DeepBlue

"ElvenSpace en Mindless bedankt voor jullie bijdrage! MeejheM zei: Al paracetamol of ibuprofen geprobeerd? je klinkt niet zweverig genoeg om een derde oog te hebben. ik zou er niet te veel achter zoeken wat je vermoed dat je huisarts te melden heeft. Klik om te vergroten... MeejheM, ik probeer het onderwerp hier juist niet te zweverig te maken. Zweverig in de zin van alle gevoelens die ik erbij krijg waar ik mee zit, hier niet vertel. De laatste weken voel ik namelijk constant een druk precies op de plek waar het derde oog zou schuilen. Dit geeft mij een veilig gevoel in mijn lichaam waardoor ik heel rustig ben. Zo rustig, dat ik elk moment van de dag mijn ogen kan sluiten en uren kan zitten zonder mij te verroeren en vervelen. Het is niet dat het een negatief iets in mijn leven, wat jij volgens mij denkt aangezien je over een Paracetamol of Ibuprofen spreekt. Nee, voor mij is het iets heel positief wat mij een dieper inzicht geeft van kennis en menselijkheid. Ik ben niet op zoek naar een bevestiging van het derde oog of een handboek dat mij vertelt welke afslagen ik moet nemen om gelukkig te zijn. Ik ben op zoek naar mensen die hetzelfde voelen als ik. In mijn nabije omgeving vind ik ze namelijk niet. Mijn nabije omgeving is juist geen fan van mijn spirituele gevoelens. Mijn familie en vrienden houden niet van de ''zweverige'' praat. Mijn familie kan er zelfs boos om worden en mijn vrienden lachen er vaak om dat ik alles anders zie dan dat zij dat zien. Ik vind dat ook wel grappig soms maar ik heb het gevoel dat ik niet echt begrepen wordt. Voor mij; ik ben een sociaal mens en ben graag onder de mensen, maar ik vind dat steeds moeilijker aangezien ik mij niet helemaal kan uiten. In mijn eerste post sprak ik inderdaad nog alsof ik het bestaan van het derde oog in twijfel trek: ''Is dit nu pure Astro Tv onzin of kan een weldenkend mens zich hier mee bezig houden?'' Ik doe dat om niet meteen te zweverig uit de hoek te komen. Voor mij is het geen vraag meer waar dat gevoel vandaan komt. Ik zit in een moeilijke maar leerzame periode in mijn leven. Ouder worden is moeilijk. Als kleine jongen verwacht je dat het leven gemakkelijk is en zie je het bewustzijn als iets vanzelfsprekend. Maar ouder worden is steeds meer de complexiteit en eenzaamheid van het bewustzijn inzien. Het bewustzijn roept zoveel vragen op die ik (nog) niet kan beantwoorden. Daarentegen is het bewustzijn wel een sprookje. Iets wat ik ook totaal niet begrijp is dat er zoveel mensen die zich niet ontfermen over het bewustzijn. Het bewustzijn is alles wat wij hebben. Het gaat aan elke waarneming en daad vooraf. Bewustzijn is het idee van leven. Ik zit gewoon met veel vragen die ik denk ik door mijn jeugdige leeftijd totaal niet kan beantwoorden. De laatste weken heb ik die vragen wat losgelaten en besloten dat antwoorden misschien vanzelf komen en als ze dat niet doen er nu eenmaal niet zijn (voor mij). Ik voel me veel vrijer in mijn gedachten hierdoor, wat een zegen is."

"Ja daar heb je helemaal gelijk Mindless. Het is het niet waard om mij druk te maken om die mensen. Een subforum over het bewustzijn is prachtig. Het is fascinerend om erover na te denken. Bedankt voor het warme welkom!"

