pamela

"Hallo allemaal, Tjonge wat een reacties!!! Ik vind het ontzettend leuk om te lezen wat in de eerste instantie gewoon een "vraag"was , te weeg heeft gebracht! Zo goed hoe jullie hier allemaal met je emoties, gevoelens, ervaringen voor de dag komen!!! Ik neem mn petje voor jullie af! Telkens als ik hier weer ff komen kijken ben ik weer verbaasd. Over de inhoud van jullie verhalen, de adviezen en het medeleven wat hier zo overduidelijk naar voren komt! Voor een deel zal het wel komen net als erik zei dat je hier kan schrijven en niet hoeft te praten in het openbaar. Ik herken dat trouwens ook bij mezelf. Ik nam namelijk deel aan een gespreksgroep voor ouders van kinderen met een verslaving maar ben daarmee gestopt omdat ik daar toch mn ei niet kwijt kon. Ben toen op zoek gegaan en hier terecht gekomen en kan niet anders dan dat ik me hier prettig bij voel en veel leer! Het leuke vind ik dat van het ene naar het andere onderwerp wordt geswitch maar toch wel altijd betrekking heeft op het eigenijke probleem. Zodoende leer ik veel verschillende kanten te bekijken en kan ik weer een poosje verder en mn zoon ook weer dan! Even over mn zoon, het gaat goed met hem. Hij werkt echt heel goed, is nog wel op 2 suboxone omdat het afbouwen nog niet helemaal wil zoals hij gehoopt had. Ik heb zelf de indruk dat het lichamelijk net iets te veel is in combinatie met zn werk en zn gewone leventje. Omdat hij echt lichamelijk zwaar werk verricht is het moeilijk denk ik om helemaal zonder te gaan. Op het moment is het zo dat hij echt op tijd zn medicijnen in moet nemen omdat hij anders toch wel afkick verschijnselen krijgt en die hakken dan te veel in om hem nog gewoon te laten functioneren. Ook het transpireren is nog lang niet weg en soms wel enige irritatie.Zn gezichtsuitdrukking is wel veel ontspannender en zn lijf begint ook langzaam gezonder uit te zien. Hij zegt wel dat hij het nog erg moeilijk vind om echt gevoel te hebben bij dingen. Kan bv nog niet echt genieten van bv het mooie weer of van zn kinderen. Ziet het wel maar voelt het nog niet zo. Ik vind het eigenlijk wel knap dat hij dat zo zegt omdat het toch best moeilijk zal zijn om te zeggen dat je alles eigenlijk maar zo zo ervaart. Terwijl wij dan lopen te "zingen"van oh wat een heerlijke zonnetje! Of ik zo trots reageer op mn kleinkinderen. Om maar een paar voorbeeldjes te noemen. Hij is nu ook begonnen met gesprekken over de problemen rond zn gezin en dat zijn er best veel! Er is natuurlijk wel het een en ander gebeurt en er zal hard gewerkt moeten worden op dat gebied.Ook met zn vriedin en die is niet altijd even begripvol als we wel zouden willen. We hebben 4 kinderen in totaal en laatst zijn ze met zn 4en naar de bioscoop geweest en dat vond ik zo leuk!!! Voor het eerst sinds lange tijd dat ze iets zomaar spontaan met zn 4en gingen doen! Dat zijn de dingentjes die me dan ook op de been houden. Dat ze alle 4 ondanks wat er gebeurt is, zo spontaan iets ondernemen en dan ook plezier kunnen hebben! Voor mn zoon, maar ook van de anderen kinderen, die hem niet veroordelen en hem zn ding laten doen en hem weer helpen om terug te komen. Dan kan ik echt genieten! Dan denk ik ; ook al hebben we zoveel problemen gehad ze hebben altijd elkaar nog en kunnen elkaar altijd nog vinden.Ze hebben namelijk veel problemen meegemaakt, agressie, drugsgebruik van mijn kant en mn vriend, blijf van mn lijf huizen en toch als we zondags met zn allen aan tafel zitten voel ik echt een band met ieder van ons. Dan kijk ik naar ons allemaal en zie hoe hard we gewerkt hebben en waar het ons gebracht heeft en ben ik gelukkig! En dan geef ik dus op mijn manier mezelf een complimentje! Op het moment dat ik ze zie vertrekken met zn 4en naar de bioscoop of als we aan tafel zitten denk ik zo dat heb je goed gedaan! En aan alle mensen ik wil jullie graag bedanken voor de reacties ook al zijn ze niet altijd persoonlijk gericht, ze laten me nadenken over mezlef over mn zoon en over mn gezin en dat helpt me enorm!!! Veel geluk en liefs pamela."

