@heftigekikker ,
Vat dit niet vreemd op (ik ben een eeeeh, āaparteā) en misschien komt het omdat ik de laatste tijd nog makkelijker emotioneel en gevoeliger ben dan ik altijd al ben maar ik ben bijna jaloers op jouw relatie met je vader. Jaloers klinkt negatief maar zo bedoel ik het niet, ik gun het je enorm en ben heel blij voor je dat je überhaupt met je ouders iets kunt bespreken en je emoties kunt delen.
Als ik zoiets lees dan helpt mij dat weer door minder negatief te voelen over opvoeden en ouderschap. Ik ben (mede) door mijn jeugd bewust kinderloos maar heb altijd āgemakkelijkeā benaderbare contacten met jeugd van alle leeftijden. Op een 1 of andere manier kan de jeugd mij ook goed hebben en krijg ik altijd respect. (Ik ben 50 plus).
Door mijn werk heb ik veel met (hang) jeugd te maken en kan heel goed mij in hen verplaatsen. Een verhaal zoals dat van jou neem ik onbewust mee in mijn manier van omgang en kijk op jeugd.
Op die manier vervaagd mijn eigen āslechteā ervaring van ouder/kind en maakt dat ruimte voor de goede kant ervan.
Sorry hahaha, je zal wel denken: wat lult die nou??!
Ik ken je niet maar wel jou type, ik ben een realistische filosoof en realistische zweefteef die nu EINDELIJK over emoties kƔn praten door therapie etc. Nu vind ik het zelfs fijn.
Blijf dat praten en open zijn doen met je ouders!
š„°