laten, het was heel bizar, maar niet onaangenaam.

Punt is wel dat we in een systeem leven, waarbij trippend door het leven gaan niet echt tot de sociaal-maatschappelijk aanvaarde normen hoort. Ja, door het trippen ben ik out of the box gaan denken. Gevaar van (teveel) psychedelica is ook dat je bepaalde interesses gaat tonen en je wil gaan afzetten tegen de huidige maatschappij, of noem het onderdrukkingsmaatschappij en dat je de grip op de (systeem)werkelijkheid verliest en je simpelweg niet meer functioneert. Let goed op dat je je niet gek laat maken door allerlei complottheoriën en weet ik het wat, want voor je het weet voel je je op een eiland, kijk je om je heen en zie je dat de hele wereld gek is geworden en zie dat maar eens een plekje te geven... Van trippen ga je echt enorm breed kijken en dat moet je aankunnen, want zo een mooi beeld is het vaak niet.
Ik heb trouwens echt in hele diepe trips gezeten, in volledige trance, met dmt andere werelden, tot empathisch contact met mijn overbuurman die op dat moment zeer gespannen was, maar bevestigde dat hij zich heel rustig voelde worden rond de tijd dat ik in die trance zat. Heel bizar...
Wij moeten als tripkippen ook begrijpen dat de meeste mensen helemaal niet begrijpen wat wij doormaken tijdens een trip, ze zijn er bang voor en wat we ze ook vertellen, het helpt niet, ze denken alleen maar dat we iedereen aan het trippen willen krijgen.

Maar om even terug te komen op de titel:
Nee, je kan niet blijven hangen in een trip, het is een stof dat je tot je neemt en dat wordt afgebroken en raakt uitgewerkt.
Wèl krijg je met tripmiddelen nieuwe verbindingen in de hersenen, zoals met 2cb en lsd, maar tot op heden is niet aangetoond dat deze schadelijk zijn. Over het algemeen geldt voor trippen (licht trippen, niet zo zwaar als ik af en toe doe): behalve dat je er wat grappige ideeën van krijgt, kan het verder niet zoveel kwaad. Dit heeft Terence McKenna gezegd, bijzondere man, helaas overleden, maar eigenlijk wel een trip-guru te noemen.

Voor de overheid is het probleem denk ik vooral dat mensen die psychedelica gebruiken niet onder controle te houden zijn. Het Amerikaanse leger heeft in de jaren 60 eens geprobeerd of soldaten onder invloed van lsd beter functioneerden. Hilarisch genoeg besloten alle soldaten hun wapens neer te leggen, klommen in bomen, plukten bloemetjes en hadden de tijd van hun leven, als kinderen in een speeltuin. Gelukkig zaten de heren soldaten in de natuur, de perfecte omgeving voor een goede trip!

Mijn idee van hoe de overheid hiermee zou moeten omgaan is eigenlijk dit:

Maar parken, stukken bos, geschikt voor tripkippen, als een soort van tripreservaat.
Zorg dat er bussen heen rijden, zodat de trippers niet zelf aan het verkeer hoeven deel te nemen en neem gezellig met zijn allen een half uurtje voor aankomst je middeltjes.
Hop, de bus uit, het bos in en geniet lekker de hele dag van je trip, zonder dat je er iemand kwaad mee kan doen, kinderen zijn er niet toegestaan, maar gewoon een lekker stuk natuur voor trippers met elkaar. Doe dit 2 tot 4x per jaar en niemand heeft last van je

Mmm, ik geloof dat ik in lange verhalenmodus zit, sorry als ik af en toe wat offtopic ben geraakt ^^

Mocht je nog steeds problemen hebben met je concentratie en vooral acceptatie van jezelf, probeer eens mindfulness. Ik heb een lange geschiedenis van mentale "onrust" en heb na een 8 weekse cursus nog nooit zo goed in mijn vel gezeten.

Overigens, beperkt xtc gebruik heeft bij mij ervoor gezorgd dat ik me ook evenwichtiger voel. Net alsof het een reset geeft van mijn neurotransmitters. Eerste week zwaar, daarna als herboren. Herkennen jullie dat ook?

Hey iedereen,

Ik begin met te zeggen dat ik in mijn leven, ik ben nu 18 jaar, reeds 3x acid genomen heb en nog een paar andere hallucinogenen (oa. mesca, 2cb, psylocibine, ..).
Ik heb het even specifieker over m'n LSD ervaringen omdat ik denk dat het volgende daaraan te wijten valt.
Van die 3 keer ben ik 2 keer minofmeer slecht gegaan. Telkens die spiraal van gedachten dat "ik het nu niet had moeten doen, dit is geen goeie moment, ik ben slecht aan het gaan".
Ik weet ook niet zeker of het sinds toen is dat ik mentaal er op achteruit ben gegaan. Althans het lijkt zo.

Ik zie bv. regelmatig, sommige momenten meer dan andere, dingen 'golven' als ik ergens wazig naar staar (zonder te focussen dus). Sommige momenten moet ik er geen 'moeite' voor doen en merk ik het sneller; ik weet wel dat het er zo goed als altijd is.

