Wat heeft jouw herstel je gebracht?

Een oneliner die me heel erg helpt als m'n junkenhoofd weer aan gebruiken gaat denken: Herstel heeft me gebracht wat de drugs mij hadden beloofd.

Het klopt voor mij echt. Verslaving was een langzaam opgebouwde hel waarin ik helemaal vastliep, en herstel heeft me zo ontzettend veel positiefs opgeleverd. Dingen waarvoor ik in eerste instatie dacht de oplossing in drugs gevonden te hebben, heb ik structureel gefixt door er open over te zijn, advies erover serieus en open te ontvangen, en me in te zetten om het hanteerbaar te maken.

Winst zit hem onder andere voor mij in:

- Ik ben bijna altijd goed gestemd of vrolijk
- Niet meer bang voor mensen of tekort schieten in sociale situaties
- Ik kan stukken beter relativeren dan vroeger
- Als ik een keer baal of in de put zit ben ik er vrij snel weer uit
- Ik denk vaker in mogelijkheden dan in beperkingen
- People pleasen doe ik veel minder, ik blijf steeds vaker bij mezelf
- Ik neem advies van anderen sneller aan, leer van anderen ipv van eigen foute keuzes
- Ik heb een grote groep mensen bij wie ik terecht kan, die als enige doel gezamelijk welzijn hebben (m.a.w. ze zijn grotendeels onpartijdig)
- Opgeven omdat een ander er wat negatiefs van vindt, doe ik niet zo snel meer
- Ik mag mijn fouten accepteren, ze analyseren en proberen te veranderen om herhaling te voorkomen

En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan, maar ik ben benieuwd naar jullie winsten uit herstel. Er staan regelmatig posts
van worstelende verslaafden in dit subforum, wat ik heel moedig en knap vind van de schrijver/sters. Ik hoop dat het delen
van de winsten van herstel mensen over de streep trekt om hun herstel op #1 te zetten.

Dus bring it on! 😛

Positieve dingen die clean zijn brengt:

- betrokkenheid
- Financiële stabiliteit
- Hobbies
- Levenslust

Negatieve dingen die clean zijn bij mij brengt:

- sociale angst
- overprikkeling
- periodes van mentale verlamming

Netto is het veel beter om clean te zijn omdat ik de negatieve zooi dan wel aan kan pakken. Maar wees er bewust van dat stoppen met gebruik soms helemaal niet zo geweldig is en sommige (neurologische) aandoeningen niet (meer) te verhelpen zijn.

Al met al overstemmen de positieve punten wel de negatieve maar dit is dus zeker niet continu zo.

Respect voor de mensen die überhaupt proberen te herstellen en ondanks tegenslagen zich er doorheen slaan.

Inmiddels bijna 11 maanden clean en mijn leven ziet er heel anders uit.

- op mentaal vlak ben ik stabieler
- ik begin steeds meer eigenwaarde en zelfliefde te ontwikkelen
- ik heb meer regelmaat in mijn leven
- ik durf meer te vertrouwen op mijn eigen gevoel
- ik ben open en eerlijk en hoef niet meer te liegen
- ik stel mijn vriend en anderen uit mijn omgeving niet meer teleur
- op lichamelijk en conditioneel gebied ben ik fitter
- ik onderneem productieve en leuke activiteiten
- en natuurlijk niet te vergeten baby Torchic🤰🏼

Het klinkt misschien als een succesverhaal maar ook ik heb het ontzettend zwaar gehad met meerdere terugvallen en de moeilijke momenten zijn er nog steeds af en toe en ik hou er rekening mee dat die mijn hele leven zullen blijven. Maar wat mij helpt is om stil te staan bij wat ik nu allemaal heb bereikt en te beseffen dat ik dat niet weer overboord wil gooien en ik weet dondersgoed dat dat wel gaat gebeuren als ik weer ga gebruiken.

Clean zijn maakt je leven niet opeens de hemel op aarde want het gebruiken heeft ook zo zijn (tijdelijke) voordelen maar die voordelen wegen voor mij niet meer op tegen de nadelen.

En als ik heel eerlijk ben, nu ik dit aan het typen ben komt er weer een stemmetje in mij na boven:

- oké 3-MMC en aanverwanten zijn geen optie meer maar een pilletje op een festival moet toch nog wel een keertje kunnen?
- misschien sta je over een paar jaar sterker in je schoenen en kun je wel recreatief gebruiken
- het was ook wel een hele leuke tijd af en toe. Wil je dat niet weer een keer meemaken?

En dit is dus een voorbeeld van een moeilijk moment die soms voorkomt in mijn proces. Het stemmetje die me toch probeert over te halen, deurtjes open wil houden en het gebruik aan het romantiseren is. Als ik diep nadenk weet en voel ik dat ik dit niet meer wil maar soms is het zo lastig om je wijze geest te onderscheiden van de verslavende stem.

Ik dwaal een beetje af maar dit is voor mij wel de realiteit en ik vind het belangrijk om dit ook te delen omdat deze situatie zich precies nu voordoet tijdens het schrijven in dit topic.

