SjitHeppens

"Bedankt langeman en Chris Pontius, voor jullie tip. Daar kan ik iets mee. Alles is beter dan mijn jarenlange medicatie met o.a. Efexor en alcohol [...] Het klinkt ergens toch als symptoom bestrijding [...] Klik om te vergroten... Tja, welke drug en welk medicijn is dat niet? Om meteen even te reageren op je reactie over symptoombestrijding hieronder (economischer dan een post toevoegen): Inderdaad is koppijn een symptoom van iets chemisch in je lichaam. Het lager zetten van de verwarming is dus ook symptoombestrijding, net zo goed als een aspirientje nemen. Maar het eerste heeft minder negatieve bijwerkingen, het werkt zelfs heilzaam op je gasrekening"

"is het een idee om die tussenpozen die je zonder afkickverschijnselen nu kunt toepassen steeds groter te laten worden? Klik om te vergroten... Geeft Marc volgens jou aan dat hij dat er vanaf wil, langeman? Van een endogene depressie kom je echt niet af met een praatabonnement bij de GGZ. Sommige daar te leren technieken kunnen je helpen om de diepste dalen en de acuutste paniekmomenten door te komen, maar je hebt toch vooral baat bij medicatie. Die je soms de rest van je leven moet innemen. Mij persoonlijk helpt GHB momenteel beter dan welke geprobeerde medicijn dan ook. Gebruik het ongeveer eens per 3 dagen, maar heb er ook tussentijds veel baat bij. Ketamine en rTMS (een nieuwe electromagnetische behandeling) ga ik nog onderzoeken, maar zoals het er nu uitziet houd ik het voorlopig op GHB."

"Re: Even voorstellen, een jaar later darkbull zei: ben heel erg benieuwd hoe het Shitheppens nu vergaat! Klik om te vergroten... Bedankt voor je belangstelling! Tussen september vorig jaar en nu heb ik al wel meer van mijn ervaringen toevertrouwd aan de beide drugforums, maar een algemene update in mijn allereerste topic is wel een goed idee. Ik gebruik nog GHB. Nog steeds dagelijks. Steeds in doses van 5 ml oplossing, wat met de huidige concentratie neerkomt op 2 gram. Maximaal 3x per etmaal, met een minimale tussenpoos van 3 uur. Het effect is nog ongeveer hetzelfde: een lichte euforie en later slaperigheid. Hoewel mijn slaapbehoefte is toegenomen, functioneer ik nog ongeveer hetzelfde als voor mijn GHB gebruik. Ik zou niet weten of het één met het ander samenhangt, de verhoogde slaapbehoefte kan ook andere oorzaken hebben. Tegenwoordig combineer ik de GHB wel met wijn. Ter compensatie ben ik onlangs met het roken van tabak gestopt"

"darkbull zei: ben je niet meer depressief dan? Klik om te vergroten... Nee, mijn geestestoestand kan ik momenteel niet meer depressief noemen. Eerder berustend, misschien wel onverschillig. Sommige mensen zouden het zelfs apatisch noemen, er komt weinig uit mijn handen. Ach, ik heb er wel vrede mee. Verbanden tussen mijn geestesgesteldheid en GHB durf ik niet te leggen. Om daarover meer te weten te komen, zou ik met GHB moeten stoppen. Maar daar heb ik bijzonder weinig trek in!"

"darkbull zei: maar je gebruikte het toch om van een depressie af te komen? Klik om te vergroten... Ja. En volgens mij is dat ook aardig gelukt. Toch? Ik heb van nature een nogal sombere kijk op de wereld en op mezelf. Eigenlijk altijd al gehad. Dan hoef je echt geen totale ommekeer te verwachten. Tobbers worden nooit zorgenloze levensgenieters. Hoogstens kun je ernaar streven dat negatieve gedachten en gevoelens je wat minder acuut naar de strot vliegen. GHB dempt die negativiteit. Dat is prettig zolang het duurt, te vergelijken met het effect van zelfmedicatie door alcohol, zonder de straf van een kater. Over evt. positieve effecten tussentijds kan ik niets met zekerheid zeggen. De belangrijkste verbetering in mijn ziektebeeld ontstond door een cursus mindfulness, maar dit terzijde."

