#1
Mijn hele leven ben ik gek op muziek geweest, van Michael Jackson en Public Enemy op de basisschool tot uiteindelijk house en vervolgens techno van rond mijn 14e. Ik heb veel feestjes bezocht, de meesten uiteraard 's nachts. In de begindagen altijd nuchter, met enkel een colaatje, en van 2000-2021 ook altijd onder invloed. In het begin altijd aan het bier, later kwamen daar ook andere harddrugs bij. In het begin heel fijn want ik kon lang doorgaan en de drugs gaven de feestjes altijd wel iets extra's. Maar hoe meer de coke aan mij begon te knagen hoe minder fijn de feestjes werden. Ik was meer onderweg van/naar de WC dan dat ik op de dansvloer uit m'n dak ging - daar was het in eerste instantie allemaal om te doen.
Bij het begin van m'n herstel voorgenomen om het eerste jaar geen feestjes te bezoeken, vooral niet een clubnacht. Mijn hoofd ging afgelopen ADE wel met me aan de haal, en ik had een kaartje voor STOOR gekocht. Op mijn behandeling heb ik uiteindelijk wel ingezien dat dit geen handige zet was, en ik heb daarop m'n vrienden afgezegd en het kaartje aan iemand cadeau gedaan. Toen deze zomer DGTL was, en één van mijn beste maten een goedkoop kaartje kon regelen wilde ik het toch wel proberen - overdag, met een goede vriend en zijn vriendin. Een voorzichtige poging, en 2 uur op het festivalterrein later was ik weer nuchter thuis. Blij vlagen was het gewoon ouderwets fijn.
Ik wachtte rustig af, totdat ik een week of twee geleden een nacht in Shelter tegenkwam, waar Rod een Detroit set zou draaien. Dat wilde ik wel weer eens ervaren. Na overleg met m'n sponsor en even rustig nadenken wat ik tegen zou kunnen komen was het zaterdag zo ver. Ik had alleen op de lineup gezien dat Rod om 4:00 zou beginnen. Hoe moest ik dat nu ooit nuchter redden? Nou, makkelijk, door het kalm aan te doen.
De avond begon rustig met wat melodische techno op een bescheiden tempo. Ik kwam er best lekker in en het was fijn om te bewegen op de muziek. Af en toe even zitten was ook lekker. Even kijken bij de DJ booth. Ik begon langzaam wel moe te worden en af en toe te gapen. In de hal stonden banken, en daar ben ik op een relaxt plekje gaan zitten. Ik zag steeds dezelfde mensen langs komen richting toiletten. Iedere 20 minuten naar de WC, dat patroon kende ik wel. Ik kon er om lachen en was blij dat ik het niet meer hoefde. Mijn maat kwam af en toe even langs en vroeg of ik het nog wel trok. Ik vermaakte me prima, en hij ging weer lekker zijn gang op de dansvloer. Mijn vermoeidheid ging langzaam maar zeker weg, gapen deed ik niet meer, en ik ging terug de dansvloer op. De dronken en strakke mensen deden mij weinig - als ze maar pleziek hebben (en mij niet al te veel lastig vallen, als ik sta te dansen wil ik opgaan in de muziek). Toen merkte ik dat het 3:30 was. Nog een half uurtje totdat Rod begon. Dit gaf mij goede moed.
Ik ging weer even bij de DJ kijken en mijn maat kwam naar me toe. Hij schreeuwde elke twee minuten wat in m'n oor wat ik nauwelijks verstond maar we lachten er samen om en het was chill. Tijd voor de DJ wissel, en Rod ging er meteen hard op. Lekkere abstracte tracks die nauwelijks veranderen, donderden door de Funktion One PA de zaal in. Ik ging voor de bass bins staan en de bas was voelbaar als een pulserende ventilator, full body massage. Ik kon me zo makkelijk laten gaan, de muziek was precies wat ik zocht. Uit m'n dak zoals vroeger, puur op de muziek. Mijn maat stelde voor om een oude traditie in ere te herstellen: weg op het hoogtepunt. Dat kwam rond 5:00. Geen discussie of "nog 1 nummer", we keken elkaar aan en 5 minuten later zaten we op onze fietsen.
Geen moment zucht gehad, chagrijnig geweest omdat ik moe en/of geïrriteerd was. Ik heb energie uit de muziek gehaald, was niet naar de klote aan het einde van de avond. Wel slecht geslapen (maar ik slaap eigenlijk altijd slecht in een vreemd bed) maar ik had er vrede mee. Ondanks m'n hoofdpijn goed gehumeurd. Zelfs de jengelende tienerdochter van mijn maat kon me niet gek krijgen. Mijn maat stelde nog een fietstoch voor van 60km maar daar heb ik voor bedankt.
Jaja, nuchter naar een techno feestje. Het is me deze weer keer gelukt, door eerlijk naar mezelf te kijken, van te voren mogelijke triggers te bedenken incl de juiste actie daarbij, en vooral rustig aan doen, pauzeren en voor mezelf een goede tijd te hebben zonder afgunst naar anderen. Voorlopig neem ik nu rust want het was wel een aanslag op mijn dag/nachtritme natuurlijk. Dit jaar probeer ik wel naar STOOR te gaan op ADE, mits het allemaal goed voelt. Ik ben niet meer bang om een feestje af te zeggen als ik denk dat dat mijn herstel zou kunnen gaan raken.
Ik heb genoten en ben trots op mezelf dat het zo goed is gegaan en dat ik niet chagrijnig ben geworden en heb gedaan. Ik ben gewoon blij met wat ik had en hoe het ging. Oh, en mijn goede vriend was ook nuchter. Dat was zijn eigen keuze, deels geïnspireerd op de vooruitgang die hij zag in mij nadat ik clean werd. Ik geloof dat hij nu 50 dagen niet heeft gedronken. We vonden het allebei super dat we 't eigenlijk vrij makkelijk tot 5:00 hebben gered en dat we niet supergaar naar huis gingen en gewoon op tijd weer op waren de volgende dag.
