reDStone

"FredKroket zei: Trauma's vergroten de kans op verslaving. Dat betekent niet dat je perse verslaafd raakt als je een trauma hebt maar drank en drugs helpen enorm om emoties en gevoelens te dempen. Klik om te vergroten... Dat is ook zo, maar je moet je beseffen dat ook al pak je dat trauma aan. De verslaving met het verslavend middel gewoon door gaat. Zijn eigen leven gaat leiden. Iemand kan na een auto ongeluk ofzo, pijnmedicatie krijgen. Er aan verslaafd raken. Dan geopereert worden, waarna de pijn weg is. Maar blijft dan toch door gebruiken. Ook al is het trauma genezen. En er zijn erbij die dan kunnen stoppen. Een roker met nieuwe longen is ook een goed voorbeeld. Soms krijgt men nieuwe longen, omdat men lijdt. Dan is er ook met nieuwe longen ,er nog steeds die rotverslaving. Nou die roker, heeft soms nog nooit een psychisch probleem ervaren. Maar rookte gewoon alleen."

"N3K0 zei: Ik vind dit zelf altijd een lastige. En ookwel een beetje van ja ik ben ziek ik kan er niks aan doen poor me. Of ja het zit inde familie. Ook een "ziekte" is meestal een symptoom van iets. Een manier van het lichaam om te communiceren van hey er is iets aande hand. Ongezonde levenstijl, stress, trauma's, omgeving/milieu, gewoontes die je mee krijgt vanuit opvoeding, gebrek aan coping. En zo kan je nog wel meer dingen bedenken die een verslaving inde hand werken. Klik om te vergroten... Ik begrijp dat het lastig is, om verslaving als een ziekte te bestempelen. En ook ziektes kunnen we aanpakken, maar dan moeten we wel weten wat het is. Dat cognitieve gedrags stukje, klopt volgens mij maar gedeeltelijk. Er is een aanleg, een setje genen, die niet iedereen heeft. En je ziet wel heel erg vaak dat het iets is wat ook andere familie leden hebben. In die masterclass leggen ze uit hoe het MIT denkt dat dopamine werkt. En dat is iets ingewikkelder dan dat ik de verslavingszorg en ggz heb horen uitleggen. Ook leggen ze uit dat het MIT denkt, dat verslavende middelen bij verslaafden iets anders in de hersenen werken. Dan bij mensen zonder dat specifieke setje genen, die na langdurig drank/drugsmisbruik weer stoppen. (Alleen dan heb je het over genetica, omgevingsfactoren en testen bij proefpersonen en proefDIEREN. En dan wordt het vaag en is het verschrikkelijk ingewikkeld en weten we het niet.)"

"CaRRita zei: Maar waar komt dan de verslaving vandaan? Dat is de vraag. Waarom gaan mensen problematisch drugs of andere verslavende middelen gebruiken? Waarom kunnen ze niet meer stoppen, ook al kost het hun hun familie, hun huis, hun baan, hun gezondheid? Gewoon, omdat ze zo geboren zijn? Gewoon, omdat ze nou eenmaal die verslaving hebben? Nee, want terwijl ze wel van de middelen af kunnen komen, gaat de verslaving door. Dan moet er toch een diepere oorzaak zijn? Dat is wat ik bedoel, er is een dieper liggende oorzaak, waardoor de verslaving zelf een symptoom is. Klik om te vergroten... Dat komt, doordat men er steeds toleranter voor wordt. Men heeft men meer nodig voor hetzelfde resultaat. Maar dan gaan ook de nadelen van het drug gebruik een rol spelen. Iemand kan een hele goede reden hebben om zich te verdoven. Maar eerst is dat meestal met een beetje, maar omdat je lichaam zich aan de drug gaat aanpassen, heb je meer nodig en kan je bij sommige drugverslavingen ook niet meer stoppen. Zoiets kan dan echt levensgevaarlijk zijn, zoals organen die uitvallen of epileptische aanvallen en een hele waslijst aan gevaarlijke klachten. Zoals sjagerijnig worden."

