Verschil tussen psychedelic breaktrough en ego death?

Psychedelibee zei:

Ego dood betekent letterlijk dat je ego overlijd, je persoon/identiteit bestaat niet meer en je bent 1 met het universum. Begrippen als tijd en ruimte doen er niet meer toe aangezien alles 1 is op dat moment. Ego dood is een zeer bijzondere staat van zijn die de meesten helaas nooit mee zullen maken. Er zijn ook geen garanties om die staat te bereiken, je kunt het de ene keer op een vrij lage dosis psychedelica bereiken en de volgende keer met een hoge dosis niet. Overigens is ego dood een staat die je ook zonder psychedelica kunt bereiken, bijvoorbeeld door middel van meditatie.

Een psychedelische breakthrough is wat lastiger te omschijven dan een ego dood vind ik persoonlijk omdat het allemaal nog subjectiever wordt. Maar geteleporteerd worden naar een andere dimensie is denk ik de meest pakkende omschrijving. Je bent op zo'n moment in ieder geval dusdanig van de wereld dat je niet meer mee krijgt wat er om je heen gebeurd, alhoewel dat met een ego dood ook het geval is.

Ik heb zowel een ego dood als breakthrough een aantal keren meegemaakt en het een is niet perse heftiger dan het ander. Voor mij is een breakthrough vaak vooral een visuele ervaring, terwijl mijn ego dood ervaringen eerder te beschrijven zijn als gebrek aan visuele ervaring.

Klik om te vergroten...

Bedankt voor deze informatie. Als je een breaktrough hebt, is je ego dus nog wel aanwezig. Maar het betekent dan dus niet dat je zonder ego harder gaat dan wanneer je hem wel hebt. Aan de verhalen te zien, lijkt een ego dood mij heftiger. Maar ik weet dat ik hier totaal niet over kan oordelen en dat zal ik dan ook niet doen. Het is overigens ook niet uit te leggen aan iemand die dit nog nooit heeft ervaren, dat weet ik.
Erg interessant om te lezen. Ik ben benieuwd hoe het is en wie weet ga ik het een keer meemaken. Voorlopig wil ik niet verder gaan dan mijn lachgas+2CB ervaring die mij bijna tot deze staat heeft gebracht (denk ik). Het was dan ook nogal een zware 2CB trip op zich zelf.

Wel nog een vraagje voor jou. Hoe heb jij deze staat bereikt? Zowel de ego death als de breaktrough. Zou je eens 1 of een paar voorbeelden kunnen noemen?

Een breakthrough en ego dood kunnen opzich ook samen gaan hoor, maar dat hoeft zeker niet. Met DMT maak je naar mijn idee de grootste kans om een breaktrough en ego dood te ervaren, evenals dit gezamelijk. Ego dood kan echt heel heftig en vervelend zijn, vooral als je je er tegen gaat verzetten. Maar voor mij hadden zowel ego dood als breakthrough een vergelijkbare intensiteit. Overigens als je eenmaal echt een ego dood hebt dan kan het eigenlijk helemaal geen negatieve of heftige ervaring zijn, want hetgeen wat het heftig kan vinden (je ego) is er niet meer. De weg ernaar toe kan heftig zijn of er aan terug denken, maar in die staat van zijn is juist extreme kalmte en voelt het alsof je daar altijd al was. Lastig uit te leggen zoiets, mijn woorden voelen als een slap aftreksel van de ervaring maar wellicht krijg je er toch een beetje een beeld bij.

Een breakthrough is met name met DMT vrij gemakkelijk te ervaren, met andere psychedelica moet je wel echt hele hoge doseringen hiervoor gaan nemen over het algemeen.

Ego dood is veel lastiger te bereiken en daarvoor moet het moment gewoon juist zijn. Mijn eerste keer was op een redelijk normale dosis LSD, op de een of andere manier was de set en setting er gewoon perfect voor blijkbaar en het kwam ook redelijk uit het niets voor mij. Langzaam aan zag ik de wereld om mij heen vervagen en voelde ik mijn identiteit als een ui laag voor laag gepeld worden. Uiteindelijk bestond ik niet meer en was ik opgegaan in het licht, daar was alles en niks tegelijk. Het voelde werkelijk waar als het nirvana, zo'n onbeschrijfelijk gevoel van warmte en onvoorwaardelijke liefde. Ik heb ditzelfde later nog een keer tijdens een breakthrough op DMT ervaren, gek genoeg was dat een van mijn minst visuele DMT trips, terwijl DMT normaal juist super visueel is.

