#1
Beste mensen,
Ik zit de al een tijdje met een probleem in mijn maag.. Ik hoop dat jullie mijn verhaal willen lezen en er op willen reageren.. wat kan ik het beste doen?
Een goede vriend van me, eigenlijk mijn beste vriend, zit nu al bijna 2 jaar aan de coke. Gewoon elke keer als we gaan drinken dan zit ie aan de coke. Ik moet eerlijk zeggen, ik doe het zelf ook wel eens, maar gewoon met mate. Verantwoordelijk ermee omgaan, gewoon recreatief. Ik focus mij op mijn hbo studie en wil hierna naar de universiteit.
Hij doet het echter elke keer, laten we zeggen minstens 2x per week en hij stopt ook niet. Ik vind het moeilijk om daarmee om te gaan omdat hij ook al op zijn 15e gestopt is met school en nooit werk of school daarna gehad heeft en hij zit dus gewoon al meer dan 8 jaar thuis. Hij wordt dit jaar 24, heeft totaal geen ambitie en loopt vast, terwijl dat dus haaks staat op mijn situatie. Ik weet namelijk wel wat ik wil en loop niet continue te zeiken, negatief te zijn en tegen het systeem aan te trappen. Nu sinds 2 jaar zit ie dus ook vol aan de coke en hij zakt gewoon af in mijn ogen. Hij woont nog bij zijn ouders en die zouden dit eens moeten weten, denk ik dan.. Ook is hij een paar jaar geleden al eens gedwongen opgenomen en thuis opgehaald door de politie en ambulance omdat hij thuis totaal was doorgedraaid. Hij heeft toen een paar dagen op een psychiatrische afdeling in een celletje gezeten en is daarna nooit meer geholpen of iets dergelijks. Ik heb het idee dat zijn ouders niet goed weten hoe ze hiermee om moeten gaan en hem als een zorgenkindje blijven zien. Zodoende houden zijn ouders hem dus blijvend de hand boven het hoofd.
Hem ermee confronteren heeft geen zin want uiteindelijk komt het erop neer dat ik er telkens een probleem van maak en dat ik dus de zeikerd ben. Hij doet er zelf heel luchtig over. Ik heb zon gevoel dat ik de vriendschap ook niet persee wil stoppen want hij is al een jaar of 8 mijn beste vriend maar aan de andere kant wil ik niet elke keer met die troep geconfronteerd worden en zelf in de verleiding komen want dat gebeurd automatisch als ik met hem ben. Ik associeer hem gewoon met coke..
Aan de ene kant is hij dus al een tijd mijn beste vriend en hoef ik hem dus niet zomaar kwijt te raken, maar aan de andere kant kan dit gewoon niet verder omdat zijn leven niet de mijne moet worden, ik wil dat pad niet op. Ik heb me nooit 100% goed gevoeld bij het gebruik van coke en door mijn afzijdige houding op het gebied van coke-gebruik grapt hij er wel eens over dat ik nog in de 'coke ontkenningsfase' zit. De omgekeerde wereld voor mij, zo'n uitspraak.. alsof hij wil dat ik persee ook zijn pad volg en van de andere gebruikers waar hij mee omgaat. Ik hou hier bewust afstand van en van dat vriendengroepje. Zo af en toe doe ik eens mee, dat geef ik ook nogmaals toe. Echter.. recreatief gematigd gebruik! Voor hem komt dat over alsof ik schijnheilig doe omdat ik het zelf ook wel eens gebruik, maar het gaat mij om zijn persoonlijke situatie. De mijne is veel anders en rooskleuriger en ik ga er verantwoordelijk mee om.
De laatste maanden kan ik ook niet meer met een leuk gevoel met hem omgaan door dit verhaal dus.. Ik heb mijn respect voor hem verloren doordat hij al 8 jaar lang thuiszit, geen hulp wil zoeken om maatschappelijk een doorstart te maken en ook door zijn toch wel forse coke gebruik. Er komt gewoon geen positieve ontwikkeling in zijn leven en hij zakt af. Gewoon een sneu bestaan heeft hij nu, maar als persoon zelf is het gewoon een goede vriendelijke jongen, een allemans vriend waar iedereen bevriend mee zou kunnen worden. Tuurlijk.. het is allemaal uiteraard zijn eigen keus, maar ik kan dit niet langer aanzien en hiermee omgaan.
Wat zou jij doen? Ik vind het een moeilijke zaak en denk er veel over na...
Fijn dat ik dit ergens kon delen en ik hoop wat te horen!
