Bananenbennie

"Hallo allemaal. Ik heb in 1993 als jongen van 17 eenmalig een LSD trip genomen. Ik vraag me af of het mogelijk is dat ik hier nog steeds last van heb aangezien ik me mijn hele leven al enorm met mezelf worstel. Ik zat destijds niet zo lekker in mijn velletje, vooral op sociaal voelde ik me mezelf vaak te kort schieten. Ik blowde vrijwel dagelijks met een groepje vrienden en het gebeurde dan regelmatig dat ik helemaal dichtklapte en er als een zombie bijzat. Stom natuurlijk om dan te gaan trippen. Maargoed, een vriend van me had dus een zegeltripje geregeld en ik voelde dat ik hem niet kon laten vallen en een beetje tegen mijn wil in namen we ieder de helft. Ik kan me nog herinneren dat er een pinguin op stond. De avond begon eigenlijk best leuk. We waren met zijn drieen, 1 vriend had niets genomen om ons een beetje in de gaten te houden. Ik voelde alle energie lekker door mijn lichaam stromen. Ik had die middag mijn Zundapp helemaal opgepoetst en besloot die uit mn hoofd na te gaan tekenen. Ik pakte een zwarte stift en begon op de tafel mijn brommer tot in de kleinste details na te tekenen. We stonden alle 3 versteld van het resultaat, alles klopte precies tot in de kleinste details en kreeg continue complimenten hoe goed ik bezig was. Ik kreeg hier een enorme boost van en voelde me echt lekker Het gekke is dat ik normaal helemaal niet goed kan tekenen. Heb het daarna nog wel eens geprobeerd, en het is me nooit meer gelukt. Tot zover het leuke gedeelte. Om een uur of 4 snachts maar eens met de brommer al trippend richting huis. Eenmaal thuis sloop ik zachtjes naar binnen om mijn ouders niet wakker te maken. Wat ik altijd deed was nog eventjes een eitje met kaas en paprikapoeder bakken. Dat deed ik dus nu ook weer en toen begon de ellende. Ik zat in de huiskamer te eten toen ik opeens doodsbang werd. Er zaten geesten in de kamer. Het waren kwaadaardige geesten en het was erg belangrijk dat ik niet niet liet merken dat ik hun aanwezigheid doorhad. Daar kwam nog eens bij dat ze mijn gedachten konden lezen Ik probeerde dus heel krampachtig aan andere dingen te denken om de geesten "om de tuin te leiden". Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat dit niet lukte en ik heb echt doodsangsten uitgestaan. Ik kon me op dat moment ook niet realiseren dat door de lsd kwam, voor mij was dat op dat moment de waarheid. Ik was zo bang dat ik op een gegeven moment op het punt stond naar de slaapkamer van mijn ouders te gaan en om hulp te vragen. Uiteindelijk naar mijn slaapkamer gekropen en daar waren ze gelukkig niet, nog wel heel lang wakker gelegen met hele rare gedachten en gedichten in mijn kop. De volgende dag weer terug naar die maat van me. Hij had de poten van de tafel afgezaagd en mijn tekening hing nu als schilderij aan de muur. Vet! Toch gaat het daarna steeds slechter met me. Ging me steeds meer afzonderen, had op een gegeven moment helemaal niemand meer, geen aanspraak, geen vrienden, zat de hele dag thuis weg te glijden in het grote niks. Elke avond blowen om in te kunnen slapen. Heb nog een keer een soort flashback gehad denk ik. Een half jaar later werd ik snachts badend in het zweet wakker. Ik wist helemaal niet meer wie ik was. Ik was een soort ding geworden. Een heel raar ding dat op een bepaalde manier moest worden opgerold anders zou "het" niet passen en zou het hele universum uit elkaar spatten. Ik lag helemaal te rollen en te flippen door mijn slaapklamer en was alle realiteit kwijt. Heel soms nog wel eens van dit soort rare ervaringen als ik snachts in bed lig maar niet meer zo extreem gelukkig. Ik vraag me dus af in hoeverre mijn LSD ervaring invloed gehad kan hebben op de rest van mijn leven. Ik heb uiteindelijk wel een HBO opleiding afgerond, maar heb mijn hele leven last van het gevoel ernstig tekort schieten op sociaal vlak. Ik ben nu 34 en het lukt me niet ergens langere tijd te werken omdat de interactie met andere mensen mij zo moeilijk af gaat, dit had ik echter voor mijn 17e ook al. Ik loop momenteel bij een psycholoog en krijg groepstherapie, maar dit helpt voor geen meter. Zit er maar een beetje wezenloos bij en krijg vooral kritiek dat ik geen bijdrage lever aan de groep. Ben erg benieuwd hoe jullie er tegen aan kijken, heeft de (bad?) trip iets getriggerd waardoor ik mijn draai niet kan vinden? En dat gevoel dat je een soort object bent geworden kan iemand me daar iets meer over vertellen. Een vriend van me had daar eens iets over gelezen op internet, maar kan er niks meer over vinden."

"Bedankt voor de berichten, kan ik zeker wat mee. Ik blow vrijwel niet meer, heel sporadisch op een feestje ofzo als iemand toevallig wat aanbiedt. Maar heb het erg veel gedaan, denk van mn 16 tot mijn 20e bijna dagelijks. Daarna ook nog wel periodes dat ik het frequent deed, maar laatste jaren dus nauwelijks meer. Toen ik het dagelijks deed, was ik echt een zombie ja, had het ook nodig om te kunnen slapen."