"Hallo Mensen, Hoe is het met jullie allemaal?? Heb weer jullie reacties gelezen en bedenk me weer dat ik zelf toch wel te snel wil! Tja het zal gebrek aan ervaring zijn denk ik dan maar. Om ff uit te leggen; mn zoon is dus op dit moment bij ons in loondiest en doet het feitelijk ontzettend goed. Maar toen we laatst een paar dagen hem de volle verantwoordelijkheid hebben gegeven over een werk met 11 mensen ging het fout na 3 dagen. enerzijds was dat omdat we niet anders konden anderzijds dachten we dat we hem daarmee een pluim konden geven van; kijk wat je allemaal kan! en doet ! Jammer genoeg bleek het toch echt te veel voor hem en is hij vreselijk uit zn dak gegaan. Dan blijkt ook gelijk dat er nog een aantal dingen zijn waar hij aan werken moet. Misschien eis ik wel veel van hem want door zn dienstverband bij ons drukken we hem met zn neus op dingen die misschien ergens anders niet zo snel naar voren komen en bij ons wel omdat we hem kennen, en verwachten we ook van hem dat hij ermee aan de slag gaat. Zoals dus zijn aggresie onder controle houden.Dit is altijd wel moeilijk voor hem geweest. Hij heeft ook wel een cursus gedaan maar in de praktijk nog niet echt toegepast. Nou in ieder geval , confrontatie op het werk met uitvoerder, boel kort en klein geslagen, gescholden en toen de bouwplaats verlaten. Met als gevolg dat hij op veel plaatsen niet meer mag werken voor onze opdrachtgevers. Na gevraagd te hebben wat hij dacht dat de oorzaak is gaf hij aan dat hij het gevoel heeft dat zijn leven steeds hetzelfde is, opstaan werken, eten, gamen en that's it. Kan hem geen ongelijk geven want als je nog geen gevoel hebt bij alles wat je doet dan ervaar je het als steeds hetzelfde en sleur. Dat heb ik zelf ook nogal eens. Dan krijg ik behoefte aan een feestje en eens flink uit mn dak gaan.Of een of andere spectaculaire gebeurtenis ofzo. Kennelijk missen we dan de kick zeg maar?! Nou ja hij is toch met koninginnen dag naar amsterdam gegaan met onze jongste en een collega. Alleen is hij sindsdien dus niet meer op de methadonpost geweest wat hij dus eigenlijk wel had moeten doen! Heb zo een kwaad vermoede dat hij de urinecontrole probeert te ontwijken. Mede omdat hij nog genoeg medicijnen op voorraad heeft. Hoewel ik zn geld volgens mij redelijk in kaart heb ben ik toch bang dat hij iets heeft gedaan dat de controle bij de post niet positief kan bevestigen.Hoewel hij geld over had na koninginnen dag. Verder oogt hij eigenlijk beter! Hij is ook zondag met zn kids en zn vriendin op pas geweest naar een speeltuin. Morgen gaat hij dan voor het eerst weer werken. Al met al als ik dit zo terug lees denk ik ; er is wat gebeurt, toch best logisch gezien zijn achtergrond kan ik niet te veel van hem verlangen en dat heb ik wel gedaan. Maar toch een aandachtspuntje voor wat betreft de methadonpost!!!??????? En voor iedereen hier naturlijk : Doe je ding maar vooral houd vol! Liefs pamela"

"Hallo allemaal, Relativeren is wat ik hier leer. En daar ben ik erg blij mee! Door hier zo nu en dan mn verhaaltje te doen en jullie reacties te lezen kan ik de dingen weer beter op een rijtje zetten voor mezelf.Dat hebt ik al eerder gezgd maar wil het toch nog ff melden! Dat zal voor jullie ook gelden maar ik vind het toch wel bijzonder dat er op dit gebied zo een kontact kan zijn met mensen die ik eigenlijk helemaal niet ken. Ik probeer naast mijn zoon te lopen als zijnde een wandelstok voor de wandeling van zijn leven.En soms merk ik dat hij niet weet hoe hij de wandelstok moet vasthouden en ik niet weet hoe ik hem