#1
Nee ik ben niet dood, ik ben in 2018 begonnen op dit forum en voor de mensen die mij niet kennen. Ik ben een 16 jarige jongen die verslaafd is aan alles en nog wat. Er zijn inmiddels een heleboel dingen veranderd.
Het is nu vakantie. Laat ik maar beginnen met de goeie dingen. Ik ben inmiddels van mijn speedverslaving af en ben al sinds februari clean. Ik ben nog steeds niet gestopt met jonko's roken en denk eigenlijk ook niet dat dat nog gaat gebeuren.
In de tijd dat ik niet meer actief was op dit forum is mijn leven alleen maar de slechte kant op gegaan. Ik heb dingen gedaan die niet bij mij passen, en dat alleen uit noodzaak. Na de feestdagen ben ik namelijk ontslagen bij het restaurant waar ik werkte. en niemand heeft me daarna nog aangenomen. Mijn vader heeft me in een nare dronke bui geprobeerd te lijf te gaan en mij bekogeld met glazen, achternagezeten met een mes waardoor ik zo bang was dat ik uit huis ben gerend. Tot op de dag van vandaag ben ik nogsteeds niet terug gegaan. Ik had honger en ik had geen kleren bij me dus ik ben op straat opzoek gegaan naar een alternatief om geld te verdienen. ( inbraken, overval, dealen). Ik heb een tijdje gezeten voor een van die dingen en toen is er uitgekomen dat ik dakloos was en ben ik uiteindelijk in een woongroep terecht gekomen in Amsterdam-West. Er is geen een school die me nog wil hebben en ik weet oprecht niet meer wat ik in de toekomst zou moeten doen. Ik heb mijn hele leven verpest en zal sowieso nooit meer aan een baan komen.
Ik haat het leven dat ik op dit moment leid. Ik zit in een grote cirkel waar ik niet uit kan komen. Er is niemand die me het goeie pad op kan sturen omdat ik in een groep zit met mensen die allemaal hetzelfde hebben gedaan en ook geen andere uitweg zien. Mijn dag routine bestaat letterlijk uit slapen tot 1-3 uur. dan ontbijt ik wat, vervolgens ga ik de straat op om te kijken of ik wat jhonny's zie en dan blijf ik buiten tot ongeveer 6 uur 's ochtends.
Ik ga nooit van mijn verslaving uitkomen en ik kan met niemand over deze shit praten want als ik me mond open trek
komen ze of achter mij aan, of de politie komt me halen. Ik voel echt dat ik langzaam paranoia begin te worden van dit leven.
Iemand HELP me alsjeblieft
Het is nu vakantie. Laat ik maar beginnen met de goeie dingen. Ik ben inmiddels van mijn speedverslaving af en ben al sinds februari clean. Ik ben nog steeds niet gestopt met jonko's roken en denk eigenlijk ook niet dat dat nog gaat gebeuren.
In de tijd dat ik niet meer actief was op dit forum is mijn leven alleen maar de slechte kant op gegaan. Ik heb dingen gedaan die niet bij mij passen, en dat alleen uit noodzaak. Na de feestdagen ben ik namelijk ontslagen bij het restaurant waar ik werkte. en niemand heeft me daarna nog aangenomen. Mijn vader heeft me in een nare dronke bui geprobeerd te lijf te gaan en mij bekogeld met glazen, achternagezeten met een mes waardoor ik zo bang was dat ik uit huis ben gerend. Tot op de dag van vandaag ben ik nogsteeds niet terug gegaan. Ik had honger en ik had geen kleren bij me dus ik ben op straat opzoek gegaan naar een alternatief om geld te verdienen. ( inbraken, overval, dealen). Ik heb een tijdje gezeten voor een van die dingen en toen is er uitgekomen dat ik dakloos was en ben ik uiteindelijk in een woongroep terecht gekomen in Amsterdam-West. Er is geen een school die me nog wil hebben en ik weet oprecht niet meer wat ik in de toekomst zou moeten doen. Ik heb mijn hele leven verpest en zal sowieso nooit meer aan een baan komen.
Ik haat het leven dat ik op dit moment leid. Ik zit in een grote cirkel waar ik niet uit kan komen. Er is niemand die me het goeie pad op kan sturen omdat ik in een groep zit met mensen die allemaal hetzelfde hebben gedaan en ook geen andere uitweg zien. Mijn dag routine bestaat letterlijk uit slapen tot 1-3 uur. dan ontbijt ik wat, vervolgens ga ik de straat op om te kijken of ik wat jhonny's zie en dan blijf ik buiten tot ongeveer 6 uur 's ochtends.
Ik ga nooit van mijn verslaving uitkomen en ik kan met niemand over deze shit praten want als ik me mond open trek
komen ze of achter mij aan, of de politie komt me halen. Ik voel echt dat ik langzaam paranoia begin te worden van dit leven.
Iemand HELP me alsjeblieft