#1
Wel redelijk eens. Het is zeker een verrijking, maar vraagt wel het nodige aan discipline om de boel in de hand te houden. Dat is niet iedereen gegeven.
Gaaf om te lezen dat drugs spirituele waarde aan je leven toevoegt! Bij mij is het idee zich echt nog aan het ontkiemen. Mijn gemoedstoestand is momenteel nogal turbulent en ik heb vaak last van moodswings, dus houd ik er rekening mee dat er een kansje is dat verslaving erin sluipt, mocht drugs op een bepaalde manier een deel van mijn negatieve gevoelens verzachten.Ik ben het helemaal met je eens. Drugs betekenen voor mij zelfs nog iets meer. Ten eerste al zoals je reeds aanhaalde: je neemt een drug en je hebt, normaal gezien, een heerlijke ervaring - dat is gewoonweg geniaal. Maar ten tweede komt daar voor mij nog een dimensie bij.
Van oudsher gebruikt de mens drugs: om in contact te komen met de Goden, zoals bv Ayahuasca en de schitterende moderne vorm DMT, of om het oorlogspad op te trekken met bv Kanna of om meer uithoudingsvermogen te hebben door bv het kauwen van Coca bladeren of zelfs puur recreatief.
Dit geeft drugs een heel spirituele dimensie en naar mijn mening zijn drugs ons natuurlijk recht om de effecten te ervaren.
Voor mij waren drugs echt een openbaring. Ik zal nooit mijn eerste keer XTC of LSD vergeten. Maar zelfs met Coke ervaar ik dit. Ik rook het liefste Coke, je doet een trek en je bent instant vertrokken: een gevoel dat je zonder de drug niet kan ervaren, dat is een exploratie van het gevoelsleven.
Met psychedelica spreekt het voor mij voor zich dat deze een verruimende werking hebben. Voor mij betekent alles wat je kan ervaren werkelijk te zijn, dus ik hecht ten minste in die zin realiteitswaarde aan het trippen, maar ook in een andere zin. In de hersenen worden signalen verkeerd gestuurd en daardoor ervaar je bv geluiden als kleur, maar mensen die synesthetisch zijn ervaren dat altijd zo doordat sommige hersenverbindingen aanwezig zijn, dit is een simpel voorbeeld maar je kan het extrapoleren en het zegt gewoon dat trippen een andere maar even realistische ervaringsvorm is.
Voor mij zijn drugs een belangrijk onderdeel van mijn levensfilosofie.
Wat zei ik? Shakespeare.bongpijpen
Nee, wiskunde is niet mijn ding 😅
Deze ingeving is pas kortgeleden in me opgekomen, maar hij heeft zich inmiddels gevestigd en is nu een doelstelling waar ik -al dan niet op de achtergrond- naartoe werk.
Een lange tijd beschouwde ik drugs als intimiderend en gevaarlijk. Middelen waar ik koste wat koste moest afblijven, omdat verslaving altijd op de loer leek te liggen. Daarbij was mijn omgeving er ook sceptisch over, wat er nog een schepje bovenop deed. Ergens was het natuurlijk ook wel weer goed dat het me toen zo afschrok. Ik vind het bijvoorbeeld een fijn idee dat ik nu 25 ben, de leeftijd waarop je brein volgroeid is.
Tot nu toe heb ik alleen ervaring met psychedelica (Truffels, LSD, DPT). Ik weet nog dat ik een artikel over truffels las in een tijdschrift. Daarna raakte ik geïntrigeerd en besloot ik me goed in te lezen. Wat voor mij steeds naar voren kwam, was dat het geestverruimende middel de gemoedstand en zintuigen versterkt en er meer verbindingen worden gemaakt in de hersenen, wat ik opvatte als het simpelweg uitbreiden van iets wat er al is. Hierdoor leek het voor mij toch een beetje apart te staan van andere soorten drugs.
Vooral het afgelopen jaar heb ik veel groei doorgemaakt en ben ik steeds meer facetten van mijn persoonlijkheid gaan optimaliseren en vanuit dat perspectief ben ik anders naar drugs gaan kijken. Ze staan er bekend om het leven tijdelijk mooier te maken, maar ik denk dat als de optimalisering voortzet en ik genoeg voldoening uit mijn nuchtere dagelijkse haal en zelfbewust (dus met kwaliteiten en valkuilen duidelijk in kaart) in het leven sta, drugs juist een mooie toevoeging kunnen zijn in plaats van dat mijn beeld van de werkelijkheid vertekend raakt; de gedachte waardoor drugsgebruik me eerst tegenstond. Met deze verruimde kijk zie ik het juist als een uitbreiding van de mogelijkheden en inzichten bovenop alle mogelijkheden en inzichten die ik al heb opgedaan. Naar mijn inschatting zal die intentie het een stuk makkelijker maken om mijn gebruik straks in de hand te houden.
Er is nog één en ander waar ik aan moet werken, met name op sociaal vlak, dus ik ben er nog niet helemaal, maar ik zie mezelf in de toekomst wel op een verantwoorde manier gebruiken
In hoeverre heeft deze iconoclast met een oud legionnair te makenWat zei ik? Shakespeare.
Niet alleen een dichter maar ook leraar. Ik wist niet wat een iconoclast was, ik denk deze man heeft teveel gezopen, maar nee:In hoeverre heeft deze iconoclast met een oud legionnair te maken
Noot: dit lijkt me reuze verstandigJe hoort niemand die in de put zit en dan grijpt naar bijvoorbeeld truffels.
Woehahaha ( lol )Niet alleen een dichter maar ook leraar. Ik wist niet wat een iconoclast was, ik denk deze man heeft teveel gezopen, maar nee:
Een iconoclast (de hierboven gebruikte variant iconoclaste is de specifiek vrouwelijke vorm) is in de letterlijke, historische zin een 'beeldenstormer': iemand die probeerde te bewerkstelligen dat beelden van heiligen (en andere religieuze objecten) uit de kerken zouden verdwijnen.
Lol gaat ie ook nog uitleggen wie dat is, tuurlijk kennen we Ali.Ik neig nu in deze casus naar de volgende wereldberoemde uitspraak
I AM THE GREATEST!!
Citaat van wijlen Mohammed Ali
3 voudig wereldkampioen heavyweight WBA boxing .....
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."