Green

"Senseo zei: Wat kan duiden op een zorgwekkende situatie met een reëel ernstig gevaar; waarbij hoogdringende medische hulpverlening vereist is? Niet vanuit het potentieel gevaar dat wordt gevoeld of verondersteld. Lichamelijke indicaties waarbij het reëel gevaar ontbreekt, zoals bij bv. hyperventilatie dat verklaarbaar is d.m.v de angst, paniek of paranoia ten gevolge van speedgebruik of misbruik. Is het voornamelijk bij hevige pijn op de borst, rug of schouder? Of kan dat ook zonder pijn maar bij een drukkend oncomfortabel gevoel op de borst of nieren? Of bij moeilijk kunnen plassen en/of heel veel plassen? Bij wazig zien? Rode ogen? Vermoeidheid? Kortademigheid? Of in combinatie met bijvoorbeeld hartslag en bloeddruk waardes van respectievelijk 105bpm en 140/110mmHg en hoger? Of bij het gevoel van kleine krampen zonder pijn bij de hart/borst streek? Anders gezegd; zijn er alsnog indicaties dat er een reëel ernstig gevaar is waarbij dringende spoedeisende hulp nodig is, als er voornamelijk (geen) pijnlijke symptomen zijn? Heeft er iemand ervaring mee? Meningen of andere inzichten zijn altijd welkom. Klik om te vergroten... Algemeen bekend bij amfetamine gebruik is het te weinig innemen van vocht (water dus wel te verstaan! Bier en andere alcoholische dranken worden hier ABSOLUUT NIET ALS VOCHT MEEGEREKEND, integendeel.) Waardoor het lichaam uitdroogt. Belangrijkste slachtoffers binnenin je lichaam zijn dan de nieren. De Nieren drogen ook letterlijk uit en blokkeren. Vergelijk een Nierblokkage niet met nierstenen,dat hoor ik regelmatig zeggen. In tegenstelling tot nierstenem, die heel pijnlijk zijn (denk ik) maar redelijk ongevaarlijk (ben ik ook niet helemaal zeker, maar makkelijk te behandelen) is een blokkage van de nieren pijnloos, althans als ik voor mijzelf praat. Leuk geen pijn hebben, maar door niet te voelen dat er iets heel ernstig mis met mij was, had mijn lichaam niet de kans te vertellen dat door het stoppen van de nierfunctie (nl reinigen en verwijderen van de giftige afvalstoffen die wij tot ons nemen) ik mijn lichaam aan het vergiftigen was... Stille moordenaar dus. Uiteindelijk begaf mijn hart het, ik was net geen 30jaar. Ik heb het hier wel al eens ergens uitgebreid verteld, ik dacht bij het voorstellen van mezelf. Ik heb wsl weinig recht van spreken volgens vele maar ik kan het niet genoeg benadrukken, of je nu paar lijntjes snuift in het weekend of je bent een dagelijkse gebruiker.. drink water, water en nog eens water!!"

"Op dit topic zou ik dagen kunnen blijven praten over hoe, waarom, hoeveel, wanneer.... Elk onderdeeltje is voor iedereen anders. -De 1 houd van lekker strak staan, de ander houd het liever "rustig" -Er zijn voordelen aan natte/droge speed, en er zijn nadelen aan. -Ook bij de verschillende kleuren die speed heeft heb ik pro en contra. -De aantal gram die je gebruikt per keer. De 1vind het lekker om met 1 gram 2dagen plezier te maken, de andere doet een half uur met die zelfde gram. -... Alles word beetje bepaald door je eigen voorkeur. Wat ik wel lees is dat je ADHD hebt? Ik heb een vriend die het ook heeft. Als wij samen gebruiken, zelfde hoeveelheid en van hetzelfde stapeltje is het raar om te zien hoe verschillend wij daar op reageren... Ik spring recht en ga maar eens iets leuks ondernemen terwijl mijn maat zich liever eventjes een uurtje legt. Het zou dus kunnen dat het echte stuiteren bij jou uitblijft! Ik merk wel dat wij er (elk op onze manier) evenveel van genieten. Verder is mijn mening (buiten dat ik je alle drugs afraad natuurlijk) dat 3gram coke per dag je financieel zoveel ellende zal bezorgen of al bezorgt dat je er nachten wakker van zal liggen... wakker liggen? laat dat nu net de eigenschap van het veel goedkopere speed zijn En speed gebruiken als een bommetje doe ik persoonlijk nooit. Ikzelf vind het zonde van de weggesmeten hoeveelheid. Het geeft totaal niet dezelfde werking als dat je het snuift. Maar ook dat is voor iedereen verschillend natuurlijk, elk zijn voorkeuren. Ps... aan de moderators. Ik snap dat prijzen,aantallen, telefoonnrs,adressen... niet openbaar op een forum kunnen geplaatst worden maar waarom kan het niet via een pb? Die jongen gaat sws opzoek naar pep terwijl hij geen idee heeft wat hij zal kopen en voor hoeveel hij het moet kopen. Het zou voor hem toch niet verkeerd zijn iets te gebruiken wat een dagelijkse gebruiker gebruikt? ##dit is een oprechte vraag, geen aanval op de forumregels en het naleven van die regels hoor ##"

