Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"hoi iedereen, ik ben een 23-jarige student uit Amsterdam en ik ben verslaafd geraakt aan 3-mmc. Ik ben voor het eerst met 3-mmc in aanraking gekomen ergens in oktober, rond de tijd dat het illegaal werd. In eerste instantie kon ik mezelf goed beheersen en was het een leuke drug om zo nu en dan een beetje van te nemen, ik had wel altijd een probleem met stoppen(zakje moest op). Rond de jaarwisseling is dit omgeslagen en begon ik elk weekend, en soms zelfs door de weeks, te gebruiken. Het ging zo ver, dat ik soms bijna 48 uur in m’n eentje aan het snuiven was. Het gevaarlijke is dat je in Amsterdam 24/7 drugs kan bestellen als je de juiste dealers kent, het gebeurde dan ook snel dat ik bij bestelde waardoor er compleet geen reden meer was om te stoppen. De tolerantie is inmiddels ook zo hoog dat ik behoorlijk wat van het spul moet snuiven voordat ik er wat van voel. Ik realiseer me al een tijdje dat dit zo niet kan, het heeft een gigantische impact op m’n leven (werk en studie lijden er zwaar onder). Toch lukt het me maar niet om er mee te stoppen. Ik bevind me in een omgeving waar veel drugs worden gebruikt (studentenfeestjes verenigingen etc.) en het is moeilijk voor me om sterk te blijven als ik wat gedronken heb. Één nakkie tijdens een feest kan vervolgens weer leiden tot 48 uur wakker zijn en 2gram gebruiken. Ik heb mn ouders en een aantal vrienden verteld dat ik struggle met verslaving, zodat ze me een beetje in de gaten kunnen houden (hoe vervelend dat soms ook is). Ik heb inmiddels alle dealers uit m’n telefoon verwijdert en heb mezelf voorgenomen om nooit meer zelf drugs te bestellen (ik kan dit prima door vrienden laten doen die zichzelf beter in de hand hebben). M’n voornemen is tevens om nu in ieder geval een maand lang geen drugs te gebruiken (misschien met uitzondering van een beetje coke zo nu en dan op een feestje). Mijn vraag aan jullie forumgangers is of u tips heeft om mijn kans van slagen te vergroten. Heeft iemand ervaring met hulp via Jellinek (bel-afspraken) of via de huisarts en (hoe) heeft dat geholpen? Kan ik na een maand wel weer een keertje 3-mmc proberen of is dat te risky? Ik weet dat het, het beste is om de situaties waarin en personen waarmee je gebruikte te mijden. Dat is helaas echt geen optie in mijn geval. Bedankt voor het lezen van deze lap tekst en nog meer bedankt voor jullie advies! -ps Ik weet dat het heel erg dom is dat ik het zo ver heb laten komen, het heeft geen nut om dit er verder in te wrijven. Het heeft meegespeeld dat ik een erg lastige periode doormaakte de afgelopen maanden. Waarin ik iemand verloren ben en ook m’n studie niet zo lekker ging."
