Shshsharon

"Hoi allemaal, Graag wil ik advies en jullie mening over een benarde situatie waar ik in ben gekomen. Mijn vriend en ik hebben nu 9 jaar een relatie en zijn allebei 26. Een groot deel van onze relatie is hij verslaafd aan drugs, betreffende speed en cannabis. In 2016 werd dit zo heftig dat ik hem confronteerde met de uitzichtloze situatie en dat hij in begon te zien dat hij absoluut geen controle meer had over zijn eigen leven. Hij is naar een afkickkliniek gegaan 1 maand lang en heeft hier intensieve begeleiding gekregen. Ik was erg sceptisch over het clean blijven vanwege een gebrek aan doorzettingsvermogen nadat hij eruit kwam maar dit ging ontzettend goed. Hij had echt weer controle over zijn leven en ik was erg onder de indruk. 2 weken geleden werd ik wakker en kon ik direct aan zijn gezicht zien dat hij had gebruikt. Hij biechtte op dat dit niet de eerste keer was dat hij opnieuw drugs had gebruikt maar dat in sinds afgelopen augustus al een keer of 5 speed opnieuw heeft gebruikt en ook weer opnieuw blowt. Tot die tijd was hij dus al 2,5 jaar clean. Ik heb niets doorgehad en hij heeft me niks verteld al die tijd. Ik was woest, ontzettend verdrietig en erg in de war door deze informatie. Een relatie moet bestaan uit liefde, respect en vertrouwen maar een aantal maanden heeft hij zijn leven anders geleid aan dat ik heb geweten. Sinds augustus heeft hij een nieuwe baan en hij noemde dit als dusdanig stressvol dat de weg naar drugs weer als vertrouwd was. We hebben zijn nieuwe baan vaak besproken en ik probeerde hem altijd een luisterend oor te bieden en hem inzichten te geven over op hij kwesties op zijn nieuwe werk aan kan pakken. Maar toen was er dus al een terugval en ik wist van niks. Om nu goed over de situatie en over onze toekomst na te denken hebben we besloten dat hij een tijd weer terug gaat naar zijn moeder en ik in ons (huur)huis zit. Het ergste vind ik dat hij zo lang heeft gelogen tegen mij. Bij een eenmalige terugval en eerlijk vertellen had deze toestand er heel anders uitgezien. Dit is nu 10 dagen al de situatie en ik weet niet wat ik moet doen. Ik hou echt zielsveel van hem en we hebben al veel overwonnen in onze relatie. Hoe kan ik dit het beste aanpakken? Casual drugsgebruik is geen oplossing want dan gaan de remmen los. We deden wel eens samen een pilletje maar dit zou nu nooit meer toegelaten kunnen worden omdat ik mijn rug aan niet red houd en zijn gezondheid boven alles gaat. Graag hoor ik van jullie."

"Dank jullie voor de reacties, dat helpt echt al een hoop en geeft mij andere inzichten in onze situatie. We hebben gisteren een moment genomen om samen te praten. Het punt is dat hij vindt dat sporadisch drugsgebruik moet kunnen. Normaal gesproken ben ik het daar mee eens, maar gezien zijn eerdere verslaving weet ik simpelweg niet of dit een verstandige keuze is. Ik wil geen zaken verbieden, maar ik wil me ook niet telkens af moeten vragen of er drugs gebruikt is. De dingen verder hebben we op de rit; een eigen huisje, 2 katten en allebei een steady baan. Ik hecht daar ontzettend veel waarde aan en ik twijfel of ik een zero-policy moet hanteren of dat ik een enkele keer door de vingers moet gaan zien. Neo-Shulginist zei: Ik denk dat het voor jou belangrijk is om verslavingsgedrag los te zien van wie jij bent of hoe jullie relatie in elkaar zit. Klik om te vergroten... Dit vind ik een lastig punt, want de verslaving is afgelopen 4 maanden weggemoffeld waardoor er gelogen is. Vertrouwen is wel een fundamenteel begrip in een relatie natuurlijk. Voorlopig leven we nog een week apart van elkaar. Ik wil dolgraag de situatie aanpakken en samen verder, maar it takes two to tango."

"Bijzonder dat jullie dit topic later nog weer hebben aangehaald. Doordat ik hulp heb gezocht voor mezelf ben ik het forum een beetje verloren. We hebben 2 maanden nog uit elkaar gewoond en toen besloten dat we het voorzichtig weer wilden oppakken, mits hij weer contact opnam met de voormalige kliniek om zijn therapeut weer te benaderen. Dit is ook gebeurd en hij heeft er veel baat bij. Het ging erg goed en tot deze week is hij clean geweest. Vandaag is er opnieuw drugs gebruikt en ik voel me weer een beetje zoals op de dag dat ik dit forum opende. Ik geloof echt dat hij de kracht heeft om hierdoor te vechten maar de vraag is of ik hem daarbij continu wil ondersteunen. Dit vraag ik me af omdat het al zoveel energie heeft gekost. Ik wil graag zekerheid In mijn leven en drugs brengen dat zeker niet met zich mee. Hij is zichzelf kwijt de laatste week/weken. Demotie op werk, minder sociale contacten door Corona etc. En zelf is dit natuurlijk wel weer een klap in mijn gezicht. Maar hij is mijn soulmate. We zijn twee handen op één buik en al samen sinds we 16 zijn, dus we hebben samen mijlpalen meegemaakt en onze levens zijn erg verworven. Ik ben erg empatisch en doe ontzettend veel voor de ander als ik zoveel van iemand houd. Ik ben er nog niet uit wat ik wil doen nu. Maar dit is hoe het gaat."

