Nica1989

"Om maar meteen met de deur in huis te vallen, mijn vriend is verslaafd aan wiet. Hij rookt er gemiddeld 4 per dag. Toen ik hem net leerde kennen was hij 2 jaar clean van verschillende verslavingen (alcohol, cocaïne en wiet.) Hij was daarover meteen heel open en eerlijk tegen me omdat hij soms nog de strijd met zichzelf aangaat om vooral van de alcohol af te blijven. Sinds een maand of wat is hij van heel af en toe wat wiet naar dagelijks gebruik gegaan. Hij voelt zich er vreselijk onder en heeft zich ingeschreven voor rehab. Daar hebben ze pas in januari plek en zit daarom nu bij het ggz zolang. Nu is het volgende...ik wil hem graag helpen en steunen in dit proces maar dat wil hij dus niet. Hij wil ruimte voor zichzelf omtrent zijn verslaving en heeft aangegeven dat hij me een tijdje niet wil zien of spreken. Ik heb niet zoveel verstand van verslaving vandaar dat ik hier terecht ben gekomen. Is dit normaal?"

"PsyTekZ zei: Is wel normaal dat mensen in een afkickproces anderen rondom zich wegduwen of er niet in willen betrekken. Als hij er zelf volledig klaar voor is hoor je hem zeker terug. Klik om te vergroten... Thanks voor je reactie. Ik ben ergens blij om te horen dat het vrij normaal is dat hij zich terug trekt nu. Helaas wil ik hem wel steunen maar zou zo op afstand niet weten hoe. Als ik af en toe een appje stuur krijg ik als reactie " Laat me nou even!" Ik denk dat ik helaas gewoon moet afwachten tot hij contact met me opneemt."

"Mikedw zei: Het is al een hele stap om hulp te zoeken! Dat betekent dat hij er echt genoeg van heeft! Ik heb die stap ook moeten zetten, op dat moment zal alles en iedereen moeten wijken, dus ook relaties. Zolang hij zijn verslaving niet onder controle heeft zal de relatie ook stuk lopen, voor een verslaafde zal zijn verslaving (of HERSTEL) boven alles moeten staan zodat de rest ook weer functioneert. Verslaving is voor de rest van je leven, dit zul je moeten accepteren en hiermee moeten leven, maar het is zeker mogelijk!! Ik ben op de dag af 234 dagen clean en ik kwam van ver... ik hoop dat dit je wat meer inzicht geeft, en ik hoop voor jou dat alles goed komt! Stay strong! Klik om te vergroten... Dank je wel voor je reactie! Ik had deze woorden ook even nodig. Wat goed van je dat je 236 dagen clean bent! Het klopt wat je zegt, alles en iedereen moet wijken om clean te worden. Op dit moment hebben we besloten om onze relatie op een laag pitje te zetten zodat hij zich op zijn herstel kan concentreren en de hulp kan krijgen dat hij verdient. Zijn broer houdt me op de hoogte van alles. Mijn vriend moet ook van ver komen ivm meerdere verslavingen in het verleden. Maar het komt goed. Nogmaals dank je wel..!"

"Ik heb geen idee of dit een topic is wat passend is op dit forum maar ik heb geen idee waar ik het anders moet plaatsen. Mijn (ex)-vriend is verslaafd aan wiet. Het was al een hele grote stap voor hem om het onder ogen te komen en toen hij die stap eenmaal gezet had duurde het ook niet lang voor hij in rehab zat. Wij hebben onze relatie op een klein pitje gezet zodat hij zich helemaal het afkicken kon concentreren. Na de eerste week in rehab kreeg ik een berichtje van hem. Gewoon heel simpel; hoe is het met je? Er is een beetje app contact geweest en op een gegeven moment vroeg hij me of ik nog gevoelens voor hem had. Ja natuurlijk! Antwoorde ik waarna hij kwaad op me werd. We moesten maar gewoon een vriendschap opbouwen en dat koesteren. Voor mij was dit een enorme klap zul je wel snappen en toen ik om duidelijkheid vroeg blokkeerde hij me op whatsapp. Weken zijn er overheen gegaan en uiteindelijk had ik hem een sms gestuurd met de vraag hoe is het met je? Ik kreeg geen reactie. Afgelopen woensdag met valentijn heb ik hem nogmaals gesmst. Ik stuurde hem fijne valentijn en de vraag of hij zin had in een bakje koffie. Weer geen reactie. Vandaag kreeg ik uit het niets een sms van hem...ik moet hem niet meer lastigvallen, ik heb altijd iets en zolang ik hem blijf smsen, het nog veel langer gaat duren voor hij weer contact met me opneemt. Ik stond perplex! Ik heb hem 2 keer gsmst in 3 maanden tijd! Ik vroeg aan hem waar hij het over had en waarom hij zo kwaad was en toen kreeg ik het volgende...het is nu helemaal afgelopen! Jij leeft jouw leven, ik de mijne en wij zien of spreken elkaar nooit meer. Laat me met rust!! Kan iemand me misschien een verklaring geven voor dit gedrag? Ik herken hem niet zo. Is dit normaal gedrag als je in je afkickproces zit? Alvast bedankt!"