"Neo-Shulginist zei: Hee @Appeltaart1 Ik denk dat je al een heel goed begin hebt gemaakt door de dealer-nummers te verwijderen en door vrienden en ouders op de hoogte te stellen (heel dapper!). Ik zou zeker ook aanraden om even contact op te nemen met de huisarts. Die kan namelijk doorverwijzen naar Jellinek (waar je vraag ook over gaat) en ik denk dat je daar wel baat bij kan hebben. Een verslaving aanpakken is namelijk niet een kwestie van een maandje stoppen en dan is het weer voorbij. Er is een diepgaandere verandering nodig in je leven op meerdere terreinen. Met eentje ben je al bezig: de contacten die je hebt. Maar je moet ook anders gaan kijken naar de middelen die je (hebt) gebruikt. En ik denk dat het nodig is om even kritisch te kijken naar je persoonlijke leefomstandigheden, want het is goed mogelijk dat die omstandigheden een drang tot ontsnapping uitlokken. Voor zulke veranderingen is het heel fijn en handig om een vertrouwelijke en enigszins afstandelijke sparringspartner te hebben die je helpt om te reflecteren op je gedrag, gevoelens en gedachten. Zonder dat dat gelijk leidt tot allerlei sociale consequenties, omdat de gesprekken vertrouwelijk blijven. Dat is precies wat ze bij Jellinek doen. Wat mij heel erg opvalt is deze zin: vooral omdat die gedachte niet zo lang opdook nadat je dit zei: Volgens mij is dat namelijk precies hoe verslaving werkt. Het is dat stemmetje wat constant zegt 'och eentje kan toch geen kwaad?', 'je hebt nu al zo lang je best gedaan, nu kan je wel weer een keertje', 'fuck it, ik ga voor het plezier', 'hierna stop ik echt', en meer van dat soort smoesjes. Vandaar ook dat ik hierboven zei dat het nodig is om echt anders te gaan kijken naar dit soort middelen. Dus niet meer het idee hebben dat drugs zoals coke, speed of 3-MMC lekkere en plezierige drugs zijn die je niet meer mag nemen; waardoor je sterk moet zijn om het niet te nemen. Dan zit je jezelf echt te pesten en dan is het wachten tot dat ene moment waarop je even niet meer sterk bent. Dat schiet niet op. Veel beter is het om te doorzien wat cocaïne doet: misschien voel je je een half uurtje even lekker, maar daarna wil je méér, méér, méér. En 48 uur later besef je ineens dat je de hele tijd bent doorgegaan, dat je fucking veel geld kwijt bent, dat je in die tijd eigenlijk niks hebt gedaan (of heel weinig) waar je echt wat aan had, dat je daardoor een enorm kutgevoel hebt over jezelf, dat je je schaamt, dat je kwaad bent op jezelf omdat je 'zwak' was en dat je als klap op de vuurpijl eigenlijk ook niet meer goed op je studie kan focussen. Als je al die effecten meeweegt bij de gedachte aan coke dan wordt eigenlijk wel duidelijk dat die drug het allemaal niet waard is. Als je dat écht gaat beseffen, dus niet alleen maar bedenken, dan heb je helemaal geen zin meer om aan de coke te gaan. Want waarom zou je jezelf een kutgevoel willen bezorgen? Dan hoef je dus ook niet meer sterk te zijn om de drang te weerstaan. Nu klinkt dit heel makkelijk als ik het even zo zeg. Maar er gaat een heel proces aan vooraf voordat je je beeld en je gedrag zo kunt veranderen. Het probleem met stimulerende middelen is dat ze je brein hacken door een rechtstreekse koppeling te leggen tussen inname van de drug en gevoelens van plezier. Ik kan ook aanraden om wat meer te lezen over de mesolimbische route in het brein, want dan ga je ook beter snappen hoe het nou kan dat elke keer als je aan coke of 3-MMC denkt je vooral aan de euforische effecten denkt en dat de kater en de depressieve gevoelens die daarn komen al snel buiten beschouwing laat. Dat heeft namelijk alles te maken met die mesolimbische route en hoe ons geheugen werkt (via priming). Daarom is het dus ook heel belangrijk dat je jezelf actief herinnert aan de kutgevoelens die je hebt als de drugs zijn uitgewerkt. Want je brein wordt zo gehackt om dat snel weer te vergeten. Maar ik wil nogmaals zeggen dat je al heel goed bezig bent! Het moeilijkste begin is al gemaakt. Je moet nu alleen nog de keuze die je al gemaakt hebt blijven doorzetten. Klik om te vergroten... Bedankt voor je uitgebreide reactie! Ik denk dat de manier hoe ik er tegenaan kijk inderdaad nogal problematisch is. Het voelt echt alsof ik mezelf iets moet verbieden wat eigenlijk heel erg chill en leuk is om te doen en wat anderen wel zonder al te veel consequenties kunnen. Ook heb ik zelden echt een kater na 3mmc of coke. Het ontbreken van die negatieve terugslag maakt het stoppen eigenlijk nog moeilijker. Het grootste probleem is dat ik zo lang achter elkaar gebruik dat ik gigantisch veel tijd verspil en verplichtingen niet nakom. Ik heb tijdens gebruik gewoon nooit door wanneer het genoeg is geweest. Ik ben me ook wel heel erg bewust van wat voor aanslag dit gedrag is op m’n hersenen en verdere fysieke gesteldheid. Zo ben ik de afgelopen maanden al zeker 7kilo afgevallen, terwijl ik al erg slank was voordat ik begon met gebruiken. Dit niet nakomen van verplichtingen en het afvallen is waar ik de motivatie om te stoppen uit moet halen denk ik. Al met al ben ik nu wel de goede stappen aan het zetten om er vanaf te komen. Hopelijk lukt het me ook om de weekenden en feestjes door te komen zonder te gebruiken."