"Volgens mij niet nodig. Ik bewaar het niet in de koelkast, en het is nog nooit bedorven of zo. Zout is toch vanouds een conserveermiddel? Pekelvlees, haring, ansjovis... Misschien vinden sommige mensen gekoelde GHB iets minder smerig smaken."

"Tien jaren geleden alweer, sinds ik begon met GHB en mijn eerste ervaringen in dit topic opschreef. En ik gebruik het nog altijd. Met tussentijds kortere en langere perioden van onthouding, omdat GHB en GBL ineens verboden werden en sindsdien steeds minder gemakkelijk om aan te komen. Toen mijn bronnen definitief opdroogden, vond ik een alternatief middel dat nog wel legaal kan worden gekocht, en dat pas in je lichaam wordt omgezet in GHB. Wat zijn mijn ervaringen in die tien jaar geweest? Dat ik meermalen met loeiende sirenes naar het politiebureau of de intensive care ben vervoerd, dat ik mijn vrienden en familie tot wanhoop heb gedreven, dat mijn kinderen mij niet meer willen kennen... zou deze update waarschijnlijk stukken smeuïger maken. Helaas, niets van dat alles. Aan sommige voorvallen in mijn leven denk ik af en toe best nog wel terug met spijt, maar die hebben niets te maken met mijn gebruik van GHB."

"Dat alternatieve stofje heet 1,4 butaandiol, beter bekend als BDO. Ik gebruik dat sinds 2017 zoals ik daarvoor met GHB omging, afgezien van de dosis per keer: Het was best lang zoeken naar de juiste verhouding welbevinden/slaperigheid. Wat dat betreft bleef deze GHB-vervanger toch maar behelpen, eigenlijk. Dus ging ik op zoek naar een middel dat me zowel blijmoediger als minder lethargisch zou maken. Uiteindelijk kwam ik een half jaar geleden uit bij 3-MMC. Ik werd er precies opgewekt genoeg van, maar mijn gedrag schoot door naar de andere kant: Ik kreeg neurotische trekjes! Mijzelf stoorde dat niet zo, maar mijn omgeving begon zich achter de oren te krabben. Dat bracht me op het idee om 3-MMC voortaan te combineren met BDO. Die mix verdubbelt als het ware mijn "lol in het leven" en tempert het chaotische gedrag. Onlangs heb ik de dosis en de frequentie verlaagd, het leven moet niet te overdreven leuk worden."

