Stoppen met blowen (afkickverschijnselen)

Hey iedereen,

4 jaar geleden ben ik begonnen met blowen, de eerste 2 jaren had ik er erg veel plezier in en ik had niet het gevoel dat het negatieve gevolgen voor mij zou hebben. In het begin rookte ik alleen in weekenden, dit kwam vooral omdat ik niet de mogelijkheid had om op ieder moment aan wiet te komen, vanwege m'n leeftijd destijds. Ik begon namelijk op m'n 16e.

Sinds m'n 18e ben ik dagelijks gaan roken en vanaf dat moment zijn de problemen zich gaan opstapelen. Thuis en op school was ik er met mijn gedachten nooit meer bij en ik had altijd een duf gevoel. Ik heb het gevoel dat ik door het blowen erg veel dingen ben misgelopen en daar wil ik erg graag verandering in brengen. Vroeger was ik erg sociaal, ik had veel vrienden en ik ondernam veel dingen. Op dit moment ben ik het tegenovergestelde van dit.

3 weken geleden heb ik besloten om minder te gaan blowen, en dit langzaam af te bouwen totdat ik volledig clean ben. 2 jaar lang rookte ik zo'n 5 joints per dag en op dit moment is dat nog maar 1 joint voor het slapen gaan. De afkickverschijnselen zijn naar mijn gevoel wel erg heftig en daar heb ik veel moeite mee. Ik heb bijna iedere dag last van zweetaanvallen, hoofdpijn en ik word af en toe erg emotioneel.

Ik zou graag willen weten wat jullie ervaringen zijn met afkicken, en of jullie misschien tips hebben die ik zou kunnen gebruiken tijdens het afkicken.

Thanks!

Van wiet weet ik niet hoe de afkick is. Je moet vooral veel naar buiten gaan dat jezelf bezig houd al is het maar wandelen. Genoeg eten en de moed erin houden. Er komt toch aan alles een einde.

Goed dat je mindert/stopt!
Ik zelf had nog geen week nodig om echt "af te kicken". En daarmee bedoel ik de lichamelijke ongemakken. De geestelijke verslaving duurde echter veel en veel langer om daar vanaf te komen. Dit is puur mijn persoonlijke ervaring en niet wetenschappelijk onderbouwd.
Na een week sliep ik weer als een roos, at veel beter, het zweten en trillen was weg. Maar ik was van +/- 4 a 5 joints dagelijks in ene gestopt. Cold turkey. Want bij mij werkte minderen niet. Ik hield dat een aantal weken vol en dan werd het toch weer meer. Ik heb jaren lang mezelf wijs gemaakt dat minderen wel kon maar het bleek van niet. Dan maar helemaal niet meer.
Ik blow nu nog een aantal keer per jaar op echt speciale gelegenheden zoals festivals of andere echte uitjes. Je word dan weer heerlijk stoned zoals dat je net begon met blowen, heerlijk!
Veel succes en houd vol!

Voor zover ik weet zit een cannabis verslaving voornamelijk tussen de oren, lichamelijk loop je denk ik geen risico's.

Ik gok dat je even door de zure appel heen moet bijten, en je leven zo inrichten dat je geen cannabis meer nodig hebt. De reden dat je verslaafd bent geraakt is de sleutel om er van af te raken. Als je kan bedenken wat de cannabis voor je deed kun je dat verwisselen met iets anders. Je raakt niet zomaar verslaafd, zelfmedicatie heeft vaak een duidelijke oorzaak.

Bij mij werkte afbouwen niet. Het enige wat voor mij werkte was volledig in één keer stoppen. Ben een half jaar later wel weer recreatief gaan blowen, maar ook dit blijft elke keer oppassen.

Ga iets doen, dat werkt het best! Hou jezelf bezig.

Good luck!

Ik rook nu ongeveer zo'n 6 jaar en blow iets langer dan 4 jaar.
Zo'n half jaar geleden was het bij mij ook wel uit de hand aan het lopen en rookte ik elke dag 2-7 jointen en kreeg daarbij ook wel problemen met mijn studies en vooral laatste tijd met mijn familieleden en vooral m'n vader.
Ik had er eigenlijk echt nooit aan gedacht om definitief te stoppen maar wel om hard te verminderen en alleen in het weekend te blowen.
Ik heb er ook heel veel moeite gehad om te gaan verminderen maar heb behalve een beetje een stresserig gevoel in m'n buik geen fysieke klachten ondervonden maar wel echt redelijk zware mentale.
Ik baalde er echt van om geen joinjes te kunnen roken omdat het vooral een gewoonte was om na mijn les een goeie joint of 2 te roken en ook voor het slapen gaan dan nog 1 tot 3.
De eerste maand was vooral heel heftig ik werd er eigenlijk bijna een beetje depressief van en ook heel emotioneel op sommige momenten dat ik geen joint kon roken.
Ik miste het stoned zijn maar ook wel de smaak van een goed jointje heel hard en ben eigenlijk om de een of andere reden bijna 2x zoveel beginnen roken op momenten dat ik normaal zou blowen.
Maar het blowen heb ik wel kunnen verminderen, omdat ik er echt voor ging.
Dat is het enige advies dat ik je kan geven, vraag me echt niet meer want ik weet zelf eigenlijk niet goed hoe ik het heb gedaan..
Je moet gewoon in jezelf geloven!
Nu is het dan wel lastig dat ik dit vervang door gewoon roken en ik zou nu eigenlijk ook volledig willen stoppen met roken... maar dit lukt me eigenlijk fysiek een pak moeilijker dan bij wiet.

Blow doordeweeks en in het weekend al 6 jaar. Weekenden gaat het hard aan toe, zo een 7 a 8 jointjes op een zaterdag of vrijdag.

Als ik op vakantie ga dan denk ik er geeneens aan. Niks lichamelijk of geestelijk ( soms aan het strand dan wel, maar dat komt omdat het een ideaal moment is om te blowen ), doe het denk ik meer om de verveling en de bullshit uit me hoofd te halen.

Dat blowen verslavend is zit denk ik gewoon tussen de oren.

Dat klopt, de verslaving zit grotendeels tussen de oren maar dat is net zo goed een verslaving. Dat je zonder kunt betekent niet dat je niet verslaafd bent. Sorry dat ik je wereld zo in de grond stamp, maar dagelijks gebruik en in het weekend zo veel joints, is een verslaving. Je bent ook gewoon verslaafd, face it.