#1
Dit precies. Het effect van alcohol vind ik niks aan als ik alleen ben.meer een gezelligheid drugs.
Verslaafd naar gecontroleerd verslaafd
22 antwoorden
5 weergaven
18-5-2026
#2
Dan zijn jullie nog te redden, met wat minder moeite......!!
#3
Ik gebruikte voor de studie jarenlang methylfenidaat, (dex)amfetamine en verschillende analogen hierop voor de studie. Dit had deels bijgedragen aan een burn-out. Ik was een vrijwel een jaar lang een kasplantje en het duurde toch wel zo'n 3 jaar voordat ik weer een beetje energie had om 'leuke dingen' te beleven. Voor mij zijn stimulanten altijd een middel geweest zodat ik mijzelf kon forceren tot dingen waar ik normaal gesproken geen motivatie voor kan opbrengen.Iemand die ervaringen heeft met verslaafd zijn aan een bepaald middel en het daarna gecontroleerd gebruikt? Ik zou graag ervaringen van anderen lezen![:)]()
Tijdens de burn-out raakte ik soms dermate gefrustreerd van de vermoeidheid dat ik vanuit dit gevoel ironisch genoeg Amfetamine ging gebruiken. Als je maanden achter elkaar stil zit en een beeldscherm is al te intens qua prikkels kun je rare dingen doen. Nu zo'n 4 jaar later, ik had anderhalf jaar geleden 15 gram Amfetamine gekocht, ik heb het merendeel weg gegeven en ik gebruik het sporadisch wanneer dat constructief voelt en ik heb nog zo'n 2 gram over.
Ik heb ondertussen sterke negatieve associaties met amfetamine in verband met vermoeidheid. Aan de andere kant wil ik wel geloven dat het mij op momenten constructief kan helpen. Met amfetamine kost het mij geen moeite om hier gecontroleerd mee om te gaan.
Dat gezegd hebbende heb ik drugs in alle categorieën wel misbruikt en zijn er ook wel middelen die ik minder goed gecontroleerd zou kunnen gebruiken, bijvoorbeeld opiaten. Wanneer ik mij moe/slecht voel kan dit zeker bepaalde clichés voor mij aanwakkeren. Daarin kan amfetamine gebruik een rol spelen, wat je vertelt over veel energie verspillen aan hopeloze figuren klinkt daarin ook wel bekend.
Aan het einde van de dag ben ik ook simpelweg verbitterd. De afgelopen 11 dagen was ik geheel nuchter (mits je koolhydraat rommel niet mee rekent), soms ben ik een week geheel nuchter, soms ben ik een maand geheel nuchter. Ik denk dat ik over een maand nog steeds wel geheel nuchter kan wezen, eerst zien en dan geloven natuurlijk, maar toch. Het is wel eens anders geweest in de afgelopen jaren.
Als ik over een maand nog steeds geheel nuchter ben ga ik mij echter nog steeds niet maatschappelijk willen betrekken. Ik ga nog steeds verbitterd wezen, en als iemand mij om het even drugs aanbied zal ik deze niet afslaan. Ik heb een tijd geleden tegen mijzelf gezegd minimaal 3 maanden nuchter van alles, wie weet als ik dat een keer bereik dat er iets onverwachts zal gebeuren. Eigenlijk zou het heel zwak wezen van mij als dat niet lukt en zou ik eigenlijk gewoon meteen even 3 maanden nuchter moeten blijven zodat ik dit gezeur achter mij kan laten.
Ik kan prima nuchter blijven, andere mensen daarin tegen...
Maar het klinkt alsof je goede progressie maakt, beetje per dag bekijken natuurlijk. Het is zelden meteen perfect. Het klinkt van wat je vertelt inderdaad dat er een paar achterhaalde ideeën tussen zitten. Ik zelf zeg nog wel eens tegen mensen, het wordt steeds makkelijker en dat geloof ik nog steeds wel. Je leert er uiteindelijk mee omgaan zou je denken. En het leven is ook gewoon verslavend, mag je best misbruik van maken.