"Hallo, ik ben nieuw hier. Heb eerst een paar dagen door alle topics heengelezen en vind het nu tijd om me eens netjes voor te stellen. Ik ben een man van bijna 60 jaar, ja je leest het goed. Ben eigenlijk wel benieuwd of er nog meer krasse knarren op dit forum rondstrompelen. Al bijna pensioengerechtigd dus, en sinds kort GHB gebruiker. Hoe zit dat? In juli onderging ik een klinische (interne) detoxbehandeling voor alcohol. Mijn hele volwassen leven heb ik gedronken, en ik vond het tijd om eens te weten te komen hoe mijn persoonlijkheid eruit zou zien zonder drank. Het afkicken ging verbazend gemakkelijk, je zou bijna denken dat ik er voor spek en bonen zat. Zeker toen ik van andere detoxers hoorde wat en hoeveel die normaal gebruikten. Ik verlangde achteraf ook helemaal niet terug naar alcohol. Ging dat maar net zo simpel met mijn andere drugsverslavingen: nicotine en het antidepressivum venlafaxine (Efexor). Dat laatste probeerde ik begin dit jaar af te bouwen, wat resulteerde in diepe neerslachtigheid. Ik zit nu weer veilig op de oude dosis, het leven wordt er draaglijk van maar niet meer dan dat. Ik voel me apathisch en eigenlijk altijd moe, schuif alles voor me uit en doe niet veel meer dan slapen, de hond uitlaten en tv kijken. Tot dusver lijkt deze post jullie misschien nogal offtopic dus ik kom ter zake. Een van de medepatiënten op die detox-afdeling vertelde me over GHB. De genoemde effecten leken me de moeite van het proberen waard. Dus, na alles wat los en vast zit op internet over GHB gelezen te hebben, bestelde ik een halve liter GBL. Die stond een paar weken in het gootsteenkastje, want zoals gewoonlijk schoof ik ook dit "project" voor me uit. Tijdens een consult bij mijn huisarts vertelde ik hem wat ik van plan was. Hij reageerde neutraal-positief, waarschijnlijk omdat hij ook niet meer weet wat hij met mijn depressieve klachten aanmoet. Bood zelfs aan om als telefonische nooddienst te fungeren tijdens mijn eerste doseringsexperimenten, tof! Wel raadde hij me aan om het ook te vertellen aan mijn begeleidster bij verslavingszorg. Die begeleidster reageerde heel anders. Het was "rotzooi, smerige troep"! Ze kwam o.a. aan met een verhaal dat GHB binnen enkele uren door plastic heenvrat, terwijl ik inmiddels bijna zeker wist dat dat met goede GHB niet kon. Je werd er psychotisch van, je ging er dood aan! Toen ik haar voorzichtig probeerde te vertellen wat ik erover had gelezen, ontaardde het gesprek in een soort competentiestrijd. Ze voelde zich persoonlijk aangevallen, leek het wel. Ik liet haar maar uitrazen, beloofde op haar uitdrukkelijke verzoek dat ik het niet zou doen, en begon die avond prompt te kokkerellen met GBL, NaOH en gedemineraliseerd water. Daarbij ging vanalles bijna mis, maar uiteindelijk had ik een resultaat dat ik durfde te proberen. Eerst een lage dosis: geen effect. De volgende dag iets meer: ik voelde wel iets, maar lang niet wat ik had gehoopt. Een dag later 's avonds nog iets meer: een licht dronken en daarna slaperig gevoel. De dag daarna nóg iets meer: een onbedwingbare slaap. Na de experimenten werd ik de volgende dag fris wakker. Geen katergevoel of wat dan ook. Maar ik had verwacht dat ik me prettiger zou gaan voelen, dus al met al teleurstellende resultaten. Een week later zat ik 's avonds weer eens onderuitgezakt voor de tv en dacht: toch nog eens proberen. Ik nam een dosis waarvan ik inmiddels wist dat die "veilig" was. Na zo'n tien minuten voelde ik de GHB "inkicken", een zacht tintelend gevoel achter in mijn hoofd. Al tv kijkend hield ik mezelf in de gaten. Alweer niks, dacht ik na een half uur. Maar hee wat was dat, ik leefde veel meer mee met wat ik op tv zag, bleef hangen bij programma's waar ik normaal walgend bij wegzapte. Elk programma was razend interessant, ontroerend of op zijn minst knap gemaakt! Toen ik later die avond de hond ging uitlaten, leek de buitenwereld er ook ineens veel mooier en frisser uit te zien. Alsof er voordien altijd een vuile ruit tussen had gezeten, die nu ineens was schoongemaakt! Inmiddels neem ik regelmatig 's avonds een veilige dosis en soms na een uur een onderhoudsdosis. Met wisselend effect: soms voel ik er meer van en soms bijna niets. Maar altijd word ik de volgende dag fris wakker, en ik heb ook veel meer energie en initiatief dan vroeger. Zowel tijdens gebruik als er tussenin. Ik speel na drie jaar "onthouding" weer op mijn gitaar, maak afspraken om lang verwaarloosde contacten weer eens te bezoeken, handel eindelijk allerlei uitgestelde zaken met gemeente, belasting en andere instanties af. Kortom, ik wil niet overdrijven, maar voel me in zekere zin ontwaakt uit een lange, kille winterslaap... Hoe nu verder? Inmiddels heb ik mijn eerste brouwsel laten testen. Er blijkt een kwart minder GHB in te zitten dan ik gezien de ingredienten had verwacht, dus dat moet een volgende keer beter. En binnenkort ga ik weer met mijn huisarts praten om te zien of er een legaal antidepressivum is dat ongeveer dezelfde werking heeft als GHB. Want GHB zelf geeft, als ik de verhalen mag geloven, op langere termijn toch te veel risico's."