"Ik denk dat dat voor iedereen verschillend is. De term "voorkeuren" geeft aan dat iedereen op zoek zal gaan naar wat hij of zij het prettigst vind. Daar zal leeftijd en gebruikerservaring een grote rol inspelen. Zoals jij in 1 van je vorige reacties aangaf heb je nu minder behoefte om te stuiteren en strak te staan dan zoveel jaar terug. Je geeft daarmee wel aan daar vroeger wel plezier aan beleefd te hebben denk ik? Is bij mij trouwens net zo, mijn gebruik nu is helemaal anders dan 20jaar geleden. Die jongen is 28j en een beginnend speedgebruiker, zijn interesses zullen anders zijn dan de 40+'ers. Het vb dat ik gaf over mijn vriend met ADHD was een persoonlijke ervaring, ook enige ervaring. Ik zeg dus absoluut niet dat dat voor iedereen met ADHD hetzelfde zal zijn. Alleen dat hij er mss rekening kan met houden dat de verhalen die hij hier leest bij hem net iets anders ervaren kunnen worden."

"Hey allemaal, Ik ben nieuw hier dus ik dacht, laat ik mezelf of mijn "vriend verslaving" eens voorstellen. Ik ben ongeveer 16jaar als ik begin met mijn ontdekkingstocht in de drugswereld. Trips,xtc,coke... het meeste passeerde mijn pad veeeeelvuldig... was leuk om in de weekends op uit te gaan. Dat deed ik dan ook elk weekend en zondagavond was het gedaan,terug de "normale" wereld in. Tot op een dag (wanneer weet ik niet meer) ik een lijntje speed aangeboden kreeg... wat was dat!!!!! Dat wil ik morgen weer en graag overmorgen ook als het kan? Kon, want de man die mij dat lijntje aanbood had "toevallig" wel nog wat liggen en ipv zondag op bed al afkicken de maandag op te wachten,dacht ik dat een extra dagje wel nog kon. Zo geschiede... die dag werden er 2, vervolgens een week, yep,een maand... we zijn dan ineens 16jaar verder. Heel wat avonturen later ben ik een grote junk,dat realiseer ik mij goed en daar heb ik mij bij neergelegd. Tot op een dag, mijn lichaam de grote hoeveelheden speed niet meer aan kon en besloot ermee te stoppen... verdere detailles ga ik jullie besparen. Eens terug in de wereld der levende laat ik mij opnemen en besluit te stoppen... en dat lukt! Ik leer mijn vrouw kennen, ik word verslaafd aan sporten (jaren ben ik bekeken als drugsjunk en nu ben ik een sportverslaafde... Wat wel iedereen goed en normaal vind blijkbaar ) 7 jaren gaan voorbij, clean! Het enige waar ik soms nog aan denk is dat ik het toch behoorlijk voor elkaar gekregen heb om na 16jaar dagelijks bergen speed op te snuiven toch 150km aant fietsen ben en straks de marathon loop. Maar eens verslaafd, altijd verslaafd... 4maand geleden besluiten mijn vrouw en ik uit elkaar te gaan (althans...mijn vrouw beslist,ik zeg ok das goed) direct komt bij mijn gehele familie die op de hoogte was van mijn drugsverslaving (vrienden van toen heb ik niet meer) de angst... hij zal toch niet weer... zelf ik denk,opletten!! Aanvankelijk gaat alles goed... Maar geleidelijk aan krijg ik het lastiger. Ik meld mij ziek op mijn werk en jaaa... na 1maand beslissen ze mij niet te houden,dus ook werk kwijt... en ja een eerste biertje na ongeveer 5jaar niks van alcohol meer gedronken te hebben, is weer geproefd. Ook weer eens een sigaretje gerookt na 3jaar gestopt te zijn en het vervolg laat zich raden... 2weken geleden een "vriend" van vroeger tegengekomen. Toch eens de vraag gesteld... en hoe is het met jou verder,hoe gaat het nog in de speed wereld... en voor ik het wist liep ik met bijna uitpuilende kikkerogen en knarstandent door de stad... dat was beetje in t'kort mijn levensverhaal, mijn verleden. Dan het nu en de toekomst... hou ik korter hoor Ik snuif nu weer 16dagen aan een stuk en besef als geen ander wat er aan het gebeuren is en wat ik er moet aan doen! Het uitvoeren word wat anders maar ik ben van plan te stoppen en weer te gaan werken. Ik ben zelf heel Benieuwd hoe het zal verlopen. Zo dat was het, het was leuk hier aan "gelijkgestemde" die niet zullen veroordelen mijn verhaal te kunnen doen."

