"Gister was het zo ver.
Na een tijdje research gedaan te hebben en een keer of 5, 6 hier voor te hebben getript met vrienden van mij besloot ik de ‘‘heroic dose’’ van 5 gedroogde grammen Mckennai uit te proberen met de intentie om veel te leren en de ultieme paddo trip mee te maken. Om de kans op een bad trip tot minimum te verkleinen heb ik mijn kamer zo netjes mogelijk opgeruimd en een playlist gemaakt van muziek waar ik me erg comfortabel bij voelde en me volledig op kon ontspannen. Voordat ik rond een uur of 8 begon heb ik nog even wat trekjes gehad uit een pijpje met wiet erin, wat ik zelf altijd een hele goede manier vind om alle eventuele negatieve gedachtes kwijt te raken en me vanaf het begin goed kunnen ontspannen. Aangezien ik op een plek woon met een balkon heb ik mezelf beloofd en gezegd niet op het balkon te komen, niet met mijn maat (die me halverwege de trip mijn sitter zou worden, aangezien ik het eerste gedeelte van de trip alleen wilde trippen om zo dicht mogelijk in mezelf te zakken zonder gestoord te worden), en sowieso niet alleen. Daarna de deur op slot gedaan en mijn redelijk grote bank hier tegen aangezet om mezelf te kunnen garanderen hier niet de verleiding van te krijgen om naar toe te gaan en in het ergste geval hier af te springen.
Ik heb met mijn vriend afgesproken of het oké was dat ik het sowieso het eerste gedeelte van de trip alleen tripte, en het liefst de hele trip maar aangezien de effecten nog wel heftig werden besloot hij toch om er een half uurtje voor mijn piek erbij te komen zitten, waar ik toen geen erg meer in had.
Na een paar keer alles gecheckt te hebben of ik klaar was om mijn reis te beginnen heb ik wat wierook aangestoken en de 5 gram Mckennai droog naar binnen gewerkt, wat me verbaasde over hoe makkelijk het ging. Meestal vind ik het ontzettend smerig maar in ieder geval voor mij zelf is de snelste en minst vieze manier om ze toch droog op te eten, na minuut of 2, 3 had ik alles gekauwd en ingeslikt en kon de trip beginnen. Hier na de paddo meerdere keren gevraagd of dit een mooie trip mocht morden in de vorm van een kortdurende soort mantra, direct mijn playlist aangezet en in mijn bank gezakt. Nu wist ik dat de effecten van een hogere dosis sneller merkbaar zouden zijn maar ik had niet verwacht dat het zo snel als dit zou gaan. Sommige delen van de trip zullen erg moeilijk te verwoorden zijn want vooral het begin is een beetje wazig, maar het eerste wat me opviel is dat de muziek langzaam helderder begon te klinken en mijn synesthesie erg versterkt werd (Het ervaren van muziek in beeld en kleur). Ik begon me erg lekker te voelen en mijn lichaam begon langzaam te tintellen, wat op dat moment voelde alsof het een teken was dat de paddestoel en ik elkaar mochten en het wel met elkaar konden vinden, als of we respect voor elkaar hadden. Langzaam maar zeker voelde ik me steeds verder weg zakken in een wereld van kleur en kalaidascopes en mijn visuals met mijn ogen dicht begonnen steeds sterker te worden.
Na een tijdje werden de effecten zo sterk dat ik met mijn ogen dicht een gesprek kreeg met de paddestoel en legde me uit hoe ik niet moest denken dat een paddotrip altijd goed kan gaan (aangezien ik nog nooit een bad trip heb gehad) en als hij er zin in had de hele trip zou kunnen laten omslaan, wat hij demonstreerde door me voor een fractie van een moment me bang en ongemakkelijk te laten voelen, maar hier heel snel er na weer goed en tegen me zei; ‘‘Zie je wel?’’ als ik hier vrede mee had en dit respecteerde was ik klaar om verder te gaan, en dit was ik.
