Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Vind het geweldig om te zien dat er mensen zijn die zich hiermee bezighouden. Heb er pas geleden een topic over gemaakt bij trip reports. Het idee is dat je, je bewust wordt van het denken zonder je er telkens in te verliezen. Een gedachte komt voorbij en je merkt hem op. Deze hogere vorm van bewustzijn bereiken betekent het einde van negativiteit."
"De Kracht van het Nu gaat wel degelijk over het zweverige ego loslaten. Bij rationeel benaderen van je emoties kan ik me verder niet zoveel voorstellen. En over dat denken. Je moet je realiseren dat jij niet de denker bent, maar de waarnemer van het denken. Het denken is ook alleen maar een manier om iets dat je al weet te manifesteren. Alles wat je denkt weet je al voor je het denkt. Ik heb de theorie uit het boek toegepast en kwam ineens in een paddo trip terecht zonder paddo's te hebben gegeten. Ik heb dan ook geen enkele twijfel meer bij Tolles verhaal."
"Acceptatie kan geen doel zijn, want een doel ligt in de toekomst en acceptatie gebeurt in het nu. Maar iig al mooi dat je ontdekt hebt waar het geluk niet ligt. Toen ik je verhaal las moest ik trouwens gelijk denken aan een opmerking van Theo Maassen: "Het doel van het leven zal in ieder geval niet zijn dat je daar de hele dag over na gaat zitten denken.""
"Als je het huidige moment niet kunt accepteren, moet je dat accepteren. Het is allemaal erg verwarrend en ben inmiddels ook niet meer high on life en snap het ook wat minder goed dan voorheen. Je moet proberen volledig van het concept toekomst af te stappen en je realiseren dat iets in de toekomst toch echt in het nu gebeurt. Het leven is geen aaneenschakeling van momenten, het moment is oneindig. Het houdt nooit op met het nu te zijn. Als je ervan uitgaat dat het in de toekomst (die dus alleen in je gedachten bestaat) beter is dan nu, kun je nooit vrede vinden. Acceptatie moet idd groeien, maar dat gebeurt in het nu. Het kost in feite tijd om het concept tijd uit je leven te halen."
"Ik ga hier niet het hele verhaal neerknallen, dat heb ik hier http://www.drugsforum.nl/viewtopic.php?f=21&t=24812 al gedaan. En ik bedoel niet de manier van denken. Het vele denken tijdens een paddortrip is alleen maar een versterking van wat normaal zo is. Volgens mij komt dit doordat het ego (deels) wegvalt en je continu op zoek gaat naar nieuwe zaken waarmee je, je kunt identificeren. Een bad trip komt voort uit dit compulsieve denken en is enkel een versterking van de permanente staat van paranoia waar mensen al in verkeren. Je voorspelt vast zelf ook weleens de toekomst of leest iemands gedachten. Op zo'n moment creëer je een illusie, maar omdat mensen zich identificeren met hun gedachten (met de denker) ontstaat er bijvoorbeeld een gebrek aan zelfvertrouwen, een depressie, verveling of in het geval van paddo's een bad trip. Totale overgave aan wat nu zo is (en dit is het enige wat er is), in plaats van te wensen dat het nu er anders uitziet of dat je, je in een conceptuele toekomst bevindt, laat alle negativiteit verdwijnen. Wat ik ervaarde (duurde van vorige week donderdagavond tot zondagavond, een periode waarin ik 'het' ook een paar keer ben kwijtgeraakt) voelde in ieder opzicht aan als een paddotrip. Of eigenlijk meer een truffeltrip, want visuals waren er niet. Wel leek het zo te zijn alsof ik alles voor het eerst zag. Iedere beweging was vloeiender en alles leek te stralen. In de omgeving was meer detail te zien en objecten vervaagden een beetje met hun achtergrond. Het allerfijnste was nog wel wat Tolle beschrijft als "the joy of being". Aan geen enkel moment viel ook maar iets toe te voegen en het enige verlangen wat ik maar niet uit kon schakelen was het verlangen om de ervaring met anderen te delen. Er gingen heerlijke sensaties, als kleine orgasmes, overal door mijn lichaam. Alles werd ook zo interessant en ik leek oneindige inspiratie te hebben. Klinkt al bij al toch wel een beetje als paddo's denk ik zo. Realiseer je ook dat de ik van dit verhaal de ik is die wij allemaal en al het andere gemeen hebben. Het pure bewustzijn waaruit alles voortkomt. Heb net een boekje uit dat over ditzelfde onderwerp gaat: Ontwaken in de Droom van Leo Hartong. Moet zeggen dat het wel helder beschreven wordt, dus mss is het wat voor de mensen die hierin geïnteresseerd zijn."