"Experimentalstar zei: Ik zit bijna in precies dezelfde situatie. Gelukkig ben ik zelfstandig al best ver gekomen afgelopen tijd. Ook doordat het niet kon door verschillende redenen. Ik merk wel dat ik nu opzoek ben naar “kansen” om te gebruiken. Hoe stom dat ook is. Ik heb zelf ook 2 vrienden verteld wat er aan de hand is. Dit heeft me vooral heel erg geholpen. Praten over je problemen maakt het een stuk helderder in je hoofd. Blijf dit ook vooral doen. Weet dat je niet alleen bent! Ik vraag mezelf trouwens ook af of jellinek me zou kunnen helpen. Alleen wil ik echt niet naar mn huisarts voor een verwijzing. Hoop dat jij de moed wel bij elkaar kunt vinden om te gaan. Ik ben iniedergeval heel trots dat je inziet dat je een probleem hebt. Dit is de eerste en belangrijkste stap. You got this! Klik om te vergroten... Bedankt voor je reactie man, Ik zie om me heen in studentenkringen veel meer mensen die (te) veel gebruiken en ook nachtjes doorhalen. Toch lijkt het alsof ik de enige ben die er echt problemen door ondervind, omdat niemand het over negatieve gevolgen heeft. Ik ben wel zo nuchter dat ik inzie dat die mensen waarschijnlijk ook in meer of mindere mate problemen hebben. Ik weet niet hoe erg het in jouw omgeving is, maar ik word echt elke keer dat ik uitga of iets met m’n vereniging doe geconfronteerd met drugsgebruik. Ik heb ook besloten om nu even rust te nemen en zo veel mogelijk bij m’n ouders te zijn, zodat ik hopelijk na een paar weken de drang om mee te gaan gebruiken niet meer zo heb. Misschien dat dit voor jou ook werkt. Zeker als je ook momenten opzoekt om te gaan gebruiken (wat ik herken). Ik heb trouwens gebeld met Jellinek en gevraagd of ze iets voor me kunnen betekenen. De mevrouw aan de telefoon vertelde me dat ze begeleiding kunnen bieden via 4 bel-afspraken met een verslavingsexpert. Dit doen ze anoniem en buiten de zorgverzekering om. Ik heb besloten om in plaats hier van toch een afspraak bij de huisarts te gaan maken, maar misschien is dit een goede optie voor jou!"
"LucidLucy zei: Bekend verhaal wat je opschrijft. @Neo-Shulginist heeft al heel veel nuttige dingen gezegd. Ik zou zeggen, neem zijn suggesties serieus. Wat betreft professionele hulp kan ik je ook wel het e.e.a. vertellen. Ga het eerst eens bespreken via je huisarts. Die kan je doorverwijzen naar andere instanties. Ik zou je wel aanbevelen om zelf alvast wat research te doen naar klinieken. Mocht je huisarts weinig opties hebben, kan je zelf wat aandragen. Dan zal hij/zij de verwijzing voor je schrijven. Ook kom je dan alvast voorbereid op het gesprek. Ik kan je in ieder geval aanbevelen om eens te gaan zoeken naar 12-stappen klinieken. Laat je niet afschrikken door dit programma het is minder eng en sectarisch dan het in het begin misschien lijkt. Je zal in deze klinieken namelijk niet alleen een basis leggen voor een goed herstel. Maar je wordt gelijk de richting in gestuurd om je herstel voort te zetten ook na een behandeling. Clean worden is een ding, clean blijven een heel ander verhaal. Ik kan je wel wat aanbevelingen doen van klinieken waar ik goede verhalen van weet. Stuur maar een pb'tje als je interesse hebt. Ik wil je ook nog meegeven. Je hoeft dit niet alleen te doen. Verslaving onder controle krijgen heeft niks te maken met 'sterk zijn' of 'er tegen vechten'. Ookal zullen veel mensen je dat vertellen. Je hebt al een goede stap gezet door mensen in je omgeving in te lichten over je verslavingsproblematiek. Ik zou zeggen, zet door! Verslaving is een progressief proces. Het wordt altijd erger. Het gaat misschien met periodes beter. Of je kan er een tijdje af blijven. Maar het komt terug en vaak een graadje erger dan