#1
Ik een toonIk ben een expat
Blijkbaar ben ik een "empath"
38 antwoorden
2 weergaven
18-5-2026
#2
Dit beschrijft mijn spirituele reis, 100%. Bizar!
#3
Tja, herkenbaar, alleen jammer dat er wat te weinig over wordt gesproken dat wanneer je ooit een voet in fase 4 hebt gezet, maar niet volledig naar binnen bent gegaan, elke fase een strijd is. De één is niet moeilijker dan de ander, want je hebt fase 4 gezien, gevoeld... je bént het geweest. Maar op een of andere manier lukt het niet meer om voorbij fase 3 te komen, waardoor je voelt, weet en ervaart dat je weer in die lange dark night van fase 2 bent beland of gaat belanden.
Dit beschrijft mijn spirituele reis, 100%. Bizar!
#4
Ach ja, plak er maar een sticker op. Dat boeit me ook helemaal niet. Dat ik mijn gedachten en gevoelens en patronen uit de mond van een ander hoor dat vind ik heel bijzonder.Herkenbaar en zeer interessant.
Persoonlijk word ik wel eens een beetje moe van al die termen als “ Empath” en ze kunnen ook verwarrend zijn vind ik. Er is teveel om het allemaal te kunnen begrijpen als leek. Maar bedankt voor de link.
#5
Ja vroeger. Toen ik nog empath wasGeen Zan-zat?
#6
Groei verloopt grillig, net als het leven. Vaker opstaan dan vallen en 't komt goed.Tja, herkenbaar, alleen jammer dat er wat te weinig over wordt gesproken dat wanneer je ooit een voet in fase 4 hebt gezet, maar niet volledig naar binnen bent gegaan, elke fase een strijd is. De één is niet moeilijker dan de ander, want je hebt fase 4 gezien, gevoeld... je bént het geweest. Maar op een of andere manier lukt het niet meer om voorbij fase 3 te komen, waardoor je voelt, weet en ervaart dat je weer in die lange dark night van fase 2 bent beland of gaat belanden.
#7
Het kan ook zwaar zijn zonder te vallen en eigenlijk is het al geen vallen meer en hoef niet vaak op te staan, maar het vliegen lukt (nog) niet.......Groei verloopt grillig, net als het leven. Vaker opstaan dan vallen en 't komt goed.
Het lukt niet, terwijl ik weet dat ik het kan....
#8
Gewoon je vleugels uitslaanHet kan ook zwaar zijn zonder te vallen en eigenlijk is het al geen vallen meer en hoef niet vaak op te staan, maar het vliegen lukt (nog) niet.......
Het lukt niet, terwijl ik weet dat ik het kan....
#9
Als je als empath echt kunt voelen wat de ander voelt dan zou je een narcist er zo uitpikken toch?
#10
Ik ben een importIk ben een expat
#11
Het moet ook niet allemaal te makkelijk gaan heGewoon je vleugels uitslaan
#12
Ik die periode wel hoor en net als je denkt is dit het nou wordt het vaak ineens beter...🙏🏽Het moet ook niet allemaal te makkelijk gaan he..... Dus ik klaag ook niet verder
#13
Echt hè. Net zoals bij depressie; gewoon even lachen.Gewoon je vleugels uitslaan
#14
Gewoon even niet gebruiken...maar het is overigens wel zo als je vastzit gaan bewegen. Zowel letterlijk als figuurlijk. Depressie ook, ga dingen ondernemen. En ik weet echt als geen ander hoe zwaar die eerste stap kan zijn.Echt hè. Net zoals bij depressie; gewoon even lachen.
#15
Ja precies of zoals m'n dokter vroeg aan me toen ik in een lichte terugval zat:Echt hè. Net zoals bij depressie; gewoon even lachen.
"Sta je dan nooit voor de spiegel en zeg je "gewoon" tegen jezelf; Nou hup Mezelf nu "gewoon even" in actie komen !
-----------------
Iemand die hierover vaak sprak, is Alan Watts. Hij kon precies vertellen wat de valkuilen zijn van het wakker worden/enlightenment in een wereld met mensen die nog slapen.
Het is alsof je elke goocheltruc kent in een wereld waar iedereen, relatief gelukkig, nog in de magie van de goochelaar gelooft, maar jij kent het trucje. Je vindt het nog steeds erg knap gedaan, maar de magie is weg. De magie waar de meeste mensen om je heen nog in geloven en niet het trucje achter deze magie zien.
