Autist

"Om even wat ervaring van medicatie te delen: Ik heb een waslijst geprobeerd tot extreem gevaarlijke dosis en gemengd voor de lol (wel nadat ik toxicologie en farmacokinetiek heb uitgezocht) maar ook om bepaalde dingen te testen die van mij voor belang waren ivm epilepsie en autisme. Een smerig gevaarlijke ervaring was een week lang de dosis van depakine opjagen tot 6500mg per dag, ik werd op een ochtend wakker en de wereld was paars (letterlijk was de wereld in kleur paars). Zo ben ik met SARMs aan de slag gegaan om te kijken of ik mijn epilepsie kon opjagen en dat werkte ook, niet slim maar moest het weten of iets klopte wat ik had opgezocht. Nu heb ik wel het voordeel van een neuroloog die er om kon lachen dat ik dat uittestte, niet aan te raden omdat je echt wel moet weten wat je doet op die momenten en je niet in coma wilt raken. Wat ikzelf heel erg fijn vindt aan mijn epilepsie met autisme is wanneer ik extreem fiep in hyperflow/focus en het extreem snel gaat dat ik totaal uitgeput raak en de verwerking niet meer goed gaat, ik heb dan het geluk dat mijn synesthesie heel sterk begint te worden en met een epileptische aanval daarbij (dus ook bewustzijnsverlaging) zak ik helemaal weg in kleuren en geuren. In de wereld waar ik dan ben snap ik alles wat ik doe, maar voor de buitenwereld lijkt het te zijn dat ik een LSD trip aan het maken ben. Dat heeft er deels mee te maken dat mijn gevoelens ook sterk worden beïnvloed en helemaal verliefd kan worden op onlogische dingen. Ik praat dan over kleuren en hoe iemand mooi paars is of iemand slim is als tandpasta. Helaas komen de zinnen er dan niet goed uit dus wordt het meer: Jij ruikt naar tandpasta en voel mij zo groen. Ik weet exact wat ik bedoel, maar de persoon met wie ik spreek totaal niet, ze komen er wel snel achter dat het epilepsie is als ik raar begin te schokken Lamotrigine met een kickdosis is ook erg prettig om op te gaan trainen, ik gebruik dan een poos niet en dan ineens een week 200mg per dag en kan dan heerlijk sporten. Soms drop ik mijn depakine een poos drastisch terug zodat ik weer wat meer epilepsie heb omdat ik dat dan even nodig ben. Ik moet dan gewoon even een weekje stuk gaan als een soort harde reset maar kan dat nooit uitleggen aan iemand. Ik kan mij na een aanval of smerig hoge dosis medicatie een week heerlijk voelen, voel mij dan als herboren. Voor wat betreft mijn autisme om een fiep te voorkomen gebruik ik de quetiapine ook voordat ik ergens heen moet waar het erg druk is, ik ben dan een beetje meer afgestompt en merk dat het dan makkelijker is en daarna minder snel opgebrand ben en onrustig. Blowen gaf dit effect helaas nooit, maar voor het slapen was het dan wel weer prettig en tegen de epilepsie was het helemaal erg goed. Voordeel van drugs mbt autisme heb ik niet, ik ben vrij extravert ondanks mijn autisme dus heb geen moeite om mensen aan te spreken en mij te uiten in (probeersels) tot gevoelens. Ik moet soms alleen leren om meer nuance te gebruiken omdat ik wel heel snel zeg wat ik denk zonder daar goed over na te denken, maar het heeft mij altijd in mooie situatie's gebracht die ik als zeer positief heb ervaren. Meh, weer een stuk verteld over wie ik ben."

