#1
Eerlijk gezegd hoeft het niet per se vreselijk te zijn, al zijn er ook keren dat ik het als vreselijk heb ervaren.Ugh, dat lijkt me vreselijk. Nu ik erover nadenk, als ik trip, welk tripmiddel het ook is, fleurt alles op. Alles krijgt meer kleur en alles sprankelt en straalt. En ik heb heus wel slechte trips gehad. Maar ik heb nooit werkelijk bomen en bladeren zien verwelken. Ik kan me er helemaal een voorstelling van maken.
Maar andere keren was het als reizen tussen verschillende frequenties. Dit klinkt zweverig, maar ik weet zo even geen andere lingo om het op een niet-zweverige manier te zeggen. Ik heb het ervaren als een spectrum waar je eigen bewustzijn op een bepaalde frequentie kan zitten, welke directe invloed heeft op de waargenomen wereld. Talloze keren heb ik "gereisd" tussen die dorre grijs-bruine wereld en die ongelofelijk hemelse wereld met groener dan groene bomen en blauwer dan blauwe lucht, allemaal gezien in een gouden licht.
Soms was dat fenomeen op zichzelf al zo fascinerend dat ik het meer als een onpartijdige observator bekeek, in plaats van dat ik het zag als mijn hele realiteit/wereld, die aftakelde.
Dit heb ik ook zeker ervaren, soms tot in extreme mate. Ik zal nu niet in details treden, want gezellig was het niet. Achteraf zie ik ook dat slechts als weer een frequentie op het hele spectrum. Een hele lage frequentie.Wat ik wel heb gehad en wat misschien een beetje erop lijkt is dat mensen duivelse smileys en duivelshoorntjes krijgen. Alles wordt een beetje sinnister zegmaar. Maar het krijgt wel een meer kleurige vibe.