Vraag: Meditatie + Truffels

Hoi @Particle

Welkom op het forum! Ik heb wel wat ervaring met psychedelica en met mediteren. Al zouden beide meer mogen...
Meestal ben ik redelijk lui tijdens het trippen en laat ik me gewoon meevoeren door waar de trip me brengt. Als ik dan toch een poging doe om te mediteren dan intensiveert het de trip vaak. Mediteren is voor mij vaak een van de vele activiteiten die ik leuk vind om te doen tijdens een trip. Toch ben ik vaak te enthousiast en afgeleid om lang aan 1 stuk door te mediteren. Zelf vind ik microdoseren een betere combinatie met mediteren. Dan ben ik minder afgeleid door het psychedelische spektakel en lukt het mediteren me een stuk beter dan dat ik nuchter ben.

Particle zei:

Mijn vraag zit meer in de soort truffel dat ik zou aanschaffen

Klik om te vergroten...

Hier zou ik me niet te druk om maken. De gangbare mening op dit forum is dat de soort niet zo gek veel uitmaakt. Het gaat er uiteindelijk primair om hoeveel psilocybine je binnenkrijgt. Daar heeft de soort natuurlijk ook invloed op, maar de dosering lijkt daarbij toch het belangrijkste te zijn.

Particle zei:

ook al heb ik vaak getript op een hele dosis en alles ging prima.

Klik om te vergroten...

Dan deel je dus mijn mening dat het zowel op hogere als op lagere dosis leuk/interessant kan zijn?

Particle zei:

Ook zou het leuk zijn als iemand zijn / haar ervaring met deze combinatie deelt.

Klik om te vergroten...

Ik kan me nog 1 meditatiemoment van een LSD trip goed herinneren. Voor het mediteren had ik nogal wild bewegende Visuals. Door te mediteren vielen de Visuals stil. Een beetje zoals een bepaald moment in de Matrix film waar de kogels stilvielen. Ik zag heel veel zilverkleurige druppeltjes helemaal stil hangen in een zwarte ruimte. Deze druppeltjes stelde allemaal een stukje "realiteit" voor. Ik kon deze druppeltjes van heel dichtbij bekijken en bestuderen. Was echt een fantastisch leuke en interessante ervaring!

Helaas heb ik niet het idee dat ik iets van wijsheid of bruikbare informatie mee heb kunnen nemen uit deze ervaring. Maar leuk was het zeker!

Eik zei:

Hoi @Particle

Welkom op het forum! Ik heb wel wat ervaring met psychedelica en met mediteren. Al zouden beide meer mogen...
Meestal ben ik redelijk lui tijdens het trippen en laat ik me gewoon meevoeren door waar de trip me brengt. Als ik dan toch een poging doe om te mediteren dan intensiveert het de trip vaak. Mediteren is voor mij vaak een van de vele activiteiten die ik leuk vind om te doen tijdens een trip. Toch ben ik vaak te enthousiast en afgeleid om lang aan 1 stuk door te mediteren. Zelf vind ik microdoseren een betere combinatie met mediteren. Dan ben ik minder afgeleid door het psychedelische spektakel en lukt het mediteren me een stuk beter dan dat ik nuchter ben.


Hier zou ik me niet te druk om maken. De gangbare mening op dit forum is dat de soort niet zo gek veel uitmaakt. Het gaat er uiteindelijk primair om hoeveel psilocybine je binnenkrijgt. Daar heeft de soort natuurlijk ook invloed op, maar de dosering lijkt daarbij toch het belangrijkste te zijn.


Dan deel je dus mijn mening dat het zowel op hogere als op lagere dosis leuk/interessant kan zijn?


Ik kan me nog 1 meditatiemoment van een LSD trip goed herinneren. Voor het mediteren had ik nogal wild bewegende Visuals. Door te mediteren vielen de Visuals stil. Een beetje zoals een bepaald moment in de Matrix film waar de kogels stilvielen. Ik zag heel veel zilverkleurige druppeltjes helemaal stil hangen in een zwarte ruimte. Deze druppeltjes stelde allemaal een stukje "realiteit" voor. Ik kon deze druppeltjes van heel dichtbij bekijken en bestuderen. Was echt een fantastisch leuke en interessante ervaring!