"Liesette zei: heb je adhd ? als dat niet goed wordt begeleid eindig je als een pakketje die woont in de cluster IV groep. ADHD ASPS Borderline narcistischte gedrag trekjes heeft niets te doen met LSD Klik om te vergroten... Heb ik geen last van. Misschien wel Asperger of iets dergelijks, sta op de wachtlijst voor een onderzoek. En nog een keer LSD nemen vind ik geen goed advies aan iemand die niet lekker in zijn velletje zit. Het zou natuurlijk goed kunnen uitpakken maar ook heel fout.."

"Je geeft het zelf al aan, zolang je omgaat met mensen die het ook gebruiken zul je niet kunnen stoppen. Na 10 jaar gebruiken ben je niet sterk genoeg om deze contacten te behouden en tegelijkertijd van die rommel af te blijven. Kortom als je echt wil stoppen, afkappen die vriendschappen. Daardoor zul je het extra zwaar krijgen. Zowel speed als je beste vrienden ben je nu in 1 klap kwijt. Toch zal dit de enige manier zijn. Je zult in een behoorlijk gat vallen, en het is misschien wel handig als je vast gaat nadenken hoe dit op te vullen. Probeer iets anders te vinden waar je een kick uit haalt. Wel iets wat minder slecht voor je is Ga bijv. flinke wandelingen maken, mp3 spelert mee, en elke dag proberen langer te lopen en haal daar voldoening uit. Of hobby's die je vroeger had weer oppakken, schrijven, tekenen, drummen, fitness maakt niet uit wat. Je zul in het begin het idee hebben dat je zonder de speed niet kunt functioneren, dus stel niet te hoge doelen. Verzin gewoon dingen om de tijd mee door te komen en die je afleiden van de speed. Ook op sociaal vlak zul je je minder voelen, accepteer gewoon dat dit erbij hoort. Je zult wel eens eenzame momenten hebben. Ook accepteren, is immers maar tijdelijk. Je hebt nog een lange weg te gaan maar hoop dat je hier wat aan hebt."

"Re: de weg terug? boris25 zei: Hallo, Ik ben op internet ook wat aan het speuren geweest maar vind niet zo veel, ik zou graag ervaringen van andere lezen die net als ik een jarenlange speedverslaving hebben gehad en zelfstandig zijn afgekickt .Ik zou er misschien wel wat aan hebben om eens te weten hoe een ander het heeft gedaan en hoe enz.. misschien vind ik via deze weg wel mensen die de weg die ik nu aan het bewandelen ben al bewandeld hebben . En hoe zijn zei uit hun oude leven gestapt zit er al 11 jaar midden in ik weet niet eens hoe het is om een bestaan te leiden zonder drugs en met drugsvrije mensen en omgeving en dat vind ik best eng , maar wil gewoon van die rotzooi af en wil een normaal bestaan gaan leiden maar hoe kom ik los van de wereld en hoe maak ik het duidelijk dat ik er niets meer mee te maken wil hebben dit vind ik verschrikkelijk moeilijk en ben benieuwd hoe andere dit hebben gedaan misschien geeft mij dit ook een duwtje in de rug zodat ik sterker word! bedankt voor het lezen en hoop dat ik wat reakties krijg. Klik om te vergroten... Als je eenmaal de keuze hebt gemaakt dat je echt wilt stoppen dan is het tijd om dit uit te spreken naar je omgeving toe. Je kunt daarbij zeggen dat je nu even tijd voor jezelf nodig hebt en dat er voorlopig geen contact kan zijn. Op die manier ontstaat er niet een vervelende ruzie achtige sfeer en is het ook niet zo pijnlijk en moeilijk als je eens een ouwe bekende tegen het lijf loopt. Een andere simkaart is dan inderdaad een goeie volgende stap. Alle nr's van leveranciers ook meteen weggooien. En dan komt het moeilijkste, het volhouden, maar ook dit zal je lukken, als je maar graag genoeg wilt."

"http://www.nieuw-stad.nl/weekenddienst.mp3 { "lightbox_close": "Close", "lightbox_next": "Next", "lightbox_previous": "Previous", "lightbox_error": "The requested content cannot be loaded. Please try again later.", "lightbox_start_slideshow": "Start slideshow", "lightbox_stop_slideshow": "Stop slideshow", "lightbox_full_screen": "Full screen", "lightbox_thumbnails": "Thumbnails", "lightbox_download": "Download", "lightbox_share": "Share", "lightbox_zoom": "Zoom", "lightbox_new_window": "New window", "lightbox_toggle_sidebar": "Toggle sidebar" } lekkere muziek voor als je stoned/dronken bent"

"Voel me altijd 2 uurtjes erg lekker, daarna een flink aantal uur heel klote en moe. Heb laatste tijd zoiets van, is dat het allemaal wel waard..."

"de meeste straatspeed is een mengsel van levo en dex en het hangt dus van de verhouding levo/dex af, hoe meer levo in je speed hoe minder zin in eten, zo simpel is het"

"Hoogste tijd voor even wat gas terug, kies voor jezelf. Je hoeft niet direct ontslag te nemen, meld je eens een week ziek, en ga in die week tot rust komen en goed nadenken wat je nou eigenlijk wilt. Verder op deze manier of een andere baan?"