"Psychedelibee zei: Jeetje wat vervelend zeg! Ik vind dit niet normaal gedrag eerlijk gezegd, ook niet voor iemand die aan het afkicken is. Ik vind het dan ook niet meer dan vanzelfsprekend dat jij graag opheldering wilt van hem, want het is gewoon respectloos om op deze manier een relatie te beeindigen. Ik zou wel een mogelijke verklaring voor dit gedrag kunnen bedenken, maar dat is niet een hele leuke voor jou om te horen. Het ding is namelijk dat wiet nogal de emoties verdoofd en de status quo in stand houd. Wellicht was hij dus al langer op jullie relatie uitgekeken en nu hij van de wiet af is handelt hij daar direct naar. Maar dan nog is de manier waarop hij dat doet natuurlijk totaal niet netjes. Uiteraard kunnen er ook nog andere verklaringen zijn, blijft speculeren helaas. Klik om te vergroten... Bedankt voor je reactie. Het blijft inderdaad speculeren en ik ben bang dat ik nooit antwoord ga krijgen van hem. Het zou inderdaad een verklaring kunnen zijn dat hij al langer niet blij was met onze relatie maar dan dat is iets waar ik nooit iets van gemerkt heb...het feit dat hij me zo ineens uit zijn leven kapt is gewoon ontzettend pijnlijk en respectloos!"

"De Dunne zei: Ik wil alleen even zeggen dat ik het echt rot voor je vind Nica1989. Echt niet leuk zo op deze manier. Sterkte! Klik om te vergroten... Dank je wel."

"Een tijdje geleden had ik een topic geplaatst over mijn vriend dat verslaafd is aan wiet. Sinds 2 januari zit hij in rehab en concentreert hij zich volledig op het afkicken. Ik ben trots op hem dat hij zo vastberaden is om weer clean te worden en dit keer te blijven. We hebben nu al een maand bijna geen contact gehad en ik mis hem vreselijk. Het is voor mij ook niet makkelijk geweest. Ik heb hem zo goed mogelijk proberen te steunen al die tijd maar hij wilde dat gewoon niet. Onze relatie staat nu op een laag pitje zodat hij zich nu volledig op zichzelf kan richten en ik merk dat ik het er steeds "moeilijker" mee krijg. Ik bedoel daarmee; eerst kon ik hem in de gaten houden maar dat is nu niet mogelijk en ik kan hem voor mijn gevoel niet loslaten...tja liefde he. Zijn hier partners van verslaafden die me tips kunnen geven? Ik stuur hem ongeveer 1 keer in de week een app met de vraag hoe het gaat maar ik mag heel blij zijn als ik überhaupt wat terug krijg."

"Geen idee of dit een gepaste topic is voor hier maar ik zou niet weten waar ik het anders moet plaatsen. Mijn ex is verslaafd aan wiet en ging er serieus aan onderdoor. Tijdens zijn verslaving hadden wij nog een relatie en ik heb hem altijd geprobeerd te helpen en steunen. Onze relatie kwam op een lager pitje te staan toen hij naar rehab ging en ik liet hem met rust omdat hij serieus aan zichzelf moest en wilde werken. Op een enkele telefoontje en appje na hadden we geen contact tot hij me ineens ging uitdagen en me voor alles uitmaakte wat slecht was. Het hoge woord kwam eruit, hij was al maanden uitgekeken op me, een doorn in het oog en het moest maar eens afgelopen zijn. Ik omschrijf dit nu nog netjes maar het kwam erop neer dat hij van me af wilde. Dit gebeurde allemaal in februari. Ik was er kapot van en heb echt moeite moeten doen om mijn eigen leven weer op te pakken en te dealen met mijn verdriet! Eind april kreeg ik uit het niets een app. Hij dacht aan me, miste me en wilde graag vrienden zijn. Zo nu en dan kreeg ik een appje of stuurde ik er zelf een maar het contact was oppervlakkig. Ik hoorde via via dat hij een enorme terugval had en dat hij wederom weer flink blowt. Ik kan wel zeggen dat ik teleurgesteld ben maar ik heb er niets over gezegd omdat ik weet dat hij me dan weer een zeur en bemoeial vindt, terwijl ik hem nooit verboden heb om te gebruiken. Rehab was geheel zijn eigen keus. Nu heb ik een paar keer een appje gestuurd maar ik krijg niks terug. Ik heb geprobeerd een keertje te bellen maar werd weggedrukt. Soms vanuit het niets kan hij weer sturen dat hij me mist en als ik dan iets terug stuur dan is het weer stil vanuit zijn kant. Laat ik het erbij en stuur ik niks terug dan ben ik weer een vreselijk persoon in zijn ogen. Hij maakt me gek, ik maak me zorgen en op dit moment kan ik maar een uitweg bedenken en dat is al het contact definitief te verbreken. Hij heeft me zoveel pijn gedaan met zijn woorden of het negeren van mij, dat ik hem niet meer vertrouw. Ik mis zijn oude persoonlijkheid maar die is weg. Ik heb hem een brief geschreven met alles wat me dwars zit maar ik weet niet of het verstandig is om die te sturen naar hem toe. Wat vinden jullie? Sturen of hem letterlijk verbannen uit mijn leven?"