Door te mediteren tijdens een truffel trip heb ik een keer bijna een ego dood gehad, ik voelde echt dat ik er tegenaan zat maar kon het net niet helemaal los laten helaas. Tijdens het nuchter mediteren ben ik ook een keer richting een ego dood gegaan, maar toen ik dat doorhad werd ik zo enthausiast dat ik in 1 keer weer terug bij af was. Door deze ervaringen ben ik er wel van overtuigd dat je met enkel mediteren zo'n staat kunt oproepen, maar dat vraagt ontzettend veel oefening en discipline.

Psychedelibee zei:

Een breakthrough en ego dood kunnen opzich ook samen gaan hoor, maar dat hoeft zeker niet. Met DMT maak je naar mijn idee de grootste kans om een breaktrough en ego dood te ervaren, evenals dit gezamelijk. Ego dood kan echt heel heftig en vervelend zijn, vooral als je je er tegen gaat verzetten. Maar voor mij hadden zowel ego dood als breakthrough een vergelijkbare intensiteit. Overigens als je eenmaal echt een ego dood hebt dan kan het eigenlijk helemaal geen negatieve of heftige ervaring zijn, want hetgeen wat het heftig kan vinden (je ego) is er niet meer. De weg ernaar toe kan heftig zijn of er aan terug denken, maar in die staat van zijn is juist extreme kalmte en voelt het alsof je daar altijd al was. Lastig uit te leggen zoiets, mijn woorden voelen als een slap aftreksel van de ervaring maar wellicht krijg je er toch een beetje een beeld bij.

Een breakthrough is met name met DMT vrij gemakkelijk te ervaren, met andere psychedelica moet je wel echt hele hoge doseringen hiervoor gaan nemen over het algemeen.

Ego dood is veel lastiger te bereiken en daarvoor moet het moment gewoon juist zijn. Mijn eerste keer was op een redelijk normale dosis LSD, op de een of andere manier was de set en setting er gewoon perfect voor blijkbaar en het kwam ook redelijk uit het niets voor mij. Langzaam aan zag ik de wereld om mij heen vervagen en voelde ik mijn identiteit als een ui laag voor laag gepeld worden. Uiteindelijk bestond ik niet meer en was ik opgegaan in het licht, daar was alles en niks tegelijk. Het voelde werkelijk waar als het nirvana, zo'n onbeschrijfelijk gevoel van warmte en onvoorwaardelijke liefde. Ik heb ditzelfde later nog een keer tijdens een breakthrough op DMT ervaren, gek genoeg was dat een van mijn minst visuele DMT trips, terwijl DMT normaal juist super visueel is.

Door te mediteren tijdens een truffel trip heb ik een keer bijna een ego dood gehad, ik voelde echt dat ik er tegenaan zat maar kon het net niet helemaal los laten helaas. Tijdens het nuchter mediteren ben ik ook een keer richting een ego dood gegaan, maar toen ik dat doorhad werd ik zo enthausiast dat ik in 1 keer weer terug bij af was. Door deze ervaringen ben ik er wel van overtuigd dat je met enkel mediteren zo'n staat kunt oproepen, maar dat vraagt ontzettend veel oefening en discipline.

Klik om te vergroten...

Erg interessant om te lezen, ik vind dat je het altijd mooi kan verwoorden en uitleggen. Bijzonder om er bij na te denken dat een ego death op het moment zelf niet heftig kan zijn aangezien de ego die het ervaart uberhaupt niet aanwezig is. Daar heb ik nog nooit bij stil gestaan. Heel bijzonder dit.

In de staat van een ego death ben je dan dus ook niet meer aanspreekbaar? Zien kan ook niet meer en lopen ook niet?

Dat je een ego death kan bereiken terwijl je nuchter bent vind ik al helemaal bijzonder. Ik kan me voorstellen dat dat extreem veel oefening en wilskracht vergt. Erg interessant, ook daar ga ik me eens even in verdiepen. Puur uit interesse.