voorheen. Ik heb vorige week hier nog 3 topics over geschreven. Mocht je interesse hebben, lees even mijn rock bottom om te zien waar het heen kan gaan. Ik heb zelf ook veel 3-mmc gebruikt. Daarnaast ook vele andere middelen. Maar het heeft me echt heel diep gebracht. Klik om te vergroten... Bedankt voor je reactie en het delen van je ervaringen. Ik denk dat ik eerst wil proberen om er vooral op eigen kracht en met behulp van de huisarts/praktijkondersteuner vanaf te komen. Vooral omdat ik in deze fase op de lange termijn eigenlijk niet compleet wil stoppen met drugsgebruik. Ik wil mezelf aanleren om het onder controle te krijgen en er verstandiger mee om te gaan. Zodat ik ook gewoon met m’n vrienden en verenigingsgenoten die gebruiken kan blijven omgaan. (Neemt niet weg dat ik er nu sowieso een tijdje compleet mee moet kappen). Als dit niet lukt dan ga ik naar meer ingrijpende behandelingen kijken."
"Beetje laat misschien om hier nog op te reageren, maar wat je beschrijft klinkt als een onttrekkingsdelier. Als je lange tijd achter elkaar alcohol (of drugs) gebruikt en dan plotseling stopt (je beschrijft dat je 2 dagen nuchter was), dan kan de kater zulke hevige vormen aannemen dat je gaat hallucineren en (licht) psychotisch wordt. Dit wordt ook wel een delier genoemd en is niet per se ongevaarlijk. Je loopt het risico om in de psychose te blijven hangen. Zeker als je in het verleden al psychische klachten hebt gehad, of mensen met psychische klachten in de familie hebt moet je hier extra alert op zijn. Als dit nog een keer gebeurd raad ik je aan om naar de dokter te gaan. Er zijn medicatie om dit soort klachten te verlichten en professionele hulp na zo’n heftige ervaring is geen overbodige luxe. hier een website met informatie over het alcoholonthoudingsdelier: delier www.farmacotherapeutischkompas.nl"
"Ik heb na hevig 3mmc gebruik de afgelopen maanden ook regelmatig last gehad van slaapverlammingen. Ik denk zelf dat het voornamelijk te maken heeft met uitputting van serotonine reserves en in mindere mate waarschijnlijk ook met overstimulatie van dopamine receptoren in je hersenen. Voor de geïnteresseerden hier een uitleg: Kleine disclaimer vooraf; hoewel het belang van dopamine bij het initiëren van bewegingen en het belang van serotonine (Omzetting naar melatonine) bij het dag/nacht ritme en slaap bewezen zijn, hebben beide neurotransmitters ook vele andere functies die soms (nog) niet helemaal begrepen zijn. Het is dus niet mogelijk om met zekerheid te zeggen dat de hieronder gestelde hypothese juist is. Dat gezegd hebbende: Het hormoon dat zorgt voor je dag/nacht ritme is melatonine. Melatonine wordt door je lichaam gemaakt uit serotonine. Als je serotonine opgebruikt is door drugs zoals bijvoorbeeld xtc of 3mmc, dan vindt de omzetting naar melatonine minder plaats waardoor het slaapritme verstoord kan raken. Het wordt dan vooral moeilijker om in slaap te komen, omdat melatonine het hormoon is dat ervoor moet zorgen dat je moe wordt en in slaap valt. Het effect van melatonine op de kwaliteit en duur van je slaap is minder duidelijk, maar er wordt gedacht dat melatonine ook daarin een rol speelt. Het is mogelijk zo dat melatonine een rol speelt bij het in stand houden van slaap en bij het doorlopen van de verschillende stadia van slaap. Dan nu wat er mis gaat bij slaapverlamming! Ik zal proberen dit zo simpel mogelijk uit te leggen. Zoals gezegd zijn er verschillende stadia van slaap te herkennen. Één van de bekendere is REM-slaap. REM staat voor RapidEyeMovement. We noemen dit zo omdat tijdens dit gedeelte van je slaap je ogen druk in beweging zijn terwijl de rest van je lichaam stil ligt. Dit is ook het gedeelte