"Jmths zei: Klinkt wel bekend aan een vriend van de middelbare die eveneens naar de kliniek ging voor een uit de hand gelopen wiet gewoonte. Zijn vriendin mocht eveneens de zure appels van de relatie genieten, niet zo chic. Een wietverslaving komt nooit alleen en in het geval van deze vriend was het duidelijk dat hij aardig depressief was. Het cliché van lange tijd onderdrukken wat hem dwars zat wat op een bepaald punt onhoudbaar werd en uit barstte. Veel mensen denken bij depressie aan verdriet maar als depressie doorschiet zal het zich vooral uiten in onverschilligheid, er is simpelweg geen ruimte voor de emoties. Laat ik benadrukken dat ik zijn handelen niet goed praat, van wat ik opmaak uit wat je beschrijft is hij duidelijk een grens overschreden en ik sluit me aan bij wat Bee zegt. Maar op het moment dat iemand dermate diep in de put zit dat deze geen energie meer kan opbrengen voor anderen gaat deze vuur spuwen naar ieder die te dicht in de buurt komt. Hij zit met zichzelf in de knoop en je bent een voor de hand liggende schietschijf om zijn frustraties naar te kanaliseren. Wanneer mensen lijden onder pijn hebben ze snel al meer weg van een dier dan van een mens. Voor hem hakt dat er waarschijnlijk ook dubbel in omdat dit het zelfbeeld vrij stevig doet wankelen. Er kan zo een jaar overheen gaan voordat hij weer een beetje de oude persoon is zoals je hem kende, ik zou de verwachtingen op de 'korte termijn' niet al te hoog dragen. Dit kan nog heel lang duren. Je ziet iemand in pijn waar deze persoon niet volledige controle over heeft waarmee je ook nog een hoop mooie momenten hebt mee gemaakt. Het is logisch dat je moeite hebt hem de rug toe te keren en dat je er voor hem wilt zijn. Het gaat echter waarschijnlijk nooit meer worden zoals het was. Je ex gaat niet uit deze negatieve spiraal komen voordat de pijn volledig gevoeld is. Hoe goed je het ook bedoelt, hij blijft waarschijnlijk langer in deze negatieve spiraal hangen zolang je hem blijft proberen te helpen. In het belang van je ex (en jezelf) zul je toch echt de emoties van jezelf kunnen afzetten en deze uiteindelijk kunnen rationaliseren. Zoals al gezegd, je mag hem best laten weten dat het een dikke lul is voor de manier waarop hij zijn frustraties naar jou kanaliseert. Je kunt moeilijk voor een ander bepalen wat deze van dingen moet vinden maar een minimum aan fatsoen lijkt mij het minste. Ik had daar persoonlijk wel aan toegevoegd dat ik hoop dat deze er het beste van maak en een gelukkig leven gun, op die manier kun je jezelf een beetje boven de situatie plaatsen ook. Maar het is jou brief, schrijf vooral waar jij je goed bij voelt. Zoals ik al gezegd gaat voor jezelf kiezen meer goed doen voor jullie beiden plus dat verdien je zelf ook wel. Sterkte met de moeilijke situatie. Klik om te vergroten... Wauw komt deze even binnen! En dat bedoel ik op een goede manier. Het klopt wat je zegt; mijn ex heeft een hele moeilijke jeugd gehad en dat is hij nooit helemaal te boven gekomen. Toen ik hem leerde kennen ging het heel goed met hem en had hij zijn leven op de rit. Hij had toen zijn verslaving overwonnen en het leven lachte hem toe. Dit ging 5 jaar goed, tot hij opzoek ging naar antwoorden uit zijn jeugd. Een hevige depressie volgde waarin hij zich letterlijk dagenlang aan me vastklampte en alleen maar huilde,praatte en bang was dat ik hem zou verlaten zoals zoveel mensen dat bij hem gedaan hadden. Hij is gaan praten met een professional en even leek dat te helpen maar dat was maar van korte duur. Toen vond hij zijn oude verslaving terug, wiet, en sindsdien was het echt een compleet ander persoon geworden. Ik heb afstand van hem genomen en het contact gelaten voor het is maar de pijn dat hij bij me veroorzaakt heeft blijft na maanden nog net zo heftig. Ik was er zeker van dat hij echt mijn grote liefde was en hij maakte me echt heel gelukkig! Ik moet dit voor mezelf ook kunnen afsluiten maar tot op heden is het helaas nog niet gelukt al probeer ik het elke dag. Bedankt voor je reactie."