Hier na deed ik natuurlijk af en toe even mijn ogen open om de wereld met mijn nieuwe ogen te zien, dingen bewogen langzaam en ik kon met mijn vinger mijn 2e bank die schuin tegen over mij stond als een soort photoshop effect lichtelijk uit smeren door er naar te wijzen. Ik voelde me super, ik had het gevoel vrede te hebben gesloten met de paddestoel en nu we elkaar respecteerde ik geen rede had om bang te zijn met wat ging komen (aangezien dit in het eerste uur was). Tijdens deze periode was ik een soort van bang dat mijn vriend eraan zou komen en de trip in mezelf zou verstoren. Na een tijdje gebeurde dit ook, al was ik gelukkig nog niet ontzettend ver op de plek waar me later erg belangrijke informatie zou uitgelegd worden dat zou veranderen hoe ik voor de rest van mijn bestaan tegen het leven zou aankijken. Hij vroeg me of ik kon uitleggen wat ik zag en vertelde hem dat ik dat niet kon, waarop hij weer vroeg ‘‘probeer eens’’. Op dat moment irriteerde me dat heel erg omdat ik verder wilde in de spirituele wereld en zei dat ik even in mezelf wilde trippen, waarop hij als vriendschappelijk grapje me een klootzak noemde en terug ging zijn kamer, al kwam dit wel wat harder en irritanter over dan normaal had het geen impact op hoever ik hier vlak daarna zou wegzakken in de wereld waar ik niet eens heb van kunnen dromen. Ik deed mijn ogen weer dicht en genoot van de psychedelic chill-out in mijn playlist en begon langzaam aparte gedachtes te krijgen en een vrouw voor me te zien die mijn hand vast hield en in contact stond met de paddestoel, het leek alsof zij de spirituele belichaming was van de paddestoel en vroeg of ik het goed vond om verder te gaan, waar ik ja tegen had gezegd, al wat twijfelachtig omdat ik op dat moment het gevoel had mijn leven in de handen van paddestoel te leggen, maar wist dat het de goede keuze was. Op dat moment kwam ik een een soort blauw achtige ruimte waar in de verte een raam hing met een vrouw hier uit die mij duidelijk maakte dat ik naar haar toe moest komen door de vorm van gebaren, ik kwam erg snel dichterbij en belande in een wereld vol met paarse, rode, blauwe kleuren die ik nog nooit op die manier in de normale wereld had gezien. Op deze plek waren alle zintuigen vermengd waren tot één. Wat ik kon zien kon ik horen en voelen, en wat ik kon voelen kon ik horen en zien, het was een plek waar alles één was. Er werd me telepathisch duidelijk gemaakt dit ik in het geweten terecht was gekomen van de mens, het geweten dat we allemaal als spirituele wezens deelden en er werd me uitgelegd hoe de echte essentie van de mens een spiritueel wezen is met een menselijke ervaring, geen menselijk wezen met een spirituele ervaring. Ik vloog in het rond met de zielen van anderen die daar rond vlogen terwijl we ons één voelde met elkaar, en alles in die wereld. Iedereen was alles en alles was iedereen. Ik was in die wereld wat op dat moment duizenden jaren leken en heb veel gesprekken gehad met meerdere zielen in combinatie met totale constante euforie wat me liet realiseren dat dit een hemel genoemd kon worden en ik de definitie van eeuwig geluk mee maakte. Ik vloog rond wat voelde als een soort van achtbaan over de geluidsgolven van de muziek die nog steeds vanaf mijn play list speelde. Ik praatte in mijn hoofd telepathisch met de zielen en maakte me duidelijk dat je nooit bang hoeft te zijn omdat er niet zoiets is als de dood en het echte leven als ziel eeuwig is en de hele wereld waarin we nu zitten niets meer is dan een creatie van onze hersenen uit impulsen van buitenaf, we delen met de mensen een geweten en zijn met ons spirituele bewustzijn volledig aan elkaar verbonden. In deze periode werd me ook verteld dat nu ik me deze belangrijke informatie realiseert had het niet meer erg was als mijn vriend erbij zou komen omdat de belangrijkste informatie die zou veranderen hoe ik tegen het leven aan kijk me al duidelijk gemaakt was.