"OtherShore zei: Gecontroleerd gebruik na een periode van ongecontroleerd gebruik (verslaving dus) is lastig – sommige mensen zouden zeggen, onmogelijk. Het zou me dus niets verbazen als jouw partner vaker gebruikt dan hij toegeeft. Het klinkt een beetje alsof je zijn gebruik de afgelopen tijd min of meer getolereerd hebt, klopt dat? Klik om te vergroten... Ja dat klopt ook. In 2019 stond ik op het punt om bij hem weg te gaan en dat voelde wel als rock bottom, omdat het gebruik bijna dagelijks was. Dat is inderdaad nu niet aan de orde, eens per 2 a 3 maanden vind ik ook eigenlijk niet kunnen en maakt mij zenuwachtig, maar mijn partner heeft daar echt een andere kijk op en dat maakt het ook zo lastig. En om nou te zeggen dat ik daarom bij hem weg zou gaan voelt ‘t groot’ om het maar even zo te zeggen en natuurlijk voelt hij dat ook aan dat ik dat zo denk. Dus dat maakt het tezamen dat het voor mij wat voelt alsof ik vast zit."

"Damius zei: Just curious: aan welke drugs is hij verslaafd? Klik om te vergroten... Speed, blowen is wel verleden tijd en dit was vroeger ook dagelijks. Hier heeft hij geen terugvallen mee gehad, vrnl speed"

"dupont zei: Goed dat je grenzen stelt. Gecontroleerd gebruik kan misschien wel voor een tijdje, maar het gaat een keer goed mis, daar kun je op rekenen. Uiteindelijk zul je de voors en tegens af moeten wegen en voor jezelf bepalen wat voor jou het zwaarst weegt en daar iets passends bij verzinnen. Ik acht de kans trouwens groot dat gebruik door jouw man wordt verzwegen of geminimaliseerd en dat je op meer of mindere wijze aan het lijntje gehouden wordt, dat hoort namelijk bij verslaving. Ik raad je aan om eens met lotgenoten te praten. Daar zijn meetings voor (net als voor verslaafden zelf). Dit kan bij Nar-Anon (van NA, voor alle middelenverslavingen) via https://www.naranon.nl/ en/of Co-Anon (van CA, met focus op Cocaine maar andere middelenverslavingen zijn ook welkom) via https://co-anon.org/netherlands/ Sterkte. Privébericht mag altijd 👍. Klik om te vergroten... Dankjewel voor je bericht, waardeer ik! En ook dank voor de link. Deze kende ik nog niet en ga dit nakijken."

"Als eerste: super goed dat je hierover praat! Het heeft me jaren gekost om me hierover te durven uiten als partner van een verslaafde en zo kan je idd je hart even luchten. Zeker als je omgeving hier geen snars vanaf weet is een forum als dit extra fijn. Een verslaafde partner is ontzettend zwaar en eerlijk: dat gaat niet veranderen de komende jaren. Je zult je altijd afvragen of er een terugval is geweest en wanneer de volgende is. Lange periodes van clean zijn kunnen ieder moment onderbroken worden door een impulsieve keuze door de verslaafde. Je eigen gevoel hierin volgen is heel belangrijk. Dat hij zelf er telkens mee aan de slag gaat is een goed teken. Hij probeert het iedere keer en waarschijnlijk zit er ook een schaamte richting jou. Mijn verslaafde partner heeft na 5 jaar me durven vertellen dat hij echt een probleem had (we woonden niet samen toen nog). Het is als verslaafde ontzettend lastig om jezelf telkens te herpakken, dat herken ik hier namelijk ook. Ook voor jezelf is dit lastig want zo’n terugval voelt soms als 5 stappen achteruit. Mijn partner ging van dagelijks blowen, roken en wekelijks alcohol en speedgebruik in de loop van de jaren naar af en toe een paar drankjes in het weekend. Voor de rest is hij met alles gestopt, maar een enkele keer laat hij zich toch weer verleiden door drugsgebruik met vrienden die dit ook allemaal doen. Ik vind dat ontzettend lastig en ik uit dat ook, maar ik probeer het ook in perspectief te zien, hoe moeilijk dat soms ik. Voel ook goed bij jezelf of je tevreden bent met hoe het nu gaat, of dat je continu in een loop zit waar je eigenlijk uit wilt. Want als jij ook met een enkele keer gebruik niet kan leven dan moet je een grens trekken. Uiteindelijk bepaal je zelf wat voor gedrag je wel of niet accepteert van je partner. Ik heb ervoor gekozen bij mijn partner te blijven en hem te steunen. We zijn nu 13 jaar samen en ik ben dankbaar voor de weg die we samen hebben afgelegd. Maar makkelijk is het nooit"

