Wie kan mij tips geven?

Ik ben hier verzeilf geraakt na een gesprek met een goede vriend. Hij raade me aan om eens te kijken wat voor reacties ik hier krijg. Ik ben een meis van 18 (word volgende week 19) en heb vorig jaar zomer 2 keer paddoreep gehad met vrienden. De eerste keer was geweldig maar de 2e en laatste keer was ronduit SLECHT.
In het begin was alles leuk en aardig tot ik de bekende angs- en paniekaanvallen kreeg, begon te hyperventileren en onstopbaar aan het huilen sloeg (En ik was pas een uur bezig!!!). Het laatste uur van de trip draaide redelijk bij omdat er gelukkig 2 vrienden van mijn vriend bij waren die mij konden opvangen aangezien mijn vriend veel te hard ging en graag even alleen wou zijn.
De morgen na de trip voelde het alsof er iets in mij geknakt was en ik kan niet stoppen met huilen. Sinds ik zo slecht ben gegaan is mijn leven totaal op zijn kop. Ik reageer overal veel te heftig op ben tussen mijn down periodes misschien eens 2 dagen wat vrolijker, heb last van moodswings en heb tot nu toe twee flashbacks gehad waarvan 1 hele heftige.
Nou weet ik me er dus totaal geen raad mee. Ben naar de dokter geweest maar durfde hem niet eerlijk te vertellen dat een bad trip waarschijnlijk de oorzaak is van mijn downgevoelens, en die stuurde me dus weg met als antwoord dat ik aan het volwassen worden was en dat ik gewoon door moest bijten.
Kan iemand mij tips geven over hoe ik dit soort dingen het beste kan verwerken/ aanpakken?
En zijn er mensen die hetzelfde meegemaakt hebben of meemaken?
Ik zou graag wat horen ben me echt ten einde raad...
Liefs, Judith

Is er een historie van psychiatrische stoornissen in je familie of iets dergelijks?
'k Heb eens ergens gelezen dat een trip de ideale 'trigger' kan zijn als je al een voedingsbodem hebt voor psychische stoornissen enzo. (Niet dat'k zeg dat je psychisch gestoord bent ofzo hé )
Misschien moet je eens een psycholoog ofzo opzoeken?

Er is geen enkele historie van depressie of andere psychische stoornissen in onze familie. Anders was ik er ook nooit aan begonnen.

Ik denk dat je arts deels gelijk heeft, zoals jezelf zegt komt het zeker weten door je trip en daar twijfel ik niet aan, maar opgroeien speelt zeker een grote rol mee.

Hoogstwaarschijnlijk zullen de downperiodes afnemen en minder lang gaan duren, ik neem aan dat je wel enige verbetering hebt ervaren sinds een jaar geleden?

door drugs kan je behoorlijk emotioneel impulsief raken..
misschien dat dat het is.. en waarsch. ook een beetje wat je dokter je al verteld heeft

je kan misschien nog is proberen trippen en als je dan weer goed gaat is het misschien weer over?? (trip dan mss wel met een kleinere portie...)

ook al zou ik dat niet aanraden, het zou mss wel eens kunnen helpen, een nieuwe trip trip kan je oude wel wat doen vergeten/verwerken

Ik ben ook een keer heel slecht gegaan... (Dat was mijn eerste keer dat ik het deed), Maar heb me er toen na een maand of 4/5 toch overheen gezet... Ik heb die avond dat het fout ging ook echt hulp geroepen van mijn moeder, vader en zelfs opa ... echt heel vaag die hoorden ons natuurlijk niet want we waren bij een vriend thuis.

Daarna me dus overheen gezet en nog eens geprobeerd en nu wel goed gevallen... nu heb ik het herkenbare dankbaarheids gevoel... zo kan het dus ook...

En waarom ben je precies down of huil je? Of is er niet geen specefieke reden toe?