Stamper zei:

Erg interessant om te lezen, ik vind dat je het altijd mooi kan verwoorden en uitleggen. Bijzonder om er bij na te denken dat een ego death op het moment zelf niet heftig kan zijn aangezien de ego die het ervaart uberhaupt niet aanwezig is. Daar heb ik nog nooit bij stil gestaan. Heel bijzonder dit.

Klik om te vergroten...

Dat klopt niet helemaal. Het ego ervaart niets, het wordt ervaren. De identiteit met al zijn eigenschappen, gedreven door angst en verlangen is wat het ego is. Het is het masker wat je draagt: de persoonlijkheid. Het is echter geen entiteit die zelf bewust is. Dat is nou juist de illusie. Wij zijn bewust ván het ego en geloven vervolgens dat we het zijn. Egodood kun je in gradaties ervaren. De 'je' is bewustzijn. Het is niet zo dat jij (de echte jij) er niet is tijdens egodood, slechts de illusionaire jij is er dan niet. De echte jij kan niet niet-zijn. Bewustzijn is wat het is: bewust-zijn. Gedeeltes van het mechanisme van het ego kunnen uitvallen tijdens egodood. Of het volledige mechanisme valt uit.

En de staat van een ego death ben je dan dus ook niet meer aanspreekbaar? Zien kan ook niet meer en lopen ook niet?

Klik om te vergroten...

Dat hangt af van de gradatie.

Mindless zei:

Gedeeltes van het mechanisme van het ego kunnen uitvallen tijdens egodood. Of het volledige mechanisme valt uit.

Klik om te vergroten...

Hier hebben we volgens mij al eens eerder een discussie over gehad. Maar ik ben het er niet mee eens dat een ego dood gradaties heeft, maar dat is natuurlijk gewoon een kwestie van definitie.

Ik zou wat jij gradaties noemt ego oplossing willen noemen, waarvan de allerlaatste gradatie ego dood is. Als je niet de laatste gradatie van ego oplossing bereikt hebt hoe kun je het ego dan dood noemen? Een deel van je ego leeft dan nog.

Zelf vind ik pas dat het ego dood is wanneer je enkel nog bewustzijn bent en er niks meer van je persoon of identiteit over is, zelfs niks menselijks meer.

Dan zijn we het wel eens, maar hebben we wat andere definities.

Op zich is jouw definitie wel meer accuraat. Dood is dood. Waar ik zelf nog wel onderscheid in maak is het ego gedeelte van angst/verlangen wat compleet 'dood' kan zijn terwijl je nog kan functioneren in de wereld. En het ego gedeelte dat je laat functioneren als persoon in de wereld de ego 'sensor'. Maar ik denk dat jij dat ook zo ziet(?)

Ja daar ben ik het wel mee eens, omdat de staat die ik beschrijf niet functioneel is inderdaad.

Zweibeiner zei:

En was ik simpel alleen nog maar een observer van wat de substance mij liet zien. Ik dacht niet en voelde niet, ik kon niet communiceren.

Klik om te vergroten...

Nu ben ik wel benieuwd naar welke substance dit was

Lsd rond de 550ug.

Hallo,

Na een heftige ervaring met de combinatie 2CB en lachgas interesseer ik me meer in psychedelica dan eerst. Ik heb ongeveer 10 keer in mijn leven getript, maar de korte ervaring van de lachgas+2CB was toch de meest extreme.
Na veel zoeken op internet kwam ik uiteindelijk met de vraag, wat is een ego death en wat is een psychedelic breaktrough? Is het beide compleet iets anders? Of is het ene nog een stapje intenser dan de ander?

Bij een ego death heb ik begrepen dat je hele ego verdwijnt en je de grip op alles verliest. Je weet dus niet meer dat je bestaat.
Bij een psychedelic breaktrough heb ik begrepen dat je als het ware naar een andere dementie teleporteerd en daar de gekste dingen mee maakt.

Mijn vraag is, is het ene een stapje heftiger dan de ander? En wanneer bereik je een ego death en wanneer een breaktrough?
Graag zie ik de informatie/ervaringen die jullie weten over deze 2 dingen, ik vind het erg interessant.

