"Hallo Allemaal,
Beetje āop en afā hier in dit topic (wat vooral aan mij beperkte aanwezigheid ligt) en aangezien discussie/uitwisseling de sleutel is tot inzicht en intellectuele verrijking en tolerantie, dank aan allen die deze discussie levend houden.
In het verlengde daarvan nog een inhoudelijke bijdrage van mij op dit onderwerp en reactie op een aantal reacties (helemaal onderaan).
Ik heb de afgelopen periode flink rond zitten neuzen her en der om meer over de werking van beide stoffen (MDMA & 6APB) te weten te komen om zo een betere beoordeling van de effecten ervan te kunnen maken. Vooropgesteld; MDMA is veel overste vinden en lijkt goed doorgrond te zijn. Voor 6APB geldt dat er weinig is. In ieder geval waag ik hierbij een poging om de werking van beide stoffen simpel neer te zetten en te komen tot een voorzichtige uitspraak over de werking bij een combi. Hoewel gebaseerd op wetenschappelijke inzichten, sta ik open voor aanvullingen van hen die beter ingevoerd zijn hierin(!).
WAARSCHUWING: onderstaande kan nogal technisch / complex (en lang) zijn.
Eerst het verschil tussen de twee:
MDMA:
De primaire werking ervan is (1) het verplaatsen van de serotonine vesikels (āzakjesā) in het neuron waar de serotonine opgeslagen zit) naar het uiteinde van het neuron, (2) vervolgens de release van de serotonine uit de vesikels in de synaptische spleet
Secundair wordt beschreven āReupktake inhibitionā: het voorkomen dat de serotonine in de synaptische spleet terug gevoerd wordt in het uiteinde van het neuron (SERT inhibition). Echter; een aantal studies geven aan dat MDMA deze rol helemaal niet kan vervullen (āno affinity for SERTā (inhibition), zie literatuurverwijzing hieronder)
Tertiair zien we nog een (beperkte) werking als agonist op de 5-HT-2A/B/C receptor. Daarmee ācopieertā MDMA het gedrag van serotonine zelf op deze receptoren en zorgt voor de release van diverse andere neurotransmitters of juist een beperking daarvan.
Noot: serotonine verdwijnt uiteindelijk uit de synaptische spleet, door (1) re-uptake en (2) afbraak door een MAO (monoamine oxidase). De teruggebrachte serotonine kan door MDMA weer opnieuw gereleased worden, maar uiteindelijk wordt de het meerendeel van die serotonine toch āvernietigdā.
Voor een meer gedetailleerde beschrijving, zie de zeer goede info en/of discussie op https://dancesafe.org/drug-information/ecstasy-slideshow/, of https://en.wikipedia.org/wiki/MDMA#Pharmacodynamics, en: http://www.bluelight.org/vb/threads...e-Fact-that-MDMA-has-a-poor-affinity-for-SERT
6APB:
De primaire werking daarvan zit hem in āReupktake inhibitionā. Nogmaals: voorkomen dat serotonine uit de synaptische spleet terug gaat naar het neuron (waar het ten prooi valt aan MAO).
Secundair zien we stimulering van de release van serotonine. Dit lijkt te maken te hebben met een 100x sterkere selectiviteit als agonist op de 5-HT-2B receptor (tov 2A en 2C) dan MDMA op 2B. De 2B receptor is verantwoordelijk voor de release van serotonine. Een belangrijk neven-effect daarvan is echter dat stimulatie van de 2B receptor juist ook lijkt te beschermen tegen het serotonine syndroom(!). De studie die daar over gaat concludeert (samenvatting) het volgende:
The serotonin syndrome occurs after a massive increase of serotonin levels
5-HT2B receptors hinder acute toxicity once high levels of serotonin are attained
5-HT2C, 5-HT1A and 5-HT2A receptors facilitate the serotonin syndrome
Voor dat artikel, zie: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0028390811000360?via=ihub
Voor meer (hoewel zeer beperkt aanwezige) info hierover, zie: https://en.wikipedia.org/wiki/6-APB en: https://en.wikipedia.org/wiki/5-HT2B_receptor
Dit wetende, probeer ik een beschrijving te geven van wat er (mogelijk!) gebeurt bij een MDMA-6APB combi (tegelijkertijd):
MDMA Ʃn 6APB zijn actief in de release van grote hoeveelheden serotonine in de synaptische spleet
Het lijkt er daarbij op dat door de hogere affiniteit voor 5HT-2B 6APB zelfs een grotere rol hier speelt(??)