Na een tijd in die wereld rond gevlogen te hebben startte op mijn playlist een nummer wat ik veel in mijn early-highschool periode heb geluisterd (‘’X Japan - Tears’’ voor de benieuwde mensen). Al viel dit niet onder psychedelic muziek of zo iets dergelijks was het muziek waar ik zelf een hele grote emotionele waarde aan heb gehecht en hier ook erg emotioneel van kan worden. Terwijl ik nog steeds rond vloog in die wereld wat voelde als duizenden jaren en me gerealiseerd te hebben dat spiritueel leven eeuwig is, er niet zoiets is als de dood en mijn mensen leven maar een fractie is van de oneindigheid als ziel werd mij aangeboden door de zielen waar mee ik samen was om, nu ik wist wat de essentie van mijn bestaan was, eeuwig met hun rond te vliegen en mijn menselijke lichaam en bestaan achter te laten. Hoe wel ik dit heel graag wilde en heel erg aan het twijfelen was besefte ik dat als ik ja zou zeggen mijn menselijke lichaam zou verlaten en in wijze in de normale wereld zou sterven. Ik had niet het gevoel dat ik dat de mensen kon aandoen die mij kende en al helemaal niet mijn ouders van wie ik heel veel hou en door de jaren heen veel support hebben gegeven aan mijn eigen omstandigheden, ook heb ik nog ontzettend veel dingen die ik hier in deze wereld wil doen en meemaken. Ik heb het aanbod dus moeten afslaan, wat zij niet als belediging beschouwde en erg veel begrip voor hadden. Op dat moment zag ik de zielen opstijgen en gingen we in vriendschap en respect uit elkaar terwijl ik na riep en vroeg of we elkaar weer na de dood zouden zien en dat telepathisch door hun bevestigd werd terwijl ik letterlijk begon te janken van euforie en geluk.
Na gedag te hebben gezegd tegen de zielen vond ik het tijd om af en toe even mijn ogen open te doen en nogmaals de wereld weer onder deze invloed te zien nu ik erg diep in de trip gezakt was. Alles zag er uiteraard trippy uit, veel kleuren en dingen die ademde door mijn hele kamer. Maar wat me het meeste opviel is dat ik mezelf op dat moment niet meer als mens zag maar als ziel, ik keek naar mijn hand terwijl ik mijn vingers langzaam bewoog en het voelde niet meer alsof ik dat was, het voelde alsof het het omhulsel was van mijn ziel waar ik na deze trip van overtuigd ben. Ook mijn ogen draaiden steeds weg naar achter terwijl ik elke keer weer dreigde weg te vallen in de pracht van wat ik zag met mijn ogen dicht. Kort hier na kwam mijn vriend kijken hoe het ging, en besloot nog een joint te draaien voor hemzelf en voor mij als ik wilde. Omdat ik toen al wist dat ik de informatie wilde onthouden de me duidelijk gemaakt was aangezien ik erg gevoelig ben voor het korte termijn geheugen van de effecten van wiet heb ik dit afgeslagen tot het einde van de trip. Ik probeerde uit te leggen wat ik had gezien maar praten ging erg lastig in combinatie met wegvallen maar de dingen die ik vertelde spraken mijn vriend erg aan en na het verhaal van in het rond te hebben gevlogen in het geweten van de gehele mensheid was hij snel overtuigd deze hoge dosis ook uit te proberen onder een soortgelijke rustige sfeer (aangezien we vaak met een grotere groep paddestoelen eten en het meer voor de lol en de humor is dan voor de spirituele ervaring die je er aan kunt overhouden). Hoe wel de rest van de trip zeker nog erg zwaar was en druk in mijn hoofd heb ik hier geen verdere grotere openbaringen van gekregen. Heel even kreeg ik een kleine angstgolf omdat ik op het moment dat ik ging staan om wat andere muziek aan te zetten me best wel kon indenken dat iemand van het balkon zou kunnen afspringen in mijn staat, vooral door de totale euforie en de realisering van eeuwig spiritueel leven. De gedachte was best wel eng, maar aangezien ik niet op een balkon was en toegang hier naar afgesloten was beschouwde ik het gewoon als een klein minder