Het is alsof je volwassen bent geworden waar iedereen nog als kinderen in de speeltuin van het leven aan het spelen is. Ja, ze zien er gelukkig uit. Ja, ze lijken blij en spelen met elkaar in alle vreugde. Maar jij ziet dat het maar een speeltuin is, afgebakend met een hek van illusie, waar haast niemand ooit buiten deze illusie is geweest... Ja, ik zou soms graag weer als een kind willen genieten van deze speeltuin, maar dat gaat niet als je ooit de wereld hebt gezien buiten deze speeltuin.
Zoals Alan het zou zeggen:
"If you have ever seen life outside of this illusion, you can never unsee it again."
Hier een uitgebreidere versie over wat Alan zegt over Awaking en dat wakker worden niet alleen maar rozengeur en maneschijn is:
Ik heb deze specifieke video niet helemaal beluisterd maar hoe hij begint zegt mij genoeg dat de rest resoneert met hoe ik het zie en voel:
"You've been lied to about awakening. They told you it would be beautifull didn't they?
A gentle flowering of consciousness, a peacefull expansion into Bliss.
What they didn't mention is that spiritual awakening is more like being skinned alive by the universe itself.
Most people who begin this journey never finish it.
Not because they lack dedication or sincerity, but because awakening demands a price that few are willing to pay.
It asks you to die, while remaining alive".
Wetende dat Alan, hoe goed hij ook deze teachings kon overbrengen op de mens, zelf bijna zijn hele leven worstelde met verslaving. Wat ik mij goed kan voorstellen en dus misschien soms wel "te" goed.... Alan is echt 1 van de weinige die mijn gedachte en gevoelswereld in woorden kan vertalen.
#16
Ja precies of zoals m'n dokter vroeg aan me toen ik in een lichte terugval zat:
"Sta je dan nooit voor de spiegel en zeg je "gewoon" tegen jezelf; Nou hup Mezelf nu "gewoon even" in actie komen !
-----------------
Iemand die hierover vaak sprak, is Alan Watts. Hij kon precies vertellen wat de valkuilen zijn van het wakker worden/enlightenment in een wereld met mensen die nog slapen.
Het is alsof je elke goocheltruc kent in een wereld waar iedereen, relatief gelukkig, nog in de magie van de goochelaar gelooft, maar jij kent het trucje. Je vindt het nog steeds erg knap gedaan, maar de magie is weg. De magie waar de meeste mensen om je heen nog in geloven en niet het trucje achter deze magie zien.
Het is alsof je volwassen bent geworden waar iedereen nog als kinderen in de speeltuin van het leven aan het spelen is. Ja, ze zien er gelukkig uit. Ja, ze lijken blij en spelen met elkaar in alle vreugde. Maar jij ziet dat het maar een speeltuin is, afgebakend met een hek van illusie, waar haast niemand ooit buiten deze illusie is geweest... Ja, ik zou soms graag weer als een kind willen genieten van deze speeltuin, maar dat gaat niet als je ooit de wereld hebt gezien buiten deze speeltuin.
Zoals Alan het zou zeggen:
"If you have ever seen life outside of this illusion, you can never unsee it again."
Hier een uitgebreidere versie over wat Alan zegt over Awaking en dat wakker worden niet alleen maar rozengeur en maneschijn is:
Ik heb deze specifieke video niet helemaal beluisterd maar hoe hij begint zegt mij genoeg dat de rest resoneert met hoe ik het zie en voel:
"You've been lied to about awakening. They told you it would be beautifull didn't they?
A gentle flowering of consciousness, a peacefull expansion into Bliss.
What they didn't mention is that spiritual awakening is more like being skinned alive by the universe itself.
Most people who begin this journey never finish it.
Not because they lack dedication or sincerity, but because awakening demands a price that few are willing to pay.
It asks you to die, while remaining alive".
Wetende dat Alan, hoe goed hij ook deze teachings kon overbrengen op de mens, zelf bijna zijn hele leven worstelde met verslaving. Wat ik mij goed kan voorstellen en dus misschien soms wel "te" goed.... Alan is echt 1 van de weinige die mijn gedachte en gevoelswereld in woorden kan vertalen.
Ik blijf me verbazen hoe spot on hij is over dit onderwerp nu ik hem wel volledig heb beluisterd.