het handvat voor moet houden.En zo strompelen we samen voort..... En inderdaad iedereen in de wereld maakt fouten. Alleen denk ik dat fouten er zijn om van te leren en ik wil misschien dat hij een beetje te snel leert. en leg voor mezelf ook de lat erg hoog zo. Beschouw waarschijnlijk zijn "falen"( begrijp me niet verkeerd) als mijn falen. Maar eigenlijk wil ik alleen maar zeggen dat ik het als moeder zijnde ontzettend verrot vind om mn zoon in zo een gevecht te zien!!!!Ben denk ik niet de enigste. De onmacht van zn gezicht lezen doet pijn! Maar ik wil niet dat mijn pijn , zijn pijn wordt! Dus daarom ben ik zo blij met dit forum! Hier kan ik dan even mn hart luchten en de dingen ter harte nemen die jullie schrijven en mezelf een spiegel voorhouden. Dan kan ik hem de wandelstok weer voorhouden zodat hij hem weer goed kan vasthouden en we weer verder kunnen. Dan begrijp ik beter wat er in hem omgaat als hij de woorden niet kan vinden of het moeilijk vind om met mij erover te praten ( want dat is ook niet makkelijk altijd) Ik ben er toch van overtuigd dat iemand in dit soort situaties een persoon nodig heeft die volledig achter hem of haar staat om eruit te komen. Ook al is degene niet thuis in dat wereldje. Om nog even terug te komen op zijn therapie vooor agressie, dat was eigenlijk een wasse neus om het zo maar te zeggen. er waren uiteindelijk te weinig deelnemers en dus zat hij met 2 mensen de cursus te doen en is er weinig behandeld. Punt is dat hij zelf veel agrssie heeft mee gemaakt in zn jeugd en denk dat daar het probleem uit voort komt. Soms kan hij er eigenlijk heel goed mee omgaan .bv als er iemand in zn omgeving is die bedreigd wordt maar als hij zelf boos wordt dan is het hek van de dam om het zo maar te zeggen. Geloof dat hij het wel herkend maar er nog niet toe in staat is om het een halt toe te roepen. Ik denk zelf dat dit een probleem is waar hij pas later mee aan de slag kan gaan, helemaal omdat nu blijkt dat hij toch nog heel erg bezig is met de invulling van zn dagpatroon en daar ook nog wel moeite mee heeft. Liefs voor allemaal!!! Liefs voor allemaal!!!"

"Hallo allemaal, Wil toch ook weer even positief nieuws brengen! Moederdag was natuurlijk in aantocht en mijn dochter van 19 is met het idee gekomen om een portret foto te laten maken van al mn kinderen. Zij is dus de aanstichster van het idee maar omdat ze zelf in oosterhout woont kon ze alleen mee om de foto te laten maken en heeft mn zoon verder alles afgehandeld. Het leuke en positieve hieraan vind ik dat ze nog nooit eerder met zn 4en op zo een foto zijn geweest dus voor mij is dat erg leuk! Maar vooral dat mn zoon dus de taak op zich heeft genomen om van de 103 foto's die er genomen zijn de beste uit te zoeken bij de fotograaf! hij moest dus heel bewust kijken naar wat hij het leukste en mooiste vond! En dat bleek niet makkelijk! De een na de ander had wel iets wat niet in goede aarde viel. Maar wat me ook is op gevallen is dat hij sindsdien meer bezig is met zn eigen kinderen!!!! Neemt tijd voor ze als ze hier zijn, besteed aandacht aan ze! speelt met ze!!!! Zorgt voor ze en overlegt op zijn manier met zn vriendin!!! En ik heb het gevoel dat hij door die foto actie het belang heeft meegekregen van het familie gevoel ,saamhorigheid, en het belang van herstellen! Nou een mooier kado had ik niet kunnen krijgen!!! En het is zo mooi om te zien op die foto hoe ze zichzelf zijn en toch zo bijelkaar horen! Voor jullie misschien een beetje vreemd dit maar als je onze geschiedenis zou kennen zou je het wel begrijpen! En