"Ik heb in het verleden hier en daar wat topics gelezen op dit forum en vond altijd voornamelijk de trip reports boeiend. Ikzelf heb ook vaak geblowd, vier keer paddo's gegeten, twee keer xtc gebruikt, een paar keer salvia gerookt (laatste keer was de meest angstige ervaring uit mijn leven) en hier en daar wat alcohol gedronken. Maar tegenwoordig is iedere behoefte om drugs te nemen weg. Op het fok forum werd een boek aangeraden genaamd De Kracht van het Nu. Ik heb besloten dit boek te lezen en me er volledig aan over te geven. Dus gewoon te doen wat er staat zonder oordeel. Het komt er in feite op neer dat ik geprobeerd heb m'n denken stil te zetten en de sensaties in mijn lichaam te voelen. De eerste poging mislukte onmiddellijk en toen realiseerde ik me ineens: dit is een verslaving. Denken is een verslaving. De verslaving waarmee je met alle andere verslavingen van vlucht. Dit was de motivering die ik nodig had, ik zou m'n hele dag enkel nog bezig zijn met proberen uit m'n illusies creërende gedachtewereld te stappen. En op een gegeven moment begon het langzaam maar zeker te lukken. Niet denken bracht eerst gevoelens omhoog van verveling en ongeduld. Iedere keer dat dit gebeurde heb ik deze gevoelens maar gewoon geprobeerd te beleven. Naast dit heb ik ook nog een paar bijzonder ongemakkelijke en pijnlijke situaties in het contact met mensen beleefd, waarvan met de familie bij elkaar zitten en het gevoel krijgen dat niemand me echt kende de meeste pijnlijke was. Afgelopen donderdagavond werd ik me ineens sterk gewaar. De verveling en het ongeduld losten op en maakten plaats voor een heerlijk gevoel. Ik keek eens wat rond, en zag ineens veel meer detail in de omgeving. Alles leek ook soepeler te bewegen. alsof ik voorheen niet alle frames zag. Het voelde gewoon als paddo's... Eckhart Tolle, de schrijver van De Kracht van het Nu, zegt in zijn boek dat hij jarenlang dolgelukkig op parkbankjes heeft gezeten. Vrijdagochtend zat ik op het station op een bankje en ik begreep het helemaal. Echt plezier zit hem niet in de dingen die je doet, het zit hem in het bestaan. Ik heb nog steeds momenten waarop ik me weer verlies in een gedachtestroom, maar over het algemeen heb ik genoeg afstand ervan om ze alleen maar voorbij te laten komen. De stilte die overblijft is heerlijk en inspirerend. Dit is de leegte waaruit alles voort is gekomen en die onder vele noemers bekend staat (God, Allah, zijn). Vanuit het niets onstonden een deeltje en een antideeltje die samen weer niets zijn. Via een evolutionair proces ontstond vervolgens alles wat wij kennen als de materiele wereld. Die leegte zit nog steeds achter alles wat is. Mensen zijn ontstaan vanuit een evolutionair proces en handelen vanuit een evolutionair proces. De meeste mensen verzetten zich hier echter tegen en hebben dit zelf niet door. Verzet creëert lijden, maar zijn tegenhanger, overgave, lost dit op. Dit komt doordat bijna iedereen zich identificeert met zijn verstand, lichaam, verleden en andere zaken uit de materiële wereld. Deze identificatie noemt men het ego. Dit ego heeft alleen helemaal niets te maken met wie je echt bent. Het zet je neer als een afzonderlijke entiteit en ziet de rest van de wereld als bedreigend. Je verstand houdt van problemen en doet niets liever dan deze kraken. Zit je echter vast in je denken en dus je verstand en er is een gebrek aan problemen, dan creëert deze ze zelf. Je verstand haalt de eenheid van alles dat is uit elkaar en deelt deze op in concepten. Zo'n concept is bijvoorbeeld positiviteit. Wanneer je dit