Ik ga het bij een top 3 houden:

-De verbinding die ik met mensen heb is veranderd. Oprechter. Niet meer vanuit een egoïstische hoek, dat ik mensen op zoek omdat ik me eenzaam voelde en contact nodig had, of met bepaalde mensen omging omdat daar wat te halen viel of ook gebruikten. Nee, nu ben ik begaan met de ander en interesseer ik me in de ander, stel me open, en wil van de ander leren.

-Ik kan alleen zijn, nuchter. Eerder was het één en al een negatief verhaal in m'n kop als ik alleen was. Over mezelf, de ander, en het leven. Dat is niet meer zo. Ik ben oke. Niet meer die teleurstelling, schaamte of spijt als ik er weer om 9uur sochtends naar huis liep van een after, kats verstrooid, wetende dat me weer een comedown van jewelste te wachten staat.

-Ik kom afspraken na. Geen lastminute afzeggingen meer, geen lastminute ziekmeldingen, geen leugentjes waarom ik niet kan komen, geen smoesjes. Omdat ik voor m'n verslaving koos en ging gebruiken, of te brak was om op te dagen. Ik ben er nu voor de ander als we wat hebben afgesproken.

Ben niet echt afgekickt/verslaafd geweest aan een middel maar ik heb wel erg last van gsm/social media gebruik dat volgens mij de grooste boosdoener is van mijn mental health de laatste tijden (depressie)

Ik had vorige week 2 dagen volledig gestopt met schermgebruik, letterlijk alles behalve de echt noodzakelijke dingen, de rust die ik over me heen kreeg is onbeschrijfelijk als je weet dat enkel social media/gsm detox is. Ik ben nu nog steeds aan het struggelen maar het lukt me beter beetje bij beetje elke dag.

Als social media ook onder verslaving valt (voor mij wel)
Dan zijn de voordelen die ik ervaar toen ik pauze nam:

-meer productiviteit, (fysieke vermoeidheid had/heb ik wel nog)
-meer gevoel van vrijheid en oppurtuniteit
-ik ervaar nu echt wat er in me omgaat zoals bv tijdens eten, proberen te slapen, etc,... en sta er daadwerkelijk bij stil
-meer verbonden met mezelf
- minder depressieve gedachten
-Het geeft wel meer verveling maar ook minder verveling want ik merkte dat ik minder zin/craving had in druggebruik. Ben best gevoeliger voor gebruik als ik me verveel. Maar ik had geen ket cravings wat me wel opviel. Misschien placebo?

Dusja ben nog niet helemaal hersteld ervan maar kijk alvast wel naar uit en wat de mogelijkse langdurige voordelen zijn

Kan niet meteen op verdere voordelen op komen maar wouw dit wel effe delen

edit: onder schermgebruik valt ook het gamen. Ik besefte me toen pas hoeveel invloed gamen werkelijk heeft omdat het kostbare tijd van je dag neemt.. niet dat ik een grote gameverslaving heb maar het kan even erg oplopen als een middelen verslaving als het echt je leven controleert zoals algemeen schermgebruik dat bij mij deed en dat onderschatten veel mensen wel waaronder ik. Anyways is off topic :P

Ik ben niet zo van de AA en aanverwanten, maar:

Dat is de dingen aanpak waar ik invloed op heb en acceptatie vind in de dingen waar ik geen invloed op heb.

Torchic zei:

En als ik heel eerlijk ben, nu ik dit aan het typen ben komt er weer een stemmetje in mij na boven:

- oké 3-MMC en aanverwanten zijn geen optie meer maar een pilletje op een festival moet toch nog wel een keertje kunnen?
- misschien sta je over een paar jaar sterker in je schoenen en kun je wel recreatief gebruiken
- het was ook wel een hele leuke tijd af en toe. Wil je dat niet weer een keer meemaken?

En dit is dus een voorbeeld van een moeilijk moment die soms voorkomt in mijn proces. Het stemmetje die me toch probeert over te halen, deurtjes open wil houden en het gebruik aan het romantiseren is. Als ik diep nadenk weet en voel ik dat ik dit niet meer wil maar soms is het zo lastig om je wijze geest te onderscheiden van de verslavende stem

Klik om te vergroten...

Die "verslavende stem " zie ik als zijnde de verslavings duivel, die nog altijd op je schouder zit en af en toe ( later wordt dit steeds minder vaak!) probeert om je weer over te Halen om weer te gaan gebruiken.
De smoes die hij gebruikt is vaak dezelfde, nl precies die woorden die je gebruikt hebt.
"Ach, het kan toch wel weer een keertje" enzovoorts.
Geef vooral niet toe! Het zou zooooo zonde zijn, je bent al zo lang clean en voor je het weet zit je weer in de maalstroom van de verslavings ellende.
Jaag hem weg, die duivel!

Herstel heeft mij gebracht dat ik vandaag mijn eerste dopamine / serotonine rush krijg van het openklappen van mijn tuindeuren. De frisse lentelucht die binnenkomt maar bovenal: het geluid van vogels om 08:21 als vredelievend en rustgevend ervaar in plaats van een signaal van paniek omdat ik mijn bed nog steeds niet heb gezien zoals vroeger tijdens zaterdagochtenden in gebruik!