het zijn dan de kleine dingentjes die het weer doen! Nog even over die aggresie , ik denk dat je gelijk hebt. Mensen die vanuit een theorie aggresie behandelen kunnen zich geen voorstelling maken van het werkelijke gevoel bij mensen die er mee moeten leren omgaan! Ik zie het zo, een plant heeft gezonde wortels nodig om "mooi "te zijn, als er 1 wortel verrot is, moet je hem extra zorg en liefde geven om de hele plant weer "mooi "te krijgen, gezond te krijgen. Dan kun je zeggen ik geef hem elke week 1 keer aandacht. Maar dat werkt niet. Beter lijkt mij het de plant konstant te observeren en goed te bekijken wat heeft hij/zij nu nodig? en hoe ga ik dat aan hem/haar geven?Ik ben feitelijk de wortel van mn zoon en kan hem het beste bestuderen. Ik weet welke wortel rot is en moet nu zoeken hoe ik zn gezonde wortels zo kan bewerken dat hij weer helemaal gezonde wortels krijgt!Ik ben degen die hem zijn voeding kan aanbieden. Maar ik kan daarbij wel hulp zoeken bv via jullie! Want ik ben ook niet alwetend. En voor alle moeders die hetzelfde meemaken als ik : wanhoop niet!!!! Er is altijd hoop!!! Dag lieve mensen"

"Hallo mensen, Nou op de een of ander manier gaat er iets verkeerd ls ik een reactie wil plaatsen op jullie reactie!Dit is de 3e poging! In de eerste plaats bedankt voor jullie reactie. Casstle craig kende we al en hebben daar ook info over gedaan maar ervan af gezien omdat er wat haken en ogen aan zaten vanwege de situatie van mn zoon . Hij heeft namelijk ook nog 2 kids en wil die graag blijven zien. Verder gaat het redelijk gezien de omstandigheden en stellen we de doelen per dag bij. Hij de zijne en ik de mijne! Gister 4 keer op de metha post geweest voor hij eindelijk kon beginnen. Duurde een beetje lang voor het eindelijk zo ver was en was wel een beproeving voor hem! Behoorlijk ziek toch wel ondanks dosering van 6 mg Suboxone. Vandaag weer op de post geweest en 6 mg gekregen en voor de middag er 1 mee naar huis gekregen.Morgen weer bij de dok komen op de post en kijken hoe hij is ingesteld. Ze hebben al aan gegeven dat hij misschien vanaf donderdag voor meer dagen kan mee krijgen! Nu veel zweten , "wiebel"benen, geirriteerd snel, slapeloosheid, algehele K*T gevoel! Soms bij ons in de huiskamer , soms "lekker' in zn bed. Hij heeft nu zo iets van bekijk het per dag, weet dat het klote is op dit moment en verder zien we wel. Ik kijk van de zij lijn met hem mee en doe verder alleen wat hij eventueel aangeeft. Wat inhoud mee gaan naar de post en bed verschonen en eten maken voor zover hij er trek inheeft. Naast de Suboxone neemt hij om de 5 uur 2 paracetamol en dat schijnt een beetje te helpen. Morgen weer een dag mensen! Groetjes pamela"

"Hallo allemaal, FF de stand van zaken m.b.t mn zoon. Zit nu op de 6e dag en het gaat goed! Heeft nu 10 Suboxone en voor het hele weekend mee gekregen van de methapost! Dit mede omdat hij "opgeroepen "is voor een aantal dagen "bijzonder"verlof. methapost heeft voor hem gebeld en er is uitstel verleend tot maandag. Dus kunnen we maandag nog eerst even naar de methapost en dan gaat hij zich melden voor 10 dagen. Heeft ook een brief gekregen van de methapost zodat hij kan aantonen welke medicijnen hij nodig heeft en zodat het wat sneller geregeld wordt als hij daar eenmaal is.Heeft wel urine controlle maar verder zijn hij en wij en de post erg positief! Maarja nu komen ook de rest van de problemen in zicht en dat moet natuurlijk ook ff aangepakt worden. Dus doen we stukje voor stukje. Nu eerst dan het "bijzonder "verlof. En bedankt voor alle reacties!"