"C900 zei: Heel erg bedankt voor je uitgebreide berichtje! Ik vind het eerlijk gezegd soms ontzettend lastig. De periodes dat hij clean is worden steeds langer; de langste periode is dan nu 8 maanden geweest. Iedere terugval is het gebruik ook maar éénmalig, tot de laatste dan natuurlijk, die was twee avonden achter elkaar. Ik merk dat ik zelf van links naar rechts ga met mijn gevoel wat betreft het steunen. Ik ben er altijd voor hem geweest, maar ik merk dat het mij niet altijd lukt om te accepteren dat hij er niet volledig voor 100% voor mij kan zijn. Bij de terugvallen die hij heeft gehad, versliep hij zich altijd dus ik wist meteen dat het mis was. Heb vaak terug gevonden in bed, half buitenwesten. Die aanblikken blijven mij altijd bij en het maakt mij nog steeds emotioneel. Hij weet zichzelf altijd enorm goed te herpakken, maar ik merk dat ik er zelf in blijf hangen. Dit komt het herstel voor hem natuurlijk niet ten goede. Voel mij hier regelmatig schuldig om, ondanks dat ik er zelf niks aan kan doen. uiteindelijk wil ik graag een gezin, en het allerliefst met hem. Maar de zekerheid is met een verslaafde ver te zoeken voor mijn gevoel. Vraag is natuurlijk of je die zekerheid wel met iemand anders hebt, want niemand kan in de toekomst kijken. Met een verslaafde weet je echter wel dat de toekomst onzeker kán zijn, een soort voorproefje, waar je met iemand anders helemaal geen weet ervan hebt. Uiteindelijk zal ik zelf moeten uitmaken of het negatieve tegen het positieve overheerst. Maar dat is een verdomd moeilijke keuze als alleen de verslaving tussen hem en mij instaat. Klik om te vergroten... Er is helaas geen blauwdruk voor hoe je met verslaving om moet gaan. Ik snap je 100% in dat heen en weer gevoel, je weet gewoon nooit zeker wanneer een volgende terugval kan komen en maakt je extra scherp bij iedere ‘verdachte’ situatie. Heb je het wel eens met je partner over de toekomst en hoe jullie hier samen naar kijken? Iemand half buiten westen vinden klinkt wel heftig, dit herken ik niet bij mij eigen partner. Ik kan me goed voorstellen dat je twijfels hebt bij het stichten van een gezinnetje met verslaving binnen het gezin. Als je dit uit naar je partner creëer je wellicht meer besef bij hem hoe dit voor jou allemaal is. Uiteindelijk is het alsnog aan hem wat hij ermee doet maar communicatie is belangrijk. Mijn vader is alcoholist en dat heeft grote schade aangericht, waar ik zelfs (mede) voor in behandeling bij een psycholoog ben geweest. Het is nooit verkeerd om bij zo iemand langs te gaan. Toen kwam ik erachter hoe diep het verdriet omtrent verslaving van mijn partner, maar indirect ook van mijn vader mijn emoties heeft beïnvloed. Door met deze emoties aan de slag te gaan en op een begeleide manier te verwerken heb ik dingen goed een plaats kunnen geven en kan ik actief werken aan mijn reactie en gevoel. Mijn hele leven heb ik hier indirect last van gehad en er ging een wereld open toen ik begreep waarom ik altijd reageer zoals ik doe. Ook leer je hierbij dat je alleen controle over jezelf hebt en niet over andermans acties (was ook een eye opener voor mij . Ik hoop dat dit alles je een beetje kan helpen, weet dat je er nooit alleen voor staat! ❤️"

"Afgelopen week is er voor de tweede keer binnen korte tijd drugs genomen, opnieuw. We hebben een lang gesprek gehad ‘s avonds en tranen met tuiten gehuild. Gisterochtend geprobeerd om samen te praten en eruit te komen. Ik had enorme twijfels, ik zie het plaatje steeds somberder in en wil zo graag hem gelopen dat het beter kan worden. gisteravond kwam ik thuis van werk en ondanks de belofte dat de wiet werd weggegooid zag ik hem onder invloed in huis. Toen brak ik. Ik ben met hem gaan zitten en heb gezegd dat ik niet meer verder kan met hem zo en dat we er een punt achter moeten zetten. ik heb hem nog nooit zo kapot zien gaan en mijn hart huilt. We zijn er allebei kapot van. We waren altijd heb koppel dat alles aan kon en nu heb ik het verbroken. het is nu ‘s ochtends na die avond en ik heb erg grote spijtgevoelens. Had ik hem meer input moeten geven? Heb ik teveel ruimte ingenomen? Ik ben er misselijk van. Er staat zo een grote onzekerheid voor me te wachten na 10 jaar samen... Ik hoop dat jullie iets kunnen zeggen of wijsheid kunnen delen."