Helaas heb ik niet het idee dat ik iets van wijsheid of bruikbare informatie mee heb kunnen nemen uit deze ervaring. Maar leuk was het zeker!

Klik om te vergroten...

Bedankt voor je reactie Erik! Ik kijk zeker uit naar deze ervaring en zal ook hier een trip report op het forum zetten. Cheers!

Ja wat @Eik (niet Erik ) zegt. Soort maakt weinig uit.

Je idee om eerst met een lichtere dosering te beginnen vind ik wel een goede. Meditatie kan je trip namelijk extreem intensiveren. Als je dan al stevig tript, kan daar bovenop meditatie mogelijk wat overweldigend zijn. Een voorbeeld van wat kan gebeuren als je volhardend bent in je meditatie, is dat je eerst een zware bodyload voelt. Dit is fysiek vrij ongemakkelijk en voelt alsof je energie zich steeds meer opbouwt. Een herhaaldelijke ervaring voor mij is dat het voelt alsof mijn lichaam zwaarder en zwaarder wordt en de visuals die ik had steeds intenser. Die visuals reflecteren ook wat ik van binnen dan voel. Voel ik negatieve emoties, dan zie ik dat ook gerepresenteerd in de visuals als monsterlijke vormen en beelden. Zit je daar allemaal doorheen en voelt het alsof je lichaam een paar honderd kilo weegt, dan kun je als het ware uit je lichaam klappen. Als dat gebeurt, verdwijnt alle zwaartekracht en ook alle negativiteit. Je bent dan alleen nog een waarnemend bewustzijn en de visuals veranderen in de meest ongelooflijk mooie dingen die je ooit gezien hebt.

Tip is dus om niet afgeschrikt te worden door dat ongemak in het begin en eventueel die negatieve visuals en dat zware gevoel (weet niet of dit voor anderen ook zo werkt) en daar doorheen te zitten.

Mindless zei:

Tip is dus om niet afgeschrikt te worden door dat ongemak in het begin en eventueel die negatieve visuals en dat zware gevoel (weet niet of dit voor anderen ook zo werkt) en daar doorheen te zitten.

Klik om te vergroten...

Ik lees hier mee met grote belangstelling. Ik heb het een aantal keer geprobeerd, of gewoon in stilte en donker op bed gaan liggen, maar ik hou het nooit lang vol. Wat je zegt, dat groeiende fysieke ongemak, een opbouwende energie en rusteloosheid tot ik denk 'laat ook maar, waarom doe ik dit mezelf aan'. Volgende keer misschien toch eens kijken of ik er doorheen kan komen. Ik vraag me af of het niet extra lastig is op het moment dat je überhaupt maar weinig ervaring hebt met mediteren. Het is iets wat al zó lang 'op de agenda' staat, maar het komt er maar niet van.

Nu ik het er zo over heb, bedenk ik me dat dit probleem zich niet eens alleen voordoet wanneer ik probeer te mediteren. Ik heb meermaals trips gehad, vaak 's nachts in het bos, dat ik me op een of ander detail wou richten, maar zodra ik daar met mijn volle aandacht naartoe ging voelde ik ook zo'n fysiek ongemak en rusteloosheid. Zolang ik blijf bewegen, door gewoon te wandelen, dan is het goed. Zodra ik stil ga staan om me ergens op te richten, dan word ik heel onrustig. Ik vraag me weleens af of misschien ook daarom mijn trips zelden visueel zijn, ongeacht het middel. Ik kan me tijdens een trip eigenlijk nooit ergens echt langduriger op richten en misschien dat daardoor de visuals geen kans hebben om zich te ontwikkelen.

@Psilocycloner
Ik zei het misschien alsof het lijkt dat ik elke keer maar even makkelijk ga zitten mediteren door dat ongemak heen, maar voor mij is het ook meer uitzondering dan dat dat lukt hoor. Met name na een paar zeer duistere trips (door te frequent trippen en shit in mijn persoonlijke leven) ben ik ook lang bang geweest om weer op dat punt te komen in een trip. Je verliest namelijk alle houvast (aan wie je dénkt die je bent) en moet goed geaard zijn in jezelf om het te doen.