"I find myself homeless between worlds. No longer belonging to consensus reality, but not yet established in whatever comes after."
Hier nog 1: Why nothing brings you joy anymore:
Ik ben of voel me daarom niet wat veel mensen om mij heen denken hoe ik me voel of hoe ik ben. Dat ik vaak kwetsbaar, vaak verdrietig of depressief ben.
Ik speel alleen het spel niet meer in Seeking pleasure and avoiding pain.
"People who show their vulnerability will appear weak to those who don't"
Het is alsof ik de afgelopen jaren volledig in withdrawel ben. Niet verslaafd meer in het zoeken van peikervaringen waar ik jaren van mijn leven als een verslaafde naar zocht en ook vaak heb gevonden. Maar nu, al jaren, nog steeds de afkick ervaar van deze piekervaringen die mij toen, dacht ik, zo gelukkig maakte. Terwijl het maar een verslaving was en een manier was om pijn te vermijden of te verzachten.
Gelukkig beginnen deze afkickverschijnselen snel af te nemen en beginnen mijn ogen langzaam te wennen aan het felle licht dat voorbij deze illusie schijnt. Wat mij voor een lange tijd alleen maar verblinde. Verblinde voor allll dat prachtige en wonderlijke wereld vol met liefde en vrede dat buiten deze illusie ligt 🥰.
ps: Ik begin alleen wel erg ver van het onderwerp Empath te raken merk ik
#17
Ik denk juist dat het een schot in de roos is wat je zegt. De gevoeligheid die we ervaren wordt vaak niet begrepen omdat het geenps: Ik begin alleen wel erg ver van het onderwerp Empath te raken merk ik![:thinking:]()
gedeelde ervaring is. Onbegrip dus. Maar wie ontwaakt (ik blijf het een rotwoord vinden
Maar dat onbegrip is geen manco van ons maar van de onbegrijpende. En ook dat mag er zijn, en we kunnen 't ze vergeven zonder ons gelijk te hoeven krijgen of onzelf er voor af te wijzen. We kunnen alleen het begrip tonen dat we zelf graag zouden ontvangen, dan geven we kracht door aan iedereen die er open voor staat.
#18
Fijn want ik raakte er al minder mee eens dat dit van het onderwerp being an empath af raakte en juist precies slaat op waar deze topic over gaatIk denk juist dat het een schot in de roos is wat je zegt. De gevoeligheid die we ervaren wordt vaak niet begrepen omdat het geen
gedeelde ervaring is. Onbegrip dus. Maar wie ontwaakt (ik blijf het een rotwoord vinden) die gaat zich realiseren dat iedereens werkelijkheid valide is, ongeacht of we zelf hebben ervaren wat iemand met ons deelt of niet, en ongeacht of we het er mee eens zijn.
Maar dat onbegrip is geen manco van ons maar van de onbegrijpende. En ook dat mag er zijn, en we kunnen 't ze vergeven zonder ons gelijk te hoeven krijgen of onzelf er voor af te wijzen. We kunnen alleen het begrip tonen dat we zelf graag zouden ontvangen, dan geven we kracht door aan iedereen die er open voor staat.
Al voel ik me de laatste tijd niet meer zo eenzaam voor het hebben van deze gevoelens en gedachtes, toch is het fijn te zien dat er meer zijn.
Dank !
#19
Herkenbaar en zeer interessant.
Persoonlijk word ik wel eens een beetje moe van al die termen als “ Empath” en ze kunnen ook verwarrend zijn vind ik. Er is teveel om het allemaal te kunnen begrijpen als leek. Maar bedankt voor de link.
Eens. Geen fan van het pathologiseren van normale karaktertrekken. Dit zijn geen bestaande diagnoses.
De ene mens is gevoeliger dan de andere mens (en dat is niet altijd makkelijk). That’s it.
Ik heb het filmpje nog niet bekenen @_shikantaza, dus ik heb het niet over jou en jouw journey, even puur over het begrip ‘empath’.
Ik vind “ik ben een empath” een beetje hetzelfde klinken als wanneer iemand zou zeggen: “ik ben succesvol”.
(Hyper)empathisch zijn is een relationeel concept. Het is dus niet zozeer aan jezelf, maar vooral aan anderen om daarover te oordelen. Dit over jezelf zeggen ontkracht eigenlijk precies datgene wat je zegt te zijn.
Maar nogmaals: niets persoonlijks!
#20
Ik ben een expat