"Heel dit verhaal over jouw ervaring met lachgas komt me eng bekend voor BrionBarbosa. Aantal weekjes geleden lachgas gebruikt in combinatie met MDMA. Mijn bewustzijn schakelde zich uit en het lichaam ging door met aan die ballon lurken waardoor ik ongelooflijk hard ging op de ballon. Wat je zegt dat je het gevoel had dat alles een grap is, dat herken ik zo goed. Je bent je bewust van de illusie van het ik. In die trip voelt het ook als totale zekerheid, de grap van het leven. Het is een beetje te omschrijven alsof jij samenkomt met de waarheid en realiteit van het bewustzijn en universum. En die realiteit is heel anders dan de dagelijkse realiteit. Was er ook erg van slag van, alles in dit leven verliest zijn zekerheid en dat is best eng. Ik ben er nu wel rustiger onder in mijn gedachten. Ik heb in een eerdere reactie die ervaring gepost. Een klein weekje geleden. Hier zal ik hem ook even posten. Maar één ervaring heeft mijn wereld op zijn kop gezet. Een aantal weken geleden mdma puur gelikt. Ik ging vrij hard en nam een ballon. Niet zo'n ballonnetje uit een patroon. Nee, uit zo'n mega fles. En dit was ook een mega ballon. Ik ging rustig zitten, begin te blazen en voel mijn bewustzijn zoals gewoonlijk naar de achtergrond verdwijnen, de muziek begint te vervormen. Maar deze keer is niet gewoonlijk merk ik als ik weer 'wakker' word. Ik ben namelijk wel een paar minuten doorgegaan met het blazen op de ballon zonder dat ik dit wist. Een vriend van me vertelde dit. Met mijn ogen open, nergens op reagerend aan het blazen op die ballon. Waar mijn bewustzijn was? Ergens op een plek waar het nog nooit geweest was. Ik zag mijn hele leven voorbij flitsen. Het leek ook of mijn bewustzijn zich in een heel andere omgeving dan de aarde bevond. Niet in een plek met massa, maar slechts met bewustzijn. Op die plek werd mij duidelijk dat alles wat mijn leven is, een leugen was, een herhaling van wat zich al miljoenen keren heeft afgespeeld en dat ik na dit leven er weer vanaf voor af aan in stap. Tekenend hiervoor is een muziekje wat ik hoorde. Dat muziekje wat een beetje leek op een sterretje die je afschiet bij Mario Kart. Dit muziekje had ik in mijn leven hier nog nooit gehoord maar in mijn space voelde het alsof ik het al miljoenen keren, oneindige keren had gehoord. En elke keer betekende het hetzelfde: het terugkeren naar aarde. Hierna heb ik 30 minuten niet bewogen, in shock door wat ik zojuist had meegemaakt. Nu weet ik ergens wel dat ik door deze stoffen een hele diepe ervaring heb meegemaakt. Dit heeft me ook echt doen beseffen dat het bewustzijn heel relatief is en slechts te verbinden valt met de staat van de hersenen. Dit zegt mijn verstand. Daarentegen zegt mijn gevoel iets anders. Ik heb nog steeds het gevoel alsof ik niet helemaal zeker weet dat mijn leven geen grote mindfuck is. Het is een zware ervaring die moeilijk te verwerken is. Het laat werkelijk alle maar dan ook alle gevestigde ideeën van leven op aarde zijn waarheid verliezen en zelfs mogelijk een leugen laten blijken. Klik om te vergroten... Ik denk dat het idee dat je leven een leugen is niet eens zo raar is. We hebben geen zekerheid dat alles wat we zien, voelen, ruiken, proeven en horen een leugen is. Alleen ons denkproces is een zekerheid. Niet de zekerheid dat we zelf denken maar er is wel zekerheid dat er in ieder geval een denkproces is. Descartes: Cogito ergo sum (ik denk dus ik ben). We kunnen dus ook niet weten of ons universum een computersimulatie is. Wat we wel kunnen is, en zeker met de huidige technische vooruitgang een universum laten draaien op een computer in de toekomst. ''Nick Bostrom is een Zweeds filosoof die verbonden is aan de Universiteit van Oxford. Hij houdt er ernstig rekening mee dat de wereld waarin we leven een illusie en wellicht een zeer geavanceerde computersimulatie is. Hij schreef er in 2003 een artikel over in Philosophical Quarterly (we may be living in a computer simulation).'' Ik ben zeker geen natuurkundige maar als ik er goed over nadenk zie ik het universum sowieso als een computer. Alles wat wij kennen heeft data. Elk molecuul, elk atoom. Het is eigenlijk ook een heel gek idee dat er werkelijk een aarde is, die fysiek bestaat. Het lijkt mij veel aannemelijker dat ons bestaan niets meer is dan een illusie die gecreëerd wordt door de immens geavanceerde wetten van deze simulatie. Alles is namelijk een simulatie, een proces waarbij data aan te pas komt. Het hoeft volgens mij trouwens helemaal niet zo te zijn dat wij zijn gecreëerd door andere wezens die een computersimulatie opzette. Wel een makkelijke uitleg. Maar misschien is de werkelijke uitleg van wat ons universum is nog totaal niet voor ons te bevatten. Het zou me trouwens echt geweldig lijken als het echt duidelijk wordt dat ons universum een simulatie is en dus een illusie. Al die mensen die helemaal gek worden omdat het leven een leugen is, het is gewoon een spelletje! Terugkomend op het lachgas verhaal. Het is toch niet zo gek dat door de stoffen die jij tot je hebt genomen tot een moment kwam waarbij alle data op een andere manier ging samenwerken waarbij jij je in een bewustzijnstoestand wende waarbij meer van de simulatie (het universum) begrepen kan worden. Dus wat je zegt dat het een hallucinatie is, ik ben er niet zeker van. Je normale bewustzijnstoestand zou namelijk ook een hallucinatie kunnen zijn. Trouwens, als ik bepaalde fouten hier maak op het gebied van de werking van het universum of als iemand aanvullingen heeft in deze discussie. Ik hoor het graag. Ik ben zoals ik al eerder zei namelijk geen natuurkundige haha!"

