Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Damius zei: Moedig voorwaarts! De enige optie is om je spanning te omarmen. Accepteer het ongemak. Ook hier kom je weer door heen. Sowieso een grote pluim voor de manier waarop je aan de weg aan het timmeren bent. De volgende keer wanneer er weer iets vervelends gebeurd, kun je terugblikken op hoe je het nu aanpakt. Je weet dan dat je het kan. keep it up Klik om te vergroten... Wat een lief bericht, dankjewel voor de bemoedigende woorden! Gisteren en vandaag 0.5 mg diazepam gebruikt, veel gewerkt, dus goede afleiding en voel me dan ook beter. Ik zit as we speak met een koud biertje (0.0) in de tuin, het waait enigszins en de temperatuur is aangenaam. Vanavond een lekker potje voetbal voor de boeg, leven is soms zo slecht nog niet Fijne avond!"
"Beste forummers, Al zo'n ruim anderhalf jaar gebruik in lorazepam. Dit naar aanleiding van een gesloten opname. Ik ben het in de eerste instantie gaan gebruiken om de spanning in mijn buik te verminderen. Er zijn perioden geweest dat ik dagelijks 1 mg slikte, maar er zijn ook perioden geweest dat ik 7.5 mg op een dag slikte. Momenteel wisselt het bij mij heel erg. Op 2 mg voel ik me heel erg goed. Ik heb dan geen last van spanning in mijn buik, ben uitgelaten, vrolijk en heb zin in de dag. Andere dagen neem ik 1 mg, en heel af en toe ook 0. Op dagen dat ik 0 slik heb ik logischerwijs meer spanning in mijn buik en gaat alles moeizamer. Ik kan dan ook niet wachten om weer 2 mg tot mij te nemen of in ieder geval 1 mg. Zo kom ik de weken door en varieer ik dus erg regelmatig in gebruik. Van de psychiater mag ik maar 3x in de week 1 mg slikken, dus ik gebruik sowieso te veel. Vanmiddag had ik het er met een vriendin over en zij gaf aan dat de spanning in mijn buik misschien wel een gevolg is van het afkicken van de lorazepam. Het is natuurlijk niet goed om zo te verschillen in je doses denk ik? Het liefst kick ik helemaal af van de lorazepam, maar omdat ik eigenlijk alleen maar goede momenten heb op 2 mg, is te te verleidelijk om er niet af en toe 2 mg tegelijkertijd te nemen. Of is dit dan juist de verslaving? Of heb ik dan psychische angst dat ik niet zonder kan, waardoor de buikpijn ook erger wordt? Zoals jullie merken, ik kom er niet goed meer uit. Over 3 weken heb ik overigens een afspraak met de psychiater met wie ik dit ook zal bespreken en ik zal haar sowieso eerder moeten contacten omdat ik door mijn voorraad heen ben vanwege teveel gebruik. Ik ben benieuwd naar jullie mening, adviezen of tips Groetjes Marleentje"
"Manu76 zei: Probeer er achter te komen waar die spanning in de maag vandaan komt. Klinkt als "human condition" die je niet accepteert. Oftewel, iets moet je accepteren, maar je verdooft jezelf met Benzodiazepine en dan kan het snel erger worden. Als je nu stopt met benzodiazepinen en nog niet weet waarom je die stress had meer dan een jaar geleden, dan ga je waarschijnlijk nog veel meer stress voelen.. (in vele vormen ook nog eens) Wees eerlijk richting je dokter en psychiater en onderschat een benzoverslaving niet. Klik om te vergroten... Dank voor je reactie! Het is meer spanning in mijn onderbuik. Ik kan het niet goed verklaren, het lijkt angst te zijn dat dat gevoel nooit meer weg gaat. Je bedoelt met ´human condition' dat ik de spanning niet kan accepteren?"
"_shikantaza zei: Benzo's zijn sneaky. In het begin is het heerlijk om zorgeloos te zijn, maar gewenning treedt snel op en dan kunnen veel mensen al snel niet meer zonder. Zelf werd ik heel onrustig op het moment dat mijn voorraadje op was en ik een recept naar de apotheek bracht. Krijg ik het wel op tijd? Bovendien loopt tolerantie op een gegeven moment op, en is 2mg niet meer genoeg. Zo wordt de dosis steeds hoger, de bijwerkingen dus ook, en het wordt daarnaast steeds moeilijker om er af te komen. Langdurig Benzo's slikken is niet zo'n slim idee om bovenstaande redenen. Wat dat betreft ben je waarschijnlijk al te lang bezig om er mee te kunnen stoppen, en zul je moeten afbouwen. Ik zou je aanraden om met de onderliggende problemen aan de slag te gaan. Maar om therapie een beter kans van slagen te geven, ga je die het beste nuchter aan. Dus ook zonder Benzo's. Afbouwen is alleen een ding. Voor sommigen is dat een heel naar proces (maar er zijn ook mensen die cold turkey kunnen stoppen na jarenlang gebruik, alleen is lastig te voorspellen hoe dat voor jou is), en psychiaters weten niet altijd hoe dat goed moet. Maar er is gelukkig wel een heel goede handleiding voor, en die vind je hier: https://benzo.org.uk/manual/index.htm Er zijn hier veel mensen die moeite hebben met Benzo's, dus verwacht wel wat pittige berichten. Lees de Ashton Manual via de link hierboven eens op je gemak door, en als je dan nog vragen hebt, stel ze. Oh, en rijd geen auto, motor, brommer enzovoorts zolang je Benzo's slikt. Je brengt anderen in gevaar en als je een ongeul veroorzaakt ben je de pineut omdat je onder invloed rijdt. Succes! Klik om te vergroten... Dank voor je reactie! Langdurig benzo's slikken is inderdaad niet slim. Het is ook niet goed te praten, maar mijn psychiater bleef voorschrijven omdat dat het enige was wat enigszins hielp tegen de spanning. Onderliggende problemen zijn er in mijn ogen niet. Ik heb een gesloten opname meegemaakt en dat was natuurlijk vreselijk. Nadien sombere gevoelens gekregen die gepaard gingen met spanning in mijn onderbuik. Eigenlijk constant een rotgevoel. Ik denk dat ik dit gevoel zelf 'aan' zet door negatieve gedachten en ze zelf ook nog eens versterk. Het is lastig om dit te doorbreken. Ik ga de manual eens doorlezen en het bovenal bespreken met mijn psychiater wat wijsheid is. Ik rijd idd geen auto! Doe alles op de fiets of lopend."