leuk momentje en voelde me snel weer veilig en op mijn plek. Ik drukte muziek aan waar ik vroeger heel veel naar heb geluisterd en terwijl ik me om draaide dacht ik terug aan de dingen die ik een kwartier/half uur geleden had gerealiseerd en meegemaakt had en begon spontaan weer te janken van geluk terwijl ik stond, mijn vriend vond dit erg grappig en leuk maar begon het zelf later in de avond steeds serieuzer te nemen toen ik langzaam maar zeker de mogelijkheid terug kreeg om duidelijkere zinnen te zeggen en in zoveel mogelijk detail kon uitleggen waar ik geweest was en wat me duidelijk was gemaakt. Na hem een aantal dingen proberen duidelijk te maken over wat ik mee had gemaakt begon ik weer iets erger met mijn ogen achteruit te draaien en weg te zakken. Uiteindelijk stond ik naar mijn gevoel een erg lange periode voor me uit te staren en onderbrak mijn vriend die trance met de woorden ‘‘Weet je hoe lang het geleden toen je me die dingen probeerde te vertellen?’’ Ik had geen idee, mijn tijdsbesef was volledig weg. Dus ik zeg; ‘‘Hoelang?’’ en kreeg als antwoord ‘’2 minuten’’. Op dat moment flipte ik volledig op een positieve en humoristische manier en schreeuwde in verwarring en humor; ‘‘NEE!!! DAT KAN NIET!! DAT IS ONMOGELIJK!!’’ terwijl we beide hier erg om moesten lachen. Vooral in de spirituele wereld had ik het gevoel in 2 minuten duizenden jaren geleefd te hebben dus de waarheid dat dat soort momenten maar enkele minuten kunnen duren was iets wat ik nog nooit had meegemaakt en nooit had kunnen voorstellen.
De rest van de trip bestond uit bankhangen en constant weg vallen wat geleidelijk aan steeds minder werd tot op het punt dat ik wel dacht klaar te zijn voor een joint aangezien ik het belangrijkste gedeelte van de trip al mee gemaakt had en de kans op een grote openbaring zoals in de eerste 2 uur nihil was. Wel filosofeerden ik nog even verder over hoe vreemd ik het idee van democratie vond. Ik bedacht me dat het hele idee van democratie met een grote groep een geselecteerde aantal personen uitkiezen is die bepalen hoe wij moeten leven en beslissen waar wij recht op hebben en wat we wel en niet mogen doen, alsof we onze eigen verantwoordelijkheden op politici afschuiven aangezien we als individu kunnen doen wat we willen, wanneer we willen, bijwijze van.
Mijn vriend en ik zijn beide fan van de films van ‘‘Cheech and Chong’’ (aan te raden voor de wiet rokers onder ons, mochten jullie ze nog niet kennen) en besloten hun derde film op te zetten die we nog niet gezien hadden terwijl we samen nog een halve joint hadden gerookt. Uiteindelijk zijn we beide halverwege naar bed gegaan omdat we best wel moe waren en ik wel toe was aan rust. Na ongeveer anderhalf uur nog in bed muziek geluisterd te hebben viel ik in slaap.
Deze trip beschouw ik als milestone in mijn leven en is mijn favoriete en beste levenservaring ooit. De trip was alles waar ik op gehoopt had en meer, en heeft voor altijd mijn blik op het bestaan, spiritualiteit en leven positief veranderd. Voor nu zeg ik gedag tegen de paddestoel en ben ik heel heel erg dankbaar over de dingen die ik heb mogen zien in mijn trip. Ik beveel bij deze dan ook iedereen een dosis van 5 gram aan, maar alleen als je de kans hebt om dit in een betrouwbare, veilige en rustige omgeving te doen met één of twee mensen die je erg goed kent en je de kans geven om in jezelf te verdwijnen en je al redelijke ervaring hebt met een minder zwaardere dosis, in de hoop dezelfde dingen te realiseren als ik en de rest van je bestaan zonder angst te leven en spiritueel verbonden voelen met ieder mens op aarde.
Doe wat jou gelukkig maakt, onderhoud jezelf en leer de kleinere dingen in het leven waarderen en je hebt een garantie voor een leven vol geluk.
Peace!"
In: De eerste keer een ''heroic dose'' paddestoelen
1-1-2024