Soms hielp het juist wel om een wat sterkere dosering te pakken. Dan is de intensiteit (en het ongemak) groter, maar dan duurt het ook minder lang om daar doorheen te breken. Je moet een bepaalde mate van onverschilligheid voelen voor dat ongemak en mogelijk ook de eventuele corresponderende visuals die best afschrikwekkend kunnen zijn.

Waarom het bij jou niet zo visueel is durf ik niet te zeggen. Zelf heb ik soms ook dat een trip helemaal niet zo visueel is en weet ik ook niet waar dat aan ligt. Dat ervoer ik afgelopen zaterdag nog met 150 ug ALD-52.

Mindless zei:

@Psilocycloner
Ik zei het misschien alsof het lijkt dat ik elke keer maar even makkelijk ga zitten mediteren door dat ongemak heen, maar voor mij is het ook meer uitzondering dan dat dat lukt hoor. Met name na een paar zeer duistere trips (door te frequent trippen en shit in mijn persoonlijke leven) ben ik ook lang bang geweest om weer op dat punt te komen in een trip. Je verliest namelijk alle houvast (aan wie je dénkt die je bent) en moet goed geaard zijn in jezelf om het te doen.

Soms hielp het juist wel om een wat sterkere dosering te pakken. Dan is de intensiteit (en het ongemak) groter, maar dan duurt het ook minder lang om daar doorheen te breken. Je moet een bepaalde mate van onverschilligheid voelen voor dat ongemak en mogelijk ook de eventuele corresponderende visuals die best afschrikwekkend kunnen zijn.

Waarom het bij jou niet zo visueel is durf ik niet te zeggen. Zelf heb ik soms ook dat een trip helemaal niet zo visueel is en weet ik ook niet waar dat aan ligt. Dat ervoer ik afgelopen zaterdag nog met 150 ug ALD-52.

Klik om te vergroten...

Goed dat je het zegt. Ik denk soms van 'waarom kan iedereen dat zo makkelijk en ik niet', maar ook voor anderen is het moeilijk en eerder uitzondering dan regel dus. Ergens stelt me dat gerust, haha. Ik ben anders geneigd te denken dat er echt iets goed mis met me is ofzo.

Psilocyloner zei:

Goed dat je het zegt. Ik denk soms van 'waarom kan iedereen dat zo makkelijk en ik niet', maar ook voor anderen is het moeilijk en eerder uitzondering dan regel dus. Ergens stelt me dat gerust, haha. Ik ben anders geneigd te denken dat er echt iets goed mis met me is ofzo.

Klik om te vergroten...

Ik ben goed bekend met dat soort gedachten. Soms lijkt iedereen bijvoorbeeld geestelijk normaal en ik zit met al mijn complexen... Maar iedereen zit met zijn/haar eigen shit en je ziet vaak ook alleen maar de datgene wat iemand wil laten zien aan de buitenwereld.

Om nog even terug te komen op wat je hierboven zei over dat je dan gaat denken van "laat ook maar" wanneer het ongemakkelijk wordt. Het is net als bij het ongemakkelijke gevoel belangrijk om onverschillig te worden over die gedachten. Het is allemaal onderdeel van het mechanisme om je hier op aarde te houden. Je ego laat je niet zomaar toe om "weg" te gaan. Tenminste, áls je er naar luistert. Al die gedachten zijn leugens. Allemaal. Het enige wat je kunt doen is er niet naar luisteren. Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk... Wat bij mij soms ook wel werkt is in plaats van het ongemak slechts voelen, het ongemak ook een klein beetje uit te nodigen. De intentie in je hoofd hebben van "laat maar komen, maak het nog maar intenser, brand me maar op". Dan richt je je daarop in plaats van je gedachten en "brand" je sneller door die barrière heen. Het is echt alsof je door een soort vuur heen gaat dat al je valsheid verbrandt, maar waar jijzelf als dat wat niet vernietigd kan worden ongeschonden doorheen komt en als overblijft.