"Ben ik eigenlijk "TS" ? En zo ja, waar staat het voor? Ik zie dat steeds verschijnen."

"Hoi iedereen, Wat een emotie en reactie brengt mijn levensverhaal teweeg Eerst en vooral wil ik jullie bedanken voor jullie reacties en mogelijke oplossingen. Ik ga proberen nog op elk van jullie reacties te reageren want allemaal raken ze mij. Maar ik lees dus heel zeker met jullie mee. Ps: voor de bezorgde over mijn plasprobleem kan ik nog het volgende meedelen... Ik ben van een in het ongecontroleerd "Ik druppel maar wat in het rond" overgegaan naar "ik druppel in een mooi en net recht lijntje naar beneden! ... lijntje... Ja ik kan ook gewoon hard lachen om mijn eigen problemen"

"SanneBanne zei: Ik ben een dagelijks speedgebruiker sinds een jaar, daarvoor weekend gebruiker. De vraag "waarom zou ik stoppen na het weekend" had ik ook toen ik begon met dagelijks gebruiken. Waarom zou ik mezelf dat ontnemen, ik voel me eindelijk goed sinds 30 jaar. Nou, inmiddels weet ik het antwoord; omdat je er langer van kunt genieten als je het bij soms kunt houden. Ik zit nog steeds wel in het "sprookje" omdat ik (nog) geen negatieve (negatievere dan ik me standaard voelde voordat ik speed ging gebruiken) effecten ervaar. Dat dat niet zo blijft is een feit, ik heb vooral geluk met mijn tolerantie die bij mij vooral op de lichamelijke effecten zit, en niet op de geestelijke. Ik word dus vooral heel high nog steeds, maar lichamelijke nadelen zoals het bloeddrukverhogende heb ik niet meer. Wel gebruik ik meer speed per dosis uiteraard en dat heeft uiteraard invloed op mijn gezondheid, of ik dat nu (al) merk of niet. Ik ben van binnen niet anders dan anderen dus weet dat verstandelijk ook wel. Ik ga geen sprookjes vertellen dus ik zal dan ook toegeven dat stoppen voor mij (nog) geen wens/plan is. Ik denk dat als ik lichamelijk zo'n klap zal krijgen zoals jij had, dat ik dan wel zou (willen) stoppen voor altijd. Ik zeg "denk ik", omdat ik denk dat jij dat ook verwacht had van jezelf, zoals iedere gebruiker allicht. Daarom vroeg ik ook naar wat er gebeurd was. Ik probeer mezelf te dwingen er over na te blijven denken. Ik wil niet zo'n verslaafde zijn die de drugs de schuld geeft op het moment dat het te laat is. Ik ben aan het minderen (dosis verlagen, minder vaak op een dag) en dat lukt redelijk maar uiteindelijk zal ik wel weer moeten gaan verhogen zodra mijn tolerantie "bij" is. Aan mij heb je feitelijk niet zoveel, het enige echt rotte ding aan mijn verslaving vind ik het gevoel dat ik krijg als ik zie dat mijn speed bijna op is. Ik ben geschrokken hoe heftig dat werd toen ik een keer ongepland zonder zat voor 2 dagen. That scared the shit out of me maar desondanks is speed mijn grote vriendje nog steeds, my saviour, mijn