"_shikantaza zei: Ik heb er niet voor doorgeleerd hoor, dus neem het voor wat het is, maar ik lees sowieso al een trauma plus een negatieve blik op de wereld (en wellicht op jezelf). Misschien zie je dat zelf niet per sé als een probleem, maar je kunt er wel aan werken. "Constant een rotgevoel" lijkt me geen wenselijke toestand. Of klinkt jou dat zelf niet-problematisch in de oren? Klik om te vergroten... Ja, constant een rotgevoel/spanning is zeker geen wenselijke toestand en dat zie ik ook absoluut als probleem. Mijn behandelaren vinden mij echter psychisch gezond en zijn van mening dat ik dit mezelf 'aandoe' door middel van (negatieve) gedachten en het hebben van angst voor de angst (dat ik dit gevoel voor altijd blijf houden)"
"Manu76 zei: Waarom heb je een gesloten opname meegemaakt? Ik bedoel, dat gebeurt toch niet zomaar? Alsof je al ergens mee zat toch? Klik om te vergroten... Ik kreeg een manie, dat was de reden voor de opname"
"_shikantaza zei: Hmm. En wat doe je met ze om die angsten kleiner te krijgen? Klik om te vergroten... Voor de hand liggend.. maar ik slik dus lorazepam. Verder probeer ik afleiding te zoeken, mezelf gerust te stellen, ik probeer meditaties te doen en te sporten. Ook wil ik weer meer gaan wandelen. Ik heb echter de neiging om op de bank te gaan liggen onder de dekens of mijn bed niet uit te komen, maar dit is natuurlijk ook niet helpend"
"_shikantaza zei: Ik doelde meer op therapie, leefritme, dagbesteding, sociale contacten enzo. Sporten en meditatie is al helemaal prima. Nee, van in bed blijven liggen wordt niemand beter. Ik lees dat je manisch was. Is bekend waar dit vandaan is gekomen? Slik je er medicatie tegen? Gebruik je drugs? Klik om te vergroten... Ik heb af en toe gesprekken met een spv’er. Vorig jaar al wel cognitieve gedragstherapie en emdr gehad. Ik probeer regelmatig te leven, mijn daginvulling is werk, maar momenteel is het niet erg druk. Verder heb ik fijne mensen om me heen waar ik regelmatig mee afspreek. Alleen dus nog wel eens de neiging om in bed te blijven liggen. Het is niet duidelijk waar de manie vandaan is gekomen maar het is waarschijnlijk een combinatie geweest van factoren.. heel veel werk, studie erbij, moeizame relatie, heftige corona, veel feestjes/sociaal leven. Ik bleef maar doorgaan en dat heeft me opgebroken. In het verleden gebruikte ik 2/3x per jaar xtc of een verwante daarvan, maar dat doe ik uiteraard niet meer nu. Ik slik geen medicatie tegen de manie, omdat het vooralsnog een eenmalige episode lijkt te zijn."
"_shikantaza zei: Klinkt wel okay. Ben je voor je gevoel herstel van de manier? Zat daar ook psychose bij trouwens? Kan best een hele tijd duren voordat je weer terug bij je oude ik bent, ten minste dat was 't voor mij wel. Ik had er ook nog een pittiger verslaving bij die jij gelukkig niet hebt. Heb je nu wel iets om plezier uit te halen eigenlijk? Klik om te vergroten... Ja qua cognitieve functies ed ben ik wel helemaal hersteld, alleen dan nog de spanning in m’n onderbuik. Ik had in principe een manie, maar wel met psychotische kenmerken. Zo is het in ieder geval behandeld. Het was niet een op zichzelf staande psychose. Heb jij ook een psychose gehad? En ben je ook opgenomen? Ik haal soms plezier uit dingen ondernemen met sociale contacten of sporten, maar vrijwel altijd wordt het overschaduwd door de spanning."
"Hoi mensen, Mijn naam is Marleen en ik ben 28 jaar. Ervaring met xtc, mdma, speed, cocaïne, truffels, en ketamine. Vorig jaar ben ik helaas opgenomen geweest vanwege een manie en een depressie (niet naar aanleiding van drugs). Momenteel gaat het een stuk beter met me, alleen maak ik me nog veel zorgen over de toekomst, of ik weer de oude word. Ik ben ingesteld op anti depressiva en ben op zoek naar een drug die mij als het ware therapeutisch kan ondersteunen. In het verleden heeft dit bij mij ook zo met truffels gewerkt. Ik heb dit besproken met mijn psychiater maar truffels werken momenteel niet door de anti depressiva. Kennen jullie nog andere drugs die therapeutisch zouden kunnen werken om het laatste stukje te verwerken? Ik zat te denken aan LSD-1 plotters/ketamine of zijn er ook nog andere middelen die therapeutisch wat zouden kunnen beteken? Het alternatief is de anti depressiva afbouwen en truffels gebruiken. Dit alles in overleg met een hele fijne ruimdenkende psychiater. Ik hoor graag van jullie! groetjes Marleen"