concept bedenkt, ontstaat ook automatisch zijn tegenhanger: negativiteit. Je er bewust van zijn dat dit enkel een concept is en je vervolgens overgeven aan je negatieve gevoelens (angst, verveling, ongeduld, etc.) betekent het einde van negativiteit. Wat je in feite op deze manier doet is een langzame ego dood sterven. Wanneer je identificatie met je verstand en de materiële wereld weg is, worden je gedachten een stuk speelgoed en de wereld een speeltuin. Er zijn geen zorgen meer, het leven kost geen moeite. Jij leidt je leven niet meer, het leven leidt jou. Ik heb dit hier gepost, omdat ik ineens de ingeving kreeg dat mensen die regelmatig trippen, waarschijnlijk ook zijn geïnteresseerd in spiritualiteit. Wat ik hierboven heb getypt is trouwens niet volledig. Ik raad iedereen aan De Kracht van het Nu eens te lezen. Voor de psychedelica liefhebbers zal het een feest van herkenning worden. Onder invloed van deze soort drugs kom je dicht in de buurt van je echte zelf. Je hebt hier echter helemaal geen drugs voor nodig. Overigens vang je ook nuchter glimpsjes op van het zijn. Bijvoorbeeld tijdens een orgasme. Hierbij kun je niet anders dan je volledig overgeven en het is echt deze overgave die zo lekker voelt. Ik houd het weer even voor gezien. Bedenk maar dat je god enkel kunt vinden door al het geloof op te geven. Daarna is er alleen nog weten. Bedenk ook dit allemaal enkel maar woorden zijn die alleen een richting aangeven en geen ware betekenis omvatten."
"Wikihan zei: Komt in mijn ogen ook voor een groot deel overeen met de boeddhistische denkwijze. Klik om te vergroten... Klopt wel ja, alleen blijft het boeddhisme een godsdienst waar regels aan verbonden zijn. Met principes beperk je jezelf alleen maar en moraal is niet meer dan collectief wantrouwen."
"De volgende regel komt (ongeveer) uit het boek dat Jalliz linkte: "Gelukkig zijn is een tautologie, want zijn, is gelukkig zijn." En hij slaat hier wel de spijker op zijn kop. Mensen zoeken altijd het voldoening in een toekomstig moment. Dit is echter een gedachtepatroon. Echte blijvende voldoening zal altijd in de toekomst blijven liggen. Als je, je gedachten eens onder de loep neemt en ze kritisch bekijkt zul je merken dat ze erg repetitief zijn en je vaak een bepaalde kant op willen sturen. Omdat de meeste mensen zich identificeren met hun gedachten, beschouwen ze deze als absolute waarheid.Iedereen doet dit, en toch denkt iedereen wat anders. Als je eens hallucinogene drugs zou nemen en buiten rond zou lopen, krijg je wsl het gevoel dat iedereen slaapt. En dit is in feite ook zo. Vrijwel iedereen draait op de automatische piloot zijn/haar dag af. Mensen zijn zich er vaak helemaal niet van bewust wat ze horen, zien of voelen, omdat ze alleen maar aan het denken zijn. Als je terugkijkt op je leven lijkt het net een droom. Het leven is ook een droom, nu nog lucide worden. De eerste en enige keer dat ik het gevoel had dat ik me over kon geven aan een hogere intelligentie en dat het leven eigenlijk helemaal geen moeite kost, was op paddo's. Ik besloot ineens om eens te proberen m'n gedachten uit te zetten en dit lukte gelijk en onmiddellijk kreeg ik een heerlijke ervaring. Ik realiseerde me ook dat iedere vorm van paranoia op psychedelische drugs gewoon een versterking is van de permanente staat van paranoia waar je al in verkeert. Je gedachten scheppen een illusie, waar je heilig in gaat geloven. En dan is er nog het concept flow. Een toestand waarin meerdere mensen samenwerken in perfecte synergie. Zo zou het voor de hele wereld kunnen werken."