"Wat ikzelf ook als erg positief ervaar is dat ik dus gratis kan trippen en flippen zonder iets te moeten gebruiken, ik gebruik juist middelen om het tegen te gaan.... De omgekeerde wereld. Zo stond ik ooit ene keer op het dakterras van een tijdelijk .... chill iets waar een dj rustig aan het draaien was. We gingen op stap met alle collega's maar was onrustig en voelde mij al niet al te best en had al een beetje ene "slechte" dag (kan meermaals op een dag aanvallen hebben) dus begon te dansen in het midden terwijl iedereen ene beetje chill zit op hun plekje. Er kwamen mensen naar mij toe die vroegen of ik iets voor hun had, dus snapte het niet en keek ze dan maar dom aan. De derde keer twee jongens die vroegen of ik ze xtc wou verkopen..... Dammm ik schaamde mij ineens sterk en besefte dat ik wel erg autistisch in mijn eigen trip zat te chillen. Mijn collega's vroegen dus ook of ik drugs op had en maakten zich zorgen over mij, maar ik kan soms heelrijk weg zakken en trip dan mee in de muziek op den duur en de wereld om mij heen is dan weg. Ik vind mijn brein fantastisch hoe mislukt het werkt soms. Mijn PTSS is gewoon zwaar kut en totaal niet verwacht, had een heel lief meisje die verlamt raakte door een tumor. Die zag ik niet aankomen en dacht dat alles goed was toen we uit elkaar gingen en zij weer kon lopen, helaas bleek de waakstand bij mij niet zijn uitgegaan en daardoor ben ik verslaafd geraakt aan de alcohol. Ze was opgegeven en heb er alles aan gedaan zodat ze weer kon lopen wat is gelukt na een aantal jaren, maar het constant moeten vechten voor haar en alles bedreigen zodat het gebeurde heeft mij verneukt. Gelukkig leer ik nu daar open over te zijn en onderdruk ik dat niet meer, want daarom dronk ik elke dag 15 halve liters bier plus sterke drank daarnaast. Dat heeft mij verneukt maar leer daar nu mee om te gaan en accepteer de nachtmerries. Hmmmm ik vertel veel merk ik nu, schrijven is voor mij een vorm van opluchting geworden."

"Wat ikzelf wel heel jammer heb gevonden is dat ik met mijn vrienden merkte dat drugs niet het gewenste effect gaf of dat ik een te hoge verwachting heb gehad, het was allemaal wel fijn en erg leuk en in het begin snapte ik niet eens wat het deed en wat ik moest voelen, maar het was niet zoals hun alles hebben ervaren. Wellicht dat ik ook niet lekker in de flow kon meegaan, omdat ik niet echt in het bijzonder de gelijke ervaringen heb gehad zoals met de epilepsie en dus meer verwachte van drugs. Met epilepsie kan ik in een paar uur tijd een paar heerlijke aanvallen krijgen en met drugs niet echt. Nu moet ik ook toegeven dat ik deels in behandeling ben voor de verslaving van epilepsie naast alcohol, klinkt raar maar ik kan moeilijk zonder mijn epilepsie, ik ervaar het als zeer prettig geest verruimend en heb soms mijn beste ingevingen op dat moment die ik daarna heerlijk kan uitwerken. Ik geloof niet in spirituele ontwaking en dat soort onzin, wellicht dat ik daarom ook niet echt in een chille flow kon komen van paddo's en lsd, het was tof en met lsd heb ik geen idee meer waar ik was op den duur.... kan er niet veel zinnigs over zeggen omdat ik daarmee geen ervaringen heb gehad die ik later in mijn leven heb kunnen gebruiken, het was gewoon lekker lijp en meer niet. En de paddo's waren ook super maar baalde dat mensen om mij heen dan altij helemaal aan het trippen waren en soms een bad trip en dan ineens kom ik helemaal uit dat kleine roesje wat ik dan heb en sta op scherp. Best wel jammer. Alleen morfine...... Smerig spul. Cocaïne heeft mij wel gesmaakt maar meestal tegen het einde van een grammetje gaf ik het laatste weg omdat ik dan merkte dat een kameraad van mij daar veel meer op kickte dan ik het deed. Je krijgt niet dat extreme hyperfocus gevoel zoals je met een flinke fiep hebt, een flinke fiep kan echt heel lekker zijn omdat je dan een soort extreme ontspanning krijgt, maar ook heel fit bent en helemaal in je zone. Snel een plofje roken was dan wel lekker zo nu en dan, even een smaakje wat de kick gaf maar ja..... blijft niet veel van over daardoor. ja drugs is lekker en medicatie testen zijn ook heel tof, maar ik mis die bepaalde ......... je kijkt uit naar drugs voor ene prettig moment en die krijg je dan... maar ik haal mijn beste momenten uit de epilepsie en extreem fiepen met synesthesie. Nu heb ik dus ook een psychiater binnen de verslavingszorg die hier mee worstelt en het erg lastig vind om mij te behandelen omdat ik wel bij de beste ben die ik kan vinden in mijn provincie maar het totaal ongebruikelijk is dat iemand verslaafd is aan epilepsie."

