sissi

"khoop echt waar dat hij zijn knop vindt maar zolang hij niet zelf wil is het verloren denk ik. Het is alsof hij excuses blijft zoeken om toch te blijven gebruiken. Ik zeg wel denk ik, moest ik de kans krijgen om in zijn hoofd te kruipen zou ik het misschien allemaal beter verstaan dan weet ik tenmiste wat er in hem omgaat."

"heb zelf ook al "gedreigd" om weg te gaan bij mijn vriend als hij niet stopte met heroïne maar veel heeft dit niet uitgehaald. Integendeel ik kreeg de reactie doe maar: als ik mij kan verbeteren moet ik dat vooral doen! Ik denk dat of je het nu zegt of niet uiteindelijk niet veel verschil maakt. Iedere situatie en reactie is anders natuurlijk maar in mijn geval is dit voor mijn vriend geen reden om te stoppen."

"Ik denk dat iedereen hier wel een punt heeft, al naargelang je alles bekijkt. Ik kan me vooral aansluiten bij wat speeseend zegt: liegen vanwege een verslaving kan ik "beter begrijpen". Ik mag ook niet verwachten van hem dat alle leugens verdwijnen vanaf morgen, is nu eenmaal een proces dat tijd vraagt net zoals afkicken tijd vraagt. Ik ben bereid hem nog tijd te geven als hij er werkelijk voor wil gaan, met vallen en opstaan. Wat betreft ons uitstapje gisteren is alles eigenlijk meegevallen, voelde me nog eens een normaal koppel."

"100% gelijk, net zoals het afkicken, ik kan er enkel zijn voor hem maar tenslotte is dit iets wat hijzelf moet waarmaken. Dat is een "fout" dat ik in het begin maakte, al wat niet meezat voor hem wou ik overnemen zodanig dat hij toch maar positief kon blijven in het leven en niet naar de heroïne greep om alles te vergeten. Maar uiteindelijk is dat niet het echte leven. Ook voor mij is drugs een levensles weliswaar een dure hoor."

"Gisteren er weeral achter gekomen dat hij nog gebruikt en dat alles weer 1 leugen was. Ik moet zeggen dat ik mij de laatste tijd rustig heb kunnen houden (want hij ging er echt voor gaan) maar gisteren ben ik echt wel ontploft. Ik heb waarschijnlijk bepaalde dingen gezegd en met verwijten gegooid maar ook ik ben maar een mens. Volgens mij kan ik er niets meer aan doen aan de situatie; ik heb hem tijd gegeven, een beetje vertrouwen gegeven, proberen te begrijpen maar toch lukt het niet. Het ergste is niet dat hij nog gebruikt maar het blijven liegen hangt mijn keel uit (heb hem de laatste keer gezegd dat ik het gerust kan begrijpen dat hij bv. wil afbouwen met heroïne (aangezien het toch zo'n zwaar spul is) maar dat hij dan eerlijk is met mij, misschien niet het beste idee maar probeer hem gewoon uit die cirkel te halen van het liegen en hem met mij te laten praten erover want hij praat enkel met gebruikers en dealers en die gaan niet zeggen tegen hem dat hij moet stoppen met drugs). In het begin ging het nog hoor hij probeerde echt wel eerlijk te zijn (hij heeft me vertelt dat hij achter weet wou gaan en hij vroeg hoe ik hier tegenover stond). In elk geval heb hem gisteren gevraagd waar hij eigenlijk naar toe wil met zijn leven en dat hij waarschijnlijk als hij zo verder doet in de goot gaat belanden maar het zal dan wel zonder mij zijn! Zijn kerstcadeau (hij zegt een cadeautje te hebben gekocht, geloof ik eigenlijk niet) hoef ik niet meer want het is toch niet oprecht. 2011 wordt voor mij de start voor een leven zonder drugs dat is de cadeau dat ik mezelf geef! Ik zet mezelf nu op de eerste plaats en zal mijn eigen geluk wel maken."

"In het begin nam ik dit echt wel persoonlijk. Nu is dit al beter (al komt het toch nog hard aan) omdat ik hem nu zie als een andere persoon. Diep in hem zit nog wel de persoon die ik graag zie maar die komt nog zelden naar buiten."

