#1
Als ik mijn reactie teruglees dan kan ik me voorstellen dat ie bot over kon komen. Geenszins mijn bedoeling en mijn excuses als dit zo is overgekomen.
Nou ja, een roker is natuurlijk verslaafd. En in hoeverre ben je dan inderdaad in staat de gevolgen te overzien? Ik denk nu, net als jij, met terugwerkerkende kracht dat een roker daar helemaal niet aan wil denken en het wegmoffelt. Maar als ik ziek word door het roken, zou ik het 'laf' vinden van mezelf om die sigaret de schuld te geven. Ik bedoel; ik heb er voor gekozen die stinksigaretten op te steken ondanks mijn verslaving. En ik vind eigenlijk dat iedere roker zichzelf de vraag moet stellen of het 't risico waard is.
Geen probleem hoor, ik snap je reactie ook wel. Het was misschien ook niet zo handig van mij om in dit topic zo uitgebreid in te gaan op de schrijnende gezondheidsgevolgen. Het is niets nieuws voor rokers en die kennis over gevolgen is (bewezen) vaak niet de motivatie om te stoppen. Het is voor mij als niet-verslaafde ook wel makkelijk om te zeggen dat dat de belangrijkste reden zou moeten zijn.
Ondanks het extreem verslavende aspect is (blijven) roken inderdaad in zekere zin wel een keuze waarbij je de risico’s voor lief neemt. In de praktijk zie je dus ook dat longkankerpatiënten vaak gebukt gaan onder hevige schuldgevoelens en schaamte, want het labeltje ‘eigen schuld’ zit aan de diagnose gehecht. Begrijpelijk, maar ook verdrietig. Want niemand kiest voor longkanker.