"Omdat het heel lastig is om te omschrijven wat mijn epilepsie is een videoclip (ik heb een vorm van visuele epilepsie met bewustzijnsdaling en synesthesie) en dit komt heel erg dicht in de buurt: Ik heb dus visuele aanvallen wat erg lastig te behandelen is, ik heb weken bij St.Sein gelegen onder controle maar ik krijg geen Grandmal en slechts in het ergste geval wat schokje's. Alleen mijn ogen vliegen van links naar rechts en schok met mijn hoofd een klein beetje en als het wat verder mis gaat gaat 1 kant van mijn lichaam schokken. Ik blijf bij bewustzijn maar echt helder kan ik niet zeggen, ik leef dan in de basis stand in onderbewustzijn. Mijn zwaarste aanvallen gebeuren in de nacht en lig dan in een totale kleurexplosie en voel alleen maar dat ik loop te schudden, maar heb geen idee meer op dat moment wat boven of onder is en ben dan heel ver weg. Hoe erg het ook is, het is heerlijk want de volgende dag wordt ik als een nieuw mens wakker dat ik mij enorm opgelucht voel en echt helemaal fit. Natuurlijk wel heel erg moe en een beetje hoofdpijn de eerste dag, maar geestelijk totaal tot rust op een hele fijne manier."

"Helaas denkt men als je drugs gebruikt of hebt gebruikt, je spreekt over epilepsie en dan vervolgens de vloek wat er maar is Quetiapine, dan moet je wel psychotisch zijn en in de war. Narrow minded people...... Het maakte mij soms heel erg kwaad en pleurde dan alle brieven van de neuroloog en psychiater online en dan was het ook weer niet goed. Ik probeerde dan heel voorzichtig mijn verhaal te vertellen en mijn ervaringen maar werd soms totaal afgeslacht en op een x punt wil ik dan even niet meer de leukste zijn en barst mijn IQ van 140+ even los op een walgelijke manier om iedereen de mond te snoeren. Een enkeling lacht zich dan rot en de reactie van die persoon naar de rest toe is dan: BAM ik zij het toch dat hij autisme heeft en epilepsie! Soms zit ik zo extreem in een fiep dat men doorheeft dat ik savant gedrag heb, ik moet dan allemaal muziek gebruiken en getallen. Eerst denkt men wat wil hij nu met al die muziek en hij spoort niet en zit aan de drugs, pas later als ik verder ga.... soms komt iemand er achter wat ik doe en hebben ze door dat ik een savant ben in muziek. pas de laatste jaren ben ik er achter gekomen dat wat voor mij normaal is, niet voor de rest van de wereld normaal is en moet ook heel erg leren omgaan met mijn autisme. Ik ben nu aangemeld voor een expertise centrum zodat ik wat meer de wereld om mij heen kan begrijpen en kan leren dat ik echt beter moet uitleggen wat ik bedoel en ook meer moet vragen. Ik maak heel veel fouten in gedachten en dat loopt dan ook mis binnen de hulpverlening. Men zegt bijvoorbeeld: Als het slecht gaat mag je bellen en we hebben een noodlijn. Ik denk dan.... ok. als er echt nood is dan moet ik bellen en eerder niet. Pas een dikke week geleden legde men mij uit dat het niet zo bedoelt was. Ik mocht bellen en een nieuwe afspraak eerder inplannen als ik met mijn ptss worstelde en niet moest wachten totdat ik helemaal fuckd was."