Mindless zei:

Ik ben goed bekend met dat soort gedachten. Soms lijkt iedereen bijvoorbeeld geestelijk normaal en ik zit met al mijn complexen... Maar iedereen zit met zijn/haar eigen shit en je ziet vaak ook alleen maar de datgene wat iemand wil laten zien aan de buitenwereld.

Klik om te vergroten...

True. Ik ben daarom ook altijd graag in omgevingen waarin iedereen gewoon zijn kwetsbaarheden laat zien, waardoor je niet langer het gevoel hebt alleen te staan in je kwetsbaarheden ('je eigen shit'), maar dat dit continue worstelen gemeengoed is waar je niet alleen in staat. Voor mij heeft dat iets berustends. Het het maakt het allemaal wat minder zwaar. Worstelen is oké. Het hoort erbij.

Mindless zei:

Om nog even terug te komen op wat je hierboven zei over dat je dan gaat denken van "laat ook maar" wanneer het ongemakkelijk wordt. Het is net als bij het ongemakkelijke gevoel belangrijk om onverschillig te worden over die gedachten. Het is allemaal onderdeel van het mechanisme om je hier op aarde te houden. Je ego laat je niet zomaar toe om "weg" te gaan. Tenminste, áls je er naar luistert. Al die gedachten zijn leugens. Allemaal. Het enige wat je kunt doen is er niet naar luisteren. Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk... Wat bij mij soms ook wel werkt is in plaats van het ongemak slechts voelen, het ongemak ook een klein beetje uit te nodigen. De intentie in je hoofd hebben van "laat maar komen, maak het nog maar intenser, brand me maar op". Dan richt je je daarop in plaats van je gedachten en "brand" je sneller door die barrière heen. Het is echt alsof je door een soort vuur heen gaat dat al je valsheid verbrandt, maar waar jijzelf als dat wat niet vernietigd kan worden ongeschonden doorheen komt en als overblijft.

Klik om te vergroten...

Deze ga ik onthouden! Thanks! Goh, ik merk dat een serieuze trip me echt weer roept. Terugkijkend op de laatste maanden betreur ik het dat die vooral in het teken hebben gestaan van feesten, allemaal maar veel en vaak, zonder de echte diepgang die het trippen kan bieden nog langer te ervaren en door de hoge frequentie van mijn trips (minstens om de week over de afgelopen 6 maanden zo ongeveer) de magie ervan wat verloren te zijn. Dit terwijl ik me herinner dat ik begin van het jaar me nog erg bezwaard voelde om 'recreatief' te trippen. Ik denk dat ik bang was precies voor wat nu lijkt te zijn gebeurd: ik ben mijn focus verloren op dat waar het me in beginsel allemaal om ging en het recreatieve trippen heeft het serieuze trippen verdrongen. Nou sluit het één het ander natuurlijk niet per se uit, maar een meer gerichte focus anders dan op hedonistisch feestplezier levert me doorgaans wel meer op.

Best geschikt om te mediteren is voor mij toch wel het vapen van 5MeO-DMT. Zo'n 5mg, en je gaat zowat automatisch een uurtje mediteren lol.

Psilocyloner zei:

Ik lees hier mee met grote belangstelling. Ik heb het een aantal keer geprobeerd, of gewoon in stilte en donker op bed gaan liggen, maar ik hou het nooit lang vol. Wat je zegt, dat groeiende fysieke ongemak, een opbouwende energie en rusteloosheid tot ik denk 'laat ook maar, waarom doe ik dit mezelf aan'. Volgende keer misschien toch eens kijken of ik er doorheen kan komen. Ik vraag me af of het niet extra lastig is op het moment dat je überhaupt maar weinig ervaring hebt met mediteren. Het is iets wat al zó lang 'op de agenda' staat, maar het komt er maar niet van.