Heerlijk om als aspirant-ouwe-lul weer een techno feestje te kunnen beleven als vroeger![:)]()
Bij het begin van m'n herstel voorgenomen om het eerste jaar geen feestjes te bezoeken, vooral niet een clubnacht. Mijn hoofd ging afgelopen ADE wel met me aan de haal, en ik had een kaartje voor STOOR gekocht. Op mijn behandeling heb ik uiteindelijk wel ingezien dat dit geen handige zet was, en ik heb daarop m'n vrienden afgezegd en het kaartje aan iemand cadeau gedaan. Toen deze zomer DGTL was, en één van mijn beste maten een goedkoop kaartje kon regelen wilde ik het toch wel proberen - overdag, met een goede vriend en zijn vriendin. Een voorzichtige poging, en 2 uur op het festivalterrein later was ik weer nuchter thuis. Blij vlagen was het gewoon ouderwets fijn.
Ik wachtte rustig af, totdat ik een week of twee geleden een nacht in Shelter tegenkwam, waar Rod een Detroit set zou draaien. Dat wilde ik wel weer eens ervaren. Na overleg met m'n sponsor en even rustig nadenken wat ik tegen zou kunnen komen was het zaterdag zo ver. Ik had alleen op de lineup gezien dat Rod om 4:00 zou beginnen. Hoe moest ik dat nu ooit nuchter redden? Nou, makkelijk, door het kalm aan te doen.
De avond begon rustig met wat melodische techno op een bescheiden tempo. Ik kwam er best lekker in en het was fijn om te bewegen op de muziek. Af en toe even zitten was ook lekker. Even kijken bij de DJ booth. Ik begon langzaam wel moe te worden en af en toe te gapen. In de hal stonden banken, en daar ben ik op een relaxt plekje gaan zitten. Ik zag steeds dezelfde mensen langs komen richting toiletten. Iedere 20 minuten naar de WC, dat patroon kende ik wel. Ik kon er om lachen en was blij dat ik het niet meer hoefde. Mijn maat kwam af en toe even langs en vroeg of ik het nog wel trok. Ik vermaakte me prima, en hij ging weer lekker zijn gang op de dansvloer. Mijn vermoeidheid ging langzaam maar zeker weg, gapen deed ik niet meer, en ik ging terug de dansvloer op. De dronken en strakke mensen deden mij weinig - als ze maar pleziek hebben (en mij niet al te veel lastig vallen, als ik sta te dansen wil ik opgaan in de muziek). Toen merkte ik dat het 3:30 was. Nog een half uurtje totdat Rod begon. Dit gaf mij goede moed.
Ik ging weer even bij de DJ kijken en mijn maat kwam naar me toe. Hij schreeuwde elke twee minuten wat in m'n oor wat ik nauwelijks verstond maar we lachten er samen om en het was chill. Tijd voor de DJ wissel, en Rod ging er meteen hard op. Lekkere abstracte tracks die nauwelijks veranderen, donderden door de Funktion One PA de zaal in. Ik ging voor de bass bins staan en de bas was voelbaar als een pulserende ventilator, full body massage. Ik kon me zo makkelijk laten gaan, de muziek was precies wat ik zocht. Uit m'n dak zoals vroeger, puur op de muziek. Mijn maat stelde voor om een oude traditie in ere te herstellen: weg op het hoogtepunt. Dat kwam rond 5:00. Geen discussie of "nog 1 nummer", we keken elkaar aan en 5 minuten later zaten we op onze fietsen.
Geen moment zucht gehad, chagrijnig geweest omdat ik moe en/of geïrriteerd was. Ik heb energie uit de muziek gehaald, was niet naar de klote aan het einde van de avond. Wel slecht geslapen (maar ik slaap eigenlijk altijd slecht in een vreemd bed) maar ik had er vrede mee. Ondanks m'n hoofdpijn goed gehumeurd. Zelfs de jengelende tienerdochter van mijn maat kon me niet gek krijgen. Mijn maat stelde nog een fietstoch voor van 60km maar daar heb ik voor bedankt.
Jaja, nuchter naar een techno feestje. Het is me deze weer keer gelukt, door eerlijk naar mezelf te kijken, van te voren mogelijke triggers te bedenken incl de juiste actie daarbij, en vooral rustig aan doen, pauzeren en voor mezelf een goede tijd te hebben zonder afgunst naar anderen. Voorlopig neem ik nu rust want het was wel een aanslag op mijn dag/nachtritme natuurlijk. Dit jaar probeer ik wel naar STOOR te gaan op ADE, mits het allemaal goed voelt. Ik ben niet meer bang om een feestje af te zeggen als ik denk dat dat mijn herstel zou kunnen gaan raken.
Ik heb genoten en ben trots op mezelf dat het zo goed is gegaan en dat ik niet chagrijnig ben geworden en heb gedaan. Ik ben gewoon blij met wat ik had en hoe het ging. Oh, en mijn goede vriend was ook nuchter. Dat was zijn eigen keuze, deels geïnspireerd op de vooruitgang die hij zag in mij nadat ik clean werd. Ik geloof dat hij nu 50 dagen niet heeft gedronken. We vonden het allebei super dat we 't eigenlijk vrij makkelijk tot 5:00 hebben gered en dat we niet supergaar naar huis gingen en gewoon op tijd weer op waren de volgende dag.
Heerlijk om als aspirant-ouwe-lul weer een techno feestje te kunnen beleven als vroeger