"Ik zou graag een designer drugs willen proberen die ik kan micro doseren met een psychedelisch effect (die zich bind aan GABA_a en dan non-suïcide.) Ik leg dit weer niet goed uit, dit klinkt voor de meeste of het over zelfmoord gaat, dat bedoel ik niet...... Dit is ene beetje het punt waar ik het lastig krijg. Ik gebruik lamotrigine met depakine bewust vanwege halfwaarde."

"Ik heb mijn post een edit gegeven waardoor jouw reactie niet in perspectief staat, mijn excuses. Suicide inhibition - Wikipedia en.wikipedia.org Ik snuif mijn quetiapine. Ik vind het allemaal maar lastig om te vertellen omdat het nu klinkt alsof ik ene zware junk ben, en dat is niet zo. Maar voor mij is het beter om snel neer te gaan. Ik schaam mij er ook niet voor om te zeggen dat dit voor mij zeer verslavend is. Ik vind het heerlijk en het werkt gewoon prettig."

"https://www.lumc.nl/sub/3010/att/1383378. << vanwege bovenstaande discussie. Mijn ervaring met stoppen na 20+ jaar blowen tot 4 gram per dag was positief, ik heb in de avond nog een heerlijke smoke sessie gedaan met een pijpje, waterpijp, Blunt en gewoon wat creatieve bouwsels. Heerlijk gedronken daarbij (bruine rum) en de hele avond/nacht aan het piano spelen geweest totdat ik te stoned was en naar bed ben gegaan. Daarna nergens last van gehad en een aantal dagen later merkte dat ik wat actiever begon te worden en niet alles bleef liggen met uitstel gedrag. In theorie heb ik geen klachten gekregen op oude klachten na die ik al had en niet meer voldoende onderdrukt werden (epilepsie). Verder heb ik het als positief ervaren om te stoppen en merkte ook gewoon dat ik te oud begon te worden om zo door te gaan. De OP met klachten die je kunt verwachten en de tips die handig zijn heb ik niet ervaren of gedaan. Mijn leven is gewoon doorgegaan en ben alleen actiever geworden. Ik heb het ook niet gemist omdat het geen doel had om te blowen (geestelijk), en dat ik lichamelijk weer klachten kreeg van epilepsie was op voorhand duidelijk en ook bewust."

"Onderliggende dwangneurose komt wel eens naar voren bij MDMA, verder lijkt autisme ver uit de buurt omdat deze niet aangewakkerd kan worden door drugs. Maar wel super interessant omdat ik zwaar autisme heb dus alles wat je omschrijft herken, alleen gaat autisme nog iets verder dan een paar stoelen op de plek zetten. Verder weet ik dat er mensen zijn met autisme die het als zeer onprettig ervaren als iemand zegt (zomaar) dat zij zich zwaar autistisch voelen, ik heb daar geen moeite mee omdat ik blij ben met mijn autisme. Maar het is voor mij wel heel interessant omdat je van alles beschrijft waar ik mee kamp en de ervaring leert mij dat MDMA absoluut niet helpt en het nog erger maakt. #Zetmijaanhetdenken. Wat gebeurde er toen je de tintelingen kreeg en je de kleding om je lijf voelde........ was elk naadje in je kleding versterkt en jeukte het? Zag je dat alle sin je omgeving nog beter op de plek gezet kon worden maar dat ook je hele kamer inrichting beter kon? (mijn hele huishouding is ingesteld op kleuren en hoeken)."