Groet..
Ik zit de al een tijdje met een probleem in mijn maag.. Ik hoop dat jullie mijn verhaal willen lezen en er op willen reageren.. wat kan ik het beste doen?
Een goede vriend van me, eigenlijk mijn beste vriend, zit nu al bijna 2 jaar aan de coke. Gewoon elke keer als we gaan drinken dan zit ie aan de coke. Ik moet eerlijk zeggen, ik doe het zelf ook wel eens, maar gewoon met mate. Verantwoordelijk ermee omgaan, gewoon recreatief. Ik focus mij op mijn hbo studie en wil hierna naar de universiteit.
Hij doet het echter elke keer, laten we zeggen minstens 2x per week en hij stopt ook niet. Ik vind het moeilijk om daarmee om te gaan omdat hij ook al op zijn 15e gestopt is met school en nooit werk of school daarna gehad heeft en hij zit dus gewoon al meer dan 8 jaar thuis. Hij wordt dit jaar 24, heeft totaal geen ambitie en loopt vast, terwijl dat dus haaks staat op mijn situatie. Ik weet namelijk wel wat ik wil en loop niet continue te zeiken, negatief te zijn en tegen het systeem aan te trappen. Nu sinds 2 jaar zit ie dus ook vol aan de coke en hij zakt gewoon af in mijn ogen. Hij woont nog bij zijn ouders en die zouden dit eens moeten weten, denk ik dan.. Ook is hij een paar jaar geleden al eens gedwongen opgenomen en thuis opgehaald door de politie en ambulance omdat hij thuis totaal was doorgedraaid. Hij heeft toen een paar dagen op een psychiatrische afdeling in een celletje gezeten en is daarna nooit meer geholpen of iets dergelijks. Ik heb het idee dat zijn ouders niet goed weten hoe ze hiermee om moeten gaan en hem als een zorgenkindje blijven zien. Zodoende houden zijn ouders hem dus blijvend de hand boven het hoofd.
Hem ermee confronteren heeft geen zin want uiteindelijk komt het erop neer dat ik er telkens een probleem van maak en dat ik dus de zeikerd ben. Hij doet er zelf heel luchtig over. Ik heb zon gevoel dat ik de vriendschap ook niet persee wil stoppen want hij is al een jaar of 8 mijn beste vriend maar aan de andere kant wil ik niet elke keer met die troep geconfronteerd worden en zelf in de verleiding komen want dat gebeurd automatisch als ik met hem ben. Ik associeer hem gewoon met coke..
Aan de ene kant is hij dus al een tijd mijn beste vriend en hoef ik hem dus niet zomaar kwijt te raken, maar aan de andere kant kan dit gewoon niet verder omdat zijn leven niet de mijne moet worden, ik wil dat pad niet op. Ik heb me nooit 100% goed gevoeld bij het gebruik van coke en door mijn afzijdige houding op het gebied van coke-gebruik grapt hij er wel eens over dat ik nog in de 'coke ontkenningsfase' zit. De omgekeerde wereld voor mij, zo'n uitspraak.. alsof hij wil dat ik persee ook zijn pad volg en van de andere gebruikers waar hij mee omgaat. Ik hou hier bewust afstand van en van dat vriendengroepje. Zo af en toe doe ik eens mee, dat geef ik ook nogmaals toe. Echter.. recreatief gematigd gebruik! Voor hem komt dat over alsof ik schijnheilig doe omdat ik het zelf ook wel eens gebruik, maar het gaat mij om zijn persoonlijke situatie. De mijne is veel anders en rooskleuriger en ik ga er verantwoordelijk mee om.
De laatste maanden kan ik ook niet meer met een leuk gevoel met hem omgaan door dit verhaal dus.. Ik heb mijn respect voor hem verloren doordat hij al 8 jaar lang thuiszit, geen hulp wil zoeken om maatschappelijk een doorstart te maken en ook door zijn toch wel forse coke gebruik. Er komt gewoon geen positieve ontwikkeling in zijn leven en hij zakt af. Gewoon een sneu bestaan heeft hij nu, maar als persoon zelf is het gewoon een goede vriendelijke jongen, een allemans vriend waar iedereen bevriend mee zou kunnen worden. Tuurlijk.. het is allemaal uiteraard zijn eigen keus, maar ik kan dit niet langer aanzien en hiermee omgaan.
Wat zou jij doen? Ik vind het een moeilijke zaak en denk er veel over na...
Fijn dat ik dit ergens kon delen en ik hoop wat te horen!
Groet..