Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Volgend weekend gaan ik en twee vriendinnen voor de eerste keer sos proberen. We hebben nu even niet veel geld dus besloten we om maar 1 gram te halen, maar k vroeg me af of je dan wel genoeg voelt? van 1/3 gram per persoon. we wegen alledrie tussen de 55 en 65 kilo."
"Een keer was een halve joint perongeluk door een gat bij de vensterbank op zolder gevallen. Mijn vader denkt dat hij kan klussen dus onze zolder muren zijn wat houten panelen aanelkaar geschroefd. Een vriendin van mij ging toen met een schaar alle schroefjes los peuteren om achter de muur te komen voor die halve joint."
"Als ik speed snuif dan voel ik me energieker, iets zekerder, gwn een lekker gevoel. Dat is ook normaal met speed. Maar als ik dan steeds blijf bijpakken totdat ik me eigenlijk een beetje slecht ga voelen :P en dan een paar uurtjes wacht en wat eet... dan ben ik ineens ontzettend relaxt. Echt helemaal rust in mijn hoofd. Normaal heb ik wel eens last van een soort paniek aanvallen, ik word heel erg snel onrustig of bang. Ik weet niet waardoor dat komt maar ik heb dat al een aantal jaren. En als ik speed gebruik lijkt het net alsof ik al die onrustige gedachten uit door strak te gaan staan, en daarna is het gewoon op. dan kan ik me echt nergens meer om opwinden en ben ik helemaal lekker neutraal. is dit normaal? want ik heb dit nog nooit eerder gehoord van iemand die speed gebruikt."
"Flameon zei: Je hebt toevallig niet ADHD? Klik om te vergroten... Nee, daar dacht ik ook al aan want ik had ergens gelezen dat mensen met ADHD inderdaad rustig worden van speed. Maar ik weet zeker dat ik geen ADHD heb, en het komt pas als de speed uit aan het werken is zeg maar."
"Ik krijg de laatste tijd steeds buikpijn als ik schijven slik en dan uiteindelijk word ik misselijk en kots ik het uit. Ik heb geen idee hoe dit komt maar zoals je wel begrijpt is dat heel irritant het verpest de hele ervaring. Weet iemand hoe dit zou kunnen komen? Toen ik pas slikte heb ik daar nooit last van gehad. Of misschien een oplossing er voor? Ik wil weer lkkr kunnen genieten van schijven."
"Ik heb daar echt heel erg veel last van na gebruik, dat depressieve gevoel. Ik doe er ook eigenlijk niks aan behalve goed eten en drinken, en huilen helpt altijd heeel erg goed voor de een of andere reden. Aan het einde van de dag moet ik gewoon ineens keihard huilen en daarna is alles weer goed"
"Ik weet dat het waarschijnlijk heel erg cliché gaat klinken wat ik op het punt sta om te vertellen, maar ik moet het echt kwijt. Ik heb het gevoel alsof ik een junkie ben in elk opzicht van het woord. Ik zit in een soort vicieuze cirkel die me helemaal doet doordraaien op sommige momenten. Ik kan me geen moment herinneren in de afgelopen paar jaren dat ik echt gelukkig was, behalve als een vriend had waar ik veel om gaf. De wederzijdse liefde, de affectie, de warmte, het beschermde gevoel . Het 'verliefdheids-gevoel' is bij mij zo intens dat het dan ook voelt alsof ik heel hard op de drugs zit. Ik kan het niet goed uitleggen, maar ik ken dan ook niemand anders die dat zo ervaart als mij. Mijn vriendinnen bijvoorbeeld, hebben het onderhand wel geaccepteerd maar konden op het begin echt niet begrijpen hoe ik zo veel van 1 persoon kon houden. Ik was niet echt mezelf meer. Het voelt dan ook als een verslaving, want als ik een dag of twee hem niet meer had gezien dan deed het me letterlijk pijn. Mijn hele leven draait eigenlijk om die “liefde”. Ik denk er constant aan, ook al heb ik geen vriend. Ik doe alles in mijn leven eigenlijk zodat ik sneller/beter “mr. Right” kan vinden en zodat ik goed genoeg voor hem zal zijn. Ik ben helemaal verslaafd aan het geluksgevoel wat met verliefdheid gepaard gaat. Zonder dat voel ik me heel erg leeg vanbinnen en ik ben er ook heel erg lang depressief van geweest. Ik heb het zo vaak geprobeerd om van me af te zetten, gewoon niet meer aan denken. Want het leven draait daar immers niet alleen om. Dat weet ik diep vanbinnen ook. Maar dat werkt dus echt voor geen meter, ik denk dat ik hier nooit mee zal kunnen stoppen. Ik val elke nacht in slaap met mijn eigen armen om me heen, net een mummie. En dan fantaseer ik dat het iemand anders zijn armen zijn. Dat heb ik nog nooit iemand verteld eigenlijk. Misschien heeft het er ook iets mee te maken dat mijn vorige twee exen mij op het einde van onze relatie heel slecht hebben behandeld. Bijvoorbeeld door vreemd te gaan, dreigen met vanalles en me de huid vol te schelden. Omdat ik natuurlijk meestal alleen ben, heb ik iets nodig om die 'liefde' te vervangen in mijn leven. Ik ga dan drugs gebruiken. Puur en alleen omdat ik dan iets heb om me af te leiden en omdat ik door bijvoorbeeld xtc en speed wel weer een beetje dat geluksgevoel kan voelen en me opgewekt voel in plaats van een levenloze zombie. Maar door steeds te gebruiken ga ik me alleen maar slechter voelen eigenlijk, en ik geef er te veel geld aan uit. Mijn prestaties op school lijden er ook onder, want school is haast geen prioriteit meer. Ik moet de hele tijd een soort roes voelen. Is er iemand die zich hier in kan vinden? Ik weet echt niet meer wat ik moet doen, ik ga hier kapot aan. Ik ga bijna niet meer naar school, iedereen maakt zich zorgen om me en ik heb nergens meer fut voor. Ik wou dat ik dit allemaal kon veranderen maar ik heb geen idee hoe. Sorry voor het lange zeik verhaal. X"