"Whokers zei:
Ik wil graag even mijn verhaal kwijt, zelf besef ik het nog niet helemaal maar ik hoop toch anderen een beetje te "waarschuwen" voor zover dat kan.
Dit gebeurde op een meerdaags evenement een aantal weken terug waarbij ik ook op de camping verbleef met vrienden.
De feiten:
Ik sliep die week sowieso al wat slecht, de eerst nacht op het festival rond de 2 uur en de tweede nacht rond de 4 uur (maar dit kwam uiteraard ook door middelen).
Ik had op de eerste avond alleen een beetje 2-fdck en een beetje pep; de 2e dag overdag een xtc en een beetje pep; en de dag van het insult had ik 2 zegeltjes lsd met een beetje pep op.
De dag dat het mis ging:
Ik stond rond een uur of 10 op en ben een lichte maaltijd gaan halen, welke ik heb gedeeld met de vriendengroep, en een blikje energy gedronken. Daarna voordat we rond 13u naar het terrein gingen dus 2 zegeltjes en een beetje pep op en m'n flesje water leeggedronken. Op het terrein ging ik al snel vrij hard en lekker, was helemaal in m'n element al merkte ik wel dat dit wat heftiger was dan normaal - maar ik kon dat goed relativeren en was lekker positief en met de juiste mensen die mij ook goed kenden en in de gaten hielden. Eerst lekker gedanst bij een bepaalde stage en voelde me echt onwijs goed. Daarna even naar de merchandise gegaan om nog een wat te kopen en nog lekker aan de praat geraakt met een groepje onbekenden. Ondertussen kwam een vriendin nog met een natte doek om me een beetje te koelen, want ik was zo druk en het was warm. Heb toen ook echt nog veel water gedronken en was idd heeel erg hyper door een leuke artiest die voor mij onbekend maar waar ik ook echt heel goed op ging maar toen merkte een van de meiden op dat het wel echt té standje stuiter werd en ik wellicht toch wat suiker nodig had. Zij is toen drinken gaan halen terwijl ik met een vriend overbleef en vanaf toen schoot ik zelf in een soort van film. Die ging alsvolgt;
' Ik vroeg hoe oud ik was en dat dit hét jaar moest zijn, dat dit allemaal voorbedachte rade was en het de bedoeling was dat ik dit jaar erachter kwam waar het leven om draaide. Dat iedereen alle soorten situaties in het leven meemaakt en iedereen weet dat het altijd wel weer goedkomt, maar dat niet mogen vertellen omdat wij dat zelf moeten uitvogelen, zodat wij zelf erachter komen dat wij het ook heus wel weten omdat wij naar ons eigen gevoel moeten luisteren omdat die altijd juist is. In de tussentijd, terwijl ik door al die besefmomenten uit mijn leven heen ging dacht ik ook dat iedereen mij filmde, en dat er ook bij hoorde voor op Youtube, want dat was dan weer een hype en werd elk jaar gedaan met mensen die dat jaar 32 werden en door dit besefmoment gingen. En dat ik ook ging beseffen dat ik wél kinderen moest nemen (ik heb geen kinderwens), want doordat ik dit allemaal besefte behoorde ik tot de "slimmeren met een superbrein" die de aarde weer konden helpen te herstellen. En toen werd ik ook een beetje boos op m'n vrienden, want die wisten dit allemaal al. Maar ik mocht niet boos zijn, want ze moesten mijn puurste vorm van emotie hebben en die vastleggen zodat iedereen ook zeker wist dat ik het daadwerkelijk begreep en tot hen behoorden.'
Wat er volgens vrienden toen gebeurde is dat zij mij mee hebben genomen naar buiten het festivalterrein, want ze merkten dat ik dit niet meer was en heel hard tripte.
Eenmaal bij een rustig stuk hebben ze me geprobeerd iets met suiker te laten drinkenen toen schoot ik in een shock/insult. Vriendin (zij is ervaren met epileptische aanvallen, veel geluk mee gehad dat zij weet hoe te handelen!) is toen op mij gaan zitten en heeft een vriend naar de ehbo laten rennen, welke echt snel ter plaatsen waren en al snel werd ik ook gekoeld omdat mijn temperatuur was gestegen naar boven de 40 graden, daarna kwam al snel een traumaheli ter plaatse en heb ik spierverslappers gehad maar omdat ik er steeds weer in schoot hebben ze dit enkele keren moeten herhalen zodat ze ook konden intuberen ivm lastig zelfstandig adem kunnen halen en toen ben ik meegevlogen naar het ziekenhuis.
Mijn vrienden zijn helaas achter moeten blijven zonder info. Voor hen vind ik het heel erg dat zij dit hebben moeten meemaken..
Zelf werd ik ongeveer een dag later wakker met mijn ouders aan m'n zijde. Zelf ben ik er zo kalm onder, heb ook pas later het verhaal helemaal gehoord van vrienden- die hebben natuurlijk nog een hele rompslomp gehad daar met wachten in spanning en nog verhoringen en verklaringen geven etc. en zijn echt geschrokken. Ik voel me onwijs schuldig dat ik ze dit heb aangedaan en dat ik er ook (nog) niks bij "voel" verder. Benieuwd of dat nog komt, heeft iemand daar ervaring mee?
Wilde het iig kwijt en graag ook meegeven aan anderen (en ja, dit zijn dingen die je altijd al moet doen maar toch vaak zat niet worden gedaan); zorg dat je anderen verteld wat en wanneer je tot je hebt genomen, evt waar dat vandaan komt (dit was designerspul), zorg buiten wat je neemt dat je goed voor jezelf zorgt, let op elkaar en haal altijd hulp + ben dan 100% eerlijk.
Ik heb iig echt geluk gehad. Heb daarna alleen spierpijn en hoofdpijn gehad, wat niet gek is.
edit: wat herkenbare details eruit gehaald ivm herkenbaarheid
Klik om te vergroten...
Ik herken hier toch wel een soort psychotische gedachtengang in veroorzaakt door drugs, ook vanuit mezelf herken ik het. Je hebt echt geluk gehad, ik vond 1 lsd zegel voor het eerst op eeen festival al heel intens op het randje. Raad je ook echt aan naar een testservice te gaan en alles met mate."
In: Niet zoals gepland, gelukkig weer geland. (LSD)
1-1-2024