Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"was met een maat van me keer aan het trippen op paddo's en ik vond het nogal heftig hij: wat is er aan de hand, ben je schizofreen ofzo? ik zonder na te denken meteen: huh wie ik?"
"Hallo allemaal. Ik heb in 1993 als jongen van 17 eenmalig een LSD trip genomen. Ik vraag me af of het mogelijk is dat ik hier nog steeds last van heb aangezien ik me mijn hele leven al enorm met mezelf worstel. Ik zat destijds niet zo lekker in mijn velletje, vooral op sociaal voelde ik me mezelf vaak te kort schieten. Ik blowde vrijwel dagelijks met een groepje vrienden en het gebeurde dan regelmatig dat ik helemaal dichtklapte en er als een zombie bijzat. Stom natuurlijk om dan te gaan trippen. Maargoed, een vriend van me had dus een zegeltripje geregeld en ik voelde dat ik hem niet kon laten vallen en een beetje tegen mijn wil in namen we ieder de helft. Ik kan me nog herinneren dat er een pinguin op stond. De avond begon eigenlijk best leuk. We waren met zijn drieen, 1 vriend had niets genomen om ons een beetje in de gaten te houden. Ik voelde alle energie lekker door mijn lichaam stromen. Ik had die middag mijn Zundapp helemaal opgepoetst en besloot die uit mn hoofd na te gaan tekenen. Ik pakte een zwarte stift en begon op de tafel mijn brommer tot in de kleinste details na te tekenen. We stonden alle 3 versteld van het resultaat, alles klopte precies tot in de kleinste details en kreeg continue complimenten hoe goed ik bezig was. Ik kreeg hier een enorme boost van en voelde me echt lekker Het gekke is dat ik normaal helemaal niet goed kan tekenen. Heb het daarna nog wel eens geprobeerd, en het is me nooit meer gelukt. Tot zover het leuke gedeelte. Om een uur of 4 snachts maar eens met de brommer al trippend richting huis. Eenmaal thuis sloop ik zachtjes naar binnen om mijn ouders niet wakker te maken. Wat ik altijd deed was nog eventjes een eitje met kaas en paprikapoeder bakken. Dat deed ik dus nu ook weer en toen begon de ellende. Ik zat in de huiskamer te eten toen ik opeens doodsbang werd. Er zaten geesten in de kamer. Het waren kwaadaardige geesten en het was erg belangrijk dat ik niet niet liet merken dat ik hun aanwezigheid doorhad. Daar kwam nog eens bij dat ze mijn gedachten konden lezen Ik probeerde dus heel krampachtig aan andere dingen te denken om de geesten "om de tuin te leiden". Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat dit niet lukte en ik heb echt doodsangsten uitgestaan. Ik kon me op dat moment ook niet realiseren dat door de lsd kwam, voor mij was dat op dat moment de waarheid. Ik was zo bang dat ik op een gegeven moment op het punt stond naar de slaapkamer van mijn ouders te gaan en om hulp te vragen. Uiteindelijk naar mijn slaapkamer gekropen en daar waren ze gelukkig niet, nog wel heel lang wakker gelegen met hele rare gedachten en gedichten in mijn kop. De volgende dag weer terug naar die maat van me. Hij had de poten van de tafel afgezaagd en mijn tekening hing nu als schilderij aan de muur. Vet! Toch gaat het daarna steeds slechter met me. Ging me steeds meer afzonderen, had op een gegeven moment helemaal niemand meer, geen aanspraak, geen vrienden, zat de hele dag thuis weg te glijden in het grote niks. Elke avond blowen om in te kunnen slapen. Heb nog een keer een soort flashback gehad denk ik. Een half jaar later werd ik snachts badend in het zweet wakker. Ik wist helemaal niet meer wie ik was. Ik was een soort ding geworden. Een heel raar ding dat op een bepaalde manier moest worden opgerold anders zou "het" niet passen en zou het hele universum uit elkaar spatten. Ik lag helemaal te rollen en te flippen door mijn slaapklamer en was alle realiteit kwijt. Heel soms nog wel eens van dit soort rare ervaringen als ik snachts in bed lig maar niet meer zo extreem gelukkig. Ik vraag me dus af in hoeverre mijn LSD ervaring invloed gehad kan hebben op de rest van mijn leven. Ik heb uiteindelijk wel een HBO opleiding afgerond, maar heb mijn hele leven last van het gevoel ernstig tekort schieten op sociaal vlak. Ik ben nu 34 en het lukt me niet ergens langere tijd te werken omdat de interactie met andere mensen mij zo moeilijk af gaat, dit had ik echter voor mijn 17e ook al. Ik loop momenteel bij een psycholoog en krijg groepstherapie, maar dit helpt voor geen meter. Zit er maar een beetje wezenloos bij en krijg vooral kritiek dat ik geen bijdrage lever aan de groep. Ben erg benieuwd hoe jullie er tegen aan kijken, heeft de (bad?) trip iets getriggerd waardoor ik mijn draai niet kan vinden? En dat gevoel dat je een soort object bent geworden kan iemand me daar iets meer over vertellen. Een vriend van me had daar eens iets over gelezen op internet, maar kan er niks meer over vinden."
"Bedankt voor de berichten, kan ik zeker wat mee. Ik blow vrijwel niet meer, heel sporadisch op een feestje ofzo als iemand toevallig wat aanbiedt. Maar heb het erg veel gedaan, denk van mn 16 tot mijn 20e bijna dagelijks. Daarna ook nog wel periodes dat ik het frequent deed, maar laatste jaren dus nauwelijks meer. Toen ik het dagelijks deed, was ik echt een zombie ja, had het ook nodig om te kunnen slapen."
"Liesette zei: heb je adhd ? als dat niet goed wordt begeleid eindig je als een pakketje die woont in de cluster IV groep. ADHD ASPS Borderline narcistischte gedrag trekjes heeft niets te doen met LSD Klik om te vergroten... Heb ik geen last van. Misschien wel Asperger of iets dergelijks, sta op de wachtlijst voor een onderzoek. En nog een keer LSD nemen vind ik geen goed advies aan iemand die niet lekker in zijn velletje zit. Het zou natuurlijk goed kunnen uitpakken maar ook heel fout.."
"Meestal wat triphop zoals Massive Attack, Portishead of Thievery Corporation. Postrock gaat er ook altijd wel in, en dan vooral Godspeed You Black Emperor en Red Sparowes"
"Voel me altijd 2 uurtjes erg lekker, daarna een flink aantal uur heel klote en moe. Heb laatste tijd zoiets van, is dat het allemaal wel waard..."
"Ben ik ook wel benieuwd naar. Volhouden!!"
"bij nader inzien was het misschien toch dex waar ik zo slaperig van werd.. ik had twee zakjes van 3 gram, 1 met levo, 1 met dex kon alleen op de zakjes niet meer zien wat wat was... de ene word ik heel duf, slaperig van, nergens zin in, hoofd erg leeg en chill, handen voelen wat gevoelloos, niet echt een kater de ander word ik heel actief van, hartslag wat omhoog, geen eetlust, praterig, sociaal, zin om dingen te ondernemen, als het uitgewerkt is een enorme nare afterburn, dit zal de levo wel zijn?"
"is bij mij niet verteld nee"
"en hoe ging/gaat het op je werk?"