van de slaap waarin je droomt. Stel dat je in je droom de trap oploopt dan zullen je ogen op en neer gaan terwijl je in je droom afwisselend naar de treden onder en voor je kijkt. Nu wordt het interessant, want als je ogen meebewegen met je droom waarom de rest van je lichaam dan niet? Dit komt doordat het gedeelte van je hersenen waar bewegingen gereguleerd worden (behalve dus de oogbewegingen) tijdens de REM-slaap uitgeschakeld worden. Dit gebeurd via een hoop ingewikkelde zenuwbanen en onder invloed van verschillende neurotransmitters, die ik jullie hier zal besparen. Na dit gelezen te hebben begrijp je vast wat slaapverlamming is. Je wordt “wakker” tijdens de REM-slaap en kan daardoor alleen je ogen bewegen. “Wakker” tussen aanhalingstekens omdat je natuurlijk niet totaal wakker bent, anders zou je je kunnen bewegen. Er lijkt bij slaapverlamming vooral iets mis te gaan in het moment en de volgorde van het ontwaken. Naast dat melatonine een invloed heeft op dit proces, blijkt uit onderzoek ook dat serotonine zelf invloed heeft op het begin en einde van de REM-slaap. Dan nog kort even iets over dopamine. Één dopamine te kort, komt niet snel voor en zou extreme klachten veroorzaken waardoor het tekort snel aan het licht zou komen. Echter kunnen de receptoren die gevoelig zijn voor dopamine wel minder gevoelig worden. Dit komt bij cocaïne gebruik en vermoedelijk ook bij 3mmc gebruik weleens voor. Dopamine is heel erg belangrijk voor het initiëren van bewegingen. Het minder gevoelig worden van de receptoren die dit regelen zou dus wellicht kunnen bijdragen aan het niet kunnen bewegen tijdens slaapverlamming. Ik hoop dat het zo een beetje duidelijk is (vooral het effect van serotonine is belangrijk en waarschijnlijk de oorzaak van de klachten). Schroom niet om me een berichtje te sturen bij vragen of aanvullingen. Ohja, mocht je hier nu last van hebben en er zo snel mogelijk vanaf willen. Ik vermoed dat supplementen die de serotonine reserves aanvullen in ieder geval de duur van de klachten zullen verkorten. Dus L-tryptofaan of 5-HTC. Het is echter ook goed mogelijk dat dit soort supplementen de klachten in eerste instantie juist verergeren (try at your own risk lol). Je zal er pas 100% vanaf zijn wanneer je lichaam weer voldoende serotonine reserve heeft om processen zoals slaap zelfstandig goed te reguleren."
"Ik heb het gisteren gebinged. Opzich een goeie serie, erg verfrissend om een tegengeluid te horen. Echter vind ik wel dat deze docu-serie ook weer een eenzijdig verhaal verteld. De risico’s van psychedelics (die er wel degelijk zijn) worden namelijk totaal niet belicht. Bovendien wordt er over psychedelica gesproken alsof het wondermiddeltjes zijn die bijna elke psychische aandoening bij de kern kunnen genezen. Hoewel er een aantal trials geweest zijn waarin psychedelica effectief bleken te zijn bij behandeling van psychische ziekten, is er echt nog niet genoeg bewijs om te kunnen stellen dat deze stoffen een goede therapeutische toepassing hebben. MDMA bijvoorbeeld: de documentaire-makers stellen terecht dat MDMA in de media is gedemoniseerd (het gaten in je hersenen verhaal). Vervolgens wordt MDMA opgehemeld alsof het de beste uitvinding ooit is en we bij wijze van spreken elke ochtend een halve pil door onze müsli zouden moeten prakken. Echter weten we inmiddels dat MDMA wel degelijk neurotoxisch is (zeker bij misbruik) Wat ik probeer te zeggen is; ik mis een beetje de nuance. Het zou zo mooi zijn als een documentaire beide kanten belicht. Psychedelica kunnen super mooi en chill zijn, maar zoals met alles in het leven zitten er ook risico’s aan vast. Daarom dat verantwoord gebruik zo belangrijk is. rant over"