Groetjes, Stamper

Zoals ik het interpreteer:
Psychedelic breaktrough: Een gedachtegang, conclusie, mening, of hoe je het ook wil noemen waar je tijdens een psychedelic trip achter bent gekomen. Of ontdekt hebt, of de echte ware betekenis van gevonden/gesnapt hebt. Dus eigenlijk een mentale ontdekking die je in je heldere leven een andere kijk of mening geven op hetgeen wat je ontdekt hebt. Of je hoeft er niet eens een andere kijk op te hebben. Je hebt het licht gezien, de puzzelstukjes vallen op zijn plek.
Iemand anders kan het vast beter uitleggen wat ik hier probeer te vertellen.

Egodeath: Gebeurt tijdens een psychedelic trip, hoe meer je van de substantie pakt, hoe groter de kans dat je een egodood krijgt. Ook dit is per persoon en per situatie verschillend, geen exacte science dus.
Egodood is dus tijdens je trip. Het is een staat van zijn. Ik heb 1 ego dood mee gemaakt dus ik spreek nu even vanuit mijn ervaring. Als je een ego dood mee maakt bedenk je jezelf niet dat je een egodood hebt. Je bent niet en je bent alles, je bent een observer van de dingen die je in die trip ziet. Je bent alles en niks, je voelt geen blijdschap of verdriet of angst, want die gevoelens doen er niet toe. Die gevoelens zijn er niet want je ego is er niet.
In mijn ego dood ervaring heb ik een reis gemaakt door alle mogelijke levens die ik kon hebben als ik een andere beslissing gemaakt zou hebben. Of alle levens die ik op dit moment in andere universums aan het leiden ben. Ik heb mezelf als oud omaatjes dood zien gaan met een glimlach op mijn gezicht, maar ik heb mezelf ook bruut vermoord zien worden. Ik heb mijn geboorte gezien, hoe ik als 4jarige met een bal speelde, en hoe ik als 50jarige van mijn spaargeld die auto ging kopen. Ik heb mezelf als zwaar verslaafde gezien en als iemand die nog nooit drugs gebruikt heeft. Het was als een film die afspeelde. Ik voelde er niks bij, totaal geen emotie. Het gebeurde en het gebeurde niet, het moest nog gebeuren en het was allang gebeurd. Zie het als de kat in de doos, de kans is levend en dood tegelijk. Zo was het bij mij ook. Alles wat ik zag wat waar en tegelijk onzin.
In mijn geval werd ik dus gestript van alle emotie en wil. En was ik simpel alleen nog maar een observer van wat de substance mij liet zien. Ik dacht niet en voelde niet, ik kon niet communiceren. Ik was, en dat was het.
Nu geloof ik achter elkaar dat andere mensen een heel ander soort egodood ervaren. Maar aangezien ik niet meer info heb dan die ene keer uit ervaring en internet kom ik voor mij op deze conclusie uit.

Ego dood betekent letterlijk dat je ego overlijd, je persoon/identiteit bestaat niet meer en je bent 1 met het universum. Begrippen als tijd en ruimte doen er niet meer toe aangezien alles 1 is op dat moment. Ego dood is een zeer bijzondere staat van zijn die de meesten helaas nooit mee zullen maken. Er zijn ook geen garanties om die staat te bereiken, je kunt het de ene keer op een vrij lage dosis psychedelica bereiken en de volgende keer met een hoge dosis niet. Overigens is ego dood een staat die je ook zonder psychedelica kunt bereiken, bijvoorbeeld door middel van meditatie.

Een psychedelische breakthrough is wat lastiger te omschijven dan een ego dood vind ik persoonlijk omdat het allemaal nog subjectiever wordt. Maar geteleporteerd worden naar een andere dimensie is denk ik de meest pakkende omschrijving. Je bent op zo'n moment in ieder geval dusdanig van de wereld dat je niet meer mee krijgt wat er om je heen gebeurd, alhoewel dat met een ego dood ook het geval is.

Ik heb zowel een ego dood als breakthrough een aantal keren meegemaakt en het een is niet perse heftiger dan het ander. Voor mij is een breakthrough vaak vooral een visuele ervaring, terwijl mijn ego dood ervaringen eerder te beschrijven zijn als gebrek aan visuele ervaring.