"Hai reiziger, Overigens leuke naam! Ben benieuwd hoe het vandaag met je gaat? Heb je reacties gelezen en vind het jammer dat mensen negatief zijn. Kan het me wel voorstellen, vooral als diegene zelf al een aantal pogingen gedaan hebben. Maar ik denk juist dat je jezelf helpt door te proberen te zien! Dat je bezig bent het gewone leven op te pakken met 100 keer sokjes aan en uit doen!!!!!!!!1 Denk juist dat dat je kan helpen om door de eerste moeilijke tijd heen te komen! De gewone dingentjes. Juist de bewustwording van die kleine garnalen teentjes die elke keer weer in die kleine sokjes gestopt moeten worden! Het wonder der natuur. Het geen je samen met je vriendin hebt geschept! (Althans dat neem ik aan dan.)Zie het als een nieuwe reis door het leven! Laat het geluksgevoel in je komen als je sokjes aan doet bij je kindje! Zorg dat je de hunkering in je hersennen afsluit door je te verbazen over die kleine garnalen teentjes! KIJK ernaar! En leer en train je hersenen weer te genieten van de kleine dingen in je leven. Sluit de neuronen die om de dope smeken af door je bezig te houden met kleine dingentjes en leer je hersens weer te genieten van de gewonen dingen die echt de moeite waard zijn. Veel liefs en sterkte voor de komende dagen!!"

"Hallo r@, Je bent inderdaad erg voorzichtig Maar je bent gelukkig ook niet de enigste hoor die me voor de valkuilen waarschuwt! Maar ze zeggen altijd een gewaarschuwd mens telt voor twee he!! Wil nog niet zeggen dat ik toch wel een beetje terleurgesteld was de laatste keer dat hij terug gevallen was. Gewoon omdat je het niet voor hem wilt en voor jezelf ook niet. En dan is het de kunst mijn gevoel bij me zelf te houden wat niet zo makkelijk is zoals jij ook al aangeeft. Toch proberen we daar wel over te praten. Voor hem is het ook moeilijk want hij zit ook met schaamte gevoel naar ons toe en minderwaardigheids gevoelens. Nou ja je kent het wel . Ben me er ook terdege van bewust dat het zijn eigen keuzes zijn. Te meer daar ik zelf tegen dringend dokters advies nog steeds 2 pakjes sigaretten rook, zo een 6 tot 8 biertjes drink per dag en af en toe een blowtje gaat er ook nog wel in. Maar ik ben ook hart patient! Ondanks dat ga ik ook tegen alle goede adviezen in en ben dus eigenlijk geen lichtend voorbeeld om het zo maar uit te drukken! Op het moment dat hij zelf aan gaf zo niet verder te willen zijn we gaan kijken naar een manier om hem te helpen zoeken naar een manier van afkicken die hem het beste leek. Ik praat vaak over we op de momenten dat ik ook daadwerkelijk dingen met hem doe. Hij heeft graag dat ik met hem mee ga naar de metha post en dat doe ik dan ook elke keer. Alle gesprekken ben ik ook op zijn verzoek mee geweest. Ik heb het idee dat hij daarmee een soort veiligheid voor zich zelf wil inbouwen of zo iets? Maar vandaar dus het we. En tja verder kan het niet anders als dag voor dag doen he. Maar het is fijn als hij/we er weer een dag bij kunnen tellen!!! Vandaag zijn zn 2 kinderen op bezoek geweest en heeft hij eten voor ons gekookt en zo foet hij elke dag wat dingentjes om bezig te zijn en weer stapje voor stapje terug te komen. In ieder geval ben ik erg blij met je reactie want als moeder zijnde sta je toch wel een beetje alleen in dit proces en dan is alle info rondom deze materie welkom! Groetjes maar weer."