wondermiddel en mijn oogkleppen... Kap als je kan. Klik om te vergroten... Hey SanneBanne, Eerst wil ik je bedanken voor je open reactie,heel mooi! Wat minder leuk zal zijn te horen voor jou is dat ik tijdens het lezen van je bericht alleen maar "Ja zat te knikken" Dat betekent dat ik vind dat jouw verhaal heeeeeel sterk op dat van mij lijkt... en geloof mij, dit wil je niet! Mag ik uit de zin 'Ik voel mij eindelijk goed sinds 30jaar" opmaken dat dat ook je leeftijd is of ongeveer is (zou ook kunnen dat je je al 30jaar niet goed voelde voor je begon te gebruiken ) laat dat nu ook juist de leeftijd zijn waar ik mijn eerste serieuse waarschuwing kreeg. Wat jou karakter heel sterk maakt (ik ken je niet maar denk híer wel een sterk karakter te herkennen) is je eerlijkheid tegenover je zelf... niet ontkennen maar gewoon zeggen wie je bent. Dit lijkt normaal voor vele maar dat is het niet. Weet je hoeveel mensen ik ken(de) die evenveel snoven als mij maar hun zelf voor logen en vonden dat ze helemaal geen probleem hadden??!! Ik vond dat altijd heel raar die manier van jezelf beliegen. Ik heb ook altijd heel positief over speed gedacht en gedaan. Zoals jij beschrijft hij was mijn vriend... zelf nu ik weer hervallen ben... Ik zal weer veel vrienden verliezen maar heb er zeker ook weer 1tje bij! Da's enerzijds mijn probleem geweest maar anderzijds ook mijn redding!! Ik zag heel veel verslaafden om me heen die depri werden omdat ze verslaafd waren. Bij elk nieuw lijntje dat ze binnen werkte zag je ze weer iets depressiever worden... dat heb je natuurlijk niet in de hand. Het maakt je omgaan met je verslaving een stuk lastiger. Ik bleef het leuk vinden. Ook bij mij viel die tolerantie goed mee. Ja tuurlijk ga je steeds wel iets meer gebruiken maar het goede gevoel is bij mij altijd gebleven. Ik had wel bij het opstaan een eerste grote hoeveelheid nodig om levend te worden. Ik snoof binnen het eerste uur van wakker zijn 1 volledige gram op... dan kon ik beginnen denken om iets te gaan doen. Hou dat voor jezelf goed bij SanneBanne, schrijf het desnoods elke dag ergens op dat je het weet. Het is,vond ik, belangrijker te weten wat je nodig hebt om je dag te kunnen beginnen dan wat je daarna nog allemaal binnen trekt. Zeker omdat je zegt iets te minderen,wat heeel goed is, maar probeer ook vooral niet te vermeerderen van de dosis die je nodig hebt om "klaar" te zijn iets te kunnen gaan doen. En dan wil ook ik je iets proberen meegeven (Ja,ik vind het altijd erger voor een ander dat die verslaafd is dan voor mezelf!) Denk ook maar heel goed na wat je van "het leven" in het algemeen wilt of verwacht want ook jij gaat dat niet ongestraft kunnen blijven doen. Je bent, denk ik, op een cruciale leeftijd gekomen."