"kleine aanvulling wat me net te binnen schiet. Maar wat nou als ik een totale openbaring krijg van dat dit leven geen doel heeft en totaal zinloos is? Ik ben nog nooit depressief geweest maar af en toe denk ik tja waarvoor doen we dit nu allemaal? Eigenlijk is het leven ook beetje zinloos, het enige doel ervan is om leuke dingen te doen en daarna gaan we dood. Al kan ik me wel altijd goed afzetten van die gedachte, omdat als het zo is dan is dat zo en kan je daar niks aan veranderen. Dus is de kans er dat ik er juist depressief van word? Klik om te vergroten... Maar die openbaring heb je dan toch al gehad? Je weet het immers al. Misschien dat je die wetenschap nog niet zo goed kan accepteren. Probeer eens de voordelen van een zinloos leven in te zien. Doordat ik denk dat het leven zinloos is neem ik het leven ook wat minder serieus. Dat zorgt voor minder gepieker en minder remming in mijn gedrag waardoor ik uiteindelijk ook meer open sta voor bijvoorbeeld psychedelische ervaringen. En onthoud, een zinloos leven betekent niet dat je geen zinvolle ervaringen kan beleven voor je bestaan als mens."

"Sinds een jaar à anderhalf jaar voel ik vooral wanneer ik stoned ben een drukkend gevoel tussen mijn wenkbrauwen, een zeer specifiek plekje. In het begin dat ik het voelde vond ik het vooral vervelend zo'n drukkend gevoel tussen mijn wenkbrauwen te hebben. Ik dacht dat het gewoon een onnozel bijverschijnsel was van mijn stonedheid. Als ik erop terugkijk zie ik ook dat ik in deze periode enorm ben veranderd. Ook al kan dat door de leeftijd komen. Ik was net 18 destijds en dat is voor een mens een tijd dat het brein volop in ontwikkeling is wat ook je gedrag verandert. Ik ben in deze periode echt een boeddhistisch denker geworden. Mijn doel is om mijn geestelijke behoeftes optimaal te vervullen en mijn zintuiglijke behoeftes te verbannen. Het vervullen van zintuiglijke behoeftes dragen mijn inziens niet bij aan het worden van een gelukkig mens. Komen deze denkbeelden voort uit dat puntje tussen mijn wenkbrauwen? Want wat is dat puntje nu eigenlijk? Na een tijd het dus te hebben genegeerd besloot ik toch maar mijn vrienden te vragen of ze het ooit hebben gevoeld; niemand herkende mijn gevoel. Daarop besloot ik op een zekere dag naar google te gaan en daar de zoekopdracht ''raar gevoel tussen wenkbrauwen'' in te typen. Na wat speurwerk kwam ik erachter dat het wel degelijk iets is. Wat ik denk is dat ik te maken heb met een chakra die erg actief. Klinkt zweverig hé? Ja, vind ik dus ook. Wat is dat eigenlijk, een chakra? WikiHow zegt dit over chakra's: ''Volgens de Hindoeïstische en boeddhistische tradities zijn chakra's energiecentra in ons lichaam die onze psychologische kwaliteiten bepalen. Men spreekt van zeven chakra's in totaal: vier in het bovenlichaam die gerelateerd zijn aan onze geestelijke vermogens, en drie in het onderlichaam die onze instinctieve gedragingen reguleren.'' Nu zijn alle bronnen die ik kan vinden op het gebied van dit thema nogal amateuristisch. Ze zijn vaak geschreven door een hobbyist die praat over helderziendheid alsof het een alledaagse zaak is. Nu ben ik een vrij spiritueel mens en ik sta open voor elk idee maar ik wil informatie die betrouwbaar is en altijd kritisch blijft. Het chakra waar ik denk zoveel van te voelen is het zesde chakra. Ook wel het derde oog genoemd. Volgens WikiHow is dit de betekenis van het derde oog: Zoals de naam al suggereert heeft dit chakra met inzicht te maken. Als het goed stroomt kun je gebruik maken van helderziendheid en droom je veel en helder. Als het niet goed stroomt heb je de neiging om anderen voor jou te laten denken. Omdat je dan te veel op geloof leunt in plaats van op innerlijk weten voel je je vaak verward. Als het overactief is heb je de neiging om de hele dag in een droomwereld te leven. In extreme gevallen kunnen je lijden aan regelmatig dagdromen en zelfs hallucinaties. Ik kan me wel vinden in deze bewoording van WikiHow. Ik heb inderdaad vaak het gevoel dat ik in een soort droomwereld leef. Maar dat kan ook weer kunnen komen door mijn stevige wietgebruik. Het gevoel tussen mijn wenkbrauwen voelt op de een of andere manier toch erg belangrijk, misschien heb ik het wel erg belangrijk in mijn eigen gedachten gemaakt door wat ik er over las. Maar misschien ook niet. Ik weet het niet en ik wil er wel graag meer over weten. Is dit nu pure Astro TV onzin of is dit wel degelijk iets waar een weldenkend mens zich mee bezig kan houden? Is dat gevoel tussen de wenkbrauwen wel symbool voor het derde oog? Iemand schreef ooit op het internet: ''Als je het veel voelt dan krijg je in ieder geval veel informatie van buitenaf'' (okeee...) En zijn er misschien mensen hier die dit gevoel ook herkennen en daar iets over hebben te vertellen? Ik ben in ieder geval benieuwd!"