Mijn broer is een heroine verslaafde

De wisselvalligheid klinkt bekend in de oren; zelfs wanneer ik besluit had genomen om intern geholpen te worden, was ik daar soms daar niet zeker van of dit de juiste beslissing is; gedaan toen totaal down en out en paar dagen later dacht ik er weer anders over, zelfs tot op de dag van opname, in mijn geval toch doorgezet Ken ook verhalen dat mensen/vrienden desperate hulpvraag aangeven en dat vrienden/familie daar direct op reageren door naar kliniek/opname te rijden of iets te laten ondertekenen voor opname Dat soort situaties kunnen cruciaal zijn Sinds inzicht van puinhoop maar niet goed weten hoe dit verder aan te pakken
In Belgie kun je in die situaties een crisisinterventiecentrum opbellen; aanmelding kan door client zelf, familie of verwijzer
Zou me verder niet storen aan opmerking egoistisch gedrag, zijn maar woorden en denk meer normale bezorgdheid wat heel natuurlijk is

Trouwens is het niet gebruikelijk om een familie-contactpersoon op te geven bij opname ipv bij ontslag vanwege rekening, kan me er iets bij voorstellen hoe zoiets gegaan is, maar blijft merkwaardig vanuit beleid van ziekenhuis

Ik vind dat een heel bizar beleid, als iemand zich te pletter rijdt tegen een boom en op de spoed terecht komt, dan worden de ouders of familie toch ook op de hoogte gebracht? Ik de afkickkliniek weet ik niet waarom dat het ons niet doorgeven is geweest, misschien was hij idd beschaamd maar ik denk dat het bij hem eerder is uit trots ' ik ga het alleen doen en ik ga hen laten zien dat ik het alleen kan' maar we willen niet dat hij dit alleen moet doorstaan.

Nog ff iets duidelijk maken; het probleem is niet dat hij er niet vanaf wil maar dat het hem nog niet gelukt is om succesvol af te kicken en elke keer hij hervalt zakt hij net iets dieper en er is een bodem, eens hij die bodem bereikt is het te laat. Geloof mij, hij is al meer dan 1 keer serieus op z'n bek gegaan... Hij is afgevoerd geweest dat hij al paars zag toen hij in de ambulance lag, de vriend die hem toen had gevonden zei dat hij dacht dat het te laat was, ze hem toen 1 dag in kunstmatige coma gehouden. Nadien is hib afgekickt en terug opnieuw begonnen. Ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die voor zulke leven 'bewust' kiezen..

Ik weet ook wel dat hij op een gegeven moment bewust de stap heeft gezet om het te proberen, maar zoals met vele zaken is mijn broer nogal impulsief en doet hij vaak iets voor hij erbij nadenkt en ik denk dat dit misschien wel de slechtste keuze is die hij ooit maakte omdat het in eerste instantie een keuze was maar dat is het nu al lang niet meer...

@ my big brother,
sorry voor de late reactie, maar ik ben idd clean.
na 20 jaar eindelijk de knoop doorgehakt, dat was 22 mei 2005, ik ben er gewoon mee opgehouden en het verbaast me nog steeds dat ik dat zomaar kon.
wel nog 5 jaar methadon geslikt maar daar ben ik 9 april 2010 ook mee gestopt en ik voel me ondertussen prima, neemt niet weg dat het een hele strijd is geweest hoor.
groetjes

Kut vo0r je.

joolie-ah zei:

@ my big brother,
sorry voor de late reactie, maar ik ben idd clean.
na 20 jaar eindelijk de knoop doorgehakt, dat was 22 mei 2005, ik ben er gewoon mee opgehouden en het verbaast me nog steeds dat ik dat zomaar kon.
wel nog 5 jaar methadon geslikt maar daar ben ik 9 april 2010 ook mee gestopt en ik voel me ondertussen prima, neemt niet weg dat het een hele strijd is geweest hoor.
groetjes

Klik om te vergroten...

Geen probleem hoor, mijn reactie was ook nogal laat
Geweldig dat je dat zo hebt kunnen afkicken, en dat na 20 jaar, djeeses... Echt bewonderenswaardig dat het zo vlot is gegaan en je ondertussen ook methadon-vrij bent. Ik hoop dat ik ooit hetzelfde kan zeggen van mijn broer. Ik heb eigenlijk geen precies idee van wanneer mijn broer precies is begonnen, mijn moeder zei enkele dagen geleden dat ze denkt te weten wanneer het begonnen is en dat zou zo'n jaar of 6,7 geleden moeten zijn.