"CaRRita zei: Dit is hoe wetenschap werkt, ze tonen het verband aan door te vergelijken hoeveel meer kans er is op een bepaalde aandoening. En dat is niet 100%, dat klopt. Maar het is natuurlijk wel zo dat je véél meer kans hebt op longkanker door te roken, dan wanneer je niet rookt. En ontkennen dat roken een grote factor is bij het krijgen van longkanker, is het ontkennen van een feit. Dus of je het er nu mee eens bent of niet, er zijn gewoon hele sterke aanwijzingen dat trauma een grote invloed op verslaving heeft. Misschien ben jij de uitzondering die een idyllische leven heeft geleid, maar veel verslaafden dus niet. Shitzooi heeft zelf aangegeven dat er hele nare omstandigheden in haar leven zijn geweest. Het is dus niet raar ofzo dat ik dan de link leg met problematisch gebruik/verslaving. En volgens mij wordt alles in ieder geval niet beter door klote met jezelf om te gaan. Dat is dan weer mijn kennis en ervaring. Klik om te vergroten... Dat trauma is ook vaak aanwezig, heel erg vaak, net als bepaalde andere aandoeningen, zoals ADD. Maar toch zal ook als je dat trauma of de andere stoornis, weet aan te pakken, de verslaving door willen gaan. Ook al haal je de reden weg, om te gebruiken. Het brein is dan inmiddels verslaafd geraakt aan het middel en heeft het dan nodig om normaal te kunnen functioneren. Ook al werk je aan het trauma, er zal nog steeds een tekort aan bepaalde stofjes zijn. Omdat je hersens dat een tijdje met behulp van een drug hebben aangemaakt. Dat heeft tijd nodig om te herstellen. Bij de ene drug gaat dat beter dan met de andere. De ene drug raak je sneller aan verslaafd en de andere drug kost weer weer moeite om vanaf te komen. Maar GGZ werk, doen ze in het algemeen niet bij de verslavingszorg. En omgekeerd ook niet, Die 2 werken bijna niet samen. Dat zijn geen eilandjes, maar 2 verschillende planeten. Waar ze de mensen meestal, tussen pingpongen."

"Shitzooi zei: Ik heb meerdere keren te maken gehad met de crisis dienst toen ik 18 was en écht suicidaal. Het enige wat ze deden was langs komen en me lorazepam geven. Hoe wanhopig ik ook was en zelfs na meerdere pogingen niet opgenomen. Op dit moment ben ik ook niet echt suicidaal. In de zin dat ik het nu op enorme paniek momenten heb en ernaast niet. Ook geen plannen of gedachtes over hoe etc zoals ik vroeger wel heb gehad. 113 heb ik ook vaker gesproken. Maar als je gebruikt hebt willen ze dat je 112 belt. Wat natuurlijk nutteloos is als je niks hebt fysiek. Dus dan zeggen zei weer dat je de crisisdienst moet hebben. En de crisis dienst doet geen fuck. ik ben ook weer vrij rustig nu. Ik heb vertrouwen dat het goed komt. Ik kan het niet zelf, dat is duidelijk. Ik ben weer terug bezig nu met zo veel mogelijk clean blijven. Accepteren dat het nu niet 100% lukt. Zodat ik mezelf niet straf. Het is hierdoor nu rustiger in me hoofd. Op naar hulp en een clean leven! Nu voor al schaden beperken en toch proberen clean te blijven. Al is het maar voor een halve dag Klik om te vergroten... Je bent eigenlijk ook in de situatie beland, dat je je drugs gebruik als medicijn gebruik moet gaan beschouwen. Dat ge-jojo met drank en drugs, is slechter dan gewoon regelmatig gaan gebruiken in dezelfde hoeveelheden. Zoals met medicijnen, je drugs en drank zo gaan innemen, dat het geen feesten meer is, maar een onderhoudsdosering. Het is nu echt niet het moment, om ineens zonder te gaan zitten omdat je geld op is. Accepteer voorlopig dat. Van dat jojo- en wordt je gek, en het is ook nog eens slechter voor je lichaam. Uiteindelijk zal je opgenomen moeten worden, maar tot dat moment kan je het beste proberen oud te worden met drank en drugs. En dat gaat het beste door geen cold-turkeys ofzo meer te hebben."

