Hersteltijd na verslaving

Goedendag. Ik had een vraag waar ik eigenlijk al een tijdje mee zit.

Ik ben 9,5 jaar lang verslaafd geweest aan GHB en speed in de begin jaren(4 jaar) & crystal meth 5,5 jaar lang. Voor dat ik verslaafd was heb ik wel al 3 jaar lang recreatief gebruikt. Ik ben zelf gestopt en dit was een lange & moeilijke weg.

Op dit moment gaat alles een stuk beter een eigen huisje, werk & ik sport. Het enige wat ik nog dagelijks tegenkom is dat ik nog steeds licht tril, last heb van mijn spieren & erg weinig zelfvertrouwen heb. Dit is erg vervelend & ik vraag me echt af hoelang dit wel niet kan duren. Op dit moment ben ik bijna een jaar clean van de GHB & 5 maanden van de crystal meth.

Met vriendelijke groet,
K030

Niet dat ik ervaring heb met dit soort middelen,maar wel met verslaving.
Bij zwaar misbruik van middelen is mij verteld en ondervonden door mezelf dat je met een herstelperiode moet rekening houden zolang je het middel misbruikt hebt bv.(2 jaar zwaar middelengebruik,2 jaar herstel)

Herstel in wat? Cognitieve functies? Organen? Als er schade is dan kan het permanent zijn, maar dat hoeft niet het geval te zijn. Je brein is behoorlijk flexibel en kan tot op hoge leeftijd zich nog aardig herstellen. Zolang jij je brein maar blijft gebruiken. Je hebt werk en je sport, dus dat is goed. Je longen kunnen zich nog wel wat herstellen, mits je niet rookt.

Ondanks hoe je je voelt wil ik toch zeggen super knap van je dat je zo volhoud en nuchter blijft. Wilde eigenlijk een soortgelijke topic open en toen kwam ik deze tegen.

Momenteel zit ik (morgen 1 week) in een detox kliniek voor het afbouwen/afkicken van oxycodon die ik 1 jaar lang dagelijks heb gebruikt. Eerst voor een zware zenuwbeschadidiging die helaas niet meer te verhelpen is. Na een paar maanden was er eigelijk geen oxycodon meer nodig maar ik bleef het slikken voor het gevoel wat het mij gaf, het blije gevoel, ik kon de wereld aan.Sinds maandag 50 mg afgebouwd (van 120 mg per dag naar nu 70 mg) het is zwaar maar wat ik nog zwaarder vind is toch wel de "geestelijke afkick" het idee dat ik straks elke dag nuchter door het leven moet maakt mij zo enorm deprisief dat ik er gek van word. Verder heb ik vannacht gewoon niet kunnen slapen en flink wat paniek aanvallen gehad. Ben ook nog eens 33 weken zwanger dus weet niet of het erger kan momenteel. Ik wens iedereen die ook in gevecht is om beter te worden heel veel sucses en vooral liefde toe.

Knap dat je zelf gestopt bent, maar misschien toch eens langs de huisarts om de symptomen te bespreken? Wellicht kan hij je helpen.