"Ik heb een relatie van 2 jaar en mijn partner is heroïneverslaafd. Toen we een relatie begonnen was dit fantastisch, de verliefdheid van in het begin zoals elke relatie waarschijnlijk! Na een aantal maanden ben ik erachter gekomen dat mijn vriend aan de heroïne zat (zit). Hij was heel afwezig, geen sex. Hij heeft toen alles opgebiecht en heb dan besloten om hem te steunen om deze verslaving te overwinnen, ook al wist ik niet wat ik moest doen want tenslotte is dit iets wat hij zelf moet overwinnen. Vol goede moed begonnen we hier aan, afspraken bij de dokter, methadon nemen. Ik dacht echt we gaan er wel geraken. Om hem nog een extra boost te geven heb ik een deel van zijn schulden betaald om deurwaarders tegen te houden en hem zo positief mogelijk te houden. Deze zomer echter een serieuze terugval, uit het niets terug hervallen. Heeft ook nog contact met gasten uit het milieu en wil deze niet loslaten. Met serieuze terugval bedoel ik echt wel serieus, bijzonder agressief om aan spul te geraken. Samen met zijn ouders alle financiële middelen afgenomen hiermee bedoel ik zijn loon laten storten op een andere rekening zodat hij hier niet meer kan over beschikken om de financiële put toch een beetje onder controle te houden. Uiteindelijk toch weer een kans gegeven want als je iemand graag ziet ga je er nu eenmaal voor! Tot nu: heb hem betrapt in de badkamer terwijl hij gebruikte (hij rookt met aluminiumfolie). Had al een tijdje een vermoeden maar je denkt soms dat je spoken ziet en je wordt een bijzondere controlefreak. Ik wil eindelijk verder met mijn leven maar hij moet nog geld aan mij en het is toch een beetje veel om dit zomaar te laten vallen. Momenteel heb ik met hem geen leven; ruzie, nog altijd geen sex (ook voor een vrouw belangrijk hoor), vraagt constant geld (geef ik niet meer) en leeft eigenlijk op mijn kap. Hij denkt maar aan één ding HEROÏNE, probeer nog vol te houden hoor maar ik voel dat ik op het einde van mijn latijn ben, ben moe. Ik weet dat ik hem kan buitenzetten maar ergens diep in hem zit de persoon die ik graag zie. Hij zegt dat hij zelf zo ook niet verder wil, hij zegt zo veel maar doet het nooit. Ik zie dit forum om mijn verhaal te doen en misschien steun te vinden. Bovendien hoop ik via deze weg gebruikers eens de andere kant van het verhaal te laten zien, want ze sleuren niet enkel zichzelf de dieperik in maar ook hun partners, weet eigenlijk niet of ze dit beseffen. Dit had ik ook graag geweten: ze weten dat ze verkeerd bezig zijn maar doen toch gewoon verder. Dit moet echt een erge drug zijn wou dat ik heroïne nooit gekend had."

"tja hoe ist het met mij? Mijn vriend is nu sinds dinsdag clean en ligt ziek op de zetel. Voor mij blijft het lastig ik verlang naar een normaal leven, een saai leven zonder drugsproblemen. Ik laat hem zo veel mogelijk gerust om geen ruzie uit te lokken en wie weet kan hij alles op een rijtje zetten. Ik blijf wel bij mijn standpunt ik wil mijn jaar inzetten zonder drugs, afwachten of het met of zonder hem wordt ..."

"Als ik dit forum zo eens doorneem vraag ik mij af of mijn partner ooit heroïne kan overwinnen. Hijzelf zit nu in die fase dat iedereen een probleem heeft behalve hijzelf. Aan de andere kant verwijt hij mij dat ik geen steun ben voor hem, dat ik hem niet help en dat ik hem alleen verder duw richting shit! Kprobeer gebruikers te begrijpen hoor maar tis enorm moeilijk om te begrijpen wat er in hun kop omgaat. De ene moment zijn ze happy en 5 minuten later stort hun wereld in en je moet dat allemaal maar proberen te volgen."