"FredKroket zei: Daar ben ik het ook mee eens. Alleen die provocerende uitspraken zonder bronnen en argumenten trek ik vrij slecht. Net als dat @reDStone hier niet op reageert: Klik om te vergroten... Ik kan toch ook niet gaan link dumpen, met links naar wetenschappelijk onderzoek op het gebied van verslavingen als ik zelf denk, dat de reguliere verslavingszorg er naast zit. Ik lees alleen maar oude denkbeelden over hoe verslaving werkt en wat je er aan kan doen. Door het met een soort cognitieve gedrags therapie manier het aan te pakken. Typisch hoe de reguliere verslavingszorg werkt en pak die cijfers er dan bij?! Dan zie je toch, dat al die verslavingen op 1 hoop gooien en zo behandelen niet werkt. Er wordt steeds gedaan of we ook high worden van normale dingen doen. Dat is niet zo."

"CuriousExplorer zei: Net niet. Imo staan cravings niet gelijk aan verslaving. Toegeven aan die cravings is dat wel. Ik kan elke dag trek hebben in Mcdonalds, ik eet het eens per 2 maand. Ben ik dan verslaafd? * Of je moet bedoelen dat je elke dag toegeeft aan de cravings. Klik om te vergroten... "Verslaving"="Elke Dag". Als je elke dag naar de Mac moet, ben je Mac verslaafd. Als je 2 keer in de maand naar de Mac moet, ben je te lui, om iets normaals te eten."

"CuriousExplorer zei: Cravings heb je elke dag. Maar als je er niet aan toe geeft geef je toch niet toe aan de verslaving? Het Mac gedeelte moet je een opnieuw lezen vermoed ik. Klik om te vergroten... Craving, echte craving, die craving, waardoor je irrationeel gaat denken. Die zakt na verloop van tijd. En heb je in het begin elke dag, maar later steeds minder vaak en minder heftig. Nadat je echt gestopt bent. Kan die verslaafde receptor herstellen, maar dat heeft tijd nodig, vrij lang, langer dan een jaar iig. Bij alcohol merk je pas na meer dan een half jaar of jaar ,dat die hele erge craving/met rare gedachtes. Iets minder gaat worden, minder vaak en sterk. Maar het hangt er ook van af, hoe vaak je geconfronteerd wordt met de drug waar aan je verslaafd bent. Het Zien is, trek krijgen, zeg maar. Dat klinkt kinderachtig, maar zo zijn die verslaafde receptoren, als je vaak met de drug geconfronteerd wordt, door het te zien, of door erover te praten of te lezen. Daar slaat die verslaafde receptor op aan, en al die kleine momenten dat die verslaafde receptor, op 1 of andere manier getriggered wordt, of herrinnerd wordt aan de drug waaraan je verslaafd bent, dat stapelt zich. En dan kan er die onhoudbare craving onstaan, waardoor mensen wel haast moeten terugvallen. Die hele erge craving, maakt mensen irrationeel. Dus in het begin elke dag craving, na een jaar 1 keer per week ofzo. Maar het hangt wel veel af hoe moeilijk het je gemaakt kan worden."

"We zouden hier een onderzoekje kunnen doen, naar die familieleden van die drank en drugsmisbruikers hier. Dan zal je zien dat het bijna bij allemaal, op 1 of ander manier in de familie zit. Soms een ander middel, maar het zit er bij zoveel in de familie."