Nu ik het er zo over heb, bedenk ik me dat dit probleem zich niet eens alleen voordoet wanneer ik probeer te mediteren. Ik heb meermaals trips gehad, vaak 's nachts in het bos, dat ik me op een of ander detail wou richten, maar zodra ik daar met mijn volle aandacht naartoe ging voelde ik ook zo'n fysiek ongemak en rusteloosheid. Zolang ik blijf bewegen, door gewoon te wandelen, dan is het goed. Zodra ik stil ga staan om me ergens op te richten, dan word ik heel onrustig. Ik vraag me weleens af of misschien ook daarom mijn trips zelden visueel zijn, ongeacht het middel. Ik kan me tijdens een trip eigenlijk nooit ergens echt langduriger op richten en misschien dat daardoor de visuals geen kans hebben om zich te ontwikkelen.

Klik om te vergroten...

Hey Psilocyloner,

Ik adviseer je ook eens om te kijken in lopende meditatie ( in combinatie met psychedelics ) het is mogelijk waar dat de traditionele beoefening van meditatie wat dieper en sterker effect heeft ( ik refereer hier naar in het donker zitten met je ogen dicht ) maar lopende meditatie heeft ook een sterk magisch effect. Uiteindelijk is het doel van meditatie meer bewust worden van je gedachtes, het universum, je ego etc.. dit is ook erg goed mogelijk door langzaam en bewust rond te lopen in de natuur, een focus zetten op hoe je loopt en je omgeving.

Ik geef toe dat een van mijn mooiste dag / ervaring in mijn leven toch wel lopende meditatie in combinatie met 15g golden teacher was op een mooie zomer dag in een rustig bos, ik kreeg prachtige inzichten en ervaarde puur verbondenheid met mezelf. Zeker een aanrader als stil zitten niks voor je is!

Particle zei:

Hey Psilocyloner,

Ik adviseer je ook eens om te kijken in lopende meditatie ( in combinatie met psychedelics ) het is mogelijk waar dat de traditionele beoefening van meditatie wat dieper en sterker effect heeft ( ik refereer hier naar in het donker zitten met je ogen dicht ) maar lopende meditatie heeft ook een sterk magisch effect. Uiteindelijk is het doel van meditatie meer bewust worden van je gedachtes, het universum, je ego etc.. dit is ook erg goed mogelijk door langzaam en bewust rond te lopen in de natuur, een focus zetten op hoe je loopt en je omgeving.

Ik geef toe dat een van mijn mooiste dag / ervaring in mijn leven toch wel lopende meditatie in combinatie met 15g golden teacher was op een mooie zomer dag in een rustig bos, ik kreeg prachtige inzichten en ervaarde puur verbondenheid met mezelf. Zeker een aanrader als stil zitten niks voor je is!

Klik om te vergroten...

Oh, maar dat doe ik ook zeker! Wist niet dat dat ook 'telt' als meditatie. Ik ga geregeld wandelen waarbij ik bewust probeer al mijn gedachten te laten passeren. Ik heb dat ook wel meermaals gedaan met psychedelica. Een tijdje terug werd ik tijdens zo'n wandeling zo bewust van mijn omgeving dat de hoofdstraat van het dorp waar ik doorheen liep echt nieuw leek, alsof ik daar voor de eerste keer liep. Heel apart. Ook in het bos hebben dergelijke wandelingen me al veel gebracht.

Het telt imo zeker als meditatie. Sterker nog, ik denk dat het uiteindelijke doel van meditatie is om in constante meditatie te leven. Dan kan je wellicht ook niet meer spreken van meditatie...

Hey All,

Ik wilde binnenkort gaan experimenteren met het combineren van magic mushrooms / truffels en meditatie. Mediteren is al iets wat ik een lange tijd doe en ervaring met truffels zijn altijd erg positief voor mij geweest.

Heeft iemand tips voor deze beoefening? Mijn vraag zit meer in de soort truffel dat ik zou aanschaffen, ik zit zelf te denken aan Golden Teacher maar ik sta ook open voor andere suggesties?
Ook neem ik aan dat het misschien het beste is om eerst een halve portie te nuttigen met meditatie? ook al heb ik vaak getript op een hele dosis en alles ging prima.

Ook zou het leuk zijn als iemand zijn / haar ervaring met deze combinatie deelt.

Alvast bedankt!