Andere problemen zijn dat mijn gedachten soms hard afdwalen. Ik denk veel te hard na over mezelf, soms op op zeer gedissassocieerde wijze. Oké, vroeger deed ik dat misschien ook wel, maar tegen woordig, dénk ik ( ), veel meer. En veel dieper. (je kan zeggen dat het de leeftijd is, maar het is natuurlijk moeilijk zélf zoiets te beseffen. Vandaar dit topic)
Ook heb ik vaak het gevoel dat ik een beetje buiten de werkelijkheid sta, dat alles zo 'on echt' aanvoelt.
(bv.: als je een verhaal aan het vertellen bent, dat je afgeleid geraakt doordat je een verhaal aan het vertellen bent en jezelf afvraagt hoe je overkomt bij de persoon aan wie je dat aan het vertellen bent; zeer moeilijk om de draad mee bij te houden). => dissasociatie

Wat ik ook merk is dat ik tegenwoordig héél paranoïde kan worden van blowen. Als in: 'bang dat je dood gaat gaan paranoia' of gewoon aan alles twijfel wat ik doe. En dat is raar sinds ik iets meer dan 4 jaar blow. Het lijkt alsof het gevoel niet meer hetzelfde is sinds ik harddrugs ben gaan beginnen gebruiken (een jaar geleden, zoiets; heb het hele arsenaal onder handen genomen, uitgezonderd injecteren en harddrugs roken).
Al mijn symptomen kunnen misschien te wijten zijn aan m'n (grotendeels dus gepasseerde) blowgedrag. Maar ik denk dat die hallucinogenen er ook wel voor iets tussen zitten.

Nuja, mijn vraag is logischerwijs of ik hier nog boven op kan komen... of mijn psyche zich herstelt mits ik stop met dope (acid is 6 maanden geleden, truffels 4 maanden; smoken doe ik nog een paar keer per week; andere drugs ben ik ook heel fel mee geminderd. Geen pep meer sinds ook 6 maanden geleden). Ik ben ook een frevent mixer geweest. (niet zozeer met hallucinogenen)

Dus... wat denken jullie?

Grtz,
P

Beste pillie,

Ik kan me wel vinden in wat je vertelt, maak dit op het moment zelf ook mee.
Ik ben 16 jaar en na een tijd aardig te hebben geblowd en 1x truffels te hebben gedaan voel ik me ook van de realiteit afstaan. Bij mij is zo dat ik eigenlijk constant aan het afdwalen ben met m'n gedachten, ik pieker me suf en heb echt weinig rust in m'n hoofd. Soms heb ik ook gewoon even geen zin meer in het leven, gewoon omdat ik er geen moeite meer voor wil doen... Alles voelt ook een beetje on-echt aan, het voelt gewoon alsof ik sommige dingen echt totaal anders beleef, alsof ik niet meer in het moment leef. Ik heb danwel niet zo veel ervaring met drugs, maar ik snap wel wat je bedoelt en ik heb wat jij hebt denk ik in lichte mate. Ik denk dat je er best bovenop komt als je een tijdje van de drugs afblijft. Wat mij ook erg lijkt te helpen is er over te praten met een psycholoog!

Graag hoor ik het als je vooruitgang hebt geboekt! en wat je dan wel niet helpt.

Groetjes,

Devil Ether

Devil ether zei:

Beste pillie,
Ik denk dat je er best bovenop komt als je een tijdje van de drugs afblijft. Wat mij ook erg lijkt te helpen is er over te praten met een psycholoog!

Graag hoor ik het als je vooruitgang hebt geboekt! en wat je dan wel niet helpt.

Groetjes,

Devil Ether

Klik om te vergroten...

Hey man,

Thx voor het antwoord en dat je m'n tekst gelezen hebt.
Wat jij hebt lijkt idd op dat van mij, aldanniet in andere gradatie (misschien is het wel zo dat ik een beetje overdrijf, of jij net te weinig; hier gaan we weer ).

Ik ben al een tijdje aan het nadenken om erover te gaan praten met een psycholoog. Het enige dat me hiervan weerhoudt is de prijs en het feit dat ik denk dat die psycholoog misschien direct kortzichtig gaat doen over drugs...

Toch al bedankt voor je reactie!

Beste pillie,

Ik kan je in ieder geval zeggen dat de psycholoog veel objectiever is dan de gemiddelde Nederlander. Mijn psycholoog bijvoorbeeld heeft een hele andere kijk op drugs en zegt dat het niet altijd slecht hoeft te zijn... ik zal daar dus niet bang voor zijn. Met mijn psycholoog kan ik eigenlijk heel goed praten over drugs omdat ze niet zo een standaard kijk als ''drugs are bad m'kay'' op drugs heeft. Als het goed is word er trouwens een groot deel vergoed door je zorgverzekering, misschien anders even aan je ouders of omgeving vragen om hulp als je het toch niet kan betalen?
Ik wil nogmaals benadrukken dat het me heel onwaarschijnlijk lijkt dat je psycholoog kortzichtig gaat doen! Mijn psycholoog heeft mezelf echt heel erg geholpen met mijn gevoelens een plaats te geven, ze beter te begrijpen en ik heb daardoor ook weer nieuwe energie gekregen om mijn problemen aan te pakken! Het voelt ook fijn als je begrip voor je situatie krijgt en te horen dat je niet de enige bent, dat maakt het veel verdraagzamer, tenminste in mijn geval.

Veel succes en hopelijk heb ik je een beetje geholpen!

Groetjes,

Devil Ether