"Roze olifant zei: Soms vind ik het jammer dat ik niet net als op Facebook met een hartje kan reageren in plaats van dat er komt te staan ‘je vindt dit leuk’. Ik hoop dat mensen wiens reactie ik like omdat ik het een ontroerende / eerlijke / behulpzame reactie vind, doorhebben dat het dus niet echt een kwestie van leuk vinden is. <3 Het is goed dat er openheid kan zijn. Ook over de wat heftigere kwesties waar velen zelfs op een drugsforum een ‘mening’/oordeel over hebben. @Rebell, ik ga je later (nu teveel werk) nog even PB’en met een reactie op het professionele hulpverhaal en de manier waarop je tegen liefde als copingstrategie aankijkt, ik vind het opzich interessant om verschillende visies te lezen maar moet even nadenken over hoe ik de mijne ga formuleren. Vind het misschien wat te off-topic (en daardoor wat ongepast) om daar hier uitgebreid over te discussiëren. Tenzij TS daar geen probleem mee heeft natuurlijk; ben in dat geval ook wel benieuwd naar zijn eigen kijk hierop. Klik om te vergroten... Hoi Roze Olifant, Leuk te horen dat je ook openstaat voor eerlijkheid over de problemen die spelen bij iemand. Als je met "TS" mij bedoelt dan wil ik zeggen dat ik het juist leuk zou vinden als je je mening over het bericht van Rebel hier zou plaatsen zodra je tijd hebt."

"acht.zes zei: @Green Sta jezelf nou eens gewoon toe dat je je klote voelt omdat je vrouw je heeft verlaten. Dat is een normaal proces en je komt er wel weer bovenop. Je moet niet weglopen voor je gevoelens en al helemaal niet als die negatief zijn want anders kan je het nooit verwerken. Klik om te vergroten... Maar dat is juist het probleem bij mij. Ik heb sterk het gevoel dat mijn manier van omgaan,denken en verwerken van iets als de breuk met mijn vrouw helemaal anders is dan bij de meeste andere mensen. Het is natuurlijk zo dat ik haar mis, dat ik de thuis situatie met mijn kinderen zie veranderen en dat dat voor (binna) iedereen hetzelfde zal zijn. Maar daar houd het bij mij niet op... Ik begin te denken over elk mogelijk slecht scenario dat er te gebeuren komt in de toekomst. Ik kan het begrijpen en uiteindelijk loslaten in de toekomst dat ze van me weg is. Maar ik kan er niet mee omgaan om steeds de spookverhalen die door mijn hoofd dwalen los te laten... Ik heb geen "controle" meer over wat ze allemaal gaat doen,daar ligt het probleem bij mij... Ik ben de controle kwijt. Een heel slechte karaktereigenschap van mij!!! Daardoor ben ik gaan meelezen op haar fb. U uiteindelijk kwaad gereageert op iets wat geleid heeft tot "Een blokkering" vervolgens ook via whattsapp gezien dat ze paar keer laat op whattsapp gekeken heeft... opnieuw reageren en ook daar geblokkeerd nu. Ik vind het moeilijk om haar te zien "plezier" maken met andere, dingen zien doen die ik wel graag gedaan zou hebben... zo snel na de breuk! Tuurlijk wens ik haar diep in mijn hart alles toe wat zij zou willen. Maar ik had mss ook eens het idee gehad dat ze mij een klein beetje mist... zijn al die jaren samen dan zo vergeten? Ben ik zo vergeten? En als je de voorbije 4maanden tot 3x wakker schiet snachts met die gedachte... soms denk ik wel eens... (ok,Dit heb ik nog nooit eerder hardop gezegd,nu word het raar... ) het lijkt wel of er nog iemand bij mij is, in mij huist. Die mij steeds wil waarschuwen voor dingen die er niet zijn. Niet een slechter of kwader iemand maar een heel bang iemand!! Iemand die door die gedachten in mij los te laten het controlerende in mij te voeden. Ik weet niet precies hoe het komt,maar ik kan dat gevoel heel moeilijk uitleggen. Ook nu denk ik eigenlijk "Nee dat is het ook niet,ik wis het" maar ik laat het staan mss zien jullie er toch iets in. Kort samengevat... Ik heb het verdriet zoals iedereen verdriet heeft bij een scheiding maar ik heb daarmaast nog andere gedachten die heel moeilijk uit te leggen zijn en die zijn de oorzaak van de ellende die ik nu meemaak."