"Hai r@, Ik dacht al dat ik iets verkeerd had gedaan met mijn bericht plaatsen omdat de jouwe ineens verdwenen was. lol! En ik vind niet zo gauw iets belerend hoor! Ik filter er uit wat ik denk daar heb ik wat aan want een ander kan zich nooit hlemaal in mij of jouw of wie dan ook verplaatsen! Toch moet ik zeggen dat jouw verhaal me wel aangrijpt! Juist omdat er zoveel herkenning in zit. Niet vanuit de situatie van mn zoon nu, maar ook vanuit de tijd dat mn vriendin van zo een 11 jaar geleden ging afkicken. Ik heb zo een 7/8 jaar omgegaan met een vrouw die toendertijd ook versaalfd of gebruikster was van heroine. Gek genoeg was zij voor mij heel belangrijk en ik heb daarna ook nooit meer iemand meer ontmoet waar ik zo een band mee had als met haar. Helaas hebben we elkaar door omstandigheden uit het oog verloren maar met haar heb ik dus van heel dichtbij meegemaakt hoe het is om van middelen afhankelijk te zijn en af te gaan kicken. ben verschillende keren met haar mee geweest als ze een poging ging wagen om het zelf te doen. Ze had ook 2 kinderen en ik ook op dat moment! In het begin toen ik haar leerde kennen was ik zo blank als een onbeschreven blad! Later werd me steeds meer duidelijk en leerde we elkaar steeds meer kennen. We hebben hele gekke dingen meegemaakt kan ik je wel zeggen! Mede door die tijd weet ik hoe belangrijk het is als je in zo een situatie iemand om je heen hebt die je vertrouwen schenkt en naast je staat en je toch je eigen ding laat doen! Nu als moeder zie ik wel in dat het een beetje moeilijker is dan toen! Want ik ben er toch anders bij betrokken dan toen. Maar ik heb er ook veel bewondering voor hoe mensen die met deze verslaving worstelen toch vaak weer proberen een poging te wagen terwijl ze weten wat hun te wachten staat. Staat wel tegenover dat het leven als gebruiken van dit middel ook niet over rozen gaat en ze daardoor misschien niet al te veel keuze hebben? Vandaag heb ik mn zoon dus weg gebracht naar het bureau om een boete uit te zitten en dan neem ik afscheid met een traan. Terwijl ik me zo had voorgenomen dat niet te doen omdat ik hem niet ongerust wil maken of een schuld gevoel wil geven en hij daarmee zit de komende 10 dagen! Maar dan zie ik hem daar staan en dan zie je toch alleen maar je kind! Van wie je houd , die je zoveel meer gunt dan waar hij op dit moment mee bezig is, en de zorg of ze wel goed voor hem zijn daar. Ik realiseer me dat ik het dan even los moet laten en pas weer verder kan als hij weer terug komt. Maar de praktijk was even iets anders! Begrijp dat jij ook de nodige zorg hebt gehad omtrent je kids. Dat speelt hier dus ook heel erg. Eigenlijk mag hij zn kinderen niet zien of althans hij mag niet bij zn vriendin thuis komen zolang hij niet stabiel is. Dat wil zeggen zolang hij niet in een of ander progamma zit. Ik snap dat wel maar ik ben ook van mening dat "men "niet zomaar kan uit maken dat hij in eens geen vader meer zou kunnen zijn! Ook al heeft hij fouten gemaakt (wat een ieder volgens mij wel doet) Hij is ook een persoon, vader van , vriend van, zoon van en dan kan je niet zeggen nou jij gebruikt dus mag jij je kinderen niet meer zien. En dan stuit je dus inderdaad op heel veel onbegrip,wantrouwen en ga zo maar door! Daar wordt ik wel boos van eigenlijk! Ik ga ervan uit dat je als kind zijnde alle kanten van je ouders zult moeten leren kennen en aanvaarden wil je uit eindelijk alles wat er in je leven gebeurt een plekje kunt geven. Zelfs al zijn de kinderen jong maar als ze "meegroeien "in het proces, ook al is dat niet altijd even positief, dan leren ze er wel veel van. Althans dat is mijn eigen ervaring met mn ouders. Ik heb nare ervaring met mn ouders maar door ze bewust mee te maken en te doorgaan zeg maar heb ik er wel mee om leren gaan. Daardoor ben ik er tegen om kinderen te veel af te schermen voor de realiteit. Hoe vervelend dat soms ook is. Mijn eigen kinderen hebben ook wel het een en ander mee gemaakt maar ik kan niet zeggen dat ze er slechter van zijn geworden. Ook mn zoon niet! Hij heeft een goed karakter, is echt een goede vader, een kei in zn vak, en ik vertrouw erop dat hij zn weg wel zal vinden! Al heeft hij maar de helft van de gene van zn moeder. lol. Ik wil ook nog even zeggen dat ik het fijn vind dat je zo je verhaal hebt gedaan op mn oproep! Begrijp dat het voor jouw ook niet allemaal van een leie dakje is gegaan! Fijn om te lezen dat je ook mensen om je heen hebt die je begrijpen en naast je staan!!Niet iedereen heeft dat heb ik wel gezien en gehoord.En inderdaad het is een lange weg maar zolang er hoop is is er leven ! Groetjes !pamela"