"Mijn meest memorabele moment is voor mij een moment dat ik nooit meer zal vergeten, ik heb de schrik van mijn leven beleefd en toch heb ik de "strijd" gewonnen.
Ik ben Belg, en in de omgeving waar ik woon (Aalst) geldt toch wel een vrij strikte nultolerantie op het bezit van (soft)drugs. Al meerdere malen ben ik door het oog van de naald gekropen bij alcoholcontroles ed. Maar toen is gebeurd wat ik dacht dat nooit zou gebeuren.
Een donderdagavond in november 2008. De voetbaltraining is voorbij en samen met 2 ploegmaats (1 stonevriend en 1 goede vriend, geen stoner, wel van marrokaanse afkomst) zijn we op weg naar het ploeglokaal voor een diner en het ontvangen van ons maandelijks loon. Dit lokaal ligt op een kleine 10 km van ons trainingsveld, dus toch nog een behoorlijke afstand.
Na het diner (ondertussen al 23u) besloot ik met mijn 2 vrienden door te rijden. Ik zet ze altijd af, het is op de weg naar bij mij. Voor we vertrokken hebben we eerst nog een dikke joint gerookt, zodat we onderweg niet moesten roken, gelukkig blijkt achteraf. Even terzijde, ik had 5 gram wiet op zak, mijn ene vriend ook en de andere niets.
Op 2km van de eerste bestemming zien we blauwe flikkerlichten.. Controle. Alcoholcontrole dacht ik. Er zijn enkele wagens voor mij, dus de hoop dat ze me laten gaan is nog levende. We komen dichter, alle auto's voor ons mogen door, ik voel het al aan komen. 3 jonge gasten in een jonge gasten auto, die nemen we. En dat deden ze ook. Mijn stonevriend stak vol paniek zijn wiet en bladjes (alles zat in een ijzeren doosje van 10 cm op 5cm) bij zijn edele delen, ik dacht dat het opviel en dat ze het gezien hadden. Mijn wiet en benodigdheden zaten achteraan in mijn zetel, klaar voor het grijpen.
Een agent doet teken om mijn ruit open te doen: "Goeieavond meneer, drugscontrole, papieren aub" Ik bleef ijzig kalm en nam rustig mijn papieren en gaf ze aan de agent. Ondertussen werd de passagiersdeur vrij bruut open getrokken, mijn stonevriend werd eruit gesleurd, net zoals mijn andere ploegmaat. Allebei worden ze van kop tot teen gefouilleerd. Mijn stonevriend had blijkbaar geluk, en mocht aan de kant gaan staan, hij was al save. Terwijl ik nog bezig was met de agent aan mijn ruit voor mijn papieren, was een andere agent al in mijn auto komen zitten, zoekend naar drugs. Toen hij achteraan in de passagierszetel aan het kijken was, zou hij logischerwijs toch ook in mijn zetel moeten kijken hé, niet? Neen hoor, meneer besluit mijn zetel te laten voor wat het is (daar waar hij net moest zijn!) en verlaat mijn auto, maakte gebaren dat het in orde was, dat ik mocht vertrekken.
Na nog 5minuutjes wachten mochten mijn maats de auto weer betreden, en mocht ik doorrijden. Na de 1ste bocht stond ik al aan kant, helemaal aan het shaken, ongelofelijk. Ik kon niets normaal meer uitbrengen, kon niet normaal meer doen... Maar ik voelde me machtig, die flikken waren te dom, en ik was ze te snel af, zonder veel te moeten doen. Na 10 minuten werd ik weer rustiger en kon ik doorrijden. Ik besef dat ik hier veel geluk heb gehad. In de omgeving hier is het beter dat je niet gepakt wordt, ze zijn echt anti.
Het was me wel een avondje.
Grtz D"
In: Meest memorabele THC moment?
1-1-2024