De binding van serotonine aan de receptoren in die spleet zorgen voor (een deel van) de hoofd-effecten van MDMA (en/of 6APB)
In ieder geval wordt door die binding ook andere hormonen gereleased, die aan dit effect (sterk) bijdragen (bijv. Oxytocine, het āknuffelhormoonā en Prolactine (dat zorgt voor zorgzaam gedrag, rust en afname van stress)). Dit gaat vooral via de 5-HT-2A receptor (MDMA)
Door de 100x sterkere werking van 6APB op 5HT-2B, welke preventief werkt voor serotonine overload, lijkt er een verminderd risico op serotonine syndroom te bestaan (dus in contrast met eerdere waarschuwing in dit topic door Bee)
MDMA zelf heeft (blijkbaar) slechts een beperkte reuptake inhibition en dat betekent, dat na de release veel van de serotonine weer teruggevoerd wordt in het neuron
Daar aangekomen wordt het van nature āvernieldā door de MAOās. Dit verklaard dan waarom na MDMA inname er een piek is in de beleving, maar vervolgens toch weer een redelijk snelle coming down. Slechts een klein deel van de gereleasde serotonine komt weer opnieuw beschikbaar na reuptake en het effect van release is 'snel' over (~ 4 uur)
Hoe anders is nu de bijdrage van 6APB; dit is een sterkere reuptake inhibitor dan MDMA en daardoor komt veel van de serotonine niet terug in het neuron, maar blijft in de spleet, waar het zijn werking blijft doen op de receptoren (met de bekende effectenā¦). Het wordt dus niet (of iig minder snel) afgebroken door de MAOās. Dit verklaart, waarom de 6APB roes veel langer duurt (7-9 uur).
Waarschuwing: door de sterke werking van 6APB op de 2B receptor is er een (zeer mogelijk) verhoogde kans op schade aan de hartkleppen! Dit is eens serieus risico, want alle middelen die sterk op de 2B receptor werken, geven aanwijzing dat dit effect optreedt (bij langdurig/chronisch gebruik)
Bovenstaande levert wellicht ook wat vragen op; waarom dan niet alleen 6APB gebruiken, want dat is dan (bijna) āidentiekā aan MDMA, maar veel langer werkzaam. Toch lees je grotendeels, dat 6APB alleen een ānet nietā MDMA effect geeft. De verklaring die ik uit de literatuur haal, is dat 6APB weliswaar serotonine released, maar dat door de volgende tweevoudige werking ervan synergie ontstaat door: (1) de sterke activiteit op de 2B receptor (van 6APB) dit effect gedempt wordt, dus daardoor 6APB minde sterk voelt dan MDMA sec. MDMA met 6APB zou (mogelijk?) dit effect van de 6APB weer iets kunnen afremmen, waardoor er overall wel meer serotonine beschikbaar is, om zijn effect te doen, (2) door de sterkere werking van MDMA op vooral de 2A receptor worden juist die hormonen gereleased, die het sterke MDMA gevoel geven.
Ik hoop dat dit een beetje te volgen is. De literatuur erover is ānogal taaiā en technisch⦠Mijn aanname blijft wel, dat de combi erg interessant is en door het subtiele verschil in werking van de twee ze elkaar juist goed aanvullen. Dit vanzelfsprekend, met inachtneming van doseringen en alle risicoās die horen bij gebruik van dergelijke middelen!
verwondering zei:
Voordat je dat gaat proberen, wil ik het je toch afraden. :P
Klik om te vergroten...
Dank! Met bovenstaande in acht genomen, houd ik het lekker bij een 'normale' dosering
Psychedelibee zei:
En omdat je het niet kan weten ga je er dus maar vanuit dat het minder risico's als enkel mdma gebruik heeft? Is een beetje de omgekeerde wereld vind je niet? Juist doordat we het niet weten zou je er extra voorzichtig mee moeten zijn, meer nog dan bij de bekende middelen.
Klik om te vergroten...
Fijn dat jouw wijsheid ons altijd weer erbij trekt, Bee (en dat bedoel ik oprecht positief); terecht punt